“อ่อ สงสัยพี่ลืมบอกเรานั้นแหละ” อ้นเกาหัวพลางกล่าว
“ลืมบอกอะไรคะ” มิ้นถามอย่างสงสัย
“โทษทีๆ พี่ลืมบอกเราไปว่า จริงๆแล้วห้องเนี้ย พี่ไม่ได้ซื้ออยู่เอง พี่จะซื้อให้เราอยู่” อ้นยิ้มตอบ
“ห๊าาาาาาาาาาาาาาาา” มิ้นใเป็อย่างมาก
ตอนนี้อย่าว่าแต่มิ้นเลยที่ใ เพราะพนักงานที่ได้ยินทั้งคู่คุยกันก็พลอยใไปด้วย ตอนแรกเธอก็คิดว่าเขาจะซื้อเพื่อมาอยู่เอง แต่ที่ไหนได้เขากลับจะซื้อให้หญิงสาวเฉยเลย ต้องรวยเบอร์ไหนเนี้ยถึงจะซื้อห้องราคา 500 ล้านให้ผู้หญิงได้สบายๆแบบนี้
“ไม่ๆๆๆ พี่อ้นมันแพงมากเกินไปหนูรับไว้ไม่ได้” มิ้นตอบอย่างร้อนรน
“ไม่มีอะไรแพงทั้งนั้น เราชอบแค่นั้นก็พอแล้ว” อ้นยิ้มตอบ
“แต่มันเงินตั้ง 500 ล้านเลยนะพี่ ไม่ใช่เงินน้อยๆเลยนะ”
“มันก็แค่เงิน 500 ล้านแค่นั้นเอง”
พนักงานแทบจะเป็ลม ทันทีที่เธอได้ยินอ้นตอบว่าก็แค่เงิน 500 ล้านแค่นั้น เธอได้แต่คิดในใจว่า ‘นี่คุณผู้ชาย เงิน 500 ล้านเนี้ย มันไม่ได้เล็กน้อยเลยนะ แค่ 1 ล้านเนี้ยก็หากันเืตาแทบกระเดนแล้ววววว’
“เราลืมไปแล้วหรอว่าเงินแค่เนี้ยสำหรับพี่มันเล็กน้อยมาก” อ้นกล่าวเสริม
มิ้นก็นึกขึ้นมาได้ทันที ว่าก่อนหน้านี้เขาก็ได้ส่งของขวัญให้เธอผ่านแอพนั้นเป็จำนวนเงินหลายร้อยล้านเหมือนกัน ซึ่งเขาก็จ่ายได้ง่ายๆเลยด้วยซ้ำ พอเธอตั้งสตินึกได้อย่างนั้นแล้วก็สงบใจขึ้นได้ทันที แต่เธอก็ยังคงเกรงใจเขาอยู่เหมือนเดิม
“เห้อออ ก็จริงก่อนหน้านี้พี่อ้นก็ใช้เงินหลายร้อยล้านบาท เหมือนพวกหนูใช้เงินร้อยบาทอยู่เลย”
“ใช่มั้ยล่ะ” อ้นยิ้มกล่าว
“แต่หนูก็รับไว้ไม่ได้จริงๆนะพี่อ้น นี่มันมากเกินไป” มิ้นยังคงกล่าวปฏิเสธ
“เอาน่า รับไว้เถอะ ถือสะว่าเป็ของขวัญ แลกกับที่เราซื้อเสื้อผ้าให้พี่ไง พี่ถือว่าบุญคุณต้องทดแทน มีแค้นต้องชำระ”
“โหพี่ เสื้อผ้าหนูซื้อให้พี่แค่หลักแสนนิดๆ แต่พี่เล่่นใหญ่ซื้อคอนโดราคา 500 ล้านให้หนูเนี้ยนะ!!!”
“รับไว้เถอะ เล็กน้อยมากๆเลย”
“ถ้าเราไม่เอา พี่ก็ไม่รู้จะให้ใครแล้วด้วย เพราะพี่ก็ตัดสินใจจะซื้อไปแล้ว ถ้าพี่คิดจะซื้ออะไรแล้วพี่ก็ต้องซื้อ ถ้าเราไม่เอาสงสัยพี่คงต้องเอาให้พนักงานคนนี้สะแล้วสิ” อ้นกล่าวพลางหันไปหาพนักงานสาว
พนักงานสาวได้ยินดังนั้นเธอก็รีบตอบกลับทันที “ไม่ๆๆๆ ไม่ค่ะดิฉันรับไว้ไม่ได้หรอกค่ะ”
“นั้นเห็นมั้ยมิ้น เราทำให้พี่พนักงานเขาลำบากใจอยู่น๊าาา” อ้นยิ้มกล่าว
“เห้ออออ ก็ได้ค่ะ หนูรับไว้ก็ได้” มิ้นกล่าวอย่างยอมแพ้
“ช่ายย มันต้องแบบนี้” อ้นกล่าวอย่างดีใจ
“แต่ ห้องนี้หนูจะถือว่าไม่ใช่ของหนูคนเดียวนะ พี่อ้นก็สามารถมาอยู่ได้เหมือนกัน”
“โหหหห เท่ากับว่าเราชวนพี่มาอยู่ด้วยเลยหรอเนี้ย ใชกล้าไม่เบาเลยน๊าาา” อ้นกล่าวพลางยิ้มกวนๆ
“มะ ไม่ใช้แบบที่พี่คิดนะ ก็ในเมื่อมันเป็เงินพี่ พี่ก็มีสิทธิที่จะมาอยู่ตอนไหนก็ได้ใช่มั้ยละ”มิ้นกล่าวพลางหน้าแดง
“เอาล่ะๆ พี่ไม่แกล้งแล้วก็ได้ เอาตามเราว่าแล้วกันเนอะ” อ้นกล่าวแล้วหันไปหาพนักงานสาว
“งั้นเราลงไปทำสัญญาจ่ายเงินกันดีกว่าครับ”
“ได้ค่ะ เชิญทางด้านนี้เลยค่ะ”
หลังจากนั้นพนักงานก็พาอ้นและมิ้นลงไปที่ห้องรับรองด้านล่างทันที พอมาถึงที่ห้องรับรองแล้วจากนั้นพนักงานก็กล่าวสอบถาม
“ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายจะว่างเงินดาวน์เท่าไรดีค่ะ” พนักงานถาม
“จ่ายสดเลยครับ” อ้นตอบอย่างมั่นใจ
“จ่ายสด 500 ล้านเลยหรอค่ะ”พนักงานถามกลับอีกครับเพื่อยืนยัน
“ใช่ครับ จ่ายสด 500 ล้าน พอดีผมไม่ชอบผ่อนครับ แล้วชื่อเ้าของก็ให้เป็ของน้องเขานะครับ”
“ได้ค่ะ รอสักครู่เดียวดิฉันจะไปเตรียมเอกสารให้นะคะ”
ใช้เวลาเตรียมเอกสารไม่นานพนักงานก็นำเอกสารมาให้ทั้งสองคนตรวจสอบดู ในส่วนชื่อของเ้าของก็เป็ของมิ้นตามที่อ้นบอก
“โอเคครับ เอกสารไม่มีปัญหา ชื่อก็ให้เป็ของน้องไปตามนั้นได้เลยครับ”
“ค่ะ ลูกค้าสะดวกเป็เงินโอนหรือรูดบัตรคะ”
“เป็โอนแล้วกันครับ”
“นี่เลขบัญชีกับ QR ค่ะ”
พนักกล่าวพลางยื่นเลขบัญชีให้อ้น จากนั้นอ้นก็จัดการสแกน QR เพื่อจ่ายเงินทันที หลังจากชำระเรียบร้อยแล้วเขาก็หันไปเอาสลิปยืนยันการโอนให้พนักงานดู
“รับทราบค่ะ ขออนุญาติถ่ายสลิปไว้นะคะ แล้วรบกวยรอสักครู่เดียวดิฉันขอไปยืนยันยอดกับทางบัญชีสักครู่นะคะ” พนักงานกล่าว
“ได้ครับไม่มีปัญหา”อ้นตอบอย่างสบายๆ
หลังจากนั้นไม่นานพนักงานสาวก็เดินกลับมาพร้อมกับใบหน้ายิ้มแย้ม จากนั้นเธอก็กล่าวกับอ้นพร้อมทั้งยื่นกุญแจและคีย์การ์ดให้เขาทันที
“ยอดเงินได้รับการชำระเรียบร้อยแล้วค่ะ นี่เป็กุญแจและคีย์การ์ดแล้วก็บัตรจอดรถ จำนวน 2 ชุดนะคะ ที่จอดรถทางเราจะมีช่องจอดรถสำหรับห้อง Penthouse ล็อคไว้ให้ทั้งหมด 8 ช่องด้วยกัน แล้วก็ตัวบัตรจอดรถสามารถขอเพิ่มได้นะคะตามจำนวนช่องจอดเลยค่ะ”
“ขอบคุณครับเอาให้น้องได้เลยครับ” อ้นกล่าวพลางชี้ไปที่มิ้น
“ขอบคุณค่ะ”มิ้นกล่าว
“ตัวห้องสามารถเข้าอยู่ได้ตอนไหนหรอครับ”
“หลังจากนี้ 1 ชม ตัวห้องก็จะพร้อมอยู่เลยค่ะ ตอนนี้ทางเราได้ให้แม่บ้านเข้าไปทำความสะอาดอยู่ค่ะ” พนักงานกล่าว
“โอเคครับ ขอบคุณมากครับ”อ้นกล่าว
“ขอบคุณที่ไว้วางใจเราเช่นกันค่ะ” พนักงานกล่าวอย่างยิ้มแย้ม
หลังจากพูดคุยอะไรเสร็จอ้นก็เดินกลับไปที่รถพร้อมกันมิ้น จากนั้นเขาก็ขับรถออกมาเพื่อที่จะพามิ้นไปที่่คอนโดเก่าที่เธออาศัยอยู่ทันที ระหว่างทางที่่ขับมาอ้นสังเกตว่ามิ้นนั่งเงียบไม่พูดไม่จาอะไรเลย เขาจึงเอ่ยปากถาม
“เป็อะไร ทำไมไม่พูดไม่จาอะไรเลยละ”
“จะให้หนูพูดอะไรละพี่ หนูยังใไม่หายเลย ใครจะไปคิดไปฝันว่าจะมีคอนโดราคา 500 ล้านอยู่กัน”
“เอ้านี้ กุญแจห้องกับคีย์การ์ดและบัตรจอดรถของพี่ ตามสัญญาพี่จะมาอยู่เมื่อไรก็ได้ถ้าพี่อยากมา” มิ้นกล่าวพลางยื่นกุญแจและคีย์การ์ดให้อ้น
“อ้าวเรามาให้พี่ไปอยู่ด้วยแบบนี้ ถ้าเกิดเรามีแฟนขึ้นมาจะทำไงล่ะ”
“หึ คนบ้า เจอแบบนี้แล้วจะไปแล้วยังจะให้มีใครอีกละ ไม่มีคนไหนดีเท่าพี่แล้ว”มิ้นพึมพำเสียงเบา
“หือ เราว่าอะไรนะพี่ได้ยินไม่ค่อยชัด” อ้นกล่าวอย่างสงสัยเพราะเขาเหมือนได้ยินมิ้นพูดอะไรสักอย่างแต่เขาฟังไม่ถนัดเท่าไร
“ช่างหนูเหอะน่า! หนูไม่มีแฟนหรอก! ไม่มีแน่นอน! หนูจะอยู่กับพี่แค่นั้นแหละพอใจรึยังเล่า!!” มิ้นกล่าวอย่างเขินอาย
ั้แ่ที่เธอเจออ้นมาทั้งวัน เขาแตกต่างกับคนอื่นๆที่เธอเคยเจอมาเลย แม้ว่าเขาจะรวยมากมายขนาดไหน แต่่เขาก็ไม่ได้โออวดกับเธอว่าเขามีมากมีน้อยขนาดไหนเหมือนกับคนอื่นๆที่เคยทำ
กลับกันเขากับบอกว่าก่่อนหน้านี้เขาทำงานเป็แค่พนักงานออฟฟิตธรรมดาๆคนนึงเท่่านั้น และดูเหมือนเขาจะพูดจริงด้วย แต่เธอก็ไม่ได้เชื่อเขา เอาจริงๆเพราะเธอทำใจเชื่อไม่ได้ต่างหาก เอาจริงๆโลกนี้จะมีใครเชื่อบ้างว่าพนักงานเงินเดือนจะมีเงินมากมายอย่างนี้ ใครเชื่อก็บ้าแล้ว
การที่เขาไม่ทำตัวโออวดและเป็สุภาพบุรุษกับเธอไม่พยายามเข้าหาเธอ ไม่พยายามรุกเธอจนเกินไปทำให้เธอเริ่มรู้สึกดีกับเขามากขึ้น
จากนั้นไม่นานรถก็ขับมาถึงคอนโดของมิ้น ก่อนลงจากรถมิ้นก็พูดกับอ้นขึ้นมา “เดียวถ้าหนูจะไปอยู่คอนโดใหม่ หนูจะบอกพี่ก่อนแล้วกันนะ”
“ได้เลย”
“โอเคค่ะ งั้นหนูไปละ แล้วเจอกันใหม่นะคะ”มิ้นกล่าว
“โอเคครับ ไว้เจอกันใหม่นะ”อ้นกล่าว หลังจากนั้นเขาก็เตรียมที่จะออกรถไป แต่ทว่ากลับมีเื่บ้างอย่างไม่คาดคิดเกิดขึ้น
มิ้นอาศัยจังหวะที่เขาเผลอเธอก็พลันยื่นหน้าไปหอมแก้มอ้นไปทันทีหนึ่งฟอด และรีบวิ่งหนีลงจากรถและปิดประตูจากไปทันที
มิ้นเธอมันร้ายยยยยยยยยยยยยยย ถ้าชอบก็ฝากกดไลค๋์ กดติดตามนิยายเื่นี้ด้วยน๊าาาาาาาาาาาาาาาาา