รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

ทางด้านอาทิตย์กับศรรักหลังเดินออกมาจากห้อง ทั้งสองก็โบกรถสองแถวของมหาลัยไปยังห้องสมุด ขณะเดียวกันศรรักก็ได้แอบลอบสังเกตุใบหน้าหล่อเข้มของอาทิตย์ที่แลดูเคร่งขรึมเป็นระยะด้วยความสงสัย“เป็นอะไรหรออาทิตย์ เหมือนอารมณ์ไม่ค่อยดีเลย มีปัญหาอะไรกับตะวันรึเปล่า” ศรรักถามด้วยความเป็นห่วง อาทิตย์จึงหันไปบอกกับใบหน้าสวยทันที“เปล่าหรอก ศรรักอย่าใส่ใจเลย” เพราะเป็นเพื่อนมาตั้งแต่เด็กจึงทำให้อาทิตย์มีความรู้สึกดีๆ กับศรรักเป็นพิเศษ จึงไม่อยากให้อีกฝ่ายต้องกังวลใจ“อื้ม!! ไม่ได้ทะเราะกันก็ดีแล้ว แต่ถ้ามีอะไรต้องบอก อย่าเก็บไว้คนเดียวล่ะ”อาทิตย์ยิ้มรับ “แน่นอนอยู่แล้ว ขอโทษนะที่ทำให้เป็นห่วง”“ไม่หรอก ก็อาทิตย์เป็นเพื่อนคนสำคัญนี่ จะไม่ให้เป็นห่วงได้ไงกัน” ว่าแล้วก็ยิ้มให้กับอาทิตย์อย่างสดใสโดยที่ไม่รู้เลยคำว่าเพื่อนคนสำคัญสำหรับอาทิตย์นั้นสำคัญขนาดไหน เพราะสำหรับเขามันมีความหมายมากกว่านั้น เป็นทั้งครอบครัวและก็พี่น้อง แต่จะให้ล้ำเส้นมากกว่านั้นก็คงจะไม่ได้ ในเมื่อเจ้าตัวได้ขีดเส้นความสัมพันธ์ระหว่างเขาเอาไว้อย่างชัดเจนแล้ว“ขอบคุณนะศรรัก” อาทิตย์ยิ้มให้อย่างอบอุ่น ซึ่งเป็นความอ่อนโยนหนึ่งเดียวที่อาทิตย์มีให้กับอีกฝ่ายเพียงคนเดียวมาโดยตลอดตื๊ดดดดดดด!! อาทิตย์เอื้อมมือไปกดกริ่งให้รถสองแถวหยุดที่ป้ายหอสมุดของมหาลัย ก่อนจะชวนศรรักเดินลงจากรถ ขณะที่เขาเดินไปจ่ายเงินค่ารถสองแถวสำหรับสองคน“ขอเข้าห้องน้ำก่อนนะ” ศรรักเอ่ยบอก“ได้สิ เดี๋ยวฉันไปด้วย” ว่าแล้วอาทิตย์ก็เดินตามเด็กหนุ่มไปและเมื่อทำธุระเสร็จเรียบร้อย ทั้งสองคนก็กดลิฟต์ขึ้นไปบนชั้นสามซึ่งเป็นชั้นที่มีหนังสือให้เลือกอ่านได้ทุกหมวดหมู่“เดี๋ยวฉันไปดูอีกฝั่งเอง ศรรักเดินดูแถวนี้นี่แหละ”“หนังสือออกแบบอยู่ไหนกันน้า” นิ้วเรียวสวยไล่กวาดไปตามสันปกหนังสือแต่ละเล่มอย่างใจจดใจจ่อ จนกระทั่งมีเสียงที่คุ้นเคยดังมาจากทางด้านหลัง“ชั้นนั้นไม่มีหรอกนะ”“เอ๊ะ มาได้ยังไงเนี่ยข้าวปุ้น ไม่ได้ไปห้องสมุดของคณะหรอ” ศรรักหันไปถามด้วยความตกใจ ขณะอีกฝ่ายยืนยิ้มแฉ่งให้กับเขา“ไปมาแล้ว แต่หนังสือมีน้อย เลยชวนตะวันมาหอสมุดนี่แหละ”“แล้วข้าวปุ้นล่ะ” เมื่อมองดูรอบๆ แล้วไม่เห็นคนที่ควรจะอยู่ด้วยศรรักจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย“เราแยกกันหาน่ะ ตะวันไปดูอีกฝั่งหนึ่ง”“งั้นหรออาทิตย์ก็อยู่ฝั่งโน้นเหมือนกัน เดี๋ยวก็คงจะเจอแหละมั้ง แล้วข้าวปุ้นล่ะหาหนังสือที่อยากได้เจอรึยัง”“เพิ่งจะเจอเรื่องเดียวเอง ไม่รู้ตะวันจะเจอรึเปล่า”ว่าแล้วก็กังวลอยู่หน่อยๆ เหมือนกันแฮะ หวังว่าจะไม่มีเรื่องอะไรกันนะ เขาอุตส่าห์หาโอกาสให้ทั้งสองคนได้อยู่ด้วยกันสักครั้ง ถ้าปรับความเข้าใจกันได้ก็คงจะดี

ในขณะเดียวกันทางด้านตะวันที่กำลังยืนเผชิญหน้ากับอาทิตย์อยู่ ถึงจะตกใจที่เห็นอีกฝ่ายแต่อาทิตย์ก็ยังทำหน้านิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น ไม่นานเขาก็เมินหน้าหนี“ดีใจสินะได้อยู่ด้วยกันกับศรรัก” ตะวันเอ่ยขึ้นมาอย่างนึกขัดใจเมื่อเห็นอีกฝ่ายเมินเขาอย่างเห็นได้ชัด“ต้องการพูดอะไรกันแน่” อาทิตย์หันมากระชากเสียงถามอย่างไม่พอใจ“เปล่านี่” ตะวันแกล้งยียวนกลับ อาทิตย์จึงเริ่มรู้สึกไม่พอใจกับท่าทีของตะวัน“ไร้สาระ” นัยน์ตาคมเข้มเหลือบมองด้วยสายตาที่เย็นชา เกินกว่าจะชอบในคำพูดของตะวัน“ใช่สิฉันมันไร้สาระ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าจะตาบอดจนไม่รู้ว่าอะไรเป็นอะไร”“อยากพูดอะไรก็พูดไป ฉันไม่ว่างพอจะต่อปากต่อคำด้วยหรอก อีกอย่างฉันขอเตือนไว้ก่อน อย่ายุ่งเรื่องของฉันให้มากนัก”“ใครอยากจะยุ่งเรื่องของนายกัน”“งั้นก็ดี เพราะฉันเกลียดคนที่ชอบจุ้นจ้านเรื่องของคนอื่นที่สุด”“ถ้าหากไม่ชอบนาย ฉันคง...ไม่เป็นแบบนี้” ตะวันพูดกับตัวเองอย่างแผ่วเบา ทว่าอาทิตย์กลับได้ยินมันอย่างชัดเจน แต่ถึงอย่างงั้น เขากลับเลือกที่จะเฉยเมยกับมัน“งั้นก็อย่ามาเข้าใกล้ฉันอีก” น้ำเสียงเย็นชาเอ่ยบอก ตะวันได้แต่เม้มริมฝีปากตัวเองแน่น มองดูร่างสูงใหญ่เดินเข้าไปหาศรรักด้วยความเจ็บปวดใจ
........................................................................................................................................

....................................................................................................................................

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความน้อยใจ

นิยายแนะนำ

รักที่ปรารถนา ภาค อาทิตย์กับตะวัน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ความน้อยใจ

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้