... ภายในห้องน้ำ
ไอรดา เดินเข้าไปภายในใบหน้าที่ไม่คุ้นเคย แต่ก็เคยเห็นเพียงแวบเดียว ลอยเข้ามาที่ดวงตาคู่สวยของเธอในขณะที่เธอกำลังยืนจ้องกระจก
เธอเอามือรูปที่หน้าของตนเอง บี้ไปที่แก้มทั้งสองข้างจ้านั้น ก็กางมันออกเพื่อตบไปยังใบหน้านี้ 3 ครั้ง แรง ๆ "แป๊ะ!! แป๊ะ!! แป๊ะ!! ... อ๊ะ!! ... นี้ นี้ นี้ มันเกิดอะไรขึ้นกับฉัน?"เธอสำรวจร่างกายของเธอทันนี้
"นี้ นี้มันไม่ใช่ร่างของฉัน!! แล้ว แล้วฉัน?"เธอไม่รู้จะพูดอะไรออกมาดี จากนั้นเธอก็ปวดหัวขึ้นมาอีกครั้ง จนตาเธอเริ่มลายและมือของเธอก็ปัดไปถูกแก้วที่วางบริเวณอ่างล้างหน้าหล่นลงพื้น
ชายหนุ่มที่อยู่นอกห้องได้ยินเสียงแก้วที่หล่นลงพื้นก็รีบเดินไปสอบถามผู้ที่อยู่ในห้องน้ำทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น
"นี้! คุณ! คุณเป็อะไรหรือเปล่า?" ไม่มีเสียงตอบกลับ เขาถามกลับอีกครั้ง พร้อมกับเคาะไปที่ประตูห้องน้ำ
"นี้ คุณ! คุณ! ได้ยินผมไหม!คุณเป็อะไรหรือเปล่า?"
"อะ ไม่เป็ไร ฉันไม่เป็ไร" เธอตอบกลับจากนั้นเธอก็เปิดประตู และเตรียมเดินออกจากห้องน้ำ
ชายหนุ่มมองดูเธอก็ไม่เห็นอาการผิดปกติอันใดจากนั้นเขาก็หลีกทางให้เธอเพื่อให้เธอเดินออกจากห้องน้ำ เขาเดินตามเธอไปยังเตียง
ไอรดาเห็นเขาเดินตามมาไม่หยุดพอเธอถึงเตียงและนั่งลง เธอก็พูดกับเขาทันที
"เอ่อ ... คุณ...ลี" เธอเรียกเขา ชายหนุ่มรู้สึกแปลกๆ พิกล ที่เธอเรียกเขาว่า (คุณลี)เขามองไปยังเธอ สายตาที่ใช้มองเป็เชิงคำถามว่ามีอะไรหรือเปล่า
"ฉันอยู่ที่โรงพยาบาลมากี่วันแล้ว?"
"7 วันแล้ว"
"อือ .. 7 วัน ฮะ!! ... 7 วันเลยเหรอ" เจอ ๆเธอก็ใอย่างไม่มีปีมีขลุ่ย
(นี้เขาเป็อะไรมากหรือเปล่าเนี่ย?)ชายหนุ่มรู้สึกใไปพร้อมกับเธอเช่นกัน
หญิงสาวนั่งนิ่ง ไม่พูดอะไรครู่หนึ่งก่อนเอยออกมา
"คุณลีตอนนี้ฉันไม่เป็ไรแล้วละ คุณกลับไปทำงานได้นะ ไม่ต้องอยู่ดูแลฉันหรอกเดียวนางพยาบาลก็มาแล้วละ" ตอนนี้เธอไม่อยากเจอใครเธออยากอยู่กับตัวเอง เพื่อคิดเกี่ยวกับเื่ที่เกิดขึ้นกับเธอเพื่อที่เธอจะสามารถรับมือกับสถานการณ์เ่าั้ได้
"อือ ...งั้นเดียวผมกลับก่อน ่เย็น ผมกับคุณพ่อจะมาประมาณทุ่งหนึ่ง" ชายหนุ่มเหมือนได้โอกาส ก็ขอตัวเช่นกันที่จริงเขาดูแลเธอเพียงแค่ทำตามหน้าที่ที่เขายังคงเป็สามีของเธอและการเกิดอุบัติเหตุในครั้งนี้เขาก็มีส่วนที่ต้องรับผิดชอบดังนั้นเขาจะดูแลเธอจนกว่าเธอจะออกจากโรงพยาบาล เพื่อชดเชยให้กับเธอละกัน
8K
