เมื่อคนขับรถซึ่งวิ่งอ้อมไปเปิดประตูให้แล้วผู้ที่ก้าวออกมาก่อนคือผู้ช่วยวุฒิสมาชิก โดยที่แดน เมลเชอร์ ตามลงมาติด ๆและเช่นทุกครั้งที่ผ่านมา เขามิได้มีภรรยาติดตามมาด้วยเนื่องจากเธอต้องกลายเป็คนพิการ นั่งอยู่แต่ในรถเข็นภายหลังจากที่คนเมาคันหนึ่งขับรถชน
และตอนนั้นอีกเช่นกันที่เหล่าผู้ชุมนุมประท้วงได้ะโขับไล่อย่างกราดเกรี้ยว แต่วุฒิสมาชิกแดนเมลเชอร์ ไม่ได้ให้ความสนใจกับคนพวกนั้นเลยแม้แต่น้อย สีหน้าของเขาเป็ปกติมากขณะหยุดพูดอะไรบางอย่างอยู่กับผู้ช่วย แต่เขาก็ยังดึงชายเสื้อนอกอันเป็ท่าทางที่เคลลี่เคยสังเกตเห็นว่าเขาจะทําเช่นนั้นเสมอเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่างมันผิดปกติอยู่
ด้วยความสามารถของนักแสดงเขาแสร้งทําเป็ไม่เห็นกล้องโทรทัศน์ขณะออกเดินตรงไปข้างหน้าพร้อมกับเปิดยิ้มอย่างมั่นใจขณะโบกมือให้ผู้คน ส่วนอาเธอร์ เทรนท์ซึ่งเป็ผู้จัดการรณรงค์ในเื่การหาเสียงให้กับเขาก็ก้าวลงมาจากที่นั่งตอนหน้าเมื่อมองมาเห็นเคลลี่เข้าก็พยักหน้าทักทายอย่างคุ้นเคย
เคลลี่สังเกตเห็นว่าผู้ที่มาชุมนุมประท้วงพยายามผลักดันกันและกันเพื่อจะได้ออกมาข้างหน้าแต่ถูกเ้าหน้าที่ตํารวจสกัดกั้นไว้อย่างสุดความสามารถเธอจึงไม่ทันสังเกตเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ฝ่าวงตํารวจเข้ามา จู่ ๆก็เข้ามายืนอยู่ตรงนั้น เคลลี่เห็นปืนที่หล่อนถืออยู่ในมือก่อนจะทันคิดว่าเสียงที่ดังลั่นขึ้นนั้นคือเสียงปืน
ภาพต่าง ๆที่เกิดขึ้นหลังจากนั้นเป็ภาพของความชุลมุนวุ่นวายผู้คนต่างเปล่งเสียงร้องออกมาด้วยความตื่นตระหนกต่างวิ่งหาที่หลบกันเป็จ้าละหวั่นผู้ช่วยคนหนึ่งรีบถลันเข้าไปกําบังตัววุฒิสมาชิกไว้ตํารวจคนหนึ่งกําลังต่อสู้อยู่กับผู้หญิงคนที่กําลังดิ้นรนอยู่อย่างสุดเหวี่ยงและตํารวจคนอื่นๆ ก็วิ่งเข้าไปช่วยจับกุมด้วย ซึ่งภาพต่าง ๆ เ่าั้โรรี่ได้บันทึกไว้ในวิดีโอจนหมดสิ้นส่วนเคลลี่ไม่ยอมให้ความคิดอื่นใดผ่านเข้ามาในสมองอีกต่อไปรู้แต่เพียงว่าขณะนี้เธอจะต้องทำหน้าที่ของตนเองให้ดีที่สุดเท่านั้นเพราะขณะนี้มีเธอกับคณะเท่านั้นที่สามารถได้ทั้งภาพและข่าวที่น่าตื่นเต้นเพียงแห่งเดียว
เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นสิ้นสุดยุติลงในเวลาอันรวดเร็วมากผู้หญิงคนที่กระทําตนเป็ฆาตกรถูกจับให้นอนคว่ำหน้าลงกับพื้นถนนผู้ช่วยประคองวุฒิสมาชิกไว้ในอ้อมแขน มือชุ่มเืกดอยู่ตรงหน้าอกที่ถูกยิง
“ช่วยตามรถพยาบาลหน่อย...” เขาะโดังลั่นหยาดน้ำตาลามไหลลงบนใบหน้า
เคลลี่มองเห็นเ้าหน้าที่ตำรวจหลายคนคุกเข่าอยู่ข้างตํารวจคนที่ถูกยิงเธอมองไปที่มุมปากของเขาที่มีเืไหลหยาดย้อยออกมา บอกกับตัวเองอยู่ว่าเขาไม่ใช่ตำรวจคนที่พูดกับเธออยู่เมื่อครู่ ขณะนั้นโรรี่กําลังจับภาพผู้หญิงที่กําลังสะอึกสะอื้นร่ำไห้เคลลี่เดินเข้าไปหาวางมือลงบนไหล่
“ได้ภาพเยอะไหม”
“ทั้งหมดเลย”เขาตอบกลับมาขณะที่มือก็ยังทํางานต่อไปอย่างไม่ยอมเสียสมาธิ
เมื่อได้ยินเช่นนั้น เคลลี่ก็รีบรุดไปยังโทรศัพท์สาธารณะแจ้งข่าวดังกล่าวให้กองบรรณาธิการทราบ หลังจากนั้นเธอก็ติดต่อไปหาแบรดซอมเมอร์ ซึ่งเขากับช่างเทคนิคในรถอีกคันหนึ่งก็เดินทางมาถึงซึ่งก็พอดีกับที่รถพยาบาลเดินทางมาถึงพร้อมกันเ้าหน้าที่ช่วยกันหามร่างวุฒิสมาชิกขึ้นใส่รถและขับออกไปอย่างรวดเร็ว
หลังจากนั้นเ้าหน้าตํารวจก็นําเครื่องกีดขวางเข้ามาตั้งและสอบปากคําพยานผู้เห็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น จดตําบลที่อยู่ไว้โดยละเอียด
ภายหลังจากที่แบรดแสดงบัตรผู้สื่อข่าวแล้วก็รีบเดินตรงเข้ามาหาบุคคลทั้งสาม
“ข่าวล่าสุดว่ายังไง”
“เห็นบุรุษพยาบาลบอกว่าตํารวจที่ถูกยิงท่าจะไม่รอดแน่”ลาร์รี่ตอบ
“แล้วเมลเชอร์ล่ะ”
“ไม่เห็นมีใครพูดอะไรนี่”เคลลี่จับตามองบุรุษพยาบาลที่มือข้างหนึ่งถือขวดน้ำเกลือ อีกข้างหนึ่งจับแขนแดนเมลเชอร์ ที่ทอดร่างอยู่บนเปลในรถพยาบาลคันนั้น“ยังไม่มีใครยืนยันได้ว่าเขาถูกยิง”
“ไอ้เืที่กระจายอยู่เต็มหน้าอกนั่นรับรองว่าไม่ใช่กําเดาแน่”โรรี่สอดขึ้น ยังแบกกล้องไว้บนไหล่
“ขึ้นรถกันเถอะ เราจะตามไปที่โรงพยาบาล” แบรดสั่ง“ผมให้นักข่าวคนหนึ่งมาประจําอยู่ที่นี่แล้ว จะได้สรุปเื่ในตอนท้ายให้เราขอเทปนั้นมาให้ผมก็แล้วกัน” เขายื่นมือไปทางโรรี่“ตอนที่นั่งรถไปผมจะตัดต่อข่าวเหตุการณ์ไปพร้อมกันเลย”เมื่อหันไปทางเคลลี่เขาก็ออกคําสั่งว่า“เขียนสคริปต์ของคุณขึ้นประมาณหนึ่งนาทีครึ่ง ทันทีที่เราไปถึงหน้าโรงพยาบาลคุณจะเป็คนบรรยายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นด้วยตัวเองทั้งหมด มา...เราไปกันได้แล้ว”
ภายในรถถ่ายทอดคันของแบรดนั้นพรั่งพร้อมด้วยอุปกรณ์ในการตัดต่อภาพด้วยระบบไฮ-เทคทั้งหมดนอกจากเครื่องปั่นไฟแล้วก็ยังมีห้องคอนโทรลเล็ก ๆ อยู่ในนั้นด้วย
จิตใต้สำนึกบอกเธออยู่ว่าสิ่งที่เขียนได้ดีนั้นเมื่อนำมาพูดเข้าจริงๆ มันอาจจะไม่เข้าท่าเลยก็ได้ดังนั้นเคลลี่จึงลองอ่านออกเสียงข้อความที่เธอเขียนขึ้นไว้ กําหนดจําอยู่ในใจว่าสคริปต์ที่เธอจะต้องบรรยายในครั้งนี้ควรจะต้องตรงกับภาพในเทปจะต้องสามารถบรรยายภาพที่ฉายอยู่ให้ผู้ชมได้เห็นอย่างชัดเจนด้วย
มันไม่ใช่งานง่าย ๆ เลยโดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเธอจะต้องเขียนสคริปต์นั้นอยู่เพียงในใจโดยไม่เห็นภาพเพราะแบรด ซอมเมอร์ อยู่ในรถถ่ายทอดตัดต่อภาพจากวิดีโอเทปเข้ามาเป็เื่เดียวกันโดยที่เธอไม่มีโอกาสได้เห็นภาพที่จะนําออกอากาศเลย
เมื่อเธอร่างคําบรรยายคร่าว ๆเสร็จก็ปรึกษาหารือกับโรรี่และลาร์รี่แล้วก็เขียนขึ้นใหม่โดยเน้นเฉพาะภาพที่น่าจะเรียกความสนใจจากผู้ชมได้อย่างมากหลังจากนั้นเธอก็มีเวลาอีกเล็กน้อยที่จะแต่งหน้าให้เข้มขึ้นก่อนจะถึงโรงพยาบาล
ขณะที่โรรี่กับลาร์รี่ช่วยกันเตรียมสถานที่เพื่อที่จะให้เธอยืนบรรยายในมุมที่เหมาะอยู่นั้นเคลลี่รีบหยิบตลับแป้งออกมาแต่งเติมใบหน้าพร้อมด้วยที่ปัดแก้มและลิปสติกทั้งนี้เพราะเธอรู้ดีอยู่ว่า กล้องโทรทัศน์นั้นสามารถดูดสีจากผิวหน้าให้จางหายไปได้และผู้สื่อข่าว ไม่ว่าจะเป็ผู้ชายหรือผู้หญิงก็ตามถ้าหน้าตาจืดชืดแล้วย่อมไม่สามารถจะสร้างความประทับใจให้เกิดขึ้นกับผู้ชมได้
ภายหลังจากแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้วเคลลี่ก็รีบรุดเข้าไปสอบถามอาการของวุฒิสมาชิก แล้วก็เปลี่ยนแปลงสคริปต์เท่าที่จําเป็
ซึ่งขณะนี้ทุกสิ่งทุกอย่างก็เสร็จเรียบร้อยลงแล้วแต่ความกังวลใจก็ยังติดตามมา ภายหลังจากที่ความตื่นเต้นคลายลง
“ฉันอยากเห็นเทปที่แบรดเอาออกมาใช้จัง”เธอปรารภออกมาเบา ๆ “ถ้าฉันมีโอกาสได้ดูเทปสักครั้งก็จะดีหรอก”
“แต่ที่ออกมาคุณก็ทําได้ดีอยู่แล้วนี่เคลลี่”ลาร์รี่ตอบอย่างให้กําลังใจ
“ไม่จริงหรอก...” เธอสั่นศีรษะอย่างไม่เห็นด้วย“ฉันน่าจะทําได้กว่านี้ด้วยซ้ำ” เธอลองทบทวนสคริปต์อยู่ในใจแล้วก็พบว่ามันมีอยู่หลายตอนที่น่าจะได้รับการแก้ไขเสียใหม่น่าจะเน้นตรงคํากริยาให้การรายงานดังกล่าวมีน้ำหนักมากขึ้น มีชีวิตจิตใจขึ้นและดีกว่านี้...
“งานอะไรก็ตามถ้าส่งมาถึงมือคุณมันต้องออกมาดีทั้งนั้นละ”โรรี่พูดอย่างตั้งข้อสังเกตมากกว่าจะวิจารณ์ ซึ่งมันก็ตรงต่อความจริงอยู่
ในทรรศนะของเคลลี่สิ่งที่ดีที่สุดเท่าเทียมกับความสําเร็จ และความสําเร็จคือสัญลักษณ์ของความดีความชอบกับการยอมรับสองสิ่งนี้ดูจะมีความสําคัญสําหรับเธอแม้ว่ามันจะเป็อะไรบางอย่างที่เธออยากจะยอมรับกับตนเองอยู่แต่ก็ยังทําไม่ได้อยู่ดี
“เพราะฉะนั้นไม่ต้องสงสัยเลยที่คุณจะต้องไปจากเรา”โรรี่เสริมขึ้น ประสานสายตาอยู่กับเธอ “เราคงคิดถึงคุณมากทีเดียวนะเคลลี่”
หญิงสาวรู้สึกอบอุ่นใจยิ่งนักที่โรรี่ยอมรับออกมาตรง ๆ เช่นนั้น และทําให้เธออดยิ้มไม่ได้
“แหม...คุณทํายังกับว่าฉันย้ายไปอยู่อีกซีกโลกหนึ่งยังงั้นละ”เธอทําเสียงล้อ ๆแต่มันก็เป็เพียงเพราะ้าอําพรางความขัดเขินที่เกิดอยู่กับตัวเองในยามนี้“ฉันเพียงแต่เปลี่ยนหน้าที่ มันก็แค่นั้น”
“ใช่ จากส่วนท้องถิ่นเข้าสู่สถานีใหญ่มันก็เหมือนกับยิงจากภาคพื้นดินสู่อากาศนั่นแหละ”เขาดีดก้นบุหรี่ให้ลอยไปในความมืด
1K
