Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 5 : แปลงผักหัวแรดิช ข้าปิดหน้าต่างแจ้งเตือนลง แล้วตรวจสอบจอบหินในมือ พบว่ามันบอกรายละเอียดลักษณะภายนอกและคุณสมบัติในการปรับปรุงหน้าดิน เพื่อเตรียมแปลงผัก และในหน้าข้อมูลส่วนตัวข้า นอกจากความสามารถพูดคุยกับสรรพสิ่งในสปริงฟิลด์แล้ว ข้ายังได้ความสามารถควบคุมอุปกรณ์การเกษตรเพิ่มมาอีกด้วย โดยพอจิ้มเข้าไปอ่านข้อมูลความสามารถนี้ ก็ขึ้นแสดงมาแค่ สามารถควบคุมจอบในการเตรียมพื้นที่ได้ และยังมีสามารถศึกษาวิธีใช้จอบ และเตรียมหน้าดินในแท็บสมุดบันทึกได้อีกด้วย ข้าปิดหน้าจอทุกอย่างลง ด้วยความตั้งใจว่าจะลองปรับหน้าดินด้วยตัวเองดู เลยคว้าจอบหินด้วยสองมือโดยจับด้ามประมาณกลางๆ มือขวาอยู่บนมือซ้าย แล้วเริ่มลงจอบครั้งแรกไปที่ดินข้าหน้า “ อ๊ะ แข็งจัง งัดไม่ขึ้น ” ข้าพยายามงัดหน้าดินขึ้นมาเพื่อจะเอาดินข้างล่างกลบดินข้างบน แต่มันกลับแข็งกว่าที่ข้าคิดไว้มาก เลยต้องเพิ่มแรงไปอีก กว่าจะงัดขึ้นมาได้ ข้าขุดๆ เกลี่ยๆหน้าดินไป 30 นาที กว้าจะครบพื้นที่ 6 ตารางเมตร ทำเอาเรียกเหงื่อข้าหยดตัวลงพื้นดินได้ 1 หยด และตรงที่เหงื่อหยดไปนั้นดินก็เรืองแสงออกมาด้วย พร้อมเสียงแจ้งเตือนในนาฬิกา “ รดน้ำ(เหงื่อ)ลงดิน ปลดล็อคความสามารถฟื้นฟูความชื้นให้ดินด้วยน้ำ . . . อืม . . . ก็ดี ” ข้าพยักหน้าช้า ๆ ก่อนปิดหน้าต่างลง แล้วเกลี่ยๆหน้าดินต่อ ก่อนจะใช้ปลายจอบจิ้มๆลงพื้นให้เป็นหลุมสำหรับหย่อนเมล็ดให้ได้ 30 ช่อง โดยกะๆด้วยสายตาเอาให้ห่างพอๆกัน ซึ่งกินเวลาไปอีก 10 นาที “ เตรียมเสร็จแล้ว ภารกิจน่าจะผ่าน ” ข้าปักหัวจอบลงดิน แล้วประสานสองมือวางปลายจอบโดยไม่ห่วงว่ามือนุ่มเนียนจะเปรอะดินไหม ก่อนจะรอฟังเสียงเตือน ซึ่งมันก็ดังในทันที ข้าก็เปิดหน้าจอขึ้นมาอ่าน “ ภารกิจหลักที่ 3 ผ่านเรียบร้อยแล้ว ได้รับรางวัลเป็นเมล็ดพันธ์หัวแรดิช 30 เมล็ด พร้อมภารกิจถัดไป ปลูกหัวแรดิชให้งอกเงย แล้วส่งผลผลิตที่ได้ไปถวายเทพฮาเดส เทพีเพอร์ซีโฟเน่ ” ข้าอ่านจดหมายแจ้งเตือน ก่อนจะพยักหน้าช้า ๆ แล้วหยิบของรางวัล ถุงหนังสีเทา ผูกด้วยเชือกสีเหลือง พอลองแกะออกมาดูเมล็ดหัวแรดิชภายในถุงมีสีน้ำตาลอ่อน บางเมล็ดก็ออกแนวส้มๆแสดๆ
“ น่าจะสามสิบเมล็ดพอดี. . . นับยังไงดี กลัวระหว่างนับทำร่วง หรือลมพัดปลิวจัง . . . เอ้อ ! จับใส่หน้าต่างไอเทมก็ได้ น่าจะนับให้ด้วยนะ ” ข้ามัดปากถุงแล้วจิ้มแท็บกระเป๋าไอเทมมา ก่อนจะจับถุงเมล็ดเข้าไป แล้วจิ้มรายละเอียดดู ก็พบว่ามันบอกชัดเจนเลยว่ามีเมล็ดจำนวน 60 เมล็ดด้วยกัน และยังจำแนกด้วยว่าเมล็ดไหนมีความสมบูรณ์พร้อมเติบโตกี่เปอร์เซ็นต์ “ สะดวกสุดๆเลย ! ดีจัง ” ข้ายิ้มออกมาขณะจิ้มๆ คัดเลือกเมล็ดพันธ์ที่มีความสมบูรณ์ โตไวออกมาสามสิบลำดับแรก แล้วทำการหยิบออกจากหน้าจอมาหย่อนลงหลุม ก่อนกลบเบาๆจนครบ ซึ่งกินเวลาไปอีกครึ่งชั่วโมง จากนั้นข้าก็ขีดเส้น ทำแปลงผักอีกแปลงไว้ข้างๆแปลงเดิม โดยใช้พื้นที่เท่ากันคือ 6 ตารางเมตร เพื่อปลูกอีกแรดิชอีก 30 ต้น ซึ่งใช้เวลาไวกว่ารอบแรก ด้วยความชำนาญที่เพิ่มขึ้น “ อ่า. . . สี่โมงเย็นแล้วหรอ ไวจัง ” ข้าปาดเหงื่อจากหน้าผากที่ใกล้จะไหลลงตา แล้วสะบัดน้ำเหงื่อไปรดแปลงผัก30ลำดับหลัง ที่เติบโตช้ากว่า 30 ลำดับแรก เพื่อให้เหงื่อข้าไปบำรุงดิน เร่งการเติบโตของพวกมัน “ หัวแรดิชสีแดงๆ น่าจะโตในเวลา 2-3 เดือนตามปกติ แต่ที่นี่อะไรๆก็เกิดขึ้นได้ ถ้าดูแลดีๆ และขอให้คุณดินช่วยบำรุงให้ ก็น่าจะไม่เกิน 14 วันล่ะมั้ง? ” ข้ายิ้มน้อย ๆ ขณะดูแปลงผักสองแห่งของข้า พลางนึกย้อนไปตอนเล่นเกมเสมือนจริง ที่ได้ปลูกผักมากมาย โดยผักตระกูลพืชหัวใต้ดินแบบหัวแรดิชนี้ จะต้องเพาะต้นอ่อน 2 สัปดาห์ ก่อนนำไปลงดินใหม่และดูแลกันอีก 1-2 เดือนตามแต่พันธ์ ทว่าในเกมคนส่วนมากไม่ชอบรอ ก็เลยซื้อปุ๋ยชั้นดีจาก Item Mall มาเทใส่เร่งการเจริญเติบโตกัน แต่ข้าเลือกที่จะปลูกตามวิถีธรรมชาติ แม้จะโตช้า แต่ก็ไม่พึ่งสารเคมี และขายได้กำไรดีกว่าพวกใช้ปุ๋ยเร่ง ซึ่งตัวเกมใช้กลไกการตลาด ความต้องการของ NPC ที่ชอบพืชผักธรรมชาติมากกว่าพืชผักสารเคมีแบบคนทั่วไปในโลกจริง “ อืม. . . ต้องหาน้ำมารดหน่อย ตอนนี้ดินยังแห้งไป จะให้ข้าไปวิ่งๆ หาเหงื่อมาหยดใส่ทีละหลุมก็เหนื่อยไป. . . ” ข้ากลับมาในสถานการณ์ปัจจุบันด้วยการถูกแสงยามเย็นแยงตาเบาๆ ก่อนจะเปิดหน้าจอเรียกแผนที่ออกมา เพื่อดูว่ามีแหล่งน้ำที่ไหนใกล้ๆบ้าง “ ไม่มีเลยเหรอ หรือไม่แสดงเพราะข้ายังไงเจอ? ” ข้าเลื่อนๆแผนที่ในจอไปมา ก็พบว่าแสดงแค่จุดที่ข้าเคยเดินผ่านเท่านั้น ข้าเลยปิดมันก่อนจะเอ่ยถามสรรพสิ่งในที่นี้ ที่น่าจะรู้อยู่แล้วว่าน้ำหาได้จากไหน “ คุณดิน คุณท้องฟ้า คุณแสงแดด คุณสายลม ช่วยชี้นำทางให้ข้าไปหาแหล่งน้ำมารดให้แปลงผักแรดิชของข้าด้วยเถิด ” พูดจบเสียงติ๊ดแจ้งเตือนก็ดังขึ้น ข้าเลยจิ้มอ่านจดหมายแจ้งเตือน ที่แสดงตำแหน่งแหล่งน้ำใกล้ๆข้าให้ โดยเป็นจุดสีฟ้าในแผนที่ อยู่ห่างจากหลังบ้านข้าไปเพียง 1 กิโลเมตรเท่านั้น “ ขอบคุณค่ะ ” ข้าบอกก่อนจะจับแผนที่ยัดใส่หน้าปัดนาฬิกา ซึ่งได้ผลเหมือนยัดเครื่องนับก้าวใส่หน้าปัดนาฬิกาข้อมือขวาของข้าได้เปลี่ยนเป็นแผนที่เรียบร้อย พร้อมมีลูกศรชี้ไปยังเป้าหมายอีกด้วย ข้ากึ่งเดิน กึ่งวิ่งไปยังแหล่งน้ำ แต่ก่อนจะถึงเพียง 300 เมตรข้าก็ตระหนักได้ว่าข้าไม่มีภาชนะใส่น้ำเลย จะสร้างเองก็ไม่มีอะไรจะสร้างได้เพราะแถวนี้มีแต่พื้นที่รกร้าง ที่รอข้าบุกเบิกถากถางทำฟาร์มเท่านั้น และข้างหน้าข้าก็เป็นลำธารสายเล็ก ๆ ที่เป็นเหมือนเส้นกั้นตัดแบ่งดินแดนฟาร์มของข้า กับผืนป่าหลังบ้าน “ ต้องเข้าป่าไปขอให้คุณต้นไม้เหลาตัวเองเป็นตะกร้าใส่น้ำให้ไหมเนี่ย? หรือจะขอเป็นกระบวนรดน้ำที่มีหัวเป็นฝักบัวเลยดี? หรือจะทำเอง? . . . อ่า . . . หรือจะขุดลอกธารสายเล็ก ๆ ตามทาง แล้วรวมตัวเป็นบ่อน้ำใกล้ๆแปลงผัก แล้ววักน้ำรดเองดีนะ? ” ข้าเดินไปยังธารช้า ๆ พลางคิด ไตร่ตรองหาวิธีเอาน้ำไปรดแปลงผัก “ เอ้อ สัญญากับคุณต้นแอปริคอตที่ป่าทางขวาของบ้านไว้แล้วด้วยว่าจะไปรดน้ำให้ ก็ต้องมีกระบวยรดน้ำสินะ แล้วจะทำจากอะไรดีล่ะเนี่ย ” ข้าเดินมาจนถึงริมธาร ที่ลึกไม่มาก พอลองเดินไปจุดที่ลึกที่สุด ก็ถึงเข่าเท่านั้น และกว้างเพียงเดินผ่านแค่ 30 ก้าวก็ถึงป่าอีกฝั่งแล้ว “ อืม . . . คงต้องขอร้องคุณต้นไม้ซะแล้ว ” ข้าเดินไปหาเหยื่อ เอ๊ย หาต้นไม้ใกล้ๆฝั่ง และใช้ฝ่ามือแตะไป ก่อนจะเอ่ยขอความช่วยเหลือ “ ข้าต้องการกระบวยรดน้ำ คุณต้นไม้พอจะแบ่งปันกิ่ง ก้าน ลำต้น ขึ้นรูปเป็นกระบวยรดน้ำให้ข้าได้ไหม ? ” ข้าคาดหวังในคำตอบด้วยการที่จู่ ๆ ไม้ตรงหน้าจะสละกิ่งหนาๆมาหลอมรวมขึ้นรูปให้ แต่ผลที่ได้กลับทำเอาข้าอ้าปากค้างเมื่อกิ่งไม้ใกล้ๆลอยมาขดตัวเป็นเครื่องหมายคำถาม “ ห๊ะ? ไม่รู้จักกระบวยรดน้ำ? ฮ่าๆๆ” ข้าอ้าปากค้างพร้อมหัวเราะลั่นเมื่อเอื้อมมือไปสัมผัสเครื่องหมายคำถามและสัมผัสได้ถึงคำพูดของต้นไม้ที่สงสัยในคำพูดของข้าว่า กระบวยรดน้ำ นั้นคืออะไรข้าเลยส่งรูปร่างกระบวยรดน้ำในความคิดไปให้ และนั่นทำให้กิ่งไม้ต่าง ๆ รอบ ๆ นั้นค่อยๆรวมตัวกันมาถักทอกลายเป็นกระบวยรดน้ำตามที่ข้าต้องการได้
“ ลืมไปเลยว่ากรีกโบราณยังไม่มีกระบวยรดน้ำ จะรดอะไรกันทีก็ใช้คนโทขนน้ำกันแทนสินะ ” ข้ายิ้มน้อย ๆ ขณะดูกระบวยรดน้ำตรงหน้า ที่ตัวกระบวยเป็นทรงกระบอก เส้นผ่านศูนย์กลางประมาณ 50 เซนติเมตร สูง 30 เซนติเมตร มีด้ามจับทำจากเถาวัลย์เกี่ยวพันกันสวยงาม และส่วนที่รดน้ำได้ยื่นออกมาจากตัวถัง10 เซนติเมตร หนา 5 เซนติเมตร มีฝักบัวเส้นผ่านศูนย์กลาง 6 เซนติเมตรอยู่ที่ปลายกระบวย และทั้งกระบวยนี้ก็ทำมาจากไม้ทั้งนั้น มันจึงทั้งสวยงาม วิจิตรบรรจง และสุดแสนจะแฟนตาซีไปสุดๆ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 5 : แปลงผักหัวแรดิช

นิยายแนะนำ

Persephone Order : ไปทำฟาร์มตามบัญชาเทพีฤดูใบไม้ผลิที่ต่างโลก ภาคฤดูใบไม้ผลิ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ฤดูใบไม้ผลิ เดือนที่ 1 สัปดาห์ที่ 1 บทที่ 5 : แปลงผักหัวแรดิช

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้