ตอนที่ 1 ทรยศ
ท่ามกลางแสงสีภายในงานจัดเลี้ยงหรูหราใหญ่โตในใจกลางเมืองๆหนึ่ง
บรรดาสุภาพสตรีต่างก็แต่งกายด้วยชุดราตรีหรูหราสวยงามตระการตาเดินเฉิดฉายไปมาอยู่ภายในงาน ส่วนสุภาพบุรุษล้วนแต่งกายด้วยชุดสูทราคาแพงกำลังยืนจับกลุ่มพูดคุยกันเป็จุดๆ กลุ่มละห้าถึงหกคน
จากการแต่งกายของผู้ที่อยู่ในงานเลี้ยงคืนนี้ไม่ว่าจะเป็สุภาพบุรุษ หรือว่าสุภาพสตรี ล้วนบ่งบอกว่าทุกคนในงานต่างก็เป็คนดังและชนชั้นสูงในสังคมทั้งสิ้น
เซียถงอยู่ในชุดราตรียาวสีดำรัดรูปชายกระโปรงลากไปกับพื้นขณะเยื้องย่างดวงหน้าเล็กๆนั้นมีเครื่องสำอางบางๆปกคลุมอยู่ดวงตาทั้งคู่เปล่งประกายระยิบระยับราวกับดวงดาว ริมฝีปากเป็สีอมชมพูราวกับลูกพีชเรือนร่างมีสัดส่วนที่สมบูรณ์ไร้ที่ติ
สายตาของบุรุษในงานต่างก็จับจ้องมองมาที่เรือนร่างของหญิงสาวผู้นี้
เซียถงเดินปะปนเข้าไปท่ามกลางฝูงชนแม้สายตาจะดูสบายๆ แต่ก็แอบระมัดระวัง และสังเกตการณ์การเคลื่อนไหวรอบตัว
วันนี้เป็วันเกิดของลู่อวิ๋นโจวเ้าหน้าที่ระดับสูงคนหนึ่งของเมืองนี้และงานเลี้ยงคืนนี้ก็จัดขึ้นเป็พิเศษสำหรับเขาโดยเฉพาะ
ส่วนภารกิจของเธอก็คือการสังหารลู่อวิ๋นโจวและขโมยคริสตัลม่วงมาจากเขา!
คริสตัลม่วงนี้เป็สมบัติประจำชาติมันถูกขุดพบโดยกลุ่มโจรปล้นสุสานกลุ่มหนึ่ง ไม่มีใครล่วงรู้ถึงอายุของคริสตัลม่วงและที่มาที่ไปของมัน ดูเหมือนข้อมูลเกี่ยวกับคริสตัลม่วงจะค่อนข้างลึกลับอย่างมากและต่อมาคริสตัลม่วงก็ได้ถูกขายให้กับลู่อวิ๋นโจว
ว่ากันว่าคริสตัลม่วงนี้มีพลังงานแปลกประหลาดซ่อนอยู่และลู่อวิ๋นโจวก็กำลังเตรียมที่จะศึกษา และพัฒนาพลังงานของคริสตัลม่วงนี้มาใช้ซึ่งหากเขาทำได้สำเร็จ จะก่อให้เกิดอันตรายใหญ่หลวงต่อประเทศชาติอย่างมาก เซียถงจึงได้ถูกส่งตัวให้มาปฏิบัติภารกิจครั้งนี้
เซียถงได้รับการฝึกฝนมาั้แ่อายุหกขวบและเริ่มปฏิบัติภารกิจได้ั้แ่อายุสิบขวบ จนตอนนี้เธออายุยี่สิบหกปีแล้วใน่ระยะเวลาสิบหกปีที่ผ่านมาหญิงสาวสามารถปฏิบัติภารกิจต่างๆที่ได้รับมอบหมายได้สำเร็จลุล่วงทุกครั้งไปไม่เคยมีครั้งไหนที่ล้มเหลวเลย
แน่นอนว่าส่วนหนึ่งเป็เพราะเธอมีคู่หูที่ดีอย่างมู่เฟยและยังเป็ชายคนรักของเธออีกด้วย
ทั้งคู่ตกลงกันว่าหลังจากปฏิบัติภารกิจครั้งนี้เสร็จสิ้นพวกเขาจะขอลาออกจากการเป็หน่วยพิเศษขององค์กร เพื่อที่จะไปใช้ชีวิตที่เหลืออย่างคนปกติทั่วไปมู่เฟยเองก็เห็นด้วยกับเธอ
เมื่อนึกถึงชีวิตที่เป็ปกติสุขในอนาคตขึ้นมาริมฝีปากของเซียถงยามนี้ก็กระตุกขึ้นเป็รอยยิ้มเล็กน้อยอย่างอดไม่ได้
ผู้คนในงานเริ่มส่งเสียงฮือฮาขึ้นเล็กน้อยเมื่อลู่อวิ๋นโจวปรากฏตัวออกมาจากหลังเวทีพร้อมด้วยบอดี้การ์ดร่างกายกำยำแข็งแกร่งถึงแปดคน จากรูปลักษณ์ของลู่อวิ๋นโจวเขาน่าจะอายุมากกว่าห้าสิบปี ศรีษะค่อนข้างล้านดวงตาทั้งคู่บ่งบอกถึงความเฉลียวฉลาดล้ำลึกอย่างยากที่จะคาดคะเนได้
“ยินดีต้อนรับทุกท่านเข้าสู่งานเลี้ยงวันเกิดของผมในคืนนี้ขอให้ทุกท่านสนุกสนานกันอย่างเต็มที่”
ลู่อวิ๋นโจวเอ่ยบอกพร้อมกับยกมือขวาขึ้นโบกไปมาทักทายแเื่ในงาน
เมื่อเห็นเป้าหมายปรากฏตัวสายตาของเซียถงก็จับจ้องอย่างไม่กระพริบตา
ทุกคนในงานเลี้ยงต่างก็พากันชูแก้วเครื่องดื่มในมือขึ้นพร้อมกับร้องแสดงความยินดี
เซียถงััได้ว่าสายตาของบอดี้การ์ดทั้งแปดดูเหมือนจะจับจ้องมาทางเธอเธอจึงรีบยกแก้วไวน์ในมือชูขึ้นอย่างช้าๆ หลังจากนั้นสายตาของเหล่าบอดี้การ์ดก็สอดส่ายมองไปทางอื่นแทน
เสียงเพลงในงานเลี้ยงดังขึ้นสุภาพบุรุษและสุภาพสตรีต่างก็พากันออกไปเต้นรำภาพบนฟลอร์หน้าเวทีเวลานี้มีแต่ความสนุกสนานสวยงาม
เซียถงซึ่งแฝงตัวอยู่ในกลุ่มคนค่อยๆขยับเข้าใกล้ลู่อวิ๋นโจวทีละเล็กทีละน้อยโดยที่ไม่มีผู้ใดสงสัย และตอนนี้เธอก็อยู่ห่างจากเป้าหมายไปเพียงแค่ห้าเมตรเท่านั้น
“โอ๊ย! คุณเหยียบเท้าของฉันค่ะ!”
เซียถงร้องออกมาด้วยความเ็ปใบหน้าเล็กๆสวยงามนั้นย่นเข้าหากัน ก่อนจะค่อยๆนั่งลงกับพื้น
ชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างเซียถงรีบเอ่ยปากขอโทษทันทีและพบว่า ปลายเท้าสีขาวนวลเนียนของเธอนั้นได้เปลี่ยนเป็สีแดงและมีรอยส้นรองเท้าของผู้ชายปรากฏอยู่
แต่ในขณะที่ร่างของเซียถงกำลังนั่งยองๆอยู่นั้นจู่ๆ เรือนร่างงดงามก็ะโพุ่งออกไปราวกับเสือดาวที่คล่องแคล่วว่องไวก่อนจะวิ่งตรงเข้าไปหาลู่อวิ๋นโจวด้วยความเร็วประหนึ่งสายลมกรรโชกเป็ที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งนัก
บอดี้การ์ดที่ทำหน้าที่คุ้มกันลู่อวิ๋นโจวถึงกับร้องะโออกมาเสียงดัง
“คุ้มครองท่านลู่!”
แต่ใน่นาทีวิกฤตินั้นเองเซียถงก็ได้ล้วงเอาปืนพกสีแดงเก็บเสียงที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดราตรีสีดำออกมาอย่างรวดเร็วในขณะเดียวกันก็ยังคงวิ่งตรงเข้าไปหาเป้าหมายมีดบินบางเฉียบแปดเล่มพุ่งทะยานออกจากฝ่ามืออีกข้างของเธอ
เสียงดัง ‘ปัง’ อย่างแ่เบาปรากฏขึ้นลูกะุพุ่งเข้าใส่หน้าอกตรงตำแหน่งหัวใจของลู่อวิ๋นโจวอย่างแม่นยำ
ส่วนมีดบินบางเฉียบทั้งแปดเล่มนั้นก็พุ่งปักเข้าที่ลำคอของบอดี้การ์ดทั้งแปดคนซึ่งอยู่ข้างกายลู่อวิ๋นโจวในทันที ร่างสูงใหญ่กำยำเ่าั้ล้มตึงลงกับพื้นในสภาพที่มือยังคงกำปืนแน่นแต่ก็สายเกินกว่าที่จะเหนี่ยวไกได้ทัน
มีดบินบางเฉียบขนาดเล็กนั้นแต่กลับสามารถสังหารผู้คนได้ในพริบตาหากสังเกตให้ดีจะพบว่า เป็เพียงแค่เกล็ดเงินที่ใช้ตกแต่งชุดราตรีสีดำหรูหรานั้นให้ดูสง่างามมากขึ้นเท่านั้นเอง
“เซียถง! จับตัวเธอไว้เร็วเข้า!”
บอดี้การ์ดที่อยู่ด้านล่างะโอย่างฉุนเฉียว
สาเหตุที่เซียถงสามารถปฏิบัติภารกิจได้สำเร็จทุกครั้งก็เพราะว่าเธอมีความสามารถหลากหลาย โดยเฉพาะอย่างยิ่งวิชาบุหงาโบยบิน ที่บ่อยครั้งเธอสามารถทำสิ่งที่ไม่โดดเด่นสะดุดตาให้กลายเป็อาวุธร้ายแรงที่คร่าชีวิตได้ในทันที
เสียงกรีดร้องดังขึ้นเกือบจะพร้อมกันภายในงานจัดเลี้ยงเริ่มโกลาหลวุ่นวายขึ้นในทันทีผู้คนในงานต่างก็พากันวิ่งหนีเอาชีวิตรอดทำให้ขัดขวางเหล่าบอดี้การ์ดที่อยู่ภายในงาน
ขณะที่เซียถงกำลังวิ่งตรงเข้าไปที่ร่างของลู่อวิ๋นโจวนั้นชุดราตรีสีดำบนร่างก็ถูกกระชากออก เผยให้เห็นเสื้อหนังกันะุสีดำด้านในซึ่งปกปิดเพียงแค่หน้าอกและต้นขาเท่นั้น ผมยาวปลิวสะบัดร่างกายเคลื่อนไหวได้อย่างคล่องแคล่วว่องไว ดูประหนึ่งเทพธิดาที่ผุดออกมาจากขุมนรก
จังหวะที่ลู่อวิ๋นโจวล้มลงนั้นเซียถงก็วิ่งเข้าไปถึงร่างของเขาพอดีและเอื้อมมือออกไปคว้าคริสตัลม่วงที่อยู่ในมือข้างขวาของลู่อวิ๋นโจว
ทันใดนั้นเองลู่อวิ๋นโจวที่นอนตายอยู่บนพื้นก็ลืมตาขึ้นพร้อมกับแสยะยิ้มชั่วร้ายเขาคว้าข้อมือของเซียถงที่ยื่นออกมาไว้ได้ร่างที่สวมชุดกันะุนั้นได้พูดเย้ยหยันขึ้นว่า
“เซียถงฉันรู้ั้แ่แรกแล้วว่าเธอจะต้องมาในงานคืนนี้ คิดจะฉกฉวยของจากลู่อวิ๋นโจวมันไม่ง่ายหรอกนะ!”
แต่สีหน้าท่าทางของเซียถงกลับยังคงสงบนิ่งหญิงสาวยิ้มมุมปากเล็กน้อย ก่อนจะพูดขึ้นว่า “งั้นเหรอ?”
เธอตวัดมือซ้ายขึ้นรัดลำคอของลู่อวิ๋นโจวในทันทีพร้อมกับออกแรงรัดอย่างไร้ปราณีเวลานี้ดวงตาของลู่อวิ๋นโจวถึงกับเบิกกว้างด้วยความใเืสีแดงค่อยๆไหลออกมาจากมุมปากของเขา
“ท่านลู่ ดูเหมือนคุณคงจะลืมไปแล้วว่านอกจากฉันจะยิงปืนแม่นแล้ว ฉันยังมีวิธีฆ่าคนอีกมากมายหลายแบบ”
เสียงไพเราะที่ดังขึ้นนั้น ไม่ต่างจากเสียงเพรียกหาจากนรกที่ดังก้องอยู่ในหูของลู่อวิ๋นโจว
ไม่นานนักมือของลู่อวิ๋นโจวก็ค่อยๆอ่อนแรงลง และค่อยๆคลายออกอย่างช้าๆ
หลังจากที่แย่งคริสตัลม่วงมาจากมือขวาของลู่อวิ๋นโจวได้เซียถงก็ได้ะโขึ้นกลางอากาศ ราวกับเหยี่ยวที่แข็งแกร่งว่องไว มือของเธอคว้าโคมไฟระย้าเหนือศีรษะไว้ได้อย่ารวดเร็วในขณะเดียวกันลูกะุนับสิบก็ได้พุ่งเข้ามาหาร่างของเธอและเฉียดนิ้วเท้าไปอย่างเฉียดฉิว
เซียถงใช้ปลายนิ้วเหยียบโคมระย้าและอาศัยแรงส่งของมันะโเหินขึ้นไปบนชั้นสองได้อย่างรวดเร็วก่อนจะวิ่งไปตามทางเดิน ด้านหน้าเป็กำแพงกระจกกันะุที่สูงั้แ่เพดานจรดพื้นซึ่งยากนักที่เซียถงจะสามารถฝ่าทะลุเข้าไปได้
แต่เวลานี้ มู่เฟยได้รอเธออยู่ก่อนแล้ว!
ทันใดนั้นอง เสียง ‘ปัง’ ก็ดังขึ้นกำแพงกระจกกันะุบานใหญ่แตกออกในทันที ด้านนอกเวลานี้มู่เฟยกำลังยืนถือปืนไรเฟิลซุ่มยิงอยู่ด้านนอกร่างของเขาห้อยลงมาจากหลังคาด้วยสายสลิงที่ติดอยู่กับเอวปากก็ร้องะโบอกเสียงดัง
“ถงถงเร็วเข้า!”
บอดี้การ์ดจำนวนมากกำลังวิ่งกรูตามหลังเซียถงมาเธอะโออกมาจากกระจกหน้าต่างที่แตกเป็ชิ้นเล็กชิ้นน้อยอย่างไม่ลังเล
หลังจากนั้น เสียงปืนไรเฟิลจากมือของมู่เฟยก็ดังขึ้นอีกครั้งก่อนจะตามมาด้วยเสียงร้องโหยหวนด้วยความเ็ป
เซียถงรีบวิ่งตรงไปที่รถซึ่งจัดเตรียมไว้ล่วงหน้าปากก็ร้องะโบอกมู่เฟยที่กำลังวิ่งตามมา
"มู่เฟย รีบหน่อย!"
หลังจากมู่เฟยะโขึ้นรถได้แล้วหญิงสาวก็รีบขับหนีออกไปในทันที
“ในที่สุดเราก็เสร็จสิ้นภารกิจของเราแล้ว!มู่เฟย นายอยากย้ายไปอยู่ประเทศไหน?”
เซียถงเอ่ยถามออกมาอย่างมีความสุขริมฝีปากแย้มยิ้ม แววตาสดใสในขณะที่จ้องมองชายหนุ่มซึ่งนั่งอยู่ข้างๆ
“คริสตัลม่วงล่ะ?”
มู่เฟยไม่ตอบ แต่ย้อนถามหญิงสาวกลับไป
"อยู่นี่!"
เซียถงยื่นคริสตัลม่วงให้กับมู่เฟยโดยไม่ลังเลสังสัยอะไรเลยแม้แต่น้อย
มู่เฟยรับคริสตัลม่วงมาดวงตาทั้งคู่เป็ประกายระยิบระยับด้วยความโลภ ปากก็พึมพำออกมาว่า
“ฉันได้ยินมาว่าใครก็ตามที่ได้คริสตัลม่วงนี้ จะสามารถโลกใบนี้ได้!”
“มู่เฟย!”
เซียถงร้องเรียกอีกฝ่ายด้วยความใ เพราะเวลานี้ปากกระบอกปืนเย็นะเืกำลังจ่ออยู่ที่ศรีษะของเธอ
“อย่าขยับ!”
เซียถงได้แต่ร้องถามออกไป "มู่เฟย!นี่นายรู้ตัวมั้ยว่ากำลังทำอะไรอยู่?"
“ถงถง ฉันขอโทษ!ฉันไม่ได้อยากไปใช้ชีวิตเหมือนคนปกติ ฉันเป็คนมีความสามารถทำไมฉันต้องทำงานให้กับประเทศนี้ด้วย ฉัน้าโลกใบนี้!”
น้ำเสียงที่เ็าของมู่เฟยทำให้หัวใจของเซียถงต้องแตกสลาย ใบหน้าหล่อเหลาที่เต็มไปด้วยความอ่อนโยนกลับกลายเป็เ็าไร้หัวใจ
“ต่อให้นายได้คริสตัลม่วงไปนายคิดเหรอว่าจะสามารถหลบหนีการไล่ล่าขององค์กรได้?”
หัวใจของเซียถงแตกสลายลงทีละเล็กทีละน้อย
“แต่ถ้าฉันรายงานองค์กรไปว่าเธอเป็คนขโมยคริสตัลม่วงไป แล้วก็ทำร้ายฉันล่ะ? เธอคิดว่าองค์กรจะเชื่อใคร?”
“ถงถง ในเมื่อเธอไม่เห็นด้วยกับฉันฉันก็จำเป็ต้องฆ่าเธอ?”
สายตาของมู่เฟยเปลี่ยนเป็โเี้ดุดันขึ้นมาทันทีจากความรักกลายเป็ความเกลียดชัง
“มู่เฟย นี่นายฆ่าฉันได้จริงๆเหรอ? นายไม่ได้รักฉันเลยงั้นเหรอ?”
เวลานี้ดวงตาทั้งคู่ของเซียถงเต็มไปด้วยหยาดน้ำตาฝ่ามือซ้ายค่อยๆเอื้อมไปแตะปุ่มใต้เบาะอย่างไม่ลังเล
ชายหนุ่มผู้นี้คือคนที่เธอรักเขาเป็ความรักของเธอ เป็คนที่เธอ้าใช้ชีวิตร่วมด้วยมากที่สุดเมื่อวานเขายังกระซิบข้างหูของเธอด้วยความรักใคร่แต่ตอนนี้กลับกำลังใช้ปืนจ่อหัวของเธอได้อย่างไม่ลังเล
เพียงเพราะ้าคริสตัลม่วง…
มู่เฟยจ้องมองเซียถงแน่นิ่งพร้อมกับเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงเ็า “ถงถง ฉันขอโทษ! วันนี้เป็วันตายของเธอแล้วฉันไม่ได้รักเธอ ฉันแค่้าคริสตัลม่วง”
เซียถงหลับตาลงช้าๆและเมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง สายตาที่เต็มไปด้วยความเ็ปกลับอันตรธานหายไปเปลี่ยนมาเป็สายตาที่เ็าแทน
“มู่เฟย ความปรารถนาของนายจะไม่มีวันเป็จริง!”
นิ้วมือของเซียถงกดลงบนปุ่มสีแดงใต้เบาะอย่างไม่ลังเลปากก็ร้องะโบอก
มู่เฟยรีบหันไปเปิดประตูเพื่อที่จะะโลงจากรถแต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนจะสายไปเสียแล้ว เสียงะเิปังดังขึ้น
จากนั้นรถยนต์ทั้งคันก็ะเิขึ้นในทันที เปลวเพลิงสีแดงลุกโชติ่พร้อมกับกลุ่มควันหนาทึบที่พวยพุ่งไปในห้วงอากาศ
2K
