ก่อนอื่นขอแนะนำก่อนว่า
นี่ไม่ใช่นิยายที่แต่งขึ้นมา หรือนิทานที่จินตนาการ
หากแต่เป็เื่จริง ที่ฉันได้พาลพบ
ด้วยตัวเอง และอยากบันทึกไว้ เป็หนึ่งเื่ราวหรือหนึ่งตำนาน ไว้ให้ได้เล่าขานสืบไป...
สวัสดี..ฉันชื่อ ดาว(นามสมมุติ) อายุ 29 ปี จะ 30
ในอีก 3 เดือน
ฉันเกิดในกลุ่มชาติพันธุ์ ชนเผ่าม้ง
และในกฎของชนเผ่าก็มีมากมาย และหนึ่งในกฎมากมายนั้น ก็มีอยู่ข้อหนึ่งคือ
ห้ามคนแซ่เดียวกัน หรือ นามสกุลเดียวกัน แต่งงานกัน รักกัน หรือแม้กระทั่ง คบกัน
ให้ถือสะว่าคนที่แซ่เดียวกันนั้น คือพี่น้องกัน เพราะั้แ่สมัยบรรพบุรุษ ก็มาจากแซ่เดียวกัน เพียงแต่แยกย้ายกันไปเติบโตตามที่ต่างๆ กระจัดกระจายกันไปตามแต่ละท้องที่ของแต่ละประเทศ ซึ่งเป็การป้องกัน ไม่ให้พี่น้องสายเืเดียวกัน แต่งงานกันเอง แต่ปัจจุบันคนแซ่เดียวกันก็แตกแขนงกระจายออกมามาก ฉันเคยได้ยินแต่เื่รักๆ ใคร่ๆ ของคนแซ่เดียวกันหลายต่อหลายคู่ เชื่อไหมว่าฉันไม่ได้แคร์เลยที่พวกเขาแซ่เดียวกัน และไม่ได้สนเื่กฎข้อห้ามใดๆ ตรงกันข้ามฉันกลับเห็นอก เห็นใจเขามากกว่า คนรักกัน แต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน มันจะเ็ปขนาดไหนกันนะ ฉันมักจะอิจฉาคนที่เขารักกัน และได้ลงเอยด้วยการแต่งงานครองคู่กัน และฉันมักจะสงสารและเห็นใจคนที่เขารักกันแต่ไม่ได้อยู่ด้วยกัน ไม่ว่าจะเป็ด้วยฐานะ ด้วยนามสกุล ด้วยว่าเป็ญาติใกล้ชิด หรือด้วยว่าอยู่ห่างกันแสนไกล มันเหมือนเป็เื่ไกลตัว และใครๆก็รังเกียจเื่แบบนี้ แต่ฉันไม่ใช่เลย อาจจเป็เพราะฉันไม่ได้เติบโตในชนเผ่า แต่ฉันมาเติบโตที่ในเมือง ที่สังคมค่อนข้างจะเปิดกว้างมั้ง ฉันเลยไม่ค่อยแคร์เื่แบบนี้เท่าไหร่..
...และแน่นอนว่าฉันในตอนนี้ที่อายุ 29 ปี ก็ได้ผ่านเื่ราวชีวิตมามากมายกว่าครึ่งชีวิตแล้ว
ทั้งร้ายและดี เคยแต่งงานแล้ว มีลูกแล้ว 1 คน และเลิกรากันไปด้วยเื่สามีนอกใจ เราต่างแยกย้ายกันไปใช้ชีวิตของแต่ละคน และฉันก็มีคนใหม่ และจบลงด้วยการที่เขาไปมีคนใหม่อีก เื่ราวเดิมๆ มันเกิดกับฉันซ้ำๆ แบบเดิมๆ จนฉันเริ่มเหนื่อยและเอือมกับความรัก หลังจากเลิกกับแฟนคนล่าสุด ฉันก็ปิดใจและปิดกั้นตัวเองไว้ ไม่ยอมให้ใครเข้ามาอีก ...
ฉันปิดใจ ปิดกั้นตัวเอง ไม่ให้ใครเ้ามาอีก แต่ผลคือ 1 ปีที่ฉันไม่มีใครทำให้ฉันลืมผู้ชายคนนั้นไม่ได้เลย จนกระทั่งเอาตัวเองเข้าไปวนอยู่ในวัฏจักรักสามเศร้า เราสามคน ไม่จบไม่สิ้น จากคนรักเก่าเขาทำให้ฉันกลายเป็ชู้รัก..ที่ต้องแอบคุย เพื่อไม่ให้แฟนใหม่เขารู้ ฉันจึงตัดสินใจจบปัญหาทุกอย่าง และเดินออกมา และเริ่มเปิดใจให้คนใหม่ๆเข้ามา ฉันเองก็ได้รู้จักผู้คนเพิ่มขึ้นมากมายมีทั้งเข้ามาแบบเพื่อน แบบคนคุย และก็ได้ค้นพบว่าการที่ฉันได้คุยกับหลายๆคน มันทำให้ฉันสามารถลืมเขาได้ ไม่หมกหมุ่นวนเวียนอยู่กับเขาอีก มันทำให้ฉันลืมเขาไปในที่สุด และการเริ่มต้นของรักครั้งใหม่ ก็ได้เริ่มต้นขึ้น..