ในชั่วพริบตา ครึ่งเดือนผ่านไป และก็มาถึงเวลาสำหรับการประลองระหว่างทั้งสองเมือง
เซี่ยวจี้และกลุ่มของเขายืนอยู่นอกลานบ้าน
เนื่องจากรู้ดีว่าซ่างจงทั้งสองคนกำลังปิดด่าน พวกเขาจึงไม่กล้าที่จะรบกวนพวกอีกฝ่าย
แต่วันนี้เป็เวลาสำหรับการประลองระหว่างสองเมืองแล้ว ถ้าไม่ไป ก็เท่ากับว่าเป็การยอมรับความพ่ายแพ้โดยอัตโนมัติ
ดังนั้นเซี่ยวจี้จึงกังวลมากในตอนนี้ ได้แต่เดินวนไปมา
“ท่านพ่อ ไม่ต้องห่วงหรอก พวกเขาดูไม่เหมือนคนที่จะลืมเื่สำคัญ รอไปก่อนเถอะ”
เซี่ยวจื่อหยวนปลอบ
"ตกลง"
เซี่ยวจี้ถอนหายใจเบาๆ พลางพยักหน้า
ในห้อง ลู่เสวียนค่อยๆ ลืมตาขึ้น
ในตอนนี้ กลิ่นอายที่น่าเกรงขามและน่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่งก็พุ่งออกมาจากร่างของเขา!
ราวกับทะเลพายุ ที่มีแรงกดดันอันหนักหน่วง!
แรงกดดันนี้ ทำให้แผ่นปิดผนึกสั่นะเืราวกับจะแตกออกได้ทุกเมื่อ!
“ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นแรก!”
รอยยิ้มได้ปรากฏขึ้นบนริมฝีปากของลู่เสวียน
ในที่สุด เมื่อใกล้จะหมดเวลา การฝ่าทะลุระดับก็ประสบความสำเร็จ
สมแล้วที่เป็ผลไม้หยวนหลิงหมื่นปี พลังยาของมันมากกว่าที่เขาคิด
ไม่อย่างนั้น จะเป็ไปไม่ได้ที่จะฝ่าทะลุจากระดับอาณาจักรทะเลิญญาขั้นที่เจ็ดมาสู่ระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นแรกได้ในเวลาเพียงครึ่งเดือน!
สองนิ้วพลันกลายเป็ปราณดาบ และพลังดาบก็พุ่งออกมาในทันใด
เมื่อเทียบกับเมื่อก่อน พลังดาบในตอนนี้ดูแข็งแกร่งมาก เหมือนดาบจริงๆ และแม้แต่เส้นก็มองเห็นได้ชัดเจนขึ้น
นี่คือช่องว่างระหว่างพลังปราณแท้จริงและแก่นปราณแท้จริง
และพลังก็ต่างกันมากด้วย
“ด้วยระดับพื้นฐานการฝึกตนในตอนนี้ของข้า ถ้าข้าใช้วิชาดาบเกิงจินออกมา เกรงว่าแม้แต่ขุมพลังระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นที่เจ็ด คงไม่สามารถต้านทานได้แน่”
ลู่เสวียนคิดกับตัวเอง
แน่นอน อีกฝ่ายที่เป็ระดับอาณาจักรสรรค์สร้าง ต้องมีระดับทักษะการต่อสู้ไม่สูงเกินไป ไม่อย่างนั้น มันก็จะยังลำบากอยู่เล็กน้อย
หลังสลายปราณดาบ เขาก็มองเข้าไปในตันเถียน
ในเวลานี้ ตันเถียนได้รับการเปลี่ยนแปลงอย่างเห็นได้ชัดเช่นกัน โดยหนึ่งในเก้าของการเปลี่ยนแปลงได้กลายเป็ส่วนสำคัญที่สุด มันราวกับเป็มหาสมุทร
และนี่หมายความว่าหนึ่งในเก้าของปราณแท้จริงได้ถูกควบแน่นให้เป็แก่นปราณแท้จริง
ตราบใดที่ปราณแท้จริงที่เหลือถูกควบแน่นอย่างเต็มที่ มันก็เทียบเท่ากับพื้นฐานการฝึกตนไปถึงขีดจำกัด ของระดับอาณาจักรสรรค์สร้างขั้นที่เก้า!
แต่กระบวนการนี้ไม่ง่ายขนาดนั้น มันต้องใช้เวลาและทรัพยากรเป็จำนวนมาก
สำหรับความสามารถของลู่เสวียนในการควบแน่นหนึ่งในเก้าของปราณแท้จริงของเขาให้เป็แก่นปราณแท้จริงอย่างรวดเร็วนี้ ส่วนใหญ่เป็เพราะรากฐานที่มั่นคงของเขาและความช่วยเหลือของผลไม้หยวนหลิงหมื่นปี
ไม่อย่างนั้น จะต้องใช้เวลาอย่างน้อยสิบปี ถ้าเขาใช้วิธีปกติ!
บูม!
ขณะที่ลู่เสวียนกำลังจะถอดแผ่นปิดผนึกออก กลิ่นอายที่แข็งแกร่งก็ปรากฏออกมาจากนอกบ้านและกวาดไปรอบทิศทาง
บางครั้งจะได้ยินเสียงบ้านเรือนพังทลาย และมีผู้คนกรีดร้องด้วยความตื่นตระหนก
"กลิ่นอายของระดับอาณาจักรทะเลิญญา ดูเหมือนว่าศิษย์น้องหญิงจะประสบความสำเร็จในการฝ่าทะลุระดับ"
ลู่เสวียนใอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นความปิติยินดีก็ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเขา
หลังจากถอดแผ่นปิดผนึกแล้ว ก็มีควันและฝุ่นอยู่ข้างหน้าเขา ที่พักของเขาอยู่ติดกับศิษย์น้องหญิงเล็ก ย่อมได้รับผลกระทบโดยธรรมชาติ
แรงกดดันที่เกิดจากการฝ่าทะลุระดับนั้นยากที่จะปราบปรามได้ มันกวาดไปรอบๆ และยิ่งระดับอาณาจักรสูงเท่าไหร่ พลังทำลายล้างก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น
ดังนั้น เขาจึงใช้แผ่นปิดผนึกเอาไว้ก่อน
ไม่อย่างนั้น เมื่อเขาฝ่าทะลุไปยังระดับอาณาจักร์สร้าง สิ่งปลูกสร้างที่อยู่รอบๆ หลายสิบลี้จะถูกทำลาย และคนที่อ่อนแอมากๆ จะถูกแรงกดดันฆ่าตายโดยตรง!
แน่นอนว่า สิ่งที่สำคัญที่สุดคือ ที่นี่คือโลกภายนอก ไม่ใช่อาณาเต๋า วัสดุก่อสร้างเทียบกันไม่ได้อย่างสิ้นเชิง
ด้วยความเร็วแสง ลู่เสวียนก็มาอยู่ตรงหน้าของเซี่ยวจี้และคนอื่นๆ ร่างสูงราวกับูเา ขัดขวางแรงกดดันทั้งหมดไว้ทันที
ทุกคนต่างถอนหายใจอย่างโล่งอก
ส่วนใหญ่อยู่ในระดับอาณาจักรฝึกปราณ และมีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่อยู่ในระดับอาณาจักรกายา และพวกเขายังอยู่แค่ขั้นแรกและขั้นที่สอง เมื่อเป็เช่นนี้ พวกเขาจะสามารถต้านทานแรงกดดันของระดับอาณาจักรทะเลิญญาได้อย่างไร?
“ขอบคุณ ท่านซ่างจง”
เซี่ยวจี้ที่กลับมารู้สึกตัว รีบขอบคุณทันที
แต่เพียงเห็นอาคารที่รอบๆ ถล่มลงมา ความหมดหนทางก็ปรากฏขึ้นมาในสายตาของเขา
“ข้าลืมเตือนนาง”
ลู่เสวียนรู้สึกอายเล็กน้อย เดิมทีเขาคิดว่าศิษย์น้องหญิงวางแผ่นปิดผนึกไว้แล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ได้เตือนนาง
เมื่อมองไปข้างหน้า ก็เห็นร่างหนึ่งเดินช้าๆ ออกมาจากฝุ่นควัน
พลังปราณสีฟ้าที่พลุ่งพล่านไปทั่วร่างกายของอีกฝ่ายได้ปรากฏขึ้นมาก่อนจะหายไป และมีสายฟ้าวาบผ่านเล็กน้อย
นางก็คือเจียงเหยาเกอ!
ในตอนนี้ นางได้เข้าสู่ระดับอาณาจักรทะเลิญญาแล้ว
“ศิษย์พี่ ข้าทำสำเร็จ!”
เมื่อนางเห็นลู่เสวียน เจียงเหยาเกอก็รีบวิ่งเข้ามา นางมีความสุขจนน้ำตาไหล
"ดีมาก"
ลู่เสวียนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ
เมื่อเทียบกับการเพิ่มขั้นของระดับอาณาจักรทะเลิญญา การเพิ่มความแข็งแกร่งจากระดับอาณาจักรกายาให้มาถึงระดับอาณาจักรทะเลิญญานั้นยากกว่า เพราะท้ายที่สุดแล้ว นี่เป็กระบวนการที่ไม่ธรรมดา!
"นี้..."
เมื่อสังเกตเห็นสถานการณ์โดยรอบ เจียงเหยาเกอก็ตอบสนองในทันที "ข้าลืมไปว่าที่นี่ไม่ใช่อาณาเต๋า"
ในอาณาเต๋า การฝ่าทะลุระดับอาณาจักรทะเลิญญาไม่สามารถทำลายสิ่งปลูกสร้างของนิกายได้
“ท่านซ่างจง อย่ากังวลเลย”
เซี่ยวจี้เดินเข้ามาและกล่าวอย่างรวดเร็วว่า “เมื่อเทียบกับการที่ความแข็งแกร่งของท่านเพิ่มขึ้น แม้ว่าอาคารทั้งหมดจะถูกทำลาย ก็ถือเป็เกียรติสำหรับตระกูลเซี่ยวของข้า”
ในตอนแรกเขารู้สึกทำอะไรไม่ถูก แต่เมื่อคิดถึงการฝ่าทะลุระดับของซ่างจง นี่ไม่ได้หมายความว่าอีกฝ่ายแข็งแกร่งขึ้นหรือ?
ด้วยเื่นี้ การประลองวันนี้จะแน่นอนมากขึ้น!
นี่นับเป็สิ่งที่ดี!
ลู่เสวียนยิ้ม ผู้นำตระกูลเซี่ยวฉลาดมาก
“เวลากำลังจะหมดแล้ว ท่านซ่างจง ทำไมพวกเราไม่ออกเดินทางกันเลยล่ะ”
เซี่ยวจี้พลันกล่าว
"ตกลง ไปกันเถอะ ช่วยนำทางที!"
จบบทที่ 14