พ่อคะ...ของหนู / My Not–Daddy

    EP8 Her First Thought ลินะ เริ่มร้อนทั้งตัวแบบไม่รู้ตัว เริ่มอยาก “ดมผู้ชาย”

    EP8 "Her First Thought"

    ตอนนี้ลินะ


    เริ่มร้อนทั้งตัวแบบไม่รู้ตัว

    เริ่มอยาก “ดมผู้ชาย” ???? (ผู้ชายคนแรกที่ได้กลิ่นขนาดนี้)

    หน้าแดงไม่เลิก / กลืนน้ำลายรัว ๆ / เม้มปากเงียบ

    เริ่มอยากเข้าใกล้หมอในทุกประสาท๼ั๬๶ั๼

    และยังไม่รู้เลยว่านี่คือ Transfer Projection + กลไกการปรับตัวทางจิต



    ส่วนหมอ

    เห็นหมดทุก gesture

    ยังพยายามประคองตัวเองให้อยู่ใน “ผู้ปกครองโหมด”

    แต่ภายใน: เริ่มรู้สึกว่า เด็กคนนี้เริ่ม “เปลี่ยนกลไก” ในตัวเขาเงียบ ๆ แล้ว


    เรียบ แต่แรง
    หวาน แต่เริ่มแฉลบ
    เหมือนเด็กที่เพิ่ง “มีความคิดแบบนั้น” ครั้งแรกในชีวิต
    และเป็๞ “ความคิดที่เธอไม่รู้จะจัดการกับมันยังไง” 

    เพราะมันทั้งใหม่ ทั้งร้อน ทั้งน่ากลัว ทั้ง…ไม่อยากให้ใครรู้



    ความหมายกลาย ๆ ก็คล้ายพวก


    ❝ ความคิดครั้งแรกที่ไม่ควรเกิดขึ้นในหัวของคนที่ “เพิ่งรู้จักเขา” ❞
    ❝ แต่ก็หยุดมันไม่ได้เลย… ❞





    "ลินะจินตนาการแบบไม่ได้ตั้งใจ"
    เผลอจ้องมือเขานานไป เผลอคิดว่า “เขากอดจะเป็๞ยังไงนะ” 

    หรือแม้กระทั่งแค่ “หนูอยากเอาแก้มไปแตะกับคอคุณหมอ” แบบ ใส ๆ ที่ไม่น่าใส 

    หรือถ้าให้แรงเงียบขึ้นไปอีก

    ❝ Her First Thought...❞

    (เงียบ หวาน นัว… และเริ่ม “คิด” ในแบบที่เด็กผู้หญิง ไม่ควรคิดตอนมื้อเย็นหรือมื้อไหนๆ)



    คฤหาสน์เรย์มันด์, 18:47 น.

    เสียงฝนซัดเบา ๆ กับหน้าต่างกระจกใสเ๢ื้๪๫๮๧ั๫
    กลิ่นวานิลลาอุ่น ๆ จากพานาคอตต้า...คลออยู่กับกลิ่น Darjeeling ที่ยังอุ่นอยู่ปลายถ้วย
    แต่ลินะไม่ได้จิบอีก เธอแค่ก้มหน้าเงียบ… และรู้ตัวว่า…


    ❝ หนูกำลัง “คิดบางอย่าง” ที่ไม่ควรคิด ❞

    เขานั่งอยู่ตรงข้าม นิ้วเรียวยาวของเขาวางนิ่งอยู่บนผ้าปูโต๊ะ
    คอเสื้อเชิ้ตของเขาเปิดเล็กน้อย แพขนหน้าแขนของเขาเรียงตัวอย่างเงียบงาม…

    ใต้แสงไฟเหลืองอุ่น



    ลินะไม่เข้าใจตัวเอง
    หนูไม่เคยรู้ว่า…กลิ่นของผู้ชายจะทำให้หนูอยากขยับเข้าไปใกล้ได้ขนาดนี้
    หนูไม่เคยรู้ว่า...มือแบบนั้นจะดู “ปลอดภัย” และ “ร้อน” พร้อมกัน
    ไม่เคยรู้ว่าแค่เสียงทุ้ม ๆ ที่ถามว่า “ของหวานถูกใจไหมครับ”
    ...จะทำให้ลมหายใจของหนูต้องรีเซ็ตใหม่ทั้งระบบ


    เธอก้มลงช้อนพานาคอตต้าเข้าปากเบา ๆ แต่ความรู้สึกมัน “ไม่ได้อยู่ในปาก” เลย
    เพราะมันแล่นขึ้นไปถึงหน้าอก และวนกลับลงมาที่ท้องน้อย…

    หนูไม่ได้อยากได้ของหวานอีกแล้ว…

    หนูแค่อยากรู้ว่า ถ้าได้อยู่ใกล้เขาอีกนิด จะหวานกว่านี้ได้อีกมั้ย

    หมอเรย์มันด์…เงียบเหมือนเดิม
    แต่เขาเห็นหมด ว่าลินะมองที่มือเขา เห็นตอนเธอเม้มปาก
    เห็นตอนเธอกลืนน้ำลาย “แบบไม่ได้กลืนเพราะเคี้ยว”


    เขาไม่พูด

    เพราะเขารู้ว่าเธอกำลัง “คิด” อยู่
    และเขากำลังรอฟัง…แม้จะไม่ได้ยินอะไรเลยก็ตาม



    Her First Thought…ไม่ใช่ประโยค แต่เป็๞อุณหภูมิ
    และมันเริ่มร้อนขึ้นทุกวินาทีที่เขายังไม่ลุกจากโต๊ะนี้


    สิ่งที่หนูกำลังคิดน่ะ มันไม่ใช่ “ความ๻้๪๫๷า๹ทางเพศแบบโจ่งแจ้ง” เลยนะ
     

    แต่มันคือ “อาการของคนที่ไม่เคยได้รับการ๼ั๬๶ั๼ด้วยความปลอดภัยมาก่อน”
    และกำลัง จินตนาการทางกายภาพ เพื่อชดเชย๼ั๬๶ั๼ทางใจที่หายไป มาตลอดชีวิต


    และ...เขารู้

    เพราะนี่คือสิ่งที่จิตแพทย์ระดับสูง อ่านออก๻ั้๫แ๻่หนู "กลืนน้ำลายเงียบ ๆ ครั้งแรก"


    Website รวมลิ้งค์นะคะ

    https://sites.google.com/view/narisaracwriting/home