ฐิสา หมอขวัญ แยกตัวกันมาล้างจานหลังจากทานข้าวเสร็จ ให้ครอบครัวของคนน้องปึกษาเื่งาน เกี่ยวกับการแอบผลิตสินค้า และตัดยอดส่งร้านค้าและประเทศเพื่อนบ้านของโรงงานที่ขอนแก่น โดยทางแพน ปู่เล็ก พ่อริสา และเ้าตัว พบความผิดปกติหลายอย่าง ทั้งยอดขายที่ตกลงไป ทั้งที่ลูกค้าติดต่อมาตลอด การสั่งซื้อสินค้าที่น้อย และบ่อย มันสวนทางกัน
ปู่เล็ก : ถ้าคนโกง คือคนบ้านเรา เราต้องจัดการให้เงียบที่สุด ถ้าหุ้นส่วนรู้มันจะมีปัญหา
แพน : คิดว่าพี่แพทรู้เื่หรือเปล่าครับ
ปู่เล็ก / ริสา : ไม่ /คิดว่าไม่
ริสา : พี่แพทเห็นแกยังงั้นแกรักบริษัทนะ แกก็ฝังใจลุงใหญ่สร้างที่นี่มา แกไม่ทำลายที่ที่แกรักแน่นอน แต่ แฟนใหม่แก ไม่แน่
สมา : ไอ้เอก น้องเขยเก่าผมนะเหรอ พวกผู้ดี จมไม่ลงไม่แน่ เื่ที่ปู่เล็กขอให้ช่วย ผมบอกพ่อแล้ว ถ้าริสาไปที่นั่น จะปลอดภัยแน่นอน และผมให้พรรคพวกช่วยดูห่างๆ
ปู่เล็ก :ขอบคุณนะ ต่อมาก็เื่อาแกริสา เห็นเขาว่า เ้าแม็คมันเป็แฟน กับหนูโปรดปราน เพื่อนแกเหรอ
ริสา : เลิกแล้วค่ะ แม็คมันเอาไปทั่ว ล่าสุดไอเอากับเพื่อนโปรดมัน มันเลยเลิกขาด
ปู่เล็ก : ดีแล้ว ถึงจะเป็หลานก็ไม่เข้าข้างหรอก ไหนจะเื่พ่อมันก่อน คิดว่ามันรู้เื่หรือเปล่า
แพน : ไม่แน่ใจครับ แต่ตัวพ่อนิ 100%
ปู่เล็ก : ปู่ฝากพวกแกสองคนด้วยนะ ตอนนี้พ่อริสาก็ป่วย ปู่ไม่อยากให้บริษัทที่พี่ชาย และหลานชายที่เสียไปแล้วผิดหวัง
แพล้ง !
ปู่เล็ก : วาย หูหล่น
หมอขวัญ : ขอโทษค่ะมันลื่นไปหน่อย
ปู่เล็ก : จ้อจี่ ลูกสาว
.....................
ริสา : ทำไมอยู่มหาสารคาม ถึงต้องนั่งเครื่องมาลงขอนแก่นคะ
ฐิสา : สารคามไม่มีสนามบินค่ะ คนในพื้นที่จะใช้สนามบินขอนแก่น และร้อยเอ็ด เป็ส่วนใหญ่
ระหว่างรอกระเป๋าคนน้องอดสงสัยเลยถามพี่เกี่ยวกับเื่สนามบิน ที่พี่จะกลับบ้านที่มหาสารคาม แต่มาลงขอนแก่นพร้อมตนเอง
ริสา : แล้วจะมีการสร้างหรือเปล่าคะ
ฐิสา : มีโครงการก่อสร้าง "สนามบินสารสินธุ์" ที่ อ.ยางตลาด จ. กาฬสินธุ์ นะ แต่เราอยู่ใจกลางอีสาน บางส่วนอำเภอที่ติดบุรีรัมย์จะไปใช้สนามบินบุรีรัมย์ อำเภอสตึก ใกล้วาปีปทุม พยัคฆภูมิพิสัย
ริสา : ความรู้แน่นเนาะ
ฐิสา : ถิ่นใคร
พี่สา พี่สา ทางนี้ !
ฐิสา : นั้นไงน้องสาวคนเล็กพี่มารับแล้ว แต่มากับใครนะคุ้นๆ นึกไม่ออก
ริสา : น้องสาวบี๋มีความหลัวนะ มากับแฟนแน่นอน
ฐิสา : ผีเห็นผีว่างั้น
ริสา : ไม่ไม่ๆ คู่เราสวยทั้งคู่จ้า
ฐิสา : อ้าวน้าหนูดี สวัสดีค่ะ นึกว่าใคร ฐิสายกมือไหว้ โดยที่ริสาทำตาม
หนูดี : สบายดีนะสา ไม่เจอะตั้ง 2-3 ปี ั้แ่งาน..
สิ : อะแฮ่ม ๆๆ
ฐิสา : หยังเ้านะ (อะไรเธอนะ) นี่พี่ริสา ที่พี่สมาเล่าให้บ้านเราฝัง
สิ : อ้อพี่อ้าย สวัสดีค่ะ สิเป็น้องพี่สานะคะ ส่วนนี้ น้าหนูดี แฟนสิ
ฐิสา : อ้อ ทำจนได้นะแกนะ
หนูดี : ไม่ใสักนิดเลยเหรอ เป็น้า
ฐิสา : ใทำไมคะ รู้มาตั้งนานแล้วมันชอบน้า
สิ : แม่รอที่ร้าน ... แล้วก็จองที่พักให้แล้ว เดียวพ่อกับเพื่อนตามมา
ฐิสา : พ่อมาด้วยเหรอ
สิ : พ่อต้องมาสิ พี่ถามได้ พอเลย ไม่ต้องเข้มใส่พ่อนะ ขอร้อง
ฐิสา : เออๆ พี่รู้แล้ว
ริสาได้แต่เงียบกับบทสนทนาพี่น้อง ระหว่างเดินมาที่รถและริสาก็รับบทบาทเดิม คือฟังสามสาวคุยกันเงียบๆ แต่ไม่ได้รู้สึกเป็ส่วนเกินใดใด จนถึงสวนอาหารในธรรมชาติสวนป่า ในเมืองเจริญ อย่างขอนแก่น สิน้องสาวฐิสาพาทั้ง 4 คน เดินไปยังห้องจัดเลี้ยง VIP ที่อาคารโมเดิร์นเล็กสีดำในป่าธรรมชาติสีเขียวที่จำลองมาให้ดูเย็นสบาย
เปิดประตูกระจกเข้าไปข้างใน พบหญิงกลางคนในชุดผ้าพื้นเมือง และพี่สมาที่ไม่รู้มาั้แ่เมื่อไหร่ นั่งยิ้มอยู่ในห้องพร้อมสาวสวยร่างเล็ก ผิวคมเข้มชื่อว่าสายชล ที่เป็พี่สาวคนรอง เรียกว่างานนี้ ฐิสาเจอครบครอบครัว เพราะเมื่อทั้ง 4 คนเข้ามาในห้อง คนที่ตามมาสุดท้าย เป็พ่อนพ ของทุกคน ที่มาในชุดผ้าไทยเข้ากันกับแม่อย่างลงตัว ในฐานะนายกเทศมนตรี
คนพี่เดินไปกอดแม่ แล้วริสาก็สังเกตเห็นเหมือนคนพี่จะร้องไห้ ก่อนจะเดินไปกอดพ่อที่นั่งติดกับแม่ด้านหลัง ซบหน้าร้องไห้กับไหล่พ่อ
ฐิสา : พ่อคะ ขอโทษ
พ่อนพ : ไม่เอาไม่เศร้า พ่อได้ลูกสาวพ่อกลับมาก็ดีที่สุดแล้ว อย่าดื้อเงียบแบบนั้นอีกก็พอ
ฐิสา : ค่ะ
พ่อนพ : ก็ค่ะตลอดละ แต่ก็ดื้อเงียบตลอด เรานะ
ริสายืนอยู่ยังไม่ได้เดินไปนั่ง กับสิ และหนูนา จนสมากวัวมือเรียก
สมา : น้องหล้า น้องสะใภ้ น้องเขย มานี่มานี่
จังหวะพอดี บังเอิญ เหมือนเตรียมไว้ก่อนแล้ว ที่นั่งที่เหลือให้ริสา จะเป็พ่อจองครอบครัวนี้ ขนทั้งตัวริสา ลุกทั้งตัว เหมือนมีรังสีกระจายออกมาถึงเธอ และเื่ราวที่เคยรับรู้ว่า ตอนลูกเขยคนก่อน ก็โดนต่อต้าน และริสาละ ทั้งเป็ผู้หญิง แล้วคนพี่ ฐิสา ก็ยังไม่ตกลงเป็แฟน มีแต่ตัวเธอเองที่โมเมเอาเอง เพราะพี่ไม่คัดค้าน
ริสายกมือขึ้นไหว้ผู้ใหญ่ ทั้ง 2 รวมไปถึงพี่สมา พี่สายชล แม่และ พี่ๆรับไหว้ จะมีแต่ พ่อนพ ที่ยังจ้องมองริสาอยู่ไม่รับไหว้
ฐิสา : พ่อคะ นี่ริสาคะ
พ่อยกมิอห้ามไม่ให้ฐิสาพูดอะไร
พ่อนพ : แกเป็ใคร จับฉันมาทำไมแก้าอะไร
อยู่ดีดี ท่านนายกเทศมนตรีก็ร้องเพลงขึ้นมาอย่างนั้น
แม่ สมา สายชล ฐิสา สิ : พ่อ!
พ่อนพ : หยอกๆ นะ เป็ใครอ่ะเรา มาได้ยังไง
ฐิสา : พ่อคะ
พ่อนพ : หยุดเด้อ พ่อสิถามอีนางอันนี่ เพิ่นแม่นไผ่ (หยุดนะ พ่อจะถามหนูคนนี้ เขาเป็ใคร)
ริสา : คือหนูชื่อ ริสา คะ
ฐิสา : คือว่า ริสาเป็แฟนหนูคะพ่อ จบมั้ย
--*----
ริสา : คือว่า ตอนนี้ พี่ยอมรับเป็แฟนสาแล้วเหรอ ไชโย !
พ่อนพ : นางอันนี่ จักแม่นหยัง (แม่หนูนิ ไม่รู้อะไร)
ริสา : หนูชื่อริสาคะ เป็แฟนพี่ฐิสา คะคุณอา
พ่อนพ : อ้าวแบบนี้ได้ไง !!!
ทุกคนใกับคำพูดพ่อ ที่เหหมือนจะไม่พอใจ ในตัวริสา
สมา : พ่อ บ่ผ่านติ (พ่อ ไม่ผ่านเหรอ)
ริสา : พ่อ แม่ คะ ถ้าพ่อแม่ติดที่หนูเป็ผู้หญิง หนูขอสัญญาไว้ที่ตรงนี้เลยนะคะ หนูจะดูแลพี่สาให้ดีที่สุด จะไม่ทำให้ไม่สบายใจ เสียใจเลยคะ
พ่อนพ : โอ้ยเด็กน้อยซุมนี้ (โอ้ยเด็กๆพวกนี้ ) พ่อหมายถึง เป็แฟนฐิสา ก็ต้องเรียก "พ่อ" สิ มาคุณองคุณอา ไอ้นี้