ในเช้าวันต่อมาเป็วันหยุด เเต่ถึงว่าอย่างงั้นมันก็เป็วันที่นักเรียนใหม่ทุกคนนั้นย้ายเข้าหอที่พวกเขานั้นได้ทำการเเบ่งกลุ่มเรียบร้อยเเล้วด้วยเหมือนกัน ในตอนนี้ที่โรงอาหารของตัวมหาลัยก็มี 5 คนพร้อมกับกระเป๋าที่ใส่ของของพวกเขาที่เอาออกมาจาห้องที่เคยอยู่นั้นเตรียมจะไปหอใหม่
“ไม่คิดเลยนะ พวกเราทุกคน 5 คนเนี่ยจะได้เข้าห้อง 0 ด้วยกันเนี่ย ดีจริงๆ เลยน้า”
“นั้นสินะคะ ได้อยู่กันหมดเลยนะคะเนี่ย จะว่าไปท่านพี่ มีอะไรหรือป่าว เห็นทำหน้าเหมือนคิดอะไรอยู่ตลอดเลย”
“อ้ะ ไม่มีอะไรหรอก เเค่เื่เล็กน้อยนะ”
“เื่เล็กน้อยหรอคะ”
สุสุ เเละไดมิเนส นั้นต่างหันมาจ้องมองมาที่คราเดียอุสที่ไม่ยอมพูด เเละทำตัวมีความลับกับพวกเธอ นั้นก็ทำเอาคนอื่นๆ อย่างเฟรมิวนั้้นหันสนใจไปด้วยเลย จนสุดท้าย คราเดียอุสถอนหายใจเเล้วตัดสินใจลองพูดเื่ที่เขานั้นน่าจะต้องลองหาอุปกรณ์เวทย์มาลองใช้ดู ตามคำเเนะนำของเเอลดีเนสที่เเนะนำเขาเมื่อวาน
“จริงดิ เมื่อว่ารอเรเชีย ได้ประลองกับ เเอลดีเนส เเอน คนนั้นนะหรอ”
“อ้ะ ใช่เเล้วละ ใจเย็นๆ ก่อนไหม เฟรมิว”
“จะใจเย็นได้ยังไงคะ นั้นมัน คนที่เขาว่ากันว่า นางคือจอมมารกลับมาเกิดเลยนะคะ”
“เอ๋… จริงดิ”
“จริงสิ เเถมนายยังไปเสมอกับนางอีก เเบบนี้มันสุดยอดเลยไม่ใช่หรือไง”
“เเหะๆ คงจะอย่างงั้นละมั้งนะ”
“ไม่ต้องมาเเหะ เลยเ้าบ้า”
“ทั้งท่านคะ เหมือนจะได้เวลาเข้าหอเเล้วนะคะ เื่นั้นเก็บไว้คุยทีหลังดีกว่านะคะ”
“อะ ครับ”
“นั้นสินะ”
ในระหว่างที่เฟรมิวนั้นกำลังใ กับเื่ที่คราเดียอุสนั้นเล่ามานั้น ผู้ติดตามนั้นเห็นว่ามันน่าจะวุ่นวายไป เธอเลยขัดจังหวะทั้งสองคน เพื่อหยุดการสนทนานั้น เเล้วก็บอกเื่ที่หอระดับที่ 0 ของพวกเธอนั้นเปิดให้เข้าเเล้ว นั้นก็ทำให้ทุกคนนั้นหยุดการพูดคุย ก่อนจะพากันเดินไปที่หอ
“งั้นตรงนี้ คงเเยกกันก่อนเเล้วเดะค่อยนัดเจอใหม่นะคะ”
“อื้มได้สิ จริงสิ สุสุ เดะวางของเสร็จเเล้ว ตามมาที่ห้องผมหน่อยได้ไหม มีเื่อยากลองนะ”
“ได้ค่ะ”
“เอ๋ เเค่พี่สุสุ คนเดียวหรอคะ ท่านพี่”
“555 น่าๆ นิดหน่อยเองน้า”
“งืมๆ ก็ได้คะ”
ไดมิเนสนั้นหันมาพองเเก้มใส่คราเดียอุส เเต่เขาก็โต้ตอบนางโดยการเอามือลูบไปที่หัวของเธอเบาๆ ก่อนที่จะเเยกย้ายกัน เเล้วเอาของเเต่ละคนไปวางของคราเดียอุสนั้น ไม่ได้มีอะไรมากนอกจาก เครื่องใช้เเละเสื้อผ้า เลยเสร็จเร็ว เขาเดินออกไปที่ระเบียงเพื่อตากลมเย็นๆ เเต่ก็ต้องได้ยินเสียงที่เขานั้นเคยได้ยินมาก่อน
“อ้ะ… รอเรเชีย”
“อะ เเอลดิเนส อยู่ห้องข้างๆ หรอเนี่ย”
ทั้งสองคนนั้นต่างใกับการที่พวกเขาทั้งสองคน ที่พึ่งประลองกันเมื่อวานนั้นต้องมาอยู่ห้องติดกัน โดยคราเดียอุสนั้นอยู่ห้องริมหน้าต่าง เเละห้องถัดไปก็เป็เเอลดิเนส เเต่ไม่นานทั้งสองคนต่างก็หัวเราะออกมาเบาๆ กับท่าทางของพวกเขาที่ต่างใกันเอง
“เเล้วเื่อุปกรณ์นั้นว่ายังไงละคะ ได้เื่อะไรหรือป่าว”
“ยังเลยๆ ยังไม่ได้ลองเลยละ เเต่ก็ว่ากำลังจะลองอยู่นะ พึ่งจัดห้องเสร็จเลยมาตากลมหน่อย”
“งั้นหรอ งั้นได้ยังไงก็บอกเเล้วกันนะ รอฟังเลย”
“อื้ม เดะก็น่าจะ..”
ไม่ทันที่คราเดียอุสนั้นพูดจบ ก็มีเสียงออดดังออกมา นั้นคือสุสุ ที่เขานั้นนัดให้มาก่อนหน้านี้ นั้นก็ทำให้คราเดียอุสนั้นหันไปมอง ส่วนเเอลดิเนสนั้นก็ไม่ได้ว่าอะไรให้เขาไปรับเเขกของเขาส่วนเธอก็นั่งอ่านหนังสือต่ออย่างสบายใจ
“มาเเล้วคะ”
“อื้ม กำลังรออยู่เลย เื่ที่อยากถามนะคือ”
“ดาบใช่ไหมคะ”
“อ้ะ ใช่เเล้วละ รู้ใจจริงๆ เลยนะเนี่ย จะให้ไปหามาใช้ก็กลัวทางนั้นจะน้อยใจนะ”
“อุ๊ปส์ เื่นั้นเองหรอคะเนี่ย ไม่ต้องน้อยใจไปหรอกค่ะ”
สุสุนั้นหลุดขำออกมากับคำพูดของคราเดียอุส ก่อนที่จะเดินเข้าไปกุมมือของชายหนุ่มนั้นก็พอจะทำให้ชายหนุ่มนั้นเขินนิดๆ เพราะเหมือนว่าเขานั้นจะไม่ได้ทำอะไรเเบบนี้มานานมากๆ เเล้ว
“ยังไงข้าก็จะเป็ดาบของท่าน ตลอดไปค่ะ จะไม่มีนายอื่นเด็ดขาด”
“งั้นหรอ ขอบใจนะ งั้นของลองใช้สักหน่อยเพื่อยืนยันคงได้สินะ”
“อื้มได้เลยค่ะ”
หลังสิ้นเสียง ร่างของสุสุนั้นเปลี่ยนเป็สีดำ หดลงกลายเป็ดาบที่ลอยอยู่กลางอากาศไม่ได้ปักลงไปที่พื้น รูปร่างขอดาบนั้นเป็ดาบยาวคมเดียว มีลูกเเก้วสีเเดงเืหมูประดับอยู่ ตัวดาบนั้นเป็สีดำเป็หลัก คราเดียอุสที่เห็นเเบบนั้นก็เอามือของเขาเข้าไปจับกับดาบนั้นเเละถือมันเบาๆ โดยไม่ออกเเรง เพราะเดะเกิดมือลั้นไปทำไรเสียหายคงจะลำบากละนะ
คราเดียอุสเดินออกไปที่ระเบียงอีกครั้งพร้อมกับดาบในมือ เเล้วลองชี้ดาบนั้นไปด้านนอก โดยมีเเอนดิเนสนั้นมองอยู่ คราเดียอุสนั้นเริ่มทดสอบในสิ่งที่เเอนดิเนสนั้นเสนอมา
“'เฟรม'”
หลังเอยคำไปนั้น ดาบที่เขาถืออยู่ก็มีไฟเเสดงออกมา นั้นทำเอาคราเดียอุสนั้นใเเละดีใจเป็อย่างมาก ก่อนที่เขานั้นจะหันไปมองเเอลดิเนส เธอนั้นก็ตบมือให้กับเขาเบาๆ เเละพยักหน้าเล็กน้อย
“ในที่สุดก็ใช้ได้เเล้วน้า งั้นก็เหลือเเบบไม่ต้องร่ายสินะ”
“นั้นสินะถ้างั้น…"
คราเดียอุสนั้นนึกภาพถึงลูกไฟที่ยิงออกไป เเล้วะเิเป็ดอกไม้้ไฟ ก่อนที่เขานั้นจะยื่นเฉียงดึนไป้าเล็กน้อยเเล้วไฟที่กาบก็รวมที่่ปลายดาบเเล้วยิงออกไปตามที่คิดเอาไว้ นั้นก็ทำเอาคราเดียอุสนั้นตาเป็ประกาบเลยทีเดียว เพราะที่ผ่านมาเขานั้นพยายามขับมันออกมาจากร่างเท่าไรก็ไม่ได้สักที ได้เเต่ต้องร่ายเเบบเต็มเท่านั้น ในสมัยนี้นั้นมันทำให้ดูเเปลก เเละช้าพอสมควรเลย
“ได้เเล้วนะคะ เท่านี้คุณก็ไปอีกระดับเเล้วสินะ อยากลองสู้อีกรอบจังน้า”
“555 นั้นสินะ งั้นไว้หาเวลาดีๆ ที่เขาจัดการประลองกันเเล้วเรามาเเก้มือกันใหม่อีกรอบเเล้วกัน”
“อ่า นั้นก็เข้าท่าละนะ เเถมมีคนดูเป็พยานให้ด้วยละนะ ว่าเเต่ดาบนั้นมาจากไหนหรอ ทำไมมันดูคุ้นๆ เหมือนเห็นที่ไหนก็ไม่รู้”
“อ้ะ เเค่ยืมคนอื่นมานะ คุณคงไปเจอพอดีละมั้งครับ ไม่มีอะไรหรอกครับ”
“ไม่ใช่เเบบนั้นหรอกมั้ง”
“งั้นขอตัวก่อนน้า”
ทั้งสองคนนั้นพูดคุยกัน เเต่ไม่นานคราเดียอุสก็ต้องเดินกลับเข้าไปในห้องก่อนจะให้สุสุนั้นกลับจากดาบให้เป็ร่างเดิม โดยที่เื่นี้ยังไม่อยากให้ใครรู้เท่าไร เเถมเหมือนว่าเเอลดิเนสนั้นจะเคยเห็นดาบที่เขาใช้มาก่อนด้วยอาจจะเป็ไปได้ว่าที่เมืองมารจะยังมีบันทึกเกี่ยวกับอาวุธของจอมมาร เเละเก็บมันเอาไว้ก็ได้
ในตอนที่คราเดียอุสนั้นกำลังคิดเเละให้ สุสุนั้นกลับร่างเขาก็หันไปเห็นว่าที่พื้นนั้นมีชุดกองไว้อยู่เขาเลยสงสัย เลยลองก้มลงไปหยิบดู ผลคือมันคือชั้นในของผู้หญิง นั้นทำให้คราเดียอุสนั้นใเอามากๆ เเต่ก็ห้ามเสียงตัวเองไว้ พอหันกลับไปทางดาบ ก็เห็นสุสุในร่างเปลือยที่ไม่ได้ใส่อะไรยืนตัวบิดเเละใช้มือของเธอ ปิดเรือนร่างอยู่อย่างเขินอาย
“เออ…คือ ช่วยส่งชุดพวกนั้นมาให้หน่อยได้ไหมคะ…”
“ครับ ได้ครับ ขอโทดด้วยครับ”
_______________________________________________________________________________________
ข้อความจากนักเขียน ไว้ฝากอะไรก็ได้ เเละตอบหรือคุยประเด็นในคอมเม้นอะไรก็ได้
ตอนนี้คนเขียนช้ำใจเอามากๆ เลยละครับ เล่น genshin เปิดเอาหอกให้ daddy arlecchino ผลที่ได้คือ ได้ธนูมา 2 อัน โดยโดนไป 64 เเละ 67 ครับ ทำเอาหมดตัวเลยครับตอนนี้ ตอนนี้รีบปั่นอยู่หาเพชรยาวๆ เลย เงินเป๋าก็เเฟบไปเรียบร้อยเเล้ว งือ…
เเล้วก็จะลงนิยายตอนละวันนะครับ ยกเว้นวันอาทิต ยังไงก็ฝากติดตามด้วยนะครับ ติชมคุยเล่นอะไรมาได้เลย คนเขียนไม่กัดเพราะไม่ใช่หมาดุอะไร ยังไงก็ขอฝากตัวด้วยนะครับสามารถสมทบค่าหอกได้นะครับ
PAGEFACEBOOK: https://www.facebook.com/profile.php?id=61558032674374
PROMPAY: 0922602300
6K
