ถ้าเรารวยจะมีผัวกี่คนก็ได้
ตอน ไม่เอาไหนแต่เอาเก่ง
บรืนนน! ๆ ๆ
รถสปอร์ตหรูราคาแปดหลักแล่นโฉบเฉี่ยวไปบนท้องถนน หลังพวงมาลัยคือนาดาว ทายาทธุรกิจส่งออกระดับต้นๆของประเทศ
"ชิบ ยัยมะนาวก็ไม่บอกว่ามีประชุม"
"สงสัยมัวแต่หาเด็กให้เรามั้ง"
คนสวยบ่นขณะควงพวงมาลัยบังคับรถหรูแซงซ้ายปาดขวาไปทั่ว
รองเท้าส้นสูงถูกถอดออกมาวางบนเบาะนั่งข้างคนขับ มือซ้ายหยิบสมอลทอร์คแบบไร้สายมาสวมที่หูขวาก่อนจะกดสมาร์ทโฟนโทรออก
"สวัสดีค่ะคุณนาดาว" เสียงพนักงานต้อนรับที่ตึกบริษัทรับสาย
"เชอเอม ลูกค้ากลับรึยังน่ะ" นาดาวพูดสายขณะเท้าเหยียบคันเร่ง
"ยังค่ะ แต่ตอนนี้คุณท่านเข้าประชุมด้วยแล้วค่ะ คุณนาดาวรีบๆมานะคะ" เสียงพนักงานตอบ
ตื๊ด! ๆ ๆ คนสวยกดตัดสายไปดื้อๆ มือลงมากดเลื่อนโหมดสปอร์ตที่คอนโซลหน้ารถก่อนจะกระแทกเท้าย้ำคันเร่ง
บรื๊นนน! ตูม! ๆ ๆ เสียงเครื่องยนต์ซุปเปอร์คาร์แผดลั่นขณะที่ไฟพุ่งออกทางปลายท่อสองข้างราวกับรถแข่งในสนาม เพียงอึดใจต่อมารถหรูสีเงินก็มาจอดหน้าตึกสูงหกสิบชั้น
แก๊ก! ๆ ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงกระแทกพื้นขณะขาเรียวยาวสลับก้าวมาหน้าประตูกระจกบานใหญ่
"สวัสดีครับคุณหนู ๆ" ยามแก่ๆสองคนโค้งคำนับให้สาวสวยก่อนจะเปิดประตูสองบาน พวกเค้ายังคงเรียกนาดาวว่าคุณหนูเพราะเห็นกันมาั้แ่สมัยเป็เด็ก กระทั่งตอนนี้เธอจะเป็ประธานบริษัทแล้วทั้งคู่ก็ยังเรียกเธอเฉกเช่นเดิม
พนักงานชายหญิงในบริษัทต่างก็ใเมื่อเห็นสาวสวยร่างบางซ่อนรูปในชุดเดรสสีทองวิ่งหน้าตั้งเข้าออฟฟิศ ทุกคนที่กำลังเดินต่างก็รีบหลีกทางให้หล่อนวิ่งแซงไปที่หน้าลิฟท์
ติ๊ง! ประตูลิฟท์เปิดออกพอดีกับที่นาดาววิ่งมายืน อุ้ย! ๆ พนักงานชายสามคนที่ลงมากับลิฟท์ต่างก็ใเมื่อเห็นประธานสาวสุดสวยวิ่งสวนเข้ามายืนในลิฟท์ด้วยอีกคน
ชายทั้งสามคนต่างก็ยืนอึ้งมองร่างสวยที่ปกติจะมาในชุดเรียบร้อยแต่วันนี้มาในชุดเดรสสั้นๆ ทำเอาทุกคนลืมเดินออกลิฟท์กันไปเลยทีเดียว
ตี๊ด! มือน้อยกดปุ่มลิฟท์กลับขึ้นไปชั้นบนสุดโดยที่พนักงานชายสามคนยืนมองคนสวยจากด้านหลังตาไม่กระพริบ
"ตายแล้วชั้น โดนตีตายแน่ๆ" นาดาวยืนกุมมือตัวเองและก้มหน้าบ่น เธอเกรงจนลืมไปว่ามีสามหนุ่มอยู่ข้างหลัง
"ผมก็จะตายแล้วครับ" พนักงานชายคนซ้ายกระซิบหูเพื่อนคนกลาง
"ตัวหอมชะมัดเลยบอสเรา" คนกลางเอ่ยและหันซ้ายหันขวา
"กรูแข็งจนเจ็บเลยว่ะ" พนักงานคนขวากระซิบหูคนซ้าย
ติ๊งง! ประตูลิฟท์เปิดออก ณ. ชั้นบนสุดของตึก
แก๊ก! ๆ ๆ นาดาวกอดกระเป๋าสะพายไหล่วิ่งมายังหน้าห้องรับรองลูกค้าวีไอพี
แอ๊ดดด! จู่ๆบานประตูก็เปิดออกจนเกือบกระแทกใบหน้าเล็กสวยที่ยืนอยู่ด้านนอก
รองเท้าหนังสีดำก้าวออกมาพร้อมกับร่างสูงใหญ่ของลูกค้าฝรั่งหัวทอง
"เดี๋ยวค่ะคุณโยเซฟ" นาดาวหันมองตามหลังหนุ่มที่เพิ่งเดินผ่านเธอไปและเพรียกร้องหาเค้า ทว่ากลับไร้เสียงตอบ หนุ่มฝรั่งเดินดุ่มๆไปที่ลิฟท์ในท่าก้มมองมือถือด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
นาดาวเดินเข้ามาในห้องรับรองที่มีวิวเป็แม่น้ำใหญ่ที่มีเรือสำราญลอยอยู่ เธอเยื้องย่างเข้ามาหาคุณพ่อที่นั่งอยู่บนโซฟาหนัง มือท่านจับไม้เท้าด้วยแขนที่สั่น หน้าแดงหูแดงไปหมด
"ประชุมเสร็จแล้ว หรือคะ" คนสวยเสียงอ่อน
"นี่แกไปไหนมา" คุณพ่อเอ่ยและลุกขึ้นยืน จับไม้เท้าข้างนึง มืออีกข้างง้างขึ้นเหนือหัว
เพี๊ยะ! ฝ่ามือเหี่ยวๆฟาดลงบนแก้มซ้าย ใบหน้าเล็กสวยคมคายถึงกับสะบัดหันในคราเดียว
โอ๊ยย! นาดาวเซไปข้างๆ ใช้มือขวายันกับโซฟาไม่ให้ล้ม มือซ้ายยกกุมแก้มที่แดงเป็รอยฝ่ามือพ่อ
"รู้ไหมฉันรอดีลส่งออกผลไม้ไทยไปรัสเซียมาทั้งชีวิต"
"แต่แกมาทำพังเพราะเื่ไม่เป็เื่เนี่ยนะ ยัยลูกไม่เอาไหน"
คุณพ่อชี้หน้าด่านาดาวเสียงดังลั่น แม้กระทั่งเลขาหน้าห้องยังสะดุ้งด้วยความหวาดกลัว
ดีลไปยังชาติตะวันตกอื่นๆนั้นบริษัททำได้ดีมาตลอด แต่การส่งไปยังรัสเซียนั้นเป็การเปิดตลาดใหม่ที่บริษัทกำลังพยายามเป็อย่างหนัก นั่นจึงไม่แปลกที่คุณพ่อของนาดาวจะโมโหสุดขีด ต่อให้เป็ลูกสาวสุดที่รักเค้าก็ไม่อาจยั้งมือได้
แปะ! ๆ ๆ หยาดน้ำตาไหลลงอาบใบหน้าสวยก่อนจะหยดกราวลงบนพื้นห้องรับรอง ทว่าคนสวยกลับไร้เสียงสะอึกสะอื้น
"หนูจะทำให้ดู" นาดาวสะบัดหน้าหนีพ่อแล้วเดินออกห้องในสภาพมือกุมใบหน้าที่ชาร้อนไม่ให้ลูกน้องคนใดได้เห็น
"แกจะทำยังไง โยเซฟมันยกเลิกไปแล้ว ดีลมันล้มไปแล้ว" คุณพ่อะโไล่หลังประธานคนใหม่
หนึ่งชั่วโมงต่อมา หลังจากที่นาดาวหนีไปนั่งขังตัวเองร้องไห้ในห้องน้ำบริษัท
"มะนาว เธอไปสืบมาว่าโยเซฟพักอยู่ที่โรงแรมไหน สืบมาด้วยว่าชอบดื่มเหล้าอะไรแบบไหน"
นาดาวเอ่ยกับเลขาสาวหัวยุ่งที่ยืนอยู่ตรงหน้าโต๊ะทำงานของเธอ
"ตะแต่ งานเก่าหนูยัง..." มะนาวอ้ำอึ้ง
นาดาวไม่ตอบแต่เธอกลับล้วงกระเป๋าสตางค์ออกมาแล้วรวบแบงค์ทั้งหมดในนั้นออกมากองบนโต๊ะด้วยการให้มือตะปบดังป่าบ!
"ได้เลยค่ะท่านประธานของหนู" มะนาวเอ่ยด้วยตาโตก่อนจะใช้สองมือรวบมือเล็กๆของนาดาวแล้วยกออกจากกองแบงค์หอมๆ
เธอรวบเงินมายัดไว้ที่กระโปรงก่อนจะวิ่งออกยังห้องทำงานเล็กๆของตัวเองที่อยู่ข้างๆห้องเ้านายสาว
"ฮือ! ๆ แก้มช้ำหมดเลย ต้องรองพื้นเบอร์อะไรเนี่ย" ประธานสาวกลับส่องกระจกและนั่งไขว่ห้างกระดิกเท้าอย่างกับเด็ก
หลายชั่วโมงต่อมา
เวลา22.00น.
สาวร่างบางในชุดมินิเดรสสีแดงเืหมูยาวเสมอขาอ่อนเดินเข้ามาในผับหรูย่านนักธุรกิจที่มีลูกค้าต่างชาติเกือบทั้งหมด
เสียงดนตรีดังกระหึ่มขณะที่เสียงพูดจาภาษาอังกฤษและจีนดังโหวกเหวกไปทั่วบริเวณ
แก๊ก! ๆ ๆ รองเท้าส้นสูงสีแดงสดกระทบพื้นกำมะหยี่สีแดง ร่างบางซ่อนรูปที่แน่นชุดเดินฝ่ากลางวงชายหญิงที่กำลังยืนเต้นมายังบาร์ยาวๆหน้าบาร์เทนเดอร์ที่กำลังชงเหล้า
ร่างเพรียวสง่าสงมานั่งข้างนักธุรกิจชาวรัสเซียที่กำลังกระดกวิสกี้ออนเดอะร็อคเพียงลำพัง
"ขอวิสกี้ที่แรงที่สุดค่ะ เพียวๆสอง" สุดสวยสั่งเหล้ากับบาร์เทนเดอร์เป็ภาษารัสเซีย ทำเอาหนุ่มตาฟ้าร่างใหญ่ถึงกับต้องหันข้างมามองหล่อนด้วยความทึ่งในรสนิยมการดื่ม แถมยังอึ้งไปกับความสามารถทางด้านภาษาของเธอ
"วันนี้เจอมาหนักหรือครับ" โยเซฟเอ่ยเป็ภาษารัสเซีย
"สำคัญหรือคะ" คนสวยตอบและยกแก้วเล็กๆกระดกดื่ม เพียงชั่วอึกเดียวแก้มสองข้างของเธอก็แดงฉ่ำด้วยแอลกอฮอล์ฤทธิ์แรง
"ก็ผู้หญิงที่สวยอย่างคุณไม่น่ามาดื่มอะไรแบบนี้คนเดียว แล้วอีกอย่างคุณก็ดื่มเพียว"
"อยากจะลืมใครรึเปล่าครับ" หนุ่มรัสเซียรุกหนัก เค้าชี้มาที่แก้วเปล่าของนาดาวก่อนจะชูนิ้วสั่งบาร์เทนเดอร์ว่าขออีกสี่
"ก็ไม่สำคัญเท่าอยากจะจำใครมากกว่าค่ะ" นาดาวตอบแล้วยกอีกแก้วกระดกดื่ม ครานี้แก้มขวาของเธอแดงเท่าแก้มซ้ายที่โดนคุณพ่อตบแล้ว
"งั้นชนครับ ผมเลี้ยงเอง" โยเซฟเอ่ยแล้วกระดกสองแก้วรวดเพื่อจะโชว์ว่าคอแข็งและดื่มได้ทันกับผู้หญิงร่างเล็กบางข้างๆเค้านั่นเอง
ผ่านไปหลายชั่วโมงทั้งคู่ก็นั่งคอพับก่อนจะไปจบที่ชั้นบนสุดของห้องสวีทที่แพงที่สุดในโรงแรม
หนุ่มรัสเซียตาน้ำข้าวถูกปลดเปลื้องเสื้อผ้าออกจนหมดขณะที่สาวในชุดเดรสก้มถอดกางเกงในสีแดงออกทางปลายเท้า เธอคลานขึ้นเตียงมานั่งยองๆคร่อมบนเอวหนุ่มตัวั์ราวกับหมีขาว
มือขวาจับชุดเดรสคับๆถลกร่นขึ้นมากองอยู่ที่อกก่อนปากจะคาบกัดชายชุดเดรสจนน้ำชายชุ่มผ้าสีแดง
สองมือลงไปกุมกำแท่งเอ็นอันมหึมาจ่อปากร่องสาวตัวเอง นั่งยองๆในสภาพเท้าย่ำเตียงนุ่มๆและกระดกปลายลำเอ็นสากร้อนสีชมพูถูกับปากร่อง์ไปมา
พรื่ดด! ๆ "อูยยย! ผมไม่เคยเจอใครที่สวยแบบคุณเลย"
"ให้ตายเถอะ พระเ้า" ว่าที่ลูกค้าบ่นพร่ำเป็ภาษารัสเซียในสภาพนอนแผ่หราตาแดงเยิ้ม
อึ๊บ! "ทำไมมันใหญ่จัง ฝรั่งเศษว่าใหญ่แล้วนะ หมอนี่ใหญ่กว่าอีก" นาดาวหลุดพูดภาษาไทยขณะที่เปลี่ยนมานั่งคุกเข่าแล้วขย่มตูดกระแทกลงมาย้ำๆ
ปึ่ดด! ๆ ๆ ปลายหัวดอกเห็ดที่ใหญ่ั์มุดยัดเข้ามาทางปากร่องจนรู้สึกคับติ้วจนเจ็บชนิดที่น้ำตาปริ
อึ๊บ! อร๊ายยย! สุดสวยกัดฟันสู้ขณะที่ใช้สองมือยันกล้ามท้องซิกแพคหนุ่มแดนหมีขาวเธอก็กระแทกตูดลงมาแรงขึ้น
พรื่ดดด! ๆ แท่งโตแทงเสียกเข้ามาจนได้ โอ้ววว! ชิทททท! หนุ่มตาฟ้าร้องลั่นก่อนภาพทั้งหมดในหัวของเค้าจะตัดไป
รุ่งเช้าวันต่อมา
ชายแก่ในชุดสูทหนังสีน้ำตาลกำลังนั่งไขว่ห้างอยู่ที่โต๊ะอาหาร ข้างกายของเค้ามีหมาบลูด็อกสองตัวคอยอารักขาอยู่ จึงทำให้ดูราวกับคาวบอยนักล่าค่าหัวคนนึง
แปะ! ๆ ๆ หญิงสาววัยยี่สิบเก้าเดินย่ำเท้าเปล่าเข้ามาในบ้านหรูในสภาพผมเผ้ากระเซอะกระเซิง สองมือถือรองเท้าส้นสูงเดินโซเซมาหาพ่อ
"นี่แกยังกล้ามาบ้านอีกหรือ ไม่สำนึกยังกล้าจะแบกหน้ากลับมาอีก" คุณพ่อนั่งตวาดเสียงดังก่อนจะฟาดมือลงบนโต๊ะอาหารดังโครม (ปกตินาดาวจะนอนที่คอนโดใกล้ๆบริษัท)
แกร๊ง! ๆ ๆ แก้วกาแฟโลหะตกลงมากลิ้งบนพื้น
"หนูบอกแล้วไงว่าจะทำให้ดู" สาวสวยเอ่ยขณะล้วงคอชุดเดรส มือหยิบกระดาษยับๆที่เหน็บไว้กับเสื้อชั้นในออกมาแล้วปาลงบนโต๊ะอาหารดังโป่ก!
กระดาษสัญญาที่มีลายเซ็นลูกค้าชาวรัสเซียกระเด้งจากโต๊ะมาโดนหน้าคุณพ่อ พอหล่นลงบนตักเค้าคว้าหมับก่อนจะคลี่มันออกมาอ่าน
"นี่เธอทำได้ยังไงเนี่ย" เ้าสัวคาวบอยเอ่ยขณะอ้าปากค้างตาเบิกกว้าง
"ก็หนูเป็ลูกพ่อนี่นา"
นาดาวเอ่ยแล้วยกกาแฟดำมาดื่มทั้งเหยือก อึก! ๆ ๆ น้ำกาแฟดำๆไหลเลอะปากเลอะคางลงมาถึงร่องนมที่ช้ำแดงเป็รอยมือใหญ่
2K
