ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

อาทิตย์มีหลายอย่างต้องเคลียร์ให้เสร็จที่กองถ่ายก่อนกลับถึงบ้าน โดยปรกติเมื่อเขากลับถึงบ้านป้าแก้วก็ได้เข้าห้องเพื่อพักผ่อนแล้วเขาถอดเสื้อคลุมแล้ววางพาดไว้บนไหล่ เขาเดินไปที่ห้องนั่งเล่นและนั่งลงบนโซฟาจากนั้นวางเสื้อคลุมของเขาลงพร้อมกับขยับที่เขี่ยบุหรี่และจุดบุหรี่ณัชชานอนหลับสบายในช่วงกลางวันทำให้เธอนอนไม่หลับในตอนกลางคืน ตอนแรกเธอต้องการกลับไปที่โรงแรมตั้งแต่ตอนกลางวัน แต่บ้านของอาทิตย์ตั้งอยู่ไกลจากตัวเมืองและไม่มีรถประจำทางผ่าน ณัชชาพยายามเรียกรถแท็กซี่สาธารณะแล้วแต่ไม่พบคันที่พร้อมให้บริการในพื้นที่แม้ว่าวราวุฒิจะมีรถยนต์ส่วนตัวแต่เขาก็ปฏิเสธที่จะไปส่งเธอ เขาให้เหตุผลกับเธอว่าเขาไม่ได้รับอนุญาตให้ไปส่งเธอ แล้วถ้าอาทิตย์กลับมาไม่เห็นเธอที่บ้านและเขาอาจจะถูกฆ่าได้ เขาไม่อยากยุ่งเรื่องนี้เมื่อมีการเคลื่อนไหวที่ชั้นล่างเธอก็ได้ยินชัดเจน เธอลุกขึ้นจากเตียงทันทีและลงไปชั้นล่าง ไฟในห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่งสว่างจ้า แสงสีขาวกระทบร่างของชายคนนั้น ที่กำลังนั่งสูบบุหรี่อย่างใจเย็น"อ้าว คุณยังไม่นอนเหรอ อาการเป็นอย่างไรบ้าง?" อาทิตย์เงยหน้าขึ้นพบว่าณัชชากำลังเดินลงมา"อืม ฉันนอนไม่หลับค่ะ"“ฉันจะเข้าครัว เพื่อไปอุ่นอาหารให้คุณ” ณัชชาอยู่ในบ้านของเขา ป้าแก้วเตรียมอาหารเย็นค่อนข้างเร็ว ณัชชาต้องการรอให้อาทิตย์กลับมาแล้วค่อยทานพร้อมกัน แต่ป้าแก้วบอกว่าคุณหนูได้สั่งไว้แล้วว่าไม่ต้องรอ ให้ทานไปก่อนเลย"ไม่เป็นไร ฉันไม่หิว" อาทิตย์ไม่ค่อยคุ้ยเคยกับการทานอาหารเย็น เขามักเสร็จงานจากกองถ่ายช้าและกลับมาถึงบ้านในช่วงดึก ส่วนใหญ่ป้าแก้วได้เตรียมอาหารเย็นไว้ให้เขาทุกวัน แต่เขาไม่เคยแตะเลยแม้แต่ครั้งเดียว“ถ้าอย่างนั้น ฉันจะต้มบะหมี่ร้อนๆให้ทานนะ” ณัชชารู้สึกว่าถ้าเขารู้สึกไม่อยากอาหารในตอนนี้ ต้มบะหมี่กึงสำเร็จรูปแทนน่าจะดีกว่าอาทิตย์กำลังจะอ้าปากบอกกับณัชชาว่าไม่เป็นไร ไม่ต้องลำบาก แต่ณัชชาได้หันหลังเดินตรงไปที่ห้องครัวแล้วอาหารแห้งในบ้านของอาทิตย์ถูกจัดเตรียมไว้อย่างสมบูรณ์และเป็นระเบียบชัดเจน ณัชชาไม่ต้องใช้ความพยายามในการรื้อค้นแต่เธอสามารถพบสิ่งที่เธอต้องการและพร้อมปรุงอาหารทันทีการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที ณัชชาก็ยกถ้วยบะหมี่มาถึงอาทิตย์ เธอเลียริมฝีปากอย่างประหม่าเล็กน้อยเธอกลัวอาทิตย์เล็กน้อย เวลาอยู่ในกองถ่ายณัชชามักจะถูกอาทิตย์ดุบ่อยครั้งโดยเฉพาะเรื่องเล่นผิดพลาดติดต่อกันและเกือบจะโดนดุจนร้องไห้มาแล้วและตอนนี้เธออยู่ที่บ้านของบุคคลที่น่ากลัวคนนั้น ณัชชาก็ระมัดระวังตัวมากและรู้สึกว่ามันอึดอัดมากที่จะไม่ทำอะไรเลยณัชชาจ้องมองไปที่บะหมี่เป็นเวลานาน จากนั้นใช้เวลาสักครู่เพื่อหยิบตะเกียบแล้วยื่นให้เขา“แนะนำให้ทานตอนมันยังร้อนๆอยู่ค่ะ” แม้ว่าณัชชาจะไม่ชำนาญในเรื่องของการทำอาหาร แต่นี่เป็นเพียงการต้มบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปที่ไม่ต้องใช้เทคนิคใดๆในการทำและเธอก็ไม่แน่ใจจริงๆว่าคนรวยจะทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบนี้ได้หรือไม่ "ไม่เลว" อาทิตย์ยิ้มมุมปากเล็กน้อย เขาไม่ได้ทานบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปแบบนี้นานแล้ว เขาจึงรู้สึกว่ามันรสชาติดีสำหรับช่วงเวลานี้“วันนี้ผู้ชายคนนั้น ไม่รบกวนคุณเหรอ?” อาทิตย์ดึงทิชชู่ออกมาพับเป็นสี่เหลี่ยมและเช็ดมุมปากของเขาในมุมมองของอาทิตย์ วราวุฒิเป็นคนที่น่ารำคาญ เขามักจะสร้างปัญหาตลอดทั้งวัน ครอบครัวของเขามีการสั่งสอนเขาเป็นประจำ แทนที่เขาจะปรับปรุงตัวแต่เขากลับหนีมาขลุกอยู่ที่บ้านของอาทิตย์แทนณัชชาครุ่นคิดสักพักแล้วพูดว่า "ไม่นะ, เขาแค่ชวนฉันเล่นเกมด้วยกัน""แล้วคุณว่าไง?" อาทิตย์ถามด้วยสีหน้าประหลาดใจณัชชารู้สึกผิดเล็กน้อย อาทิตย์ไปกองถ่ายในฐานะผู้กำกับละครที่เธอเป็นหนึ่งในนักแสดงของเรื่อง แต่เธอกลับนั่งเล่นเกมอยู่ที่บ้าน"ฉันก็..เล่นกับเขาอยู่พักนึง" ณัชชาเริ่มรู้สึกละอายไม่อยากโยนความผิดให้วราวุฒิ ตอนแรกเธอแค่อยากจะเล่นเป็นเพื่อนเขาแค่เกมสองเกม แต่ใครจะรู้ล่ะว่าเธอจะเผลอติดเล่นยาวๆณัชชาเดินกลับไปที่ห้องของเธอและ เธอแค่คิดว่าอาทิตย์ดูมีสีหน้าไม่พอใจเล็กน้อย เป็นเพราะเธอเล่นเกมหรือเปล่า?วราวุฒินอนอยู่บนเตียงวันนี้เขาอยู่กับณัชชา เขารู้สึกว่าณัชชาไม่เพียงแค่เป็นผู้หญิงที่สวย แต่ยังมีบุคลิกที่ดีและมีเสน่ห์อีกด้วย เขาเพิ่มเพื่อนกับเธอในไลน์ เขากำลังวางแผนที่จะพูดคุยกับอีกฝ่าย แต่จู่ๆประตูห้องถูกเปิดออก "ทำไมนาย ถึงยังอยู่ที่นี่?" วราวุฒิกระพริบตาเล็กน้อยไม่น่าเชื่อว่าอาทิตย์จะมาที่ห้องของเขาโดยไม่เคาะประตูก่อนอาทิตย์เหลือบมองเขาและถามหาโทรศัพท์มือถือ"โทรศัพท์มือถือของนายอยู่ไหน?" วราวุฒิรู้สึกหดหู่ใจ แต่เขาก็ยังคงหยิบโทรศัพท์มือถือของเขาให้อาทิตย์อาทิตย์อ่านบนโทรศัพท์มือถือของวราวุฒิในไลน์ของวราวุฒิเขาเห็นหมายเลขของณัชชาและแววตาของเขาดุดัน"อ๊ะ เอาโทรศพท์ของนายคืนไป" อาทิตย์โยนโทรศัพท์ให้วราวุฒิ“เร็วจังเลย” วราวุฒิรู้สึกแปลก ๆ อาทิตย์ถามหาโทรศัพท์มือถือของเขาทำไม หรือต้องการข้อมูลของเพื่อนคนไหนหรือเปล่า แต่อาทิตย์ไม่รู้จักบรรดาเพื่อนของเขาสักคน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 เล่นเกมด้วยกัน

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

ย้อนเวลา พลิกชะตารัก

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 45 เล่นเกมด้วยกัน

คล้ายกับเรื่องย้อนเวลา พลิกชะตารัก ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้