(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 42 คุณเหลียงไปทำงานเถอะค่ะ บ๊ายบาย~

เซี่ยเสี่ยวเล่ยหยุดชะงัก ขณะที่กำลังตักโจ๊ก เธอใช้เวลาไม่กี่วินาทีในการทำความเข้าใจกับคำพูดของเหลียงเฉิน แล้วพยักหน้าอย่างรวดเร็ว "ตกลง" 

ข้อเสนอนี้มันคุ้มมาก! 

ยังไงซะเหลียงเฉินก็รวยอยู่แล้ว เธอเลยไม่แปลกใจกับการตัดสินใจของเขา 

"อืม" เหลียงเฉินตอบรับ แล้วหยิบกระดาษทิชชู่มาเช็ดปาก 

ดูเหมือนว่าเขาต้องไปทำงานแล้ว เซี่ยเสี่ยวเล่ยดูเวลา ก็พบว่าแปดโมงเช้าแล้ว 

"คุณเหลียง วันนี้ต้องเตรียมข้าวเที่ยงให้คุณไหมคะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยถามคำถามสำคัญ 

พระเอกบอกว่าให้เธอทำอาหารสามมื้อ แต่ตอนนี้เขาต้องไปทำงาน ด้วยนิสัยบ้างานของเขา ตอนเที่ยงเขาน่าจะกินอะไรแบบลวกๆที่บริษัท 

ถ้างั้นเธอจะทำข้าวเที่ยงหรือไม่ทำดีล่ะ?

เหลียงเฉินที่กำลังจะลุกขึ้นหยุดชะงักเหมือนกำลังคิด 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยจ้องมองเขารอคอยคำตอบอย่างกระตือรือร้น 

"เอาไปส่งที่บริษัทเที่ยงตรง" เหลียงเฉินสั่งแล้วหันหลังกลับไป 

"ค่ะ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยทำมือโอเคด้วยอารมณ์ดี 

แบบนี้ก็เท่ากับมีข้ออ้างที่จะไปเยี่ยมชมบริษัทเหลียง ตึกที่ยิ่งใหญ่และเป็นตำนานในนิยายแล้วสิ!

เฉินลั่วลั่วกับซือหลินที่กำลังทะเลาะกันอยู่ก็หยุด แล้วหันมามอง 

ซือหลินมองเหลียงเฉินที่กำลังจะออกไปด้วยแววตาประหลาดใจ ส่วนเฉินลั่วลั่วมองเซี่ยเสี่ยวเล่ยอย่างสงสัย 

"เสี่ยวเล่ย ตอนนี้เธอเป็นพี่เลี้ยงเด็กรับเงินเดือนแล้วเหรอ?" เฉินลั่วลั่วถาม 

“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ไม่ใช่พี่เลี้ยงเด็ก! ฉันแค่ทำอาหาร!" 

ทำไมถึงพูดเหมือนเทพบุตร เรียกเธอว่าพี่เลี้ยงเด็กด้วย? เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ชอบคำนี้เลย 

"ก็พี่เลี้ยงเด็กนั่นแหละ" ซือหลินหันมาพูดด้วยรอยยิ้มกริ่ม 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยอยากจะกลอกตา เทพบุตรจ๋า เมื่อกี้นายยังทะเลาะกับลั่วลั่วอยู่เลย ทำไมจู่ๆสองคนถึงได้รวมหัวกันแบบนี้ 

"ฉันอยากให้พวกคุณเรียกฉันว่าหัวหน้าเชฟของคุณเหลียงมากกว่า" อืม…ชื่อนี้ฟังดูดีกว่าแม่ครัว ดูยิ่งใหญ่และมีอำนาจกว่า 

"พี่เลี้ยงเด็ก" เฉินลั่วลั่วกับซือหลินยังไม่ได้พูดอะไร แต่เหลียงเฉินที่กำลังจะเดินออกไปกลับพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังและทรงพลังเหมือนไม่ได้ล้อเล่น 

“…” เซี่ยเสี่ยวเล่ย "ไม่มีอะไรค่ะคุณเหลียง ไปทำงานเถอะค่ะ บ๊ายบาย" 

ได้ยินแบบนั้น มุมปากของเหลียงเฉินก็ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กน้อย แต่ก็แค่ชั่วพริบตา แล้วเขาก็เดินออกไป 

มีแค่ซือหลินที่สังเกตเห็นการเปลี่ยนแปลงเล็กๆ น้อยๆบนใบหน้าของเหลียงเฉิน ในใจของซือหลินตอนนี้ราวกับมีคลื่นซัดเข้ามานับพัน 

เขาหันไปมองเซี่ยเสี่ยวเล่ยด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นและสนอกสนใจ

“โฮสต์จ๋าาาาา~ ความรู้สึกดีๆที่เทพบุตรกับพระเอกมีต่อคุณเพิ่มขึ้นแล้วนะ!” ระบบ 666 รายงานในหัวของเซี่ยเสี่ยวเล่ย 

"อ้อเหรอ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่ได้สนใจเรื่องนี้ ยังไงซะการสร้างความประทับใจให้ทั้งสองคนก็ไม่ใช่ภารกิจ ต่อให้เพิ่มขึ้นก็ไม่ได้รางวัล ถ้าไม่เพิ่มก็ไม่โดนลงโทษอะไร .. ขอแค่ไม่ทำให้ความประทับใจลดลงก็พอ

“โฮสต์จ๋าาาาา~ ถ้าความรู้สึกดีๆถึงระดับหนึ่งจะมีรางวัลให้ด้วยนะ แล้วมันจะเป็นประโยชน์กับภารกิจต่างๆในอนาคตด้วย" ระบบ 666 คิดว่าตอนนี้โฮสต์ดูไม่ค่อยใส่ใจ เลยต้องกระตุ้นเธอหน่อย ไม่งั้นคงทำภารกิจใหญ่ไม่สำเร็จแน่ 

"รางวัลอะไร?" พอพูดถึงรางวัล เซี่ยเสี่ยวเล่ยก็สนใจขึ้นมาทันที 

"คุณจำ ‘Wish List’ ของตัวเองในชาติที่แล้วได้ไหม?" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยคิดตาม และจำได้ว่าเธอก็มีลิสต์แบบนั้นจริงๆในนั้นมีทั้งความปรารถนาที่เป็นจริงได้และเป็นไปไม่ได้ และมันเป็นความลับที่แม้แต่แม่ที่สนิทกับเธอมากที่สุดก็ยังไม่รู้!