ชีวิตประจำวันของฉันกับโอจัง

"ท่านพี่หรอ! มันจะเป็๲ไปได้ยังไงก็ข้าน่ะออกตามหาถ้ำที่พวกเทพใช้ขังท่านพี่มาตลอด500ปีจนข้าตัดใจไปแล้วนะแล้วทำไมจู่ๆ ถึงออกมาได้ล่ะทำไมถึงทิ้งข้าให้อยู่คนเดียวตั้งพันปีเลยล่ะถ้าออกมาได้แล้วล่ะก็ทำไมถึงไม่คิดจะมาหาข้าบ้างเลยล่ะ"(มาเอะ พูดออกมาทั้งน้ำตา)

"ใจเย็นๆ ก่อนนะมาเอะเอาเป็๲ว่าข้าขอโทษที่ไม่ยอมมาหาเ๽้าให้เร็วกว่านี้แต่ว่านะเ๽้าน่ะ...ช่วยเลิกทำเป็๲แกล้งร้องไห้ก่อนได้ไหมนิสัยแบบนี้ของเ๽้าน่ะช่างน่าลำไยซะเหลือเกิน"

   "ลำไย? มันคืออะไรหรอคะท่านพี่"

โอจังได้อธิบายคำที่มนุษย์ใช้กันในยุคปัจจุบันให้มาเอะฟัง (กินเวลาไป2ชั่วโมงกันเลยทีเดียว)

หลังจากนั้นโอจังก็ได้ทำการอธิบายเ๱ื่๵๹ราวต่างให้กับมาเอะฟังว่าทำไมตัวเองถึงได้โดนผนึกไปจนถึงตอนที่ซุเมะจังได้มาช่วยปลดผนึกให้แล้วเล่าอีกด้วยว่าตัวเธอในตอนนี้เป็๲เมดประจำตัวของซุเมะจังอีกด้วย....

"อ๋อเป็๲แบบนี้นี่เอง ลำบากแย่เลยนะคุณอุซุเมะถูกเท็งงุ ไล่ล่าแบบนั้นแต่ก็โชคดีนะที่ไปเจอกับท่านพี่ก่อน. แล้วพวกท่านพี่มาที่นี่กันทำไมหรอหรือว่ารู้สึกคิดถึงข้าขึ้นมาแค่นั้นหรอ"

"เ๱ื่๵๹นั้นน่ะไม่ทางอยู่แล้วล่ะ ข้ามาที่นี่ก็เพื่อจะพาตัวรุ่นร้องของนายท่านกลับก็แค่นั้นเอง"

 "ใจร้าย~~รุ่นน้องของอุซุเมะจังคือซาจังใช่ไหมถ้าใช่ล่ะก็ข้าคงจะใช้กลับตอนนี้ไม่ได้หรอกนะเพราะว่าซาจังน่ะเป็๲คนรักของข้าแล้วสัญญาว่าจะอยู่กลับข้าที่นี่ (^3^) /"

"ใครเป็๲คนรักของเธอกันย๊ะ~ยายจิ้งจอกเถ้าฉันรู้แล้วนะว่าพลังของเธอไม่ได้หายไปสักนิดคนในหมู่บ้านบอกกับฉันหมดแล้วพอกันทีฉันจะกลับละ"

"เดี๋ยวก่อนสิซาจังข้าคงจะปล่อยให้กลับไปง่ายๆ แบบนี้ไม่ได้หรอกนะเอาอย่างงี้ไหมท่านายท่านของท่านพี่เอาชนะข้าได้ข้าจะยอมให้พาตัวซาจังกลับไปก็ได้แต่ถ้าข้าชนะพวกท่านพี่ต้องอยู่ที่นี่กับข้าด้วย"

"ก็เอาสินายของข้าไม่ทางแพ้เ๽้าอยู่แล้ว"

 "เดี๋ยวสิโอจังนั่นมันจิ้งจอกเก้าหางเชียวฉันจะมีปัญญาไปชนะได้ไงมีหวังได้อยู่ที่นี่ไปตลอดแน่เลย"

 "พูดอะไรน่ะเ๽้าคะนายท่านน่ะต้องชนะอยู่เดี๋ยวข้าจะบอกวิธีเอาชนะให้เองนะเ๽้าคะ..ซุกซิบ..ซุกซิบ"

 "แบบนี้นี่เองแต่มันจะไม่ถือว่าโกงหรอ..แต่ก็ช่างเถอะอีกฝ่ายเป็๲ถึงจิ้งจอกเก้าหางนี่เน๊าะ..เอาสิฉันรับคำท้า.."

การต่อสู้ของของทั้งสองฝ่ายเริ่มขึ้นดูเหมือนว่าทางซุเมะจังจะเปิดก่อนโดยทำการร่ายคาถาบางอย่างขึ้น...

"ด้วยพันธแห่งสายสัมพันธ์ข้าขอหยิบยืมพลังจากสหายผู้เป็๲ที่รักได้โปรดตอบรับและปรากฎตัวออกมาเพื่อคุ้มครองข้าจงออกมา โอโรจิ"

"ดะ..เดี๋ยวแบบนี้มันโกงนี่นาทำไมคู่ต่อสู้ของข้าถึงได้เป็๲ท่านพี่ไปได้ล่ะ..ขี้โกงเ๽้าพวกคนขี้โกง"

 "จะพูดแบบนั้นก็ไม่ถูกนะมาเอะนายท่านของข้าน่ะเป็๲ผู้ใช้คาถาอัญเชิญน่ะในเมื่อนายท่านเรียกข้ามาแบบนี้มันก็ช่วยไม่ได้หรือว่าเ๽้าคิดว่าจะแพ้ข้างั้นหรอทั้งที่ฝึกมาเป็๲พันปีเนี้ยนะน่าผิดหวังจริงๆ"

"หุบปากนะ..ก็ดีในเมื่อเป็๲แบบนี้ก็มาตัดสินกันเลยว่าตอนนี้ใครจะเหนือกว่ากัน"

การต่อสู้ของปีศาจในตำนานทั้งสองได้เริ่มต้นขึ้นโดยที่ฝ่ายของจิ้งจอกเก้าหางจะเหนือกว่าเล็กน้อยการต่อสู้ได้ดำเนินไปถึงสามวันสามคืนโดยที่ไม่มีใครยอมใครจนกระทั่งมาถึงจุดตัดสินแน่นอนว่าฝ่ายที่ชนะก็คือ โอจัง ถึงแม้ว่า มาเอะ จะฝึกมาตลอดพันปีแต่ก็ยังไม่ถึงขั้นที่จะเอาชนะโอจังได้..

"เ๽้าแพ้ข้าอีกแล้วนะ..เ๽้าหนูจิ้งจอกเอาไว้ฝึกอีกสักพันปีก็อาจจะสามารถเอาชนะข้าเลยก็ได้นะมาเดี๋ยวข้ารักษาแผลให้นะ"

"อาา.ถึงข้าจะฝึกมาเป็๲พันปีก็ยังไม่สามารถเอาชนะท่านพี่ได้สินะเห้ออต่อให้ฝึกอีกพันปีข้าก็ชนะท่านพี่ไม่ได้หรอกข้าดูออกนะว่าท่านพี่น่ะยังใช้พลังไม่ถึงครึ่งด้วยซ้ำเ๱ื่๵๹จะเอาชนะท่านพี่น่ะข้ายอมแพ้แล้วล่ะ"

   "เอ้าเชิญพาซาจังกลับไปได้เลย"

และแล้วทั้งสามก็ได้เดินทางออกจากหุบเขาจิ้งจอกโดยที่ก่อนหน้านั้น มาเอะก็ได้ทำสัญญาไว้กับซาคุถ้าหากว่าเกิดอันตรายขึ้นกับซาคุเธอจะปรากฎตัวออกมาทันที

หลังจากนั้นหนึ่งวันซาคุก็ได้ตื่นขึ้นมาพบว่าบนเตียงของเธอมีบุคคลน่าสงสัยขึ้นมานอนด้วยซึ่งนั่นก็คือ มาเอะจัง นั่นเองและซาคุก็ได้รู้อีกว่าสัญลักษณ์ที่มาเอะทำไว้ให้เธอนั้นเป็๲สิ่งที่ทำให้มาเอะรู้ว่าเธออยู่ที่ไหนเพื่อที่มาเอะจะตามมาหาเธอได้นั่นเอง...