Chapter 18
สร้อยเพชรที่ถูกขโมยไป
“ถ้าคิดจะเป็เบอร์หนึ่งของคุณบริกซ์น่ะเลิกคิดได้เลย เพราะเบอร์หนึ่งของเขาคือฉันคนเดียวเท่านั้น”
ได้ยินแบบนั้นเพียงฟ้าก็ไม่พอใจ เธอเป็ลูกสาวคนเดียวและถูกตามใจมาโดยตลอดไม่ต้องแย่งของเล่นกับใครและครั้งนี้ก็เช่นกันเธอไม่ได้อยากจะแย่งบริกซ์ตั้นไปจากใครเลย และตัวของเพียงฟ้าเองก็ไม่ชอบใช้ผู้ชายร่วมกับใครด้วยสิ
“งั้นก็เสียใจด้วยค่ะ...ฉันคิดว่าเบอร์หนึ่งคงจะต้องเป็ฉันแล้วแหละ เพราะคุณบริกซ์เขาติดใจฉันถึงขนาดให้ไปอยู่เพนท์เฮาส์ แล้วคุณล่ะคะ? เขาซื้อที่ไหนให้อยู่เหรอ?”
“อีบ้า! หน้าด้าน ั้แ่สู้รบกับผู้หญิงทุกคนมาฉันก็เพิ่งจะเคยเจอแกนี่แหละหน้าด้านตาใส”
แอนนี่ไม่คิดว่าเพียงฟ้าที่หน้าซื่อตัวเล็กจะย้อนเธอได้เจ็บแสบขนาดนี้ ปกติเจอแต่นางแบบด้วยกันก็จะแรงๆลุคภายนอกก็จะจี๊ดจ๊าด ไม่คิดเลยว่ายัยเด็กหน้าจืดคนนี้จะไม่ธรรมดา
“ก็พูดความจริงนี่คะ เขาอยู่กับหนูมาตั้งหลายคืนแล้วเขาอยู่กับคุณกี่คืนล่ะคะ? หรือว่ากำลังตกกระป๋อง”
“อีบ้าๆๆ”
แอนนี่ถลาตัวเข้าไปตั้งใจจะตบแก้มขาวนวลนั้นให้รู้สำนึกสักทีว่าไม่ควรมาอวดเก่งกับเธอแต่ก็โดนบอดี้การ์ดทั้งสามเข้ามาห้ามไว้ซะก่อน
“ห้ามทำร้ายคุณเพียงฟ้านะครับ พวกผมมีหน้าที่ดูแลความปลอดภัย”
“หึ มันสำคัญถึงขนาดต้องเอาบอดี้การ์ดของคุณบริกซ์มาคอยดูแลอารักขาเชียวเหรอ?”
“ก็สำคัญพอตัวค่ะ” เพียงฟ้ายิ้มเยาะอย่างสะใจก่อนจะเดินจากไปและบอดี้การ์ดทั้งสามคนก็เดินตามเธอมา แม้จะทำเหมือนสะใจที่ได้ตอกหน้ากลับไปอย่างนั้นแต่ความเป็จริงแล้วเพียงฟ้ากำลังทุกข์ใจมากต่างหาก
ผู้หญิงของบริกซ์ตั้นคงจะมีมากมาย ตัวเธอเองก็เป็แค่หนึ่งในตัวเลือกที่ไม่ได้สำคัญอะไรสำหรับเขาเลยสักนิด
คิดแล้วก็เศร้า...แต่ก็ไม่แปลกหรอกที่มาเฟียร้ายแถมยังมีอำนาจล้นเหลืออย่างบริกซ์ตั้นจะมีผู้หญิงหลายคน แอนนี่ก็คงจะเป็แค่หนึ่งในนั้นเพราะความเป็จริงผู้หญิงของเขามีเป็สิบ
ณ ห้างสรรพสินค้า
เพียงฟ้ามาที่ห้างแห่งนี้ด้วยจิตใจอันแสนจะห่อเหี่ยวจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเมื่อตอนเที่ยง
“อยู่ไหนนะ อ๊ะนั่นไงนั่น”
เพียงฟ้ารีบวิ่งไปยังทางงานอีเวนท์บอดี้การ์ดทั้งสามเห็นแบบนั้นจึงรีบวิ่งตามเพราะไม่อยากปล่อยให้เพียงฟ้าคลาดสายตาแม้แต่วินาทีเดียว
“สวยจังเลย...ตัวจริงสวยกว่าในจอซะอีก”
เพียงฟ้าเมื่อเห็นหน้าลูก้าก็อดที่จะชื่นชมไม่ได้จริงๆ สาวฝรั่งอเมริกันใบหน้าได้รูป ลำคอยาวระหงษ์ หุ่นดีพิมพ์นิยม บั้นท้ายกลมกลึงแถมหน้าอกหน้าใจยังทะลักทะล้นอีก ต่างจากเธอยิ่งนักคิดแล้วได้แต่น้อยใจ เกิดมาเป็มนุษย์เหมือนกันแต่รูปร่างหน้าตาไม่เหมือนกันเลยสักนิด
“สวัสดีค่ะแฟนๆของลูก้า วันนี้ลูก้ามาออกงานอีเวนท์เป็ครั้งแรกต้องขอความกรุณาจากทุกท่านด้วยนะคะ”
นางแบบและอินฟลูเอ็นเซอร์สาวนั่งอยู่บนเวทีโดยมีเก้าอี้บาร์ตัวสูงตั้งไว้พร้อมกับพิธีกรที่ประกอบหน้าที่คอยซักถามประวัติที่แฟนคลับอยากจะรู้
“สวัสดีค่ะคุณลูก้า แฟนๆถามกันมาเยอะเลยเกี่ยวกับแบรนด์ที่กำลังจะเปิดตัวไม่ทราบว่าเป็แบรนด์เกี่ยวกับอะไรเหรอคะ”
บนเวทียังคงนั่งคุยและสอบถามกันอย่างสนุกสนานส่วนเพียงฟ้าเองก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมาถ่าย้าเวทีพร้อมกับชื่นชมความสวยแถมตอนนี้ยังมีพนักงานภายในงานยัดเทสเตอร์ชิ้นเล็กซึ่งน่าจะเป็เทสเตอร์ครีมทาหน้าของแบรนด์มาให้กับเธอ
“เอ๊ะ...นั่นมัน...”
ในขณะที่ถ่ายวิดีโออินฟลูเอ็นเซอร์ชื่อดังคนโปรดเพียงฟ้าก็สังเกตุเห็นสร้อยเพชรที่เธอคนนั้นใส่อยู่
มันคือสร้อยเพชรประจำตระกูลเบอริอันต์!
“พวกนาย! เห็นนั่นหรือเปล่า!”
เพียงฟ้าหันไปหาบอดี้การ์ดหนุ่มทั้งสามที่ดูจะไม่สนใจอะไรภายในงานสักเท่าไหร่
“อะไรคะคุณฟ้า...เห็นอะไร” จอห์นถาม
“พวกนายตาถั่วหรือไง โอ้ย! นี่คุณบริกซ์คิดยังไงจ้างพวกนายมาเป็บอดี้การ์ดเนี่ย หูตาไม่ว่องไวเลย”
เพียงฟ้ายกมือขึ้นเท้าเอวได้ทีก็บ่นบอดี้การ์ดทั้งสามจนทั้งสามก็ถึงกับมองหน้ากันด้วยความงงว่าเพียงฟ้าเป็อะไรไปอีก
“นั่นไง...ไม่เห็นเพชรที่คอคุณลูก้าใส่เหรอ จะทิ่มตาตายอยู่แล้ว นั่นมันสร้อยเพชรประจำตระกูลเบอริอันต์นะ”
“เออเฮ้ย จริงว่ะไอ้เจไอ้จอห์น” ไมเคิลถึงกับอุทานเสียงดังเมื่อเห็นสร้อยเพชรเส้นนั้น สร้อยเพชรที่เ้านายสั่งให้พวกเขาตามหากลับมาจากไอ้ลูคัส แล้วมันมาอยู่กับผู้หญิงคนนั้นที่เป็นางแบบได้ยังไง? หรือว่าผู้หญิงคนนั้นเป็คนของไอ้ลูคัส อาจจะเป็คู่ขาคนสนิทก็ได้
“เอาไงดีวะ....” เจเรมี่เอ่ยถามเพื่อนด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นพร้อมกับเตรียมยกกระบอกปืนขึ้นมาหมายจะจ่อไปทางลูก้าแต่ก็โดนเพียงฟ้าตีมือขัดไว้ก่อน
“จะบ้าเหรอเจเรมี่...นี่มันกลางห้างนะ ขืนยกปืนขึ้นมาได้โดนพ่อนายลากเข้าตารางแน่”
เพียงฟ้าอยากจะกรี๊ดออกมาจริงๆ ไม่รู้ว่าไอ้เ้าบอดี้การ์ดสามตัวนี้กินอะไรเป็อาหารถึงได้ฉลาดเฉลียวขนาดนี้
“โถ่แค่คุกแค่ตารางผมไม่กลัวหรอกครับคุณฟ้า เ้านายผมเป็ใครคุณก็รู้”
ไมเคิลตอบขึ้นมาบ้างทำเอาเพียงฟ้าอยากจะเอาหัวโขกกำแพง
“จ้า รู้จ้าว่าเ้านายพวกนายอ่ะมันรวย อำนาจมันค้ำฟ้าขนาดไหนแต่ได้โปรดเกรงใจคนรอบข้างด้วยจ้ะ ไม่มีใครอยากกินลูกตะกั่วเพราะออกมาเที่ยวห้างนะจ๊ะ”
ได้ทีก็ทำน้ำเสียงประชดประชันใส่ทั้งสามหนุ่ม
“แล้วจะให้ทำยังไง สร้อยมันอยู่ในคอผู้หญิงคนนั้นก็เหมือนเอาปลาทูมาล่อแมวอย่างพวกผม”
จอห์นพูดอย่างใจร้อน อยากจะเอาปืนมาจ่อผู้หญิงคนนั้นให้รู้แล้วรู้รอด
“เดี๋ยวจบงานตอนขอลายเซ็นต์ฉันจะลองถามคุณลูก้าดู”
“แต่คุณก็เป็คนขายสร้อยเพชรให้ไอ้ลูคัส จะมาเป็ห่วงเป็ใยอะไรกับเพชรประจำตระกูล”
เจเรมี่พูดขึ้นบ้างเพราะแอบหมั่นไส้ พวกเขาจงรักภักดีกับเ้านายมากและรู้สึกแค้นใจแทนที่ถูกขโมยเพชรประจำตระกูลไป เรียกได้ว่าอยู่กับตระกูลเบอริอันต์มาก็นาน
“ขโมยบ้านนายสิเจเรมี่ คนอย่างฉันน่ะไม่ขโมยของใครหรอก”
สามบอดี้การ์ดได้แต่เงียบแต่ก็ไม่ได้ปักใจเชื่อในคำพูดของเพียงฟ้า
“เอาเป็ว่าฉันจะพยายามเอาสร้อยเพชรนั้นมาคืนคุณบริกซ์ให้ได้ ฉันจะได้เป็อิสระสักที...”
เธอทำหน้าเศร้าเมื่อนึกถึงว่าสักวันนึงคงจะต้องไปจากเขา ไม่สิ! จะเศร้าไปทำไมกันต้องดีใจสิจะได้เป็อิสระจากผู้ชายบ้าอำนาจอย่างบริกซ์ตั้นสักที เพียงฟ้าพยายามคิดกับตัวเองในใจแม้ว่าความคิดมันจะค้านกันก็ตาม
เวลาต่อมา
ถึงเวลาขอลายเซ็นต์ซึ่งลูก้าจะนั่งอยู่ที่โต๊ะแล้วมีแฟนคลับไปขอลายเซ็นต์และถ่ายรูป เพียงฟ้าเองก็เป็หนึ่งในนั้นเธอต่อคิวไปเรื่อยๆจนในที่สุดก็ถึงคิว ร่างเล็กเดินเข้าไปนั่งที่เก้าอี้ตรงข้ามนางแบบสาว
“สวัสดีค่ะคุณลูก้า ฉันเป็แฟนคลับคุณมานานดีใจจริงๆนะคะที่วันนี้คุณมางานอีเวนท์”
ลูก้ายิ้มให้กับหญิงสาวเอเชียตรงหน้า ไม่คิดเลยว่าเธอจะดังไกลไปถึงชาวเอเชียแบบนี้
“ขอบคุณนะคะที่มางานในวันนี้ ขอฝากเนื้อฝากตัวด้วยนะคะ”
ทั้งสองชวนกันคุยอีกเล็กน้อยจนในที่สุดเพียงฟ้าก็เห็นว่าถึงแก่เวลาที่จะเข้าประเด็นเื่สร้อยเพชรนั้นสักที
“เอ่อ ขอถามหน่อยนะคะ สร้อยเส้นนี้คุณลูก้าซื้อมาจากที่ไหนเหรอคะสวยมากเลย”
“สร้อยเส้นนี้เหรอคะ...พอดีพี่ชายให้มาน่ะค่ะ”
“อ๋อ... เอ่อ คือ คือว่าฉันจะขอซื้อสร้อยเส้นนี้ต่อได้ไหมคะพอดีว่าชอบมากเลย”
เพียงฟ้าได้แต่ยิ้มเจื่อน รู้ดีว่ามันแปลกที่มาขอซื้อสร้อยยิ่งเป็คนแปลกหน้าแบบนี้ด้วยแล้วล่ะก็ ไม่โดนจับตัวโยนออกจากงานก็ดีแค่ไหนแล้ว ใครฟังก็คงจะหาว่าเธอโรคจิต
“คุณเป็เ้าของสร้อยเส้นนี้เหรอคะ?”
ลูก้าเอ่ยถามด้วยความไม่เข้าใจเพราะสร้อยเส้นนี้เธอเองก็ไม่รู้ที่มาที่ไป รู้เพียงว่าพี่ชายมอบให้และดูจะไม่ให้ความสำคัญกับมันเลยสักนิด
“ไม่ใช่หรอกค่ะ แต่มันเป็ของสำคัญมากของเพื่อนฉัน มันเป็สร้อยเพชรที่สำคัญมากๆเลยค่ะ”
เพียงฟ้าเองก็ไม่อยากจะพูดตรงๆว่ามันเป็ของสำคัญของตระกูลมาเฟียใหญ่ที่แสนจะโหดร้ายเพราะกลัวว่านางแบบสาวอย่างลูก้าจะใ
แต่เดี๋ยวนะ! ถ้าลูก้าบอกว่าได้มาจากพี่ชายงั้นก็แสดงว่าพี่ชายของลูก้าคือลูคัสอย่างนั้นเหรอ!?
“งั้นเหรอคะ...ทำไมพี่ชายฉันถึงดูไม่ให้ความสนใจกับสร้อยเส้นนี้สักเท่าไหร่”
นั่นคือสิ่งที่ลูก้าแปลกใจเพราะถ้าหากมีมูลค่าขนาดนั้นทำไมถึงทำเป็ทิ้งๆขว้างๆ
“พี่ชายของคุณคือคุณลูคัสใช่ไหมคะ?”
“ใช่ค่ะคุณรู้จักเหรอ?”
“เขาเป็คนขโมยสร้อยเส้นนี้ไปจากฉันค่ะ”
ปั้งงง
“กรี๊ดดดดด”
1K
![[จบ] กลับมาง้อคุณสามีในยุค 80](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1712808167_76326715.webp)
![[yaoi]ผมเกิดใหม่เป็นตัวร้ายในเกมส์จีบหนุ่ม](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1617768349_71456120.webp)