รวมเรื่องสั้นแนวอีโรติก 20+

หญิงตื่นขึ้นในเช้าวันที่สองหลัง “คืนนั้น”

ในห้องเดิม เตียงเดิม...

แต่ไม่เหมือนเดิมอีกต่อไป

กลิ่นของเขายังติดอยู่บนหมอน

เสียงครางของตัวเองยังดังในหู

และความรู้สึกถูกกอด...ถูกจูบ...ถูกเติมเต็มจนหยดสุดท้าย

มันยังไหลวนในอกเธอทุกวินาที

เขาหลับอยู่ข้าง ๆ

เปลือยอก แขนก่ายเอวเธอไว้แน่น

และแม้แต่ตอนหลับ...เขาก็ยังขมวดคิ้ว

> เขาเอง...ก็มีฝันร้ายเหมือนกัน

เมื่อเขาตื่น

สิ่งแรกที่เขาทำไม่ใช่ลุก

แต่คือ “มองเธอ”

มองเหมือน๻้๪๫๷า๹จดจำใบหน้าเธอแบบนี้ให้ฝังลึกลงในใจ

แล้วเขาก็กระซิบ

> “ขอบคุณที่ให้ผมอยู่เมื่อคืน...ผมไม่ได้แค่นอนกับคุณนะหญิง”

“ผมรู้สึกเหมือน...ผมได้กลับบ้านครั้งแรกในชีวิต”

เธออยากยิ้มให้

แต่กลับรู้สึกเจ็บแปลบในอก

เพราะเขาพูดเหมือน...เขาไม่เคยมีที่ให้กลับมาก่อนเลยจริง ๆ

ทั้งวันนั้นเขายังอยู่กับเธอ

พาเธอไปซื้อของใช้

ช่วยติดผ้าม่านกันแสง

เปลี่ยนหลอดไฟทุกจุดในห้องให้สว่างแบบที่ไม่มีเงาเลยแม้แต่มุมเดียว

เขาไม่ได้ถามว่าเธอ “จะมีเขาในชีวิตมั้ย”

เขาแค่ “อยู่”

และนั่นคือสิ่งที่ทำให้เธอใจเต้นรัวกว่าตอนเขาอยู่บนตัวเสียอีก

จนกระทั่งคืนนั้น...

หญิงกำลังจะล้มตัวนอน

ก็เหลือบเห็นโทรศัพท์ของเขาสั่นอยู่ที่โต๊ะ

เธอไม่ได้ตั้งใจจะอ่าน แต่หน้าจอแสดงชื่อที่ทำให้มือเธอเย็นวาบ

“เมียเก่า”

เธอหันไปมองเขาที่ยืนอยู่ตรงระเบียง กำลังโทรกลับ

เสียงเบา แต่เธอได้ยินชัด

> “ไม่ต้องโทรมาอีก...เราคุยกันจบไปนานแล้ว”

“อย่าใช้ลูกมาอ้าง ผมไม่มีอะไรติดค้างกับคุณอีก”

คำว่า “ลูก” กระแทกกลางอกเธอ

เธอถอยหลังกลับเข้าไปในห้อง

มือกำชายเสื้อนอนแน่น

หัวใจเต้นแรงเหมือนคืนนั้นที่หนีออกจากไฟไหม้

หญิงนั่งนิ่งอยู่ปลายเตียง มือยังกำเสื้อนอน

ในหัวมีแต่เสียงของเขาที่พูดว่า

> “อย่าเอาลูกมาอ้าง...ผมไม่มีอะไรติดค้างกับคุณอีก”

ลูก?

เมียเก่า?

เธอไม่เคยคิดว่าเขาไม่มีอดีต

แต่...ทำไมเขาไม่เคยพูดอะไรเลย?

และตอนนี้

เธอก็ไม่รู้ว่า...เธอมีสิทธิ์ถามในฐานะอะไร

ประตูห้องเปิด

คิรินเดินเข้ามา ร่างสูงในเสื้อยืดเปียกฝน

เขามองเธอนิ่ง ก่อนเอ่ยเสียงต่ำ

> “คุณได้ยินใช่มั้ย”

เธอไม่ตอบ

เขาเดินเข้ามาใกล้

คุกเข่าตรงหน้าเธอ มือจับมือเธอเบา ๆ

> “ใช่...ผมเคยแต่งงาน

และใช่...เขาท้องก่อนเราหย่ากัน”

เขาเงยหน้าสบตาเธอ

> “แต่ลูกคนนั้นไม่ใช่ของผม”

เธอขมวดคิ้ว หัวใจเต้นแรง

> “เขาโกหก...เพราะกลัวผมจะทิ้ง

แต่ผมเลือกออกมาเอง — ผมไม่๻้๵๹๠า๱อยู่กับใครเพราะความสงสารอีก”

เสียงเขาแน่น

ดวงตาร้อนจัด

> “และคุณ...คุณคือคนแรกที่ผมไม่อยากให้หายไปเลย”

เธอหลุบตาลง หัวใจยังสั่น

แต่สิ่งเดียวที่เธอรู้คือ — เธออยากมั่นใจ

ว่าเขาพูดจากความรู้สึก ไม่ใช่ความสงสารอีกครั้ง

เธอลุกขึ้น

ดึงเขาขึ้นมายืน

แล้วเป็๞ฝ่ายเริ่มจูบเขาก่อน

ริมฝีปากแ๞๢แ๞่๞ แรง เร่ง

มือเธอล้วงเข้าในเสื้อ ดึงมันขึ้นพ้นหัว

เขากัดริมฝีปากล่างเธอเบา ๆ ก่อนจะกระซิบพร่า

> “คืนนี้...คุณ๻้๪๫๷า๹ผมเพราะรัก หรือเพราะกลัวเสียผมไป”

> “ฉันไม่รู้...”

“แต่ตอนนี้ ฉัน๻้๵๹๠า๱คุณอยู่ในตัวฉัน...เพื่อให้รู้ว่านี่ไม่ใช่แค่ฉันคนเดียวที่รู้สึก”

เขาผลักเธอลงเตียงอย่างรวดเร็ว

ปากดูดที่ลำคอแรงพอให้เป็๞รอย

มือลูบผ่านเอว ลงถึงสะโพก ดึงกางเกงนอนเธอออกทันที

เขาก้มลง ใช้ลิ้นกรีดกลางร่องเธอช้า ๆ

เสียงเฉาะแฉะจากความลื่นดังก้องห้อง

เธอกระตุกสะโพกขึ้น

“อื้มมม...อีก...ลึกกว่านี้...!”

เขาสอดลิ้นเข้าไปในร่องฉ่ำนั้นเต็มความยาว

ดูดติ่งเสียวรัว

ก่อนจะสอดสองนิ้วเข้าอย่างเร็วและแรง

เสียงครางเธอดังหลุด

มือจิกผ้าปูที่นอนแน่น

> “เสร็จมั้ย...?”

เขากระซิบ

> “อ๊าาา...อือ...เสร็จแล้ว...ตะ...แตกแล้ว!”

เขาลุกขึ้น

ถอดกางเกงลงรวดเดียว

แก่นกายใหญ่ของเขาชูเด่น

เส้นเ๧ื๪๨ปูด ขนาดมหึมา จ่อที่ปากร่องของเธอ

เขาจับขาเธอแยกออก

แล้วดันเข้ามาในจังหวะเดียว

> “อ๊าาาาา...!”

เธอกรีดร้องทันที

เขากระแทกเข้า–ออก

จังหวะลึก หนัก ทุกครั้งกระทบมดลูกเธอจนตัวสะดุ้ง

เขาโน้มลงคร่อม กระซิบที่หู

> “ผมไม่ได้มีเซ็กส์กับคุณ”

“ผมกำลังรักคุณ...ด้วยทั้งตัวและหัวใจ”

เธอร้องไห้

ร่างยังถูกเขากระแทกต่อ

แต่ใจเธอ...เริ่มเชื่อแล้ว

เสียงหอบหายใจยังดังก้องในห้อง

เขายังค้างอยู่ในตัวเธอ

เหงื่อจากแผ่นหลังไหลหยดลงเตียง

แต่ไม่มีใครพูดอะไร

เธอหลับตาแนบหน้าผากกับอกเขา

มือเขาลูบผมเธออย่างแ๵่๭เบา

เหมือนจะกล่อมทั้งเธอ...และตัวเขาเอง

> “หญิง” เขาเรียกเธอเบา ๆ

“ผมไม่รู้ว่าความสัมพันธ์เราจะไปถึงไหน”

“แต่คืนนี้ ผมสัญญาแค่หนึ่งอย่าง”

เธอขยับตัวขึ้น มองเขา

> “คุณจะไม่กลัวไฟอีก ถ้าผมยังหายใจอยู่”

คำพูดนั้นไม่ได้ยิ่งใหญ่

แต่มันคือคำสาบานของนักดับเพลิง — คนที่วิ่งเข้ากองเพลิงทุกวัน...เพื่อเอาชีวิตคนอื่นออกมา

และวันนี้

เขา “ดับไฟนรก” ในใจเธอแล้วจริง ๆ

หลังอาบน้ำ เขาสวมเสื้อยืดให้เธอเอง

ตัวใหญ่จนคลุมถึงต้นขา

เขาเช็ดผมให้เธอด้วยผ้าขนหนู

เหมือนเธอเป็๞อะไรบางอย่างที่เขา “หวง” เกินกว่าจะพูดออกมา

> “พี่ไฟ...”

เขาหยุดมือ มองหน้าเธอ

> “คืนนี้...ไม่ต้องดับไฟในห้องก็ได้”

“เพราะฉันไม่กลัวมันแล้ว”

เขายิ้มเบา ๆ ไม่พูดอะไร

แต่สายตาเขาบอกทุกอย่าง — เธอกำลังเปลี่ยนเขาเหมือนที่เขาเปลี่ยนเธอ

เช้าวันถัดมา

หญิงตื่นขึ้นมาโดยที่แสงแดดส่องเข้าห้อง

และนี่เป็๞ครั้งแรก...ที่เธอไม่สะดุ้งเพราะเงาแสง

เขายืนอยู่ตรงครัว

ชงกาแฟให้เธอ

เหมือนเป็๞สามีที่อยู่กับเธอมานานหลายปี

เธอเดินเข้าไปกอดเขาจากข้างหลัง

แนบแก้มกับแผ่นหลังร้อน ๆ ของเขา

และพูดคำที่เขาไม่คิดว่าจะได้ยินเร็วขนาดนี้

> “พี่ไฟ...อย่าไปไหนเลยนะ”

“ฉันไม่อยากนอนคนเดียวอีกแล้ว...ไม่ใช่เพราะกลัว

แต่เพราะฉันชอบมีพี่อยู่ข้าง ๆ”

เขาวางแก้วกาแฟลง

หมุนตัวกลับมา

แล้วกอดเธอแน่น

แน่นจนเธอรู้ว่า...เขาเองก็กลัวจะเสียเธอไปเหมือนกัน