ธีโอดอร์วันนี้ทำได้ดีเหมือนเช่นเคย เขาสามารถตอบคำถามที่โปรเฟสเซอร์ทั้งหลายถามในวิชาเรียนได้ทั้งหมด ทั้งยังสามารถบอกได้ถึงข้อมูลเพิ่มเติมที่ทำให้เขาได้คะแนนเพิ่มขึ้น เขามั่นใจว่าเกรดของเขาจะต้องดีขึ้นเป็อย่างมากแน่ๆ
เขาในตอนนี้อารมณ์ดีแบบสุดๆ หากไม่ติดอยู่อย่างหนึ่งละก็
“ทำไมยูริถึงได้มาสนใจเรา มันจะต้องไม่ใช่เื่รักๆแน่นอน แววตาของเธอมันบอกว่าเธอกำลังสงสัยอะไรบางอย่างในตัวของเราอยู่ หืม”
ธีโอดอร์พยายามคิดว่าเธอนั้นสงสัยเขาเื่อะไร เขาคิดออกอยู่แค่อย่างเดียว เธอน่าจะต้องสงสัยเื่ที่เขาเปลี่ยนไปแน่ๆ หากเขาเป็เธอ เขาก็คงจะสงสัยเหมือนกัน
“ยูริจะต้องสร้างปัญหาให้เราหลังจากนี้อีกแน่ๆ เอายังไงดี เราควรที่จะเผชิญหน้ากับเธอตรงๆเลยไหม”
ธีโอดอร์ได้แต่ส่ายหัว มันไม่ใช่เื่ที่ดีเท่าไหร่นัก เขาจะรอดูท่าทีของยูริไปก่อน เขายังไม่อยากสรุปอะไรตอนนี้
“เื่นี้ช่างมันก่อนก็แล้วกัน ตอนนี้เราควรไปร้านหนังสือ หาหนังสือเกี่ยวกับแฟชั่น...อืม หาหนังสือเกี่ยวกับการทำอาหารมาด้วยก็น่าจะดีไม่น้อย”
ธีโอดอร์อยากทำอาหารอร่อยๆและมีประโยชน์ให้กับเอวิน่าได้กิน เสื้อผ้าแฟชั่นที่เขา้าจะเรียนรู้ส่วนหนึ่งก็เพราะรายได้ อีกส่วนหนึ่งก็เพราะ้าให้เอวิน่ามีเสื้อสวยๆใส่
หากเป็หญิงสาวคนอื่นทั่วๆไป ป่านนี้ในตู้เสื้อผ้าของพวกเธอจะต้องมีเสื้อผ้าสวยๆอยู่เต็มตู้ไปหมดแล้ว แต่เอวิน่าภายในตู้เสื้อผ้าของเธอมีเสื้อผ้าอยู่เพียงไม่กี่ชุด เขาอยากจะให้ในตู้เสื้อผ้าของเอวิน่ามีเสื้อผ้าสวยๆให้เธอได้เลือกเต็มไปหมด แบบนั้นเธอคงจะมีความสุขมากขึ้นแน่ๆ
ธีโอดอร์ตัดสินใจได้แล้วก็เก็บอุปกรณ์การเรียนต่างๆของเขาใส่กระเป๋เป้ทั้งหมด และตั้งเป้าไปยังร้านขายหนังสือในทันที
ธีโอดอร์เดินมาถึงยังด้านหน้าประตูโรงเรียน เขาพบว่ามีใครบางคนยืนรอเขาอยู่ ธีโอดอร์ถอดหายใจออกมา ยูริ เธอนั้นกำลังยืนกอดหนังสือวิชาฟิสิกส์อยู่ เธอเมื่อเห็นธีโอดอร์ก็ยิ้มออกมา
“ไง...ธีโอดอร์”
ยูริทักทายธีโอดอร์พร้อมกับเก็บชายผมของเธอไปหลังหูของเธอ ท่วงท่าของเธอดูน่ารักและใสๆ หากเป็คนอื่นคงรู้สึกตกหลุมรักเธอไปแล้ว แต่ทว่าธีโอดอร์กลับรู้สึกว่าเธอกำลังจะหางานมาให้
ธีโอดอร์ยังไม่ทักยูริกลับ เขามองไปด้านหลังของยูริ พบว่าแฟรงค์พร้อมกับเพื่อนๆของเขากำลังยืนมองเขาอยู่ แฟรงค์ในตอนนี้แทบจะแยกเขี้ยวขู่ใส่เขา ธีโอดอร์ได้แต่นวดขมับของตัวเอง
“นี่ยูริ ฉันเคยไปทำอะไรให้กับเธอรึเปล่า ทำไมถึงได้ทำกันแบบนี้”
ยูริยักคิ้วขึ้นมาข้างหนึ่งก่อนที่จะส่ายหัว
“อันที่จริงธีโอดอร์ เธอไม่เคยทำอะไรฉัน จริงๆตอนนี้ฉันอยากให้เธอช่วย”
“ช่วย?”
“อืมๆ แฟรงค์และพวกเพื่อนๆของเขาไม่ยอมให้ฉันกลับบ้าน ถ้าฉันไม่ยอมตกลงไปเดทกับเขาตอนนี้”
ธีโอดอร์กระพริบตา ก่อนที่จะมองไปที่แฟรงค์ คราวนี้แฟรงค์เดินตรงมาหาเขา ก่อนที่จะพยายามโอบแขนไปที่ไหล่ของยูริ ยูริทำการหลบแขนของเขาอย่างชำนาญ แฟรงค์ที่พลาดไม่ได้โอบกอดยูริโกรธจัดขึ้นมา
“ยูริ ไอหมอนี่มันมีอะไรดี ทำไมเธอถึงสนใจมัน ฉันมันไม่ดีตรงไหน ฉันเป็ถึงกัปตันทีมอเมริกันฟุตบอล บ้านของฉันก็มีฐานะมากกว่า เ้านี่มันก็แค่เนิร์ด บ้านยากจน หึม”
ธีโอดอร์มองไปที่แฟรงค์
“นี่ฉันเกี่ยวอะไรด้วย”
ธีโอดอร์ไม่เคยไปยุ่งอะไรกับยูริเลย เธอแค่มาสนใจเขานิดๆหน่อยๆเท่านั้น แต่ทว่าแฟรงค์กลับมาต่อว่าเขาแบบนี้
“แล้วอีกอย่าง แฟรงค์ นายมีแฟนแล้วไม่ใช่หรือไง เอมมิลี่นะ”
“ฉันจะมีแฟนกี่คนมันเื่ของฉัน ไอเนิร์ด”
คำก็เนิร์ด สองคำก็เนิร์ด ธีโอดอร์ในตอนนี้เส้นเืปูดขึ้นมาที่หัว เขาสูดลมหายใจเข้าลึกๆ ไม่โกรธๆ เขามองไปที่ยูริตอนนี้้าความช่วยเหลือจากเขา
เขาได้แต่ถอนหายใจออกมา ก่อนที่จะยิ้มและพูดกับยูริ
“ก็ได้ เธอชนะยูริ”
ธีโอดอร์หันไปหาแฟรงค์ที่ตอนนี้มองมาที่เขาด้วยสีหน้าที่หาเื่แบบสุดๆ ธีโอดอร์รู้ว่าเขาไม่มีทางออกจากเื่นี้ไปได้ง่ายๆแน่ๆ เขาไม่โทษยูริ เพราะดูเหมือนว่าเธอจะไม่ได้จงใจให้แฟรงค์มาหาเื่เขา แฟรงค์้ามาหาเื่เขาด้วยตัวของเขาเอง