บทที่ 1
บทที่ 1
งานศพของพรอยผ่านไป1สัปดาห์ก่อน หลังเธอสู้กับโรคร้ายมานานถึง 5 ปี
การได้เห็นร่างของภรรยาค่อยๆ ซูบผอมลงจนทรุดโทรม เนื้อหนังที่เคยเต่งตึงลดหายจนเห็นโครงกระดูกปูดโป่งใต้ิัซีดจาง ร่างที่แห้งกรอบ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวอันเชื่องช้าทรมานเต็มไปด้วยความเ็ป และชวนให้รู้สึกเศร้าโศกต่อความเปลี่ยนแปลงที่กัดกินร่างกายเธอลงไปทีละนิด
ความตายที่เข้ามาถึงจึงเปรียบเสมือนการปลดปล่อย ให้เธอได้หลุดพ้นไปจากความทรมานทั้งหมดนี้เสียที
เอกในวัย 30 ปี เตรียมใจรับความสูญเสียมานานแล้ว การจากลาจึงเป็สิ่งที่เตรียมพร้อมไว้นานแล้ว
ทว่าภาระค่ารักษาพยาบาลตลอดหลายปี กลับสูบเงินออมของทั้งสองครอบครัวจนหมดสิ้น แม้แต่บ้านที่เคยอยู่อาศัยก็ถูกขายทอดตลาดไปทีละหลังเพื่อใช้หนี้
เอกและแม่ยายปิดเื่นี้จนพรอยเสีย ทั้งสองวางแผนย้ายมาอยู่ที่ดินสุดท้ายของเอก
วันนี้เป็วันแรกที่เอกพามณี แม่ยายวัย 40 ปี ย้ายเข้ามาอาศัยอยู่ในบ้านกลางสวน
บ้านหลังนี้มีเพียง 1 ห้องนอน 1 ห้องน้ำ เพราะเดิมทีสร้างไว้พักผ่อนชั่วคราว พื้นที่ใช้สอยจึงแคบเป็ทุนเดิม
ทั้งสองยืนมองบ้านไม้หลังเล็กยกสูงสองเมตรกลางสวนลำไย ข้าวของเครื่องใช้และกระเป๋าสัมภาระถูกวางแออัดเต็มทุกพื้นที่ว่างที่เหลืออยู่
"บ้านมันค่อนข้างแคบหน่อยนะครับแม่ ของมันชิดกันไปหมด" เอกเอ่ยขึ้นพลางเดินนำขึ้นมาชั้นบนแล้วหมุนตัวกลับมาเพื่ออธิบายเื่การจัดเก็บสัมภาระ
จังหวะเดียวกับที่มณีเดินก้มหน้าจมอยู่ในความคิดตัวเองตามเข้ามาพลางดันประตูปิดลง ทันทีที่เงยหน้าขึ้น ช่องว่างระหว่างทั้งสองก็หายไป ร่างเบียดชิดหันหน้าเข้าหากัน ส่งผลให้หลังมณีติดประตู ขณะที่แผงอกและลำตัวของเอกเบียดแแ่ไร้ทางถอย มีเพียงลมหายใจรดรินและไออุ่นประชิดตัว
หน้าอกนุ่มนิ่มของแม่ยายแนบเบียดเข้ากับแผ่นอกของเอกเต็มแรงจากแรงก้าวเดินที่หยุดไม่ทัน
ไออุ่นและกลิ่นกายของมณีตรงหน้า ทำให้หัวใจลูกเขยเต้นแรงขึ้น ความคิดไม่ทันเริ่ม ท่อนเนื้อเบื้องล่างกลับตอบสนองเร็วกว่าสติปัญญา มันตื่นตัวแข็งขึงเป็ลำยาวดันผ้ากางเกงออกมาอย่างปิดไม่มิด เส้นเืปูดโป่งขยายตัวดันเนื้อผ้าตึงแน่นตามแรงขยับเบาๆ ทุกจังหวะการเคลื่อนไหวของร่างกายยิ่งส่งแรงดันให้มันชูช่อแข็งขึงและบดเบียดกับกางเกงจนเห็นเป็รูปร่างนูนเด่นชัดเจน
มณีััได้ถึงส่วนที่แข็งเป็ลำใหญ่ดันชนหน้าท้อง ใบหน้าของเธอค่อยๆ ร้อนและเปลี่ยนเป็สีแดง เมื่อรู้ว่าสิ่งที่แนบติดอยู่คืออะไร และััได้ชัดเจนถึงขนาดใหญ่โต
ใบหน้าแม่ยายแดงก่ำ ลมหายใจติดขัด เบือนหน้าหนีลูกเขยเธอเหมือนพยายามหนีจากเื่อึดอัดนี้อย่างเป็ธรรมชาติที่สุด
"เอก... อาบน้ำก่อนไหม" มณีเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่พยายามปรับให้เป็ปกติ
"ให้แม่อาบก่อนดีกว่าครับ เดินทางมาเหนื่อยๆ" เอกตอบกลับเบาๆ พยายามเอี้ยวตัวหลบเพื่อเว้นระยะ
มณีหน้าแดงผ่าว เธอพยักหน้ารับคำอย่างยอมจำนนเมื่อเห็นสภาพความคับแคบของพื้นที่
"งั้น... แม่ขอตัวไปอาบก่อนนะ" มณีตอบตกลง พยายามขยับเบียดตัวผ่านช่องทางเดินอันจำกัดตรงหน้าเพื่อไปยังห้องน้ำ
เนื่องจากบ้านตั้งอยู่โดดเดี่ยวใกล้ชายป่า ห่างไกลชุมชนจึงไม่มีไฟฟ้าใช้
เอกยืนมองเงาร่างของมณีที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่อีกฝั่งของประตู
แสงเทียนวูบไหวจากภายใน สะท้อนเงาสาวใหญ่ลงบนแผ่นประตูพลาสติกบางเบา
ร่างสีดำจากเงาของแม่ยายปรากฏบนบานประตู เห็นส่วนเว้าส่วนโค้งอย่างชัดเจน ทั้งทรวงอกคู่อวบ เอวคอด และสะโพกผาย ตามจังหวะการลูบไล้เรือนร่าง
ภาพตรงหน้าปลุกอารมณ์ทางเพศของเอกให้เริ่มตื่นขึ้นแทรกผ่านความโศกเศร้า อารมณ์ดิบที่ห่างหายไปนานถูกกระตุ้นให้กลับมาเคลื่อนไหว เส้นแบ่งที่เคยมีเริ่มบางลง แม้ยังไม่ขาดออกจากกันแต่ก็ไม่เหมือนเดิม คำว่าแม่ยายยังคงอยู่ แต่ความหมายกลับเปลี่ยนไป กลายเป็สิ่งที่เข้าใกล้ได้มากขึ้น แนบชิดได้มากขึ้น ยิ่งมองก็ยิ่งขับเน้นความเย้ายวนให้ดึงดูดสายตา ร่างกายตรงหน้าทวีเสน่ห์อันน่าหลงใหลและน่าลิ้มลองเพิ่มขึ้นทุกที
ความใกล้ชิดสนิทสนมกับแม่ยายตลอดเวลาที่ช่วยกันดูแลพรอย ทั้งการได้ััตัว พูดคุย และอยู่ด้วยกันสองต่อสอง ผสมกับภาพเรือนร่างตรงหน้า ส่งผลให้เอ็นกายของเอกแข็งตัวขยายใหญ่ขึ้นมาอีกครั้งโดยไม่สามารถควบคุมได้
ประตูห้องน้ำเปิดออก ในระยะเพียงก้าวเดียว สายตามณีปะทะเข้ากับร่างลูกเขย สายตาเอกจ้องมองเหนือเนินอกส่วนที่ผ้าปิดไม่มิด ผิวเนียนขาวขยับขึ้นลงตามแรงหายใจ จ้องอย่างหิวโหย บอกชัดว่าอยากก้าวเข้ามาแนบชิดเรือนร่างเธอ
มณีชะงักไปเล็กน้อย ลมหายใจสะดุดด้วยความตื่นตระหนก เธอหลุบสายตาต่ำลง ปะทะเข้ากับเป้ากางเกงพองโตที่นูนใหญ่ดันเนื้อผ้าออกมาอย่างชัดเจนจนเห็นรอยลำขยายตัวกระตุกเป็จังหวะ ความร้อนผ่าวพุ่งขึ้นทั่วใบหน้าแม่ยายจนแดงก่ำ หัวใจเต้นแรงเหมือนกองศึก
เอกก้มหน้าหลบสายตาเมื่อรู้ว่าถูกจับได้
"แม่อาบเสร็จแล้ว"
มณีเอ่ยบอกเสียงเบา เอกก้าวแทรกตัวเข้าห้องน้ำเพื่อเปิดทาง มณีก้าวเลี่ยงออกไปตามทางเดินแคบๆ จังหวะที่เดินสวนกัน ก้นใหญ่โตใต้ชุดนอนบางเบาขยับส่ายผ่านสายตาเขาไป
เหตุการณ์ทั้งหมดั้แ่ประตูเปิดจนกระทั่งเดินผ่านกัน เกิดขึ้นเพียง่เวลาสั้นๆ เท่านั้น
หลังจากอาบน้ำเสร็จ ทั้งคู่ก็ทำได้แค่เตรียมตัวเข้านอนทันที เพราะได้ทานอาหารเย็นกันมาก่อนแล้ว
ราวกับถูกจัดวางไว้อย่างแเี สายฝนเริ่มตกลงมาอย่างหนัก จนบรรยากาศโดยรอบเย็นชื้นขึ้นมาอย่างรวดเร็ว
เสียงสายฝนตกกระทบหลังคาสังกะสีดังสนั่นจนไม่สามารถพูดคุยโต้ตอบกันได้สะดวก
เสียงสายฝนกระหน่ำและสายลมที่ซัดกระพือภายนอกช่วยตัดขาดและแยกโลกของคนทั้งสองออกจากความจริงเื้ั ความมืดมิดภายในห้องบดบังทุกสิ่งจนเหลือเพียงบรรยากาศอันมัวเมาลอยคลุ้งอยู่ในความเงียบ ไอความอุ่นจากที่นอนและผืนผ้าหนานุ่มโอบล้อมเรือนร่างของคนทั้งคู่เอาไว้ ดึงดูดให้โลกทั้งใบหมุนเวียนอยู่แค่ในพื้นที่แคบๆ บนเตียงที่มีเพียงเขากับเธอเท่านั้น
หัวใจของเอกและแม่ยายเต้นระทึกในค่ำคืนแรกที่ต้องอยู่ร่วมกันเพียงสองคน
นี่เป็ครั้งแรกที่ทั้งสองเข้าใกล้กันในระยะแนบชิดแบบนี้
เพื่อให้ได้อารมณ์และััที่ชัดเจนขึ้น
แผ่นอกของลูกเขยบดเบียดถูไถไปกับแผ่นหลังของแม่ยายอย่างเลี่ยงไม่ได้บนที่นอนแคบๆ แม้สองแขนของเอกที่แนบอยู่ข้างลำตัวจะยังไม่โอบกอด แต่หัวใจในอกเขากลับเต้นระส่ำจนมณีััได้ถึงแรงสั่นะเื ลำเนื้อที่แข็งตัวดันผ่านเนื้อผ้าเข้าชนกับก้นใหญ่โตของแม่ยายเต็มแรง มณีเกร็งสะโพกรับความแข็งขึงและไอความร้อนที่แผ่พุ่งจนความเสียวซ่านแล่นปราดไปทั่วร่าง ในหัวสับสนวุ่นวายคิดจะขยับตัวหนี แต่ด้วยพื้นที่อันแคบจำกัดบวกกับความร้อนที่บดสู้กับบั้นท้าย กลับทำเอาเธอเบียดตัวหลบไปไหนไม่ได้เลย
ชุดนอนของทั้งคู่เลือกมาให้พอดี ไม่สบายจนดูเหมือนจงใจเปิดเผย แต่ก็ไม่ปกปิดจนอึดอัดนอนไม่หลับ
แม่ยายปกตินอนเพียงแค่ชุดคลุม ตอนนี้แม้จะไม่ใส่ยกทรงเหมือนเดิม เพราะใส่แล้วรัดแน่นนอนไม่หลับ จึงใส่กางเกงในเพิ่มขึ้นมาจากที่เคยทำ
ส่วนเอกที่ปกตินอนไม่ใส่เสื้อ ตอนนี้ก็ใส่เสื้อกีฬาผ้าบางๆ แม้จะรู้สึกอึดอัดกว่าเดิม แต่ก็พอทนได้เพื่อความเหมาะสม
เวลาผ่านไปพร้อมความเงียบ ทั้งคู่ค่อยๆ คล้อยหลับ ในภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ร่างกายเริ่มปรับท่าทางไปตามความเคยชิน
แขนของลูกเขยเผลอโอบกอดแม่ยาย มือข้างนั้นเลื่อนขึ้นมาล้วงเข้าใต้ชุดคลุมนอนอย่างคร่องแครวไม่สะดุด ััโดนผิวกายเนื้อสาวโดยตรง
กลิ่นหอมฟุ้งลอยกระทบจมูกยามที่เขากระชับกอดแนบชิด เอกขยับท่อนล่างเบียดแนบลงตรงร่องก้นของแม่ยายผ่านเนื้อผ้าชุดนอน ลำเนื้อขึงตึงบีบอัดกับความนุ่มเด้งจนเขาบดรับได้ถึงไอความร้อนและแรงดันที่แน่นปั๋ง ร่างสูงส่ายเอวถูไถลำเนื้อขยี้เข้าใส่บั้นท้ายในสภาวะกึ่งหลับกึ่งตื่น ััยืดหยุ่นที่บีบอัดทับผ้าเนื้อบางกดเค้นความเสียวสะท้านให้พุ่งสูงขึ้นไปทั่วลำเอ็นทุกจังหวะที่ขยับทาบลงไปอย่างลืมตัว
ััความนุ่มนิ่มที่ล้นฝ่ามือกับขนาดความใหญ่โตที่ไม่คุ้นเคย สะกิดให้เอกเริ่มได้สติ รับรู้ได้ถึงปุ่มแข็งที่ดันแน่นอยู่ตรงกลางมือ
ตอนนี้เขารู้แล้วว่าผู้หญิงที่เขากอดแนบชิดอยู่นี้คือแม่ยายตัวเอง เธอนอนนิ่งราวกับหลับลึก แต่ฝ่ามือที่เกาะกุมเต้าอวบไว้อยู่ก็ััได้ถึงจังหวะหัวใจที่เต้นรัวเร็ว เขารู้ คนหลับหัวใจเต้นไม่แรงแบบนี้
เอกกลืนน้ำลายลงคอ เผลอออกแรงบีบเต้าใหญ่นุ่มนิ่มในมือเบาๆ เพิ่มขึ้นอีกนิด รับรู้ถึงความนุ่มนวลจนอดใจไม่อยู่ แค่แรงกดเพียงเล็กน้อยนั้น กลับยิ่งฉุดให้อารมณ์ที่เคยกดเก็บไว้ ทะลักออกมามากกว่าเดิม
เอกเดาว่ามณีตื่นแล้วจากการที่หัวใจของเธอเต้นรัวแรงผิดปกติ
ความนิ่งเงียบจากแม่ยาย ทั้งการไม่ขยับหนีและไร้เสียงร้องโวยวาย เสมือนเป็สัญญาณเปิดทางให้ทำอะไรได้มากกว่าเดิม เอกคล้ายได้คำตอบที่้า
เธอใช้ความเงียบนี้ เพื่อรักษาเส้นแบ่งสถานะแม่ยายลูกเขยและหลบเลี่ยงความอายที่จะต้องเผชิญหน้ากันตรงๆ
เอกตัดสินใจเล่นบทลักหลับแม่ยาย ทำเป็ว่าเธอยังคงหลับสนิทอยู่เช่นกัน เพื่อจะได้ฉวยโอกาสดำเนินอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านต่อไปโดยไม่เปิดเผยความจริงออกมาตรงๆ
เพื่อตอบสนองต่อแรงปรารถนาที่ไม่อาจยับยั้ง เอกค่อยๆ เอื้อมมือขยับกางเกงกีฬาของตัวเองลงอย่างเบามือ
เขาปลดปล่อยท่อนเนื้อที่แข็งขึงปวดเกร็งออกมาภายนอก การกระทำนี้ทำได้ง่ายและเงียบเชียบเนื่องจากเขาไม่ได้ใส่กางเกงชั้นในตามความเคยชิน
อวัยวะที่ขยายใหญ่พร้อมใช้งานทันที
เอกเคลื่อนกายเบียดชิดเข้าหาแผ่นหลังของมณี นำท่อนเนื้อที่ปลดปล่อยออกมาขยับถูไถเข้ากับร่องกลีบเนื้อส่วนล่างของแม่ยาย
กลับเนื้อมีกางเกงในผ้าบางที่ใส่ก่อนนอนขวางกั้นไว้ เขาไม่คิดที่จะถอดมันออก เพราะััแน่นหนั่นและความอุ่นชื้นที่ส่งผ่านผ้ากางเกงใน กลับยิ่งปลุกเร้าอารมณ์ของเอกให้รุนแรงขึ้นในความเงียบ
ในท่วงท่านอนตะแคงหันหน้าไปทางเดียวกัน เอกทอดลำตัวแนบชิดซ้อนอยู่ด้านหลังของมณี
แขนข้างหนึ่งพาดโอบรอบเอวอวบ มือบีบเค้นเต้าใหญ่ไว้แน่น ขณะที่สะโพกขยับโยกเข้าออกเป็จังหวะ
ลำท่อนเนื้อที่ใหญ่แข็งขยับถูไถบดเบียดไปตามร่องกลีบเนื้อส่วนล่างของแม่ยายอย่างต่อเนื่อง
ความแข็งเกร็งของท่อนเนื้อ ดันแทรกเข้าไปในร่องเนื้อนุ่มตามแรงขยับสะโพกผ่านผ้ากางเกงใน
หัวบานและลำท่อนเนื้อบวมเป่งััได้ถึงความร้อนและความอุ่นชื้นที่ค่อยๆ ซึมเปียกผ่านเนื้อผ้าออกมา
น้ำหล่อลื่นที่ไหลจากช่องคลอดของมณีซึมผ่านกางเกงในตัวบางจนเปียกชื้นขึ้นเรื่อยๆ
ความแฉะเยิ้มที่เพิ่มขึ้นช่วยลดแรงเสียดทาน ทำให้ท่อนเนื้อขยับรูดผ่านร่องกลีบสาวได้ลื่นไหลและเร็วขึ้น
เอกเป่าลมหายใจร้อนรดลงบนซอกคอของแม่ยายด้วยจังหวะที่หนักขึ้นและถี่กระชั้น
ลมหายใจที่รดรินใส่ซอกคอและแรงกดถูตรงท่อนล่าง ยิ่งกระตุ้นให้ร่างกายของมณีเกร็งตอดรัดในความเงียบ
เอกเริ่มเพิ่มระดับการกระตุ้นให้อารมณ์พุ่งสูงขึ้น ด้วยการยื่นมือลงไปรั้งขอบกางเกงในของแม่ยายให้เลื่อนแหวกออก
เขาดันท่อนเนื้อที่แข็งตึงแทรกผ่านขอบผ้า เข้าไปัักับกลีบเนื้อสาวของมณีโดยตรงโดยไม่มีสิ่งใดขวางกั้น ััแนบชิดของเนื้ออุ่นร้อนที่กดทาบลงบนกลีบเนื้อโดยตรงเป็ครั้งแรก ทำเอาร่างแม่ยายกระตุกไปแวบหนึ่ง ก่อนจะกลับมานิ่งเฉยตามเดิม
ลำท่อนเอ็นทาบลงบนรอยแยกความสาว ความชื้นแฉะของน้ำหล่อลื่นชโลมทั่วผิวััจนแนบชิด
สะโพกของเอกเริ่มออกแรงโยกเคลื่อนตัวเป็จังหวะ ส่วนหัวบานอวบใหญ่ดันััลงบนปากรูที่เปียกฉ่ำน้ำ ก่อนจะไถรูดผ่านกลางร่องกลีบเนื้อทั้งสองข้างขึ้นไป แล้วบดถูเข้ากับปุ่มคริสตอริสเต็มเม็ด จนไหล่ของแม่ยายกระตุกเกร็งขึ้นมาทันทีทุกครั้งที่โดน
ความเร่าร้อนที่พุ่งทะลัก ทำให้อากาศในบ้านแคบๆ นี้ อบอ้าวขึ้นทันที กลิ่นกามฉ่ำชื้นฟุ้งกระจายไปทั่ว
สะโพกของเอกเปลี่ยนจังหวะ กดต่ำลงพร้อมกระดกส่วนหัวท่อนเนื้อขึ้น ลำเอ็นอุ่นร้อนปรับองศาจนส่วนหัวบานจ่อเข้าที่ปากรูเสียวของแม่ยายพอดีเป๊ะ
ส่วนหัวบานแทรกดันผ่านปากรูที่บีบรัดแน่น เข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหยัก เอกโน้มตัวลงไปกอดรัดเรือนร่างของแม่ยายไว้แน่น จังหวะนั้นเขาตัวสั่นสะท้านเมื่อความเสียวพุ่งขึ้นถึงขีดสุด หน้าท้องเกร็งค้างก่อนจะปลดปล่อยน้ำเชื้ออุ่นร้อนให้พุ่งอัดฉีดทะลักเข้าไป ปล่อยให้สายน้ำอุ่นลื่นไหลทะลวงลึกเข้าไปด้านในรูเสียวของเธอเพียงอย่างเดียว
น้ำเชื้อจำนวนมากทะลักท่วมเข้าไปในรูเสียว มณีรับรู้ถึงความอุ่นร้อนที่ซ่านทะลักเต็มภายใน แต่เธอก็ยังคงนิ่งอยู่ ท่าทางราวกับยังหลับอยู่โดยไม่ขยับตัวเลย
สำหรับคืนนี้ เอกตัดสินใจที่จะหยุดลงเพียงเท่านี้ เขาเลือกที่จะไม่ถอดลำเอ็นออกจากรูหอยแม่ยาย ไม่ดันเข้าไปมากกว่านี้ ปล่อยให้ส่วนหัวคาแช่อยู่ตรงปากทางต่อไป
ทุกครั้งที่รูเนื้อสาวตอดกระตุกเบาๆ เอกสามารถรับรู้ััแรงรัดนั้นได้อย่างชัดเจน มันคือปฏิกิริยาทางกายที่สื่อให้รู้ว่ามณีรู้สึกถึงความเสียวซ่าน และรับรู้ได้ถึงส่วนหัวของท่อนเนื้อที่ยังคงฝังคาอยู่ในร่างกายของเธอ
เอก้าให้แม่ยายเอ่ยปากขอหรือบอกยินยอมตอบรับเขามากกว่านี้ เขาจึงเลือกที่จะนิ่งค้างอยู่ในท่าเดิม แช่ความแข็งขึงไว้เช่นนั้นเพื่อรอคอยคำตอบ จนกระทั่งความง่วงเข้าครอบงำและหลับสนิทไปทั้งคู่
เมื่อตื่นขึ้นมาในเช้าวันใหม่ เอกพบว่าพื้นที่ข้างกายว่างเปล่า มณีลุกออกจากเตียงไปแล้ว และเมื่อเดินออกมาด้านนอก เขาก็เห็นแม่ยายกำลังยืนทำครัวอยู่ ราวกับเื่ราวเมื่อคืนไม่เคยเกิดขึ้น