...จะว่าไปแล้ว ที่นี่ก็ดูเหมือนในวันนั้นเลยแฮะ แม้แต่บรรยากาศก็ทำให้นึกถึงเื่เก่า ๆ
ขณะที่เด็กหนุ่มเดินไปเรื่อย ๆ มองอาคารต่าง ๆ ก็เหมือนว่าจะมีนักเรียนหลาย ๆ คนสนใจเขาเป็พิเศษ
“...ทำไมต้องมองขนาดนั้นด้วยนะ ไม่มีอะไรให้น่าสนใจเลยนี่นา”
ซึ่งแน่นอนไม่ใช่เพราะเขาหล่อหรือเป็คนดังอะไรแบบนั้น แต่คือเด็กนักเรียนด้านหลังเขาต่างหากที่เป็จุดสนใจ
...จริงสินะ เวลานี้มันต้องเกิดเหตุอะไรขึ้นแน่ ๆ …
“นี่ไอ้ขี้แพ้! มาแล้วงั้นเหรอ?”
เห? ..พวกเด็กนี่ ไม่มีมารยาทเลยแฮะ แต่ไอ้พวกนี้ดูท่าแล้วคงจะมาหาเื่แหง่ ๆ ...แต่ว่า พวกนี้หน้าตาคุ้น ๆ แฮะ
...จริงสินะ จำคำพูดของเ้าพวกนี้ได้ “ไอ้ขี้แพ้นั่น! ปล่อยมันไว้ตรงนี่แหละ!” แบบนั้นเองสินะ..
“...ว่าไงเหรอ? พวกขยะ! นี่ฉันเริ่มรู้สึกลำคานพวกเอ็งแล้ววะ!”
ไข่เจียวยืนนิ่งพร้อมรับแรงกระแทกจากพวกขยะสี่คนที่ยืนอยู่ตรงหน้า ขณะที่นักเรียนห้องอื่น ๆ ที่อยู่รอบข้างต่างหันมาสนใจ เหมือนจะมีอะไรสนุก ๆ เกิดขึ้น แต่ไม่ทันที่พวกนี้จะได้ทำอะไร ผู้อำนวยการก็เข้ามาพอดี..
...นี่มันถึงขั้นที่ผอ.ต้องเดินมาห้ามเด็กพวกนี้แล้วงั้นเหรอ? ไอ้เด็กพวกนี้สงสัยต้องได้รับการอบรมเป็พิเศษ
แต่ว่ายิ่งไปกว่านั้นก็คือ ครูใหม่นั่นเอาความกล้ามาจากไหนถึงออกนอกหน้ามาห้ามเด็กแก๊งนี้
..หาเื่ใส่ตัวชะมัด...
“หยุดทะเลาะกันได้แล้วค่ะ!”
“...เห!? ยัยนี่ครูใหม่งั้นเหรอ? มายุ่งอะไรด้วยวะ!”
ดูแล้วพวกนี้ไม่ได้กลัวอะไรเลย แต่มีผอ.คนเดียวเท่านั้นที่จะห้ามพวกนี้ได้ จนทำให้แก๊งนี้ถอยออกไปด้วยดีทิ้งไว้เพียงครูสาวคนนี้ที่ยืนงง ๆ ทำตัวไม่ถูกเมื่อเจอเด็กนักเรียนที่ดื้อขนาดนี้
...ตลกดีแฮะ ยัยครูสาวเนี่ย คงจะอึ้งไปเลยสินะ
..แต่ว่า พอได้มองครูสาวคนนี้ใกล้ ๆ แล้ว รู้สึกคุ้น ๆ เหมือนกันแฮะ
แต่ผอ.เนี่ย ่นี้ไม่สบายหรือยังไงกัน เท่าที่จำได้ไม่เคยคิดที่จะห้ามสักครั้งเลยนี่นา แต่ครั้งนี้ก็รู้สึกดีขึ้นมานิดหน่อย แต่ช่างเถอะ คงจะกลัวเื่ที่บอกมาก่อนหน้านี้แหง่ ๆ
“...ฉันขอตัวก่อนนะ พวกเธอก็ดูแลตัวเองด้วยล่ะ”
ก่อนที่ผอ.จะเดินจากไปทิ้งไว้เพียงรอยยิ้มแปลก ๆ นั่น
...บอกตามตรง รู้สึกขนลุกขึ้นมาเลยแฮะ แต่แววตาของครูใหม่เนี่ย คงคิดว่าคนอย่างเขาคงจะเป็ตัวปัญหาหลักสินะ ให้เดาผ่านสายตาที่มองก่อนหน้านี้ ั้แ่ครั้งแรกที่เดินผ่านก็รู้สึกไม่ถูกชะตาขึ้นมาเลยแหละ
...แต่ช่างเถอะ ยังไงเธอคนนี้คงจะอยู่ได้อีกไม่นาน เหมือนอดีตที่ผ่านมา ไม่เคยมีใครอยู่ได้สักคน
ไข่เจียวมองหน้าครูสาวสักพักก่อนจะเดินผ่านไปโดยไม่ได้คิดด้วยซ้ำว่าเธอคนนี้มีอายุที่มากกว่า เพราะถึงเขาจะมาอยู่ในร่างเด็กมอปลาย แต่อายุจริงของเขาก็อาจจะมากกว่าเธอคนนี้ด้วยซ้ำ…
ครูมัจฉะยังคงมองตามแผ่นหลังเด็กนักเรียนคนนี้ด้วยความไม่ชอบสักเท่าไหร่ ต่อให้เขาไม่ใช่ฝ่ายผิดที่พวกนั้นเข้ามาหาเื่ก่อน แต่เขาคนนี้ก็ยังไม่มีมารยาท
...ทำไมถึงรู้สึกคุ่นหน้าเขาจังเลย แต่ว่าการเดินผ่านครูอย่างเธอไปเฉย ๆ แบบนี้มันน่าดุชะมัด น่าตลกดีจังที่เธอดันไม่กล้าที่จะทำแบบนั้น ขอแค่เด็กพวกนี้ไม่ต่อยหน้าเธอก็ดีแค่ไหน ...น่ากลัวชะมัดเลย
แค่เริ่มวันแรกก็รู้สึกเหนื่อยขึ้นมาจริง ๆ ...ทำไมนะเธอถึงต้องเลือกมาสอนนักเรียนที่โรงเรียนนี้ด้วย ...หวังว่ามัน คงไม่มีอะไรที่แย่ไปกว่านี้นะ สู้เข้าไว้นะมัจฉะ…
ตัดมาที่ห้องเรียนที่ดูไม่ค่อยเหมือนห้องเรียนสักเท่าไหร่ ไข่เจียวเดินมาหยุดที่หน้าประตูห้อง มองดูเด็กนักเรียนในวัยเดียวกันที่หยอกล้อโยนของกันไปมา ด้วยแววตาที่ดูเหนื่อยหน่าย
...นี่มัน รู้สึกวุ่นวายกว่าที่คิดแฮะ ตกลงมันเป็เื่ที่ดีอยู่ไหมที่ต้องย้อนเวลามาเรียนใหม่อีกครั้ง ไม่เห็นจะมีไรสนุกเลยนี่นา…
...แต่ว่า มีบางสิ่งที่ไข่เจียวรู้สึกสนใจขึ้นมาได้บ้าง ก็คือ ครูที่จะมาสอนเขาในคาบนี้ดูเหมือนจะเป็ ครูใหม่คนนั้น แต่นักเรียนในห้องดูเหมือนจะไม่ได้ใส่ใจอะไรกับครูที่ยืนหัวโด่อยู่หน้าห้อง
อีกอย่างห้องนี้ มันห้องเบต้านี่นา ไม่แปลกที่ได้มาอยู่ห้องนี้ แต่อย่างครูละอ่อนคนนี้เนี่ยนะจะมาสอนห้องนี้ ...หดหู่ดีแฮะ
“อ๊ะ!-รบกวนช่วยนั่งที่ด้วยค่ะ!”
ดูเหมือนพวกนั้นยังคงไม่ได้สนใจอะไร แบบนี้ก็ช่วยไม่ได้แฮะ
ไข่เจียวเดินเข้าห้องพร้อมสีหน้านิ่ง ๆ ก่อนจะะโออกไปด้วยความลำคาน...
“ช่วยหุบปากสักทีเถอะพวกขยะ!!”
ดูเหมือนว่านักเรียนทั้งห้องจะเงียบทันที และมองมาที่ไข่เจียวที่เดินมานั่งที่ด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย ก่อนที่ไข่เจียวจะฟุบหน้าลงไปบนโต๊ะ
“..อ๊ะ! โอเคค่ะ! นั่งที่กันเถอะ”
ครูมัจฉะที่พึ่งจะอึ่งไปเมื่อมีใครก็ไม่รู้พูดความในใจแทนเธอ และพึ่งจะฟุบหน้าลงไปเมื่อกี้ ทำให้ทั้งห้องเงียบไปโดยไม่ได้นัดหมาย
...เป็เด็กคนนั้นนี่นา…ถึงจะปากไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ แต่ก็ทำให้นักเรียนในห้องยอมมานั่งที่ด้วยดี
...แต่ว่า ถึงยังไงเขาก็ไม่ควรจะพูดคำหยาบนี่นา แถมตอนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ได้ตั้งใจเรียนด้วย
ถึงจะเป็แบบนั้นเธอก็ยังไม่กล้าที่จะตักเตือนเขาเลย ดู ๆ แล้วเขาก็น่าจะเป็จำพวกชอบความรุนแรง ถ้าหากเธอเข้าไปยุ่งมากไป มีหวังเธอต้องโดนอีกคนแหง่ ๆ
...แต่ไม่สิ ตอนนี้มันคือคาบเรียนนะ จะมานอนหลับในเวลาเรียนของเธอไม่ได้ อีกอย่างครูใหญ่ก็ยกห้องนี้ให้เธอเป็คนดูแลนี่นา ขืนกลัวแบบนั้นก็ไม่เหมาะที่จะเป็ครูเลยนะมัจฉะ เธอต้องเด็ดขาดกว่านี้นะ
เอาไงดีนะ ...ใช่แล้ว สำหรับนักเรียนที่ไม่สนใจในบทเรียน คือต้องให้นักเรียนมีส่วนร่วมมากกว่านี้ เธอเรียนมาแบบนี้อะนะแต่ไม่รู้จะใช้ได้กับเด็กพวกนี้หรือเปล่า ..เอาล่ะ
“...อะ!-มีใครตอบได้ไหมคะว่า วงจรบนกระดาน คืออะไร? การทำงานเป็อย่างไรคะ?”
ทำไมต้องพูดออกไปแบบนั้นกันนะ ทั้งที่เธอก็รู้ว่าเด็กห้องนี้ไม่ได้ใส่ใจขนาดนั้น สอนให้มันจบ ๆ ไปก็ได้นี่นา ...แต่ว่า...เธอทำแบบนั้นไม่ได้จริง ๆ ถึงจะลำบากใจไปบ้าง แต่อย่างน้อยก็ยังมีนักเรียนหญิงที่พอจะสนใจในสิ่งที่เธอสอน ...แต่เหมือนตอนนี้นักเรียนหญิงก็ดูเงียบ ๆ ไปนะ
...ขอโทษที่คาดหวังอะไรแบบนั้น สอนมาได้กว่าครึ่งชั่วโมงคงจะพูดอยู่คนเดียวสินะ แบบว่าเข้าหูซ้ายทะลุหูขวาอะไรทำนองนั้น...
“รีบ ๆ สอนและรีบใสหัวไปเถอะครู! ผมอยากจัดการไอ้ขี้แพ้นั่นสักที! ผมแค่เกรงใจครูเฉย ๆ หรอกนะ!”
นี่มันแย่กว่าที่คิดอีก หมายถึง เขางั้นเหรอ? นั่นสินะ พวกนี้ก็ไม่ต่างกันสักเท่าไหร่ ชอบใช้ความรุนแรง ี้เีอีกด้วย อยากจะหายไปตอนนี้จริง ๆ ...แต่ว่า…
“เรียกฉันงั้นเหรอ? พวกขยะ..”
ไข่เจียวหันไปพูดกับเ้าพวกนั้น ก่อนจะหันหน้ามามองที่กระดานหน้าห้องเรียน
…น่าเบื่อแฮะ ลำคานเด็กพวกนี้จังเลย ...จะว่าไป คำถามของครูเมื่อกี้ก็ดูคุ่น ๆ แฮะ น่าจะเป็แค่พื้นฐานไฟฟ้า เท่าที่จำได้สมัยมัธยมถือเป็เื่ที่ยากมาก ๆ แต่พอได้เรียนต่อระดับสูงขึ้นสิ่งนี้ก็กลายเป็เื่ที่ง่ายทันที ถ้าไม่ติดว่าลืมอะนะ..
“...วงจรที่ครูยกตัวอย่างมา คือวงจรอนุกรมน่ะครับ ส่วนด้านขว้ามือก็คือวงจรขนาน การต่อรูปแบบอนุกรมที่ว่า ค่าแรงดันเพิ่มขึ้นขณะที่กระแสยังคงเท่าเดิม คำตอบง่าย ๆ ก็เอา V (โวล) ทั้ง 4 ตัวมาบวกกัน เท่ากับจำนวน V แรงดันไฟฟ้าที่ได้ครับ ส่วนวงจรขนาน ก็เท่ากับแรงดันที่กำหนดไว้น่ะครับ ส่วนผลรวมที่ใช้สูตรคำนวณ V มาใช้กับ A หรือกระแสแทนก็จะเท่ากับ A+จำนวนกระแสทั้ง 4 ตัวเหมือนกัน คำตอบข้อนี้ให้เ้าหมอนั่นตอบแทนผมเอานะครับ ผมขอตัวก่อน”
ไข่เจียวคร่อมศีรษะเล็กน้อยก่อนจะเดินออกจากห้องด้วยความเบื่อ ๆ ทิ้งไว้เพียงครูและนักเรียนคนอื่น ๆ ที่อึ้งไปตาม ๆ กัน
…
ตัดมาที่ห้องพักครูใน่บ่าย ครูมัจฉะล้มตัวลงนั่งบนเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยที่ใช้พลังงานไปอย่างมากกับนักเรียนโรงเรียนนี้ แต่ถึงอย่างนั้นเธอก็อดคิดไม่ได้ว่ายังมีนักเรียนคนหนึ่งที่ดูน่าสนใจ
...ถึงนายคนนั้นจะดูปากไม่ค่อยดีสักเท่าไหร่ ..แต่ว่า เขากลับอธิบายคำตอบออกมาได้ชัดเจน คำพูดของเขาไม่ค่อยเหมือนนักเรียนมอปลายสักเท่าไหร่ เขาเหมือนกับคนที่ฝึกพูดมามากพอสมควร เพราะเขาเรียบเรียงประโยคได้ค่อนข้างดี ...แต่เสียอย่างเดียว เขาดูี้เีไปหน่อย...
157
