ทะลุมิติพิชิตฝัน ที่ยุค70

เฉินเฟยอี้ที่เดินตามหลังคุณตาคนนั้นเข้ามา ก็เห็นคุณยายฉีกับคุณตาฉีนั่งดื่มชากันอยู่ แล้วมีกองไฟอยู่ตรงกลางเพื่อเพิ่มความอบอุ่นเพราะ๰่๥๹นี้อากาศเริ่มเย็นขึ้นเรื่อยๆแล้ว

"อ้าวผู้ใหญ่บ้านหลีมีอะหรือ ถึงได้มาหากันเเต่เช้าเชียว"

"เมื่อวานขึ้นไปล่าสัตว์บนเขามา ได้ หมู 2 ตัว ตัวนึงเอาไปขายอีกตัวก็เอามาแบ่งกันกิน ข้าเลยเอามาให้ ได้ยินว่ากลับมาแล้ว"

"เฟยอวี้หลานเอาหมูป่านี้เอาไปเก็บไว้ในครัวนะ แล้วเอาไข่มาให้ให้ผู้ใหญ่บ้านหลีซัก 20 ฟองหน่อยลูก แล้วก็เอาผักมาด้วยนะที่เก็บมาเมื่อวานนี้นะ"

"ได้ค่ะคุณตา"

เฉินเผยอวี้ที่รับหมูจากคุณตาฉีแล้วเอาหมูป่าเข้าไปไว้ในครัว แล้วก็หยิบไข่ฟองสวยๆประมาณ 20 ฟอง แล้วก็มีผักคะน้าและผักบุ้งที่เธอเก็บมาเมื่อวาน ที่ยังทำอาหารไม่หมด แล้วผักก็ยังดูสดอยู่เนื่องจากอากาศค่อนข้างเย็น

" ตาเฒ่าฉีทำไมลูกฟางหรูถึงมาอยู่กับแกได้ละ"

"ก็ฉันไปเยี่ยม ฉันก็เลยเอาหลานมาอยู่ด้วยน่ะ"

"เออดีแล้ว ดีแล้ว อยู่กัน 2 คนมีหลานมาอยู่ด้วยอีกคนจะได้ไม่ต้องเหงาแล้ว หลานอายุกี่ปีแล้วล่ะ "

"18 แล้วล่ะ เรียนยังไม่จบเลยอีก 1 เทอมก็จบ ฉันกับยายฉีก็เลยให้มาเรียนต่อที่นี่นะ"

"เฮ้ยเด็กที่เคยอยู่ในเมืองหลวงทำไมยอมมาอยู่ชนบทแบบนี้ล่ะ"

ตาฉีกับยายฉีมองหน้ากัน จะให้บอกว่ายังไงดีละ ถึงอย่างไรทางฝั่งนั้นก็เป็๞ครอบครัวของเฉินเฟยอวี้อยู่ดี

" เออๆช่างมันเถอะ ไม่ต้องบอกหรอกข้าไม่ได้อยากรู้"

ผู้ใหญ่บ้านหลี ที่รู้สึกว่ามันต้องมีอะไรสักอย่าง แต่เขาก็ไม่กล้าถามอะไรมากเลยไม่ถามต่อ จะดีกว่า

"ฉันมีอะไรจะถามแกนะ"

"อะไรหรอผู้ใหญ่บ้านหลี"

"มีคนเขาอยากจะซื้อส่วนของแกน่ะสิ แกอยากขายหรือเปล่าตอนแรกฉันคิดว่าแกคงอยากขายเพราะแกก็แก่แล้ว ยังจะทำสวนอยู่อีก ลูกหลานก็ไม่เห็นมา ฉันก็เลยบอกเขาว่าจะลองถามดูให้"

"เฮ้ยฉันไม่ขายหรอก ฉันจะเก็บไว้ให้เฟยอวี้ดีกว่า"

"เออถ้าแกไม่ขายฉันก็จะได้ไปบอกเขา"

"เออคุณตาขาจะกินข้าวเลยไหมค่ะ"

เฉินเฟยอวี้ที่หยิบไข่ออกมาให้ผู้ใหญ่บ้านหลีเห็นคุยกันอยู่

"กินเลยก็ได้ นี่ผู้ใหญ่บ้านหลีอยู่กินข้าวด้วยกันก่อนสิเฟยอวี้ทำอาหารอร่อยมากเลยนะ"

"จริงเหรอวันนี้ฉันขอฝากท้องด้วยนะนางหนู"

"ได้เลยค่ะผู้ใหญ่บ้านหลี"

หลังจากนั้นเฉินเฟยอวี้ก็อาหารออกมามี 3 อย่าง มีเนื้อทอดเป็๲เนื้อแห้งที่คุณยายเก็บเอาไว้ และมีไข่ต้มน้ำพริกซึ่งเป็๲อาหารที่เธอทำขึ้นมาเอง แล้วก็มีผัดคะน้าแล้วก็มีต้มผักสด

"ไข่อาหารน่ากินดีนี่ อือ อร่อยมากเลยนะเนี้ย"

ผู้ใหญ่ลีคีบไข่ต้มที่มีน้ำพริกราดอยู่ข้างบนเข้าป่าอร่อย

"แต่เผ็ดไปหน่อย"

"ผู้ใหญ่บ้านหลีค่ะ ผู้ใหญ่บ้านหลีต้องกินกับผักนะคะ ผักสดมีผักบุ้งและผักกวางตุ้งสดเอามาเป็๲ผักเคียงกันกับน้ำพริกไข่ต้ม"

"อย่างนั้นลองดูหน่อย"

ผู้ใหญ่บ้านหลีกินน้ำพริกกับผักบุ้งอย่างอร่อยตาฉีกับยายฉีหันมองหน้ากัน คิดในใจว่ามันอร่อยขนาดนั้นเลยหรอ แล้วก็พากันลงมือกินพอได้กินเข้าปากเท่านั้นแหละมันอร่อยจริงๆ และมันอร่อยมากด้วย ทั้ง 4 คนลงมือกินข้าวกันจนหมด หลังจากที่อิ่มแล้วเฉินเฟยอวี้ ก็เก็บถ้วยเก็บจานไปล้าง ก็ได้ยินเสียงผู้ใหญ่บ้านหลีคุยกับตาฉียายฉีอยู่ที่ลานหน้าบ้าน พอล้างจานเสร็จแล้ว เดินออกมาก็เจอยายฉีกับตาฉีนั่งกันอยู่ 2 คน

"อ้าวผู้ใหญ่บ้านหลีลับไปแล้วหรอค่ะ"

"กลับไปแล้วแหละหลานจะไปสวนกับตากับยายหรือเปล่า"

"ไปสิค่ะ"

"ถ้าจะไปก็ไปแต่งตัวใส่เสื้อผ้ามิดชิดด้วยล่ะ อากาศเย็นแล้วเดี๋ยวจะไม่สบาย เอาร่างกายเรายิ่งไม่แข็งแรงอยู่ด้วย"

เฉินเผยอวี้เดินเข้าไปในห้อง ซึ่งมีเสื้อผ้าที่ได้มาจากบ้านบ้านตระกูลเฉินซึ่งมันก็มีแต่เสื้อผ้าเก่าๆแต่คุณยายฉีเอาเสื้อผ้าที่คุณยายเคยใส่แล้ว แล้วก็มีเสื้อผ้าที่แม่ของเธอเคยใช้มาให้ คุณยายฉีบอกว่าใส่ไปก่อน เดี๋ยวคุณยายจะพาไปตัดชุดในอำเภอใหม่ ซึ่งเฉินเฟยอวี้ก็บอกว่าไม่เป็๞ไรใส่ได้ แต่คุณยายฉีบอกว่าไม่ได้ต้องไปตัดใหม่ เฉินเฟยอวี้ก็ได้แต่หัวเราะและตอบรับความหวังดีของยายฉี เมื่อแต่งตัวเสร็จแล้ว เดินออกไปก็เห็นคุณตาฉีกำลังขี่รถจักรยานออกมาแล้วเพื่อไปรอที่หน้าบ้าน

"เดี๋ยวยายจะเอาตะกร้าอีกหน่อยนะ"

"ให้หนูช่วยไหมค่ะคุณยาย"

"ไม่ต้องหลานไปรอที่หน้าบ้านกับตาฉีเลย"

เฉินเฟยอวี้เดินมาก็ขึ้นไปนั่งที่พ่วงล้อ ที่คุณตาทำเอาไว้ให้ คุณยายฉีเดินออกมาพร้๪๣๻ะกร้าอีก 3 ใบที่มีขนาดใหญ่ 2 ใบและใบปานกลาง 1 ใบแล้วก็เอามาให้หลานสาวถือแล้วเธอก็เดินกลับไปล็อคบ้าน

"คุณยายคะเราจะไม่เอาอาหารไปกินหรอคะ"

เฉินเฟยอวี้ถามด้วยความสงสัย เพราะไม่เห็นยายฉีหรือตาฉีห่อข้าวหรืออาหารไปเลย

"ไม่เป็๲ไรหรอกเราค่อยไปทำที่สวน กินก็ได้เดี๋ยวจะให้ตาฉีจับปลามาให้ทำกินด้วย"

"เออจริงด้วยหนูก็ลืมไปเลยว่าที่จะมีปลาเยอะแยะเลย ดีแล้วละค่ะพวกเราจะได้กินอาหารที่ทำเสร็จใหม่ๆ"

"ไปกันเถอะ ของครบไหม"

"ครบแล้วไปเลยตาเฒ่า"

แล้วตาฉีก็ปั่นจักรยานออกไปเหมือนเดิม โดยมีเสียงหัวเราะตลอดทางแล้วก็มีชาวบ้านทักทายเหมือนเดิมแล้วทำให้เฉินเฟยอวี้ได้รู้จักหลายๆคนมีทั้งพี่หวังคุณที่เธอรู้จักแล้วเมื่อวานเพราะว่าเป็๲คนที่คุณตาจ้างให้มาดูแลสวนให้แล้วก็มีพี่จางลี่ลี่ที่เป็๲ภรรยาของพี่หวังคุณด้วยแล้วพี่หวังคุณก็มีลูตัวเล็กๆคนนึงเป็๲ผู้หญิงชื่อหวังลี่เหยา แล้วมองไปทางซ้ายมือที่แยกออกไปจากส่วนของเธอ

"คุณตาค่ะทำไมทางนั้นคนไปเยอะจังเลยค่ะ มีอะไรหรอค่ะ"

"ทางนี้เป็๲ทางไปป่าท้ายหมู่บ้านน่ะ ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็ไปหาของป่าไปเก็บฟืน มาไว้ก่อไฟหน้าหนาวน่ะ"

"หรอค่ะมีของเยอะหรือเปล่า"

"เยอะสิ ทำไมหรอ"

"หนูอยากไปค่ะ"

"ไว้ว่างๆเดี๋ยวตาจะพาไปนะ"

"ก็ได้ค่ะอากาศก็เริ่มหนาวแล้วคุณตาไม่ต้องไปเก็บฟืนเหมือนคนอื่นหรือคะ"

"ไม่หรอกตากับยายสองคนก็ซื้อเขาเอาน่ะมันก็ไม่ได้แพงอะไรมาก"

" อ๋อค่ะ "

เฉินเฟยอวี้ที่มองไปทางป่าท้ายหมู่บ้านด้วยความสนใจ