ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

เช้าวันรุ่งขึ้น บรรยากาศภายในห้องโถงใหญ่ของตระกูลถังเต็มไปด้วยบรรยากาศเคร่งเครียด กลางห้องโถงมีร่างของชายชรานอนราบบนพื้นอย่างสงบ ใบหน้าของเขาซีดเผือด ดวงตาเบิกโพลง บนใบหน้ายังปรากฏสีหน้าพรั่นพรึง
ถังเทียนเฟิงนั่งยองๆ ข้างศพ และใช้มือทั้งสองข้างสำรวจอะไรบางอย่าง ขณะที่ถังเทียนเหริน ถังเทียนฉี และถังเทียนเต๋อยืนอยู่รอบๆแต่ละคนล้วนมีสีหน้าเคร่งเครียด ศพที่อยู่บนพื้นคือหลินโฮ่ว ในตระกูลถังรู้จักกันในนามหลินป๋อ เป็นคนรับใช้ที่ติดตามเหม่ยซินมาตั้งแต่ตอนแต่งงาน
แม้ว่าจะเป็นคนรับใช้ แต่ความสามารถของเขาก็ไม่อาจมองข้าม ด้วยว่าหลินป๋อเป็นถึงผู้ฝึกยุทธ์ระดับหกเมื่อหลายปีก่อนแต่วันนี้กลับพบว่าเขาเสียชีวิตอยู่นอกประตูจวนตระกูลถัง ร่างกายของเขาแข็งทื่อ ไม่พบบาดแผลใด ๆ บนร่างกาย
เหตุการณ์นี้ได้สร้างความตื่นตระหนกให้กับตระกูลถัง ผู้ฝึกยุทธ์ระดับระดับหกในเมืองนู่ลั่งถือได้ว่าเป็นถึงผู้เชี่ยวชาญ แต่กลับมาถูกสังหารอย่างเงียบ ๆ ข้างนอกตระกูลได้เช่นนี้ "หลังจากที่ตันเถียนของเขาถูกทำลาย เขาไม่สามารถควบคุมพลังได้เลย อวัยวะภายในจึงถูกบดขยี้อย่างรุนแรง นี่เป็นสาเหตุการตายของเขา!"  ถังเทียนเฟิงยืนขึ้นและพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มนุ่ม “ไม่มีรอยแผลใด ๆ บนร่างกาย เห็นได้ชัดว่าจุดตันเถียนถูกทำลายอย่างง่ายดาย คนที่ลงมือน่าจะมีระดับฝีมือที่สูงกว่า อาจสูงถึงระดับเจ็ดหรือแปดด้วยซ้ำ...น่าเสียดายที่ไม่รู้ว่าถูกสังหารที่ใด ไม่เช่นนั้นอาจจะพบร่องรอยมากกว่านี้ ท่านพี่ควรลองถามพี่สะใภ้ในเรื่องนี้... " "กรี๊ดดด! ลุงหลิน!"
ก่อนที่ถังเทียนเฟิงจะพูดจบ ก็ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงกรีดร้อง สาวสวยร่างเพรียวรีบวิ่งเข้ามาในห้องโถงและมองดูศพบนพื้นที่นอนแน่นิ่ง สาวงามผู้นี้คือเหม่ยซินที่เพิ่งทราบข่าว  สายตาของถังเทียนฉีและคนอื่น ๆ จับจ้องเหม่ยซิน หลินป๋อมักจะติดตามเหม่ยซินไม่ห่างมาโดยตลอด ไม่ต้องพูดถึงภายในตระกูล แม้ในเมืองนู่ลั่งทั้งเมืองเขาก็ไม่มีศัตรู การตายของหลินป๋ออาจไม่ได้มาจากศัตรูที่ต้องการแก้แค้น
"น้องหญิง!" ถังเทียนเหรินมองเหม่ยซิน เสียงทุ้มต่ำของเขาที่กล่าวออกมาดูแฝงไว้ด้วยความโกรธ "เจ้าอยากจะพูดอะไรหรือไม่?" "ข้า……"เหม่ยซินนิ่งงันไปชั่วขณะ อากัปกิริยาของปรากฏแววสับสน นางกัดฟันขบคิดอยู่เนิ่นนานก่อนจะเอ่ย "เมื่อคืนนี้ หลินป๋อไปทางเหนือของเมือง!" “ทางเหนือของเมือง? นั่นมิใช่....... ”ถังเทียนเต๋อ เป็นคนแรกที่ตอบสนอง เขาอุทานด้วยความตกใจ เขายังพูดไม่จบประโยค แต่ทุกคนในห้องโถงเข้าใจความหมาย ร้านช่างตีเหล็กของถังฮวนอยู่ทางเหนือของเมืองนั่นเองทุกคนไม่คาดคิดว่าเหม่ยซินจะหาญกล้าถึงขนาดส่งหลินป๋อไปทำงานที่เมืองนู่ลั่ง “ฮูหยิน เจ้าบังอาจเกินไปแล้ว เจ้าไม่กลัวว่าทุกผู้ในตระกูลถังจะเกิดหายนะเพราะเจ้า!” ถังเทียนเหรินสีหน้าซีดเซียวขณะที่เขาคำรามออกมา “ข้า ... ข้าไม่ได้คิดว่าจะมีอะไรผิดพลาด... ” เหม่ยซินหน้าซีดเผือและกัดฟันพูด
“ตลอดสองวันที่ผ่านมา หลินป๋อเฝ้าสังเกตการเคลื่อนไหวขององค์ชายรองแคว้นซาหลง ทั้งยังเปิดเผยที่ตั้งของถังฮวนให้กับพวกมัน ข้าสั่งหลินป๋อว่าถ้าองค์ชายชาตูส่งคนมาจัดการให้ตรวจสอบดูถ้าหากพวกเขาทำสำเร็จก็แล้วไป แต่หากพวกเขาล้มเหลว หลินป๋อก็สามารถช่วยได้ หลังจากนั้นก็จะโยนความผิดให้กับองค์ชายชาตูได้แล้ว แต่ไม่คาดคิดว่า หลินป๋อ ... เขา…”
ทุกคนต่างหันมองหน้ากันและกัน ตามที่เหม่ยซินกล่าวมา เมื่อคืนนี้นับว่าเป็นโอกาสที่ดีอย่างแท้จริง แต่เหนือความคาดหมาย หลินป๋อไม่เพียงถูกฆ่าตาย แม้แต่ศพของเขาก็ยังถูกโยนกลับมาด้วย
"เป็นไปได้หรือไม่ที่จะเป็นแผนการของศาลาเฉินปิง?" ถังเทียนฉีรู้สึกประหลาดใจ   “บางทีมันอาจจะไม่ใช่ฝีมือศาลาเฉินปิง ถ้าหลินป๋อถูกสังหารโดยศาลาเฉินปิง พวกมันคงจะไม่ทิ้งศพไว้ข้างนอก แต่คงมาถึงหน้าประตูเพื่อเอาเรื่องเลยล่ะ” ถังเทียนเฟิงส่ายหัว "ไม่ใช่ฝีมือของศาลาเฉินปิง แล้วใครจะอยู่ที่นั่น เป็นไปได้ไหมว่ามีใครสักคนที่อยู่ข้างถังฮวนคอยปกป้องเขา?" ถังเทียนฉีขมวดคิ้ว "น้องรอง เจ้าจัดกำลังคนทันที ไปดูว่าเจ้าตัวบัดซบนั่นตายหรือยัง!" ถังเทียนเหรินหายใจเข้าลึก ๆ ใบหน้าขุ่นมัวด้วยความไม่แน่ใจ
"รับทราบ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้!"  ...
ที่ชั้นสองของศาลาเฉินปิง อาโอบะสวมชุดสีเขียวขณะที่เดินลงบันไดอย่างสง่างาม หน้าอกของนางสั่นไหว เอวแกว่งไปมา บั้นท้ายกลมกลึงเคลื่อนไปตามขาหยกเรียว นางค่อยๆ เดินไปอย่างสง่างาม และทรุดนั่งลงบนฟูก
“ถังฮวน ถ้าเจ้าไม่มา ข้าก็ว่าจะส่งคนไปหาเจ้าในไม่ช้า”  เมื่อมองไปยังถังฮวนซึ่งนั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม ดวงตาของชิงเย่ (อาโอบะ) ก็หรี่ลงเล็กน้อย บนใบหน้าที่มีเสน่ห์เผยให้เห็นรอยยิ้มจาง ๆดูเหมือนนางจะเพิ่งตื่นได้ไม่นาน ยังเห็นถึงความเกียจคร้านอยู่เล็กน้อยระหว่างคิ้วของเธอ แต่นั่นก็ยิ่งทำให้นางดูน่าหลงใหลยิ่งขึ้น เมื่อเห็นท่าทีเจ้าชู้ของนาง สายตาถังฮวนก็หลุกหลิกเล็กน้อย แต่สักพักก็สงบลงเปลี่ยนมายิ้มอย่างมีเลศนัย "ท่านอาจารย์ ทำไมเป็นเช่นนี้?" จุดประสงค์ของการมาเยือนศาลาเฉินปิงในครั้งนี้นั้นง่ายมาก เขาต้องการเปลี่ยนตราสัญลักษณ์ของนักหลอมระดับต่ำเป็นนักหลอมระดับกลางแต่สิ่งที่ทำให้ประหลาดใจก็คือเมื่ออาโอบะเข้าใจ ประโยคแรกที่พูดออกมาคือตรงกับความคิดของมันจริงๆ "ถังฮวน เจ้ารู้มั้ยเมื่อเช้านี้ผู้ติดตามของฮูหยินตระกูลถังนาม 'หลินโฮ่ว' ถูกฆ่าตาย และศพยังถูกทิ้งไว้นอกซุ้มประตูตระกูลถัง?" ชิงเย่ยิ้มอย่างไม่แยแส “หลินโฮ่ว?”ถังฮวนขมวดคิ้วเล็กน้อยและเข้าใจได้ทันทีว่าหลินโฮ่วคือ "หลินป๋อ" เป็นคนที่ถังหงและคนอื่น ๆ กล่าวถึง เขาเป็นคนที่ซื่อสัตย์ที่สุดที่อยู่ข้างกายสตรีร้ายกาจนางนั้น
เขาถูกฆ่าจริงหรือนี่?ถังฮวนครุ่นคิดในใจถึงร่องรอยที่พบบนเนินดินเมื่อคืน
"เจ้าทราบหรือไม่ องค์ชายรองของแคว้นซาหลง “องค์ชายชาตู” และผู้ติดตามอีกหลายสิบคนถูกฆ่าตายหมดนอกเมืองเมื่อคืนนี้ แต่ยังมีที่หายไปอีกหกคน" อาโอบะยิ้มอีกครั้ง
"อะไรนะ องค์ชายชาตูตายแล้ว?"
ถังฮวนใจเต้นผิดจังหวะ น่าแปลกจริงๆ มีเพียงหกคนที่หายไป และเขาเพิ่งฆ่าคนไปหกคนรวมทั้งหวู่ยี่ด้วยซึ่งหมายความว่ากลุ่มขององค์ชายชาตูถูกกวาดล้างไปหมดสิ้น และไม่มีใครเหลือรอด ใครกันที่กล้าลงมือสังหารองค์ชายรองแห่งแคว้นซาหลงได้? "เจ้าทราบหรือไม่ว่ามีข่าวลือในเมืองนู่ลั่งว่าองค์ชายรองและลูกน้องถูกเจ้าสังหาร!"  อาโอบะ กล่าวอีกครั้ง  "ตลกแล้ว? เมื่อคืนข้าอยู่ที่บ้าน" หลังจากได้ยินคำพูดของนาง ถังฮวนถึงกับตกตะลึงในตอนแรก กระนั้นก็อดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาดัง ๆ
"ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเป็นแค่ผู้ฝึกยุทธระดับสี่ตัวเล็ก ๆ รอบตัวเจ้าชายนั่นนับเป็นผู้ฝึกยุทธ์ระดับห้า บางคนอาจเป็นถึงระดับหก ข้าจะสังหารพวกมันได้อย่างไร”
"เจ้าพูดถูก ข้าก็เชื่อว่าไม่ใช่ฝีมือเจ้า"ชิงเย่ยิ้มออกมา
“แต่คนอื่น ๆ ไม่คิดเช่นนั้น และฮ่องเต้แคว้นซาหลงอาจไม่คิดเช่นนั้น หลังจากที่เจ้ากับองค์ชายได้ปะทะกันในเวที “การแข่งขันนักหลอม" แล้วยังมีข่าวลือในเมืองว่ามีคนหกคนที่หายไปถูกฆ่าเพราะพวกพยายามสังหารเจ้า หลังจากเจ้าสังหารพวกมันแล้ว เจ้าก็โกรธแล้วออกไปทางตอนใต้ของเมืองเพื่อกำจัดพวกมันทั้งหมดรวมทั้งองค์ชายชาตูด้วย"
-โปรดติดตามบทต่อไป-

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 75 สิ้นองค์ชายรอง?

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 75 สิ้นองค์ชายรอง?

คล้ายกับเรื่องปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้