หลินเฟยเดินอย่างทุลักทุเลมาได้พักหนึ่งเขารู้สึกเหมือนวิ่งเต็มสปีดในลู่วิ่งไฟฟ้าเป็ชั่วโมง ๆก่อนจะล้มลงอย่างจังกลางลานหินของสำนักห้าสายฟ้า
“แฮ่ก... แฮ่ก... นี่ถ้าไม่ติดว่าเป็เกมที่ภาพสวยมากฉันคงขอเงินคืนไปแล้ว... ระบบวาร์ปบ้าอะไรวะ วิ่งเองชัด ๆ”
อาจารย์าุโแห่งสำนักห้าสายฟ้ากว่าสิบคนยังคงคุกเข่าอยู่ต่อหน้าเขาใบหน้าของทุกคนเปี่ยมไปด้วยความสำนึกผิดและตื่นเต้น
“ท่านผู้บรรลุ! โปรดอภัยให้พวกศิษย์ผู้ไร้ปัญญาด้วยที่แท่นศิลาศักดิ์สิทธิ์ร้าว เป็เพราะวิถีเต๋าของพวกเรายังอ่อนแอ ไม่อาจทนทานต่อแรงกดดันแห่งความสูงส่งของท่านได้!”อาจารย์าุโที่ดูมีาุโที่สุดรีบกล่าวอย่างนอบน้อม
หลินเฟยมองรอยร้าวบนแท่นศิลาที่เขาล้มทับ...ขนาดใช้ก้นกระแทกยังพัง นี่มันเกมอะไรกันแน่?
“ช่างมันเถอะเื่แท่นศิลา! ฉันไม่ได้ตั้งใจทำลายข้าวของ...เอ่อ... ฉันแค่หิวมาก ๆ คุณบอกว่ามีบะหมี่เซียนอะไรนั่นที่เมืองหลิงเฉิงใช่ไหม?”
“ใช่แล้วขอรับท่านผู้บรรลุ! เชิญท่านทางนี้! ศิษย์ได้เตรียมวิหคสายฟ้าไว้ให้ท่านแล้ว!มันคือสัตว์อสูรระดับ 7 ที่เร็วที่สุดในแดนใต้! มันจะพา...เอ่อ... พาหนะเทพก้าวเดียวข้าม์ ของท่านไปถึงหลิงเฉิงภายในไม่กี่ชั่วยาม!”
วิหคสายฟ้าตัวใหญ่เท่าเกวียน ถูกลากมาอย่างหวาดกลัวมันเป็วิหคที่สง่างามมากแต่ตอนนี้มันกำลังตัวสั่นเทิ้มเพราะแรงปราณที่รั่วไหลออกมาจากหลินเฟย
หลินเฟยเห็นวิหคตัวนั้นก็ตาเป็ประกาย
“ว้าว! โคตรเจ๋ง! นี่แหละที่เรียกว่าพาหนะ! โอเค! พาไปเลย!ฉันต้องรีบไปหาบะหมี่เซียนนั่นแล้ว!”
หลินเฟยปีนขึ้นไปนั่งบนหลังวิหคสายฟ้าอย่างสบายอารมณ์เขายื่นโทรศัพท์มือถือที่แบตหมดให้แก่อาจารย์าุโคนหนึ่ง
“นี่! ช่วยฉันหน่อยนะ! ไอ้นี่มันคือ 'อาวุธสื่อสารข้ามมิติ'ของฉัน! แบตหมดแล้ว! ชาร์จไม่เข้าเลย! พวกนายพอจะมีที่ชาร์จ...เอ่อ... มีพลังปราณบริสุทธิ์ที่สามารถเติมพลังให้มันได้ไหม?”
อาจารย์าุโรับโทรศัพท์มือถือไปอย่างระมัดระวังพวกเขามองดูวัตถุสีดำสี่เหลี่ยมนี้ด้วยความตะลึงงัน
“อาวุธสื่อสารข้ามมิติ... นี่คือยันต์เทพที่ท่านใช้สื่อสารกับเต๋า์กระนั้นหรือ!?”
“ยันต์เทพอะไรล่ะ! ก็โทรศัพท์มือถือน่ะสิ!” หลินเฟยบ่น
“โทรศัพท์มือถือ!” อาจารย์าุโถึงกับตัวสั่น“โทรศัพท์มือถือ! นั่นคือชื่อที่แท้จริงของอาวุธสื่อสารศักดิ์สิทธิ์!ท่านเซียนมอบชื่อให้มันแล้ว!”
อาจารย์าุโรีบสั่งการศิษย์ทั้งหมด: “เร็วเข้า!รวบรวมพลังปราณบริสุทธิ์ของสำนัก! ใช้วิชาผนึกปราณแปดทิศเพื่อชาร์จ...เอ้ย! เพื่อเติมพลังเซียนให้กับโทรศัพท์มือถือของท่านผู้บรรลุ!”
เหล่าศิษย์รวมตัวกันอย่างรวดเร็วพวกเขานั่งขัดสมาธิแล้วส่งพลังปราณสูงสุดเข้าสู่ฝ่ามือของอาจารย์าุโ
อาจารย์าุโคนนั้นกำโทรศัพท์มือถือของหลินเฟยไว้แน่นแล้วเริ่มถ่ายเทพลังปราณระดับสูงสุดของตัวเองเข้าไป...
บูมมมมมมมมมมม!
พลังปราณเซียนที่รุนแรงราวกับคลื่นั์พุ่งเข้าสู่ตัวเครื่องทันที!
แต่เนื่องจากโทรศัพท์มือถือของหลินเฟยเป็แค่ของใช้จากโลกธรรมดาไม่ใช่ยันต์เทพ...
$${*ติ๊ง! ตรวจพบพลังงานเกินพิกัด... 1000%...2000%... 10000%!*}$$
∗ระบบแจ้งเตือน:อุปกรณ์ภายนอกกำลังพยายามทำลายโฮสต์!แต่เนื่องจากพลังเซียนาเข้มข้นเกินไป...∗
∗ระบบทำการตอบโต้:ดูดซับพลังงานทั้งหมด!แล้วแปลงเป็′หน่วยชาร์จชีวิต′สำหรับโฮสต์!∗
โทรศัพท์มือถือที่ควรจะะเิกลับกลายเป็หลุมดำขนาดเล็กที่ดูดกลืนพลังปราณของทั้งสำนักไปอย่างรวดเร็ว!
อาจารย์าุโหน้าซีดเผือด ตัวสั่นอย่างรุนแรงพลังปราณของพวกเขาถูกดูดไปจนเกือบหมดสิ้น!
“อั่ก... ทะ... ท่านผู้บรรลุ... อาวุธสื่อสารของท่าน...ช่างดูดกลืน... พลังชีวิต... ของศิษย์ได้รุนแรงนัก!”
โทรศัพท์มือถือส่องแสงจ้าเป็เวลาสั้น ๆ ก่อนจะดับลง...มันยังคงแบตหมดเหมือนเดิม
หลินเฟยมองโทรศัพท์แล้วส่ายหัว
“โอ๊ย! ยังดับอีก! สงสัยสายชาร์จจะพังจริง ๆ! ไม่เป็ไร!ขอบคุณมากนะที่พยายามช่วย! นายดูซีด ๆ นะ ไปพักเถอะ!”
หลินเฟยเก็บโทรศัพท์ลงกระเป๋า แล้วมองอาจารย์าุโด้วยความสงสาร
แต่สำหรับอาจารย์าุโที่พลังปราณเกือบหมดไปพวกเขากลับมองเห็นความยิ่งใหญ่ที่ซ่อนอยู่!
“โทรศัพท์มือถือ” ของท่านเซียนได้ดูดซับพลังปราณของเราไป!นี่คือการช่วยเหลือพวกเราให้ตัดขาดจาก “วิถีเต๋าชั้นต่ำ”เพื่อบรรลุความว่างเปล่าที่แท้จริง!
“ขอบคุณท่านผู้บรรลุ! ที่ชี้แนะถึงวิถีแห่งการสูญสิ้น!ศิษย์... ศิษย์สำนึกในบุญคุณนี้ตลอดไป!”
อาจารย์าุโพร้อมเหล่าศิษย์ก้มกราบอย่างสุดซึ้ง ทั้งที่ร่างกายอ่อนแอจนแทบจะยืนไม่ไหว
หลินเฟยโบกมือลาอย่างรวดเร็ว แล้วสั่งวิหคสายฟ้าให้ออกเดินทาง
“ไปเลยนะเ้านก! หลิงเฉิง! บะหมี่เซียน! ไป!”
วิหคสายฟ้าได้ยินคำสั่งจากผู้ที่มันเชื่อว่าเป็เซียนา(และรู้สึกได้ว่าพลังเซียนนั้นน่ากลัวกว่าสายฟ้าสิบล้านโวลต์) มันจึงพยายามบินให้เร็วที่สุดเท่าที่มันจะทำได้
แต่...
วิหคสายฟ้าบินเร็วก็จริง แต่เมื่อเทียบกับความเร็วจาก 'รองเท้าก้าวนิรันดร์' ที่หลินเฟยกำลังนั่งทับอยู่บนหลังมันแล้ว...มันเทียบไม่ติดเลย
หลินเฟยเพียงแค่ขยับขาเล็กน้อยด้วยความเบื่อหน่าย...
ตูมมมมมมมมมมม!
คลื่นเสียงขนาดมหึมาเกิดขึ้นอีกครั้ง!วิหคสายฟ้าพุ่งทะยานไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหนือกว่าความเร็วเสียงเป็ร้อยเท่า!
วิหคสายฟ้าถึงกับน้ำตาไหลขณะที่มันพุ่งผ่านก้อนเมฆมันไม่เคยบินเร็วขนาดนี้มาก่อน! มันรู้สึกเหมือนกำลังถูกท่านเซียนาเตะก้นให้วิ่ง!พลังแห่งรองเท้าก้าวนิรันดร์ได้ถ่ายโอนมายังตัวมันทำให้มันได้ทะลวงขีดจำกัดแห่งความเร็ว!
นี่คือคำชี้แนะ! ท่านเซียนกำลังสอนให้ข้าบรรลุ 'วิถีแห่งความเร็วสูงสุด'!
ไม่กี่ลมหายใจต่อมา... วิหคสายฟ้าก็พาหลินเฟยมาถึงใจกลางเมือง หลิงเฉิงเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเต็มไปด้วยผู้บำเพ็ญเพียรมากมาย
การมาถึงของพวกเขาทำลายความสงบของเมืองทันที...
วิหคสายฟ้าพุ่งลงจอดกลาง ลานฝึกปราณใจกลางเมือง ด้วยแรงกระแทกที่ทำให้พื้นหินอ่อนชั้นดีแตกเป็เสี่ยงๆ มันลงจอดอย่างสมบูรณ์แบบราวกับถูกควบคุมโดยพลังงานที่เหนือกว่า
หลินเฟยลงจากหลังวิหคสายฟ้าด้วยท่าทางซุ่มซ่าม
“โอ๊ย! เวียนหัว!ทำไมเล่นเกมนี้มันต้องนั่งพาหนะที่โคตรเร็วด้วยวะ!นี่แหละข้อเสียของโลกเสมือนจริง!”
วิหคสายฟ้าคุกเข่าลงทันทีเมื่อหลินเฟยลงจากหลังมันใช้จะงอยปากเขี่ย ขนปีกที่หลุดร่วง ออกมาวางแทบเท้าหลินเฟยขนปีกนั้นเรืองแสง และเต็มไปด้วยออร่าสายฟ้าศักดิ์สิทธิ์!
“เ้านก! นายสลัดขนทำไม! นี่มันขนมปังเหรอ?” หลินเฟยเก็บขนปีกที่เรืองแสงนั้นขึ้นมาอย่างมึนงง
“ขนปีกเซียนสายฟ้า!”
เสียงร้องตกตะลึงดังขึ้นจากกลุ่มผู้บำเพ็ญที่เพิ่งออกมาจากร้านน้ำชาพวกเขาล้อมรอบหลินเฟยและวิหคเซียนในทันที
“นั่นมันวิหคสายฟ้าของสำนักห้าสายฟ้า!และมันได้ยกระดับพลังปราณจนขนกลายเป็สมบัติเซียนแล้ว!ใครกันที่อยู่บนหลังมัน!”
ผู้คนหลายพันคนต่างมองไปยังชายหนุ่มชุดเสื้อยืด-ยีนส์ที่ดูเหมือนจะมาเที่ยวตลาดอย่างไม่ใส่ใจ
“ชุดเช่นนั้น... ไม่มีร่องรอยพลังปราณ...ท่าทางซุ่มซ่ามราวกับคนธรรมดา!”
“แต่เขายืนอยู่บนแท่นที่พังราบและมีวิหคเซียนระดับสูงคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า!”
“นี่คือ... วิถีแห่งการถ่อมตนขั้นสูงสุด!”
หลินเฟยเริ่มรู้สึกอึดอัดกับสายตาของผู้คนนับพัน
“นี่ทุกคน! ฉันแค่อยากรู้ว่าร้านขายบะหมี่อร่อย ๆ อยู่ทางไหน?”
ทันใดนั้นเองชายชราหนวดขาวยาวเฟื้อยคนหนึ่งในชุดคลุมสีทองอร่ามก็พุ่งตัวเข้ามาด้วยความเร็วสูงแล้วคุกเข่าลงทันที!
“ท่านผู้บรรลุ! ข้าคือเ้าเมืองหลิงเฉิง! ขอต้อนรับท่านเซียนาสู่เมืองของพวกเรา!”
“เฮ้ย! เ้าเมือง! ดีเลย!” หลินเฟยยิ้มอย่างดีใจ“ฉันหิวจะตายอยู่แล้ว! พาฉันไปร้านบะหมี่เซียนเดี๋ยวนี้!”
เ้าเมืองน้ำตาไหลอาบแก้มด้วยความตื้นตัน
“ท่านเซียนถ่อมตนยิ่งนัก! บะหมี่ธรรมดา ๆไม่อาจคู่ควรกับท่านได้! ศิษย์ได้เตรียมโรงครัวเซียนที่ดีที่สุดไว้ให้ท่านแล้ว!เชิญทางนี้ขอรับ!”
หลินเฟยเดินตามเ้าเมืองไปด้วยความตื่นเต้นโดยมีผู้คนนับหมื่นตามมาอย่างเงียบ ๆ ด้วยความเคารพ...
วันนี้... หลินเฟยจะได้กินบะหมี่สักที! แต่เขาไม่รู้เลยว่า "บะหมี่เซียน" ที่กำลังจะได้รับประทานนั้นถูกปรุงด้วยสมุนไพรและส่วนผสมที่สามารถทำให้ผู้บำเพ็ญทั่วไปเลื่อนระดับได้อย่างบ้าคลั่ง!
โปรดติดตามตอนต่อไป...
1K
