มาเทเรีย ผู้กล้าถูกส่งมาดับ

" สวัสดีคะ มีอะไรให้ช่วยค่ะ " ราน่า พนักงานกิลล์นักผจญภัยสุดสวยใส่แว่นขาว ผมบลอน ถามอย่างใจเย็น เมื่อเห็นผมเดินเข้ามา

" ผมมาสมัครเข้ากิลล์ครับ " มาเทเรียกล่าว
" ช่วยกรอกเอกสารบนโต๊ะนี้ก่อนนะคะ " ราน่าหยิบเอาเอกสารกองโตมาให้ผมกรอก และมองดูหน้าผมอย่างไม่วางตา เพราะหน้าผมเหมือนผู้หญิง
ผมกรอกรายละเอียดเท่าที่รู้เข้าไป โดยใส่ ค่า INT 999 ถ้าหากทุกคนรู้ความจริงว่าค่าINT ผมเป็นอนันด์ละก็ คงหัวเสียกันน่าดู
" ค่า INT 999 โกหกสินะค่ะ " ราน่า กล่าวพร้อมกับฉีกกระดาษเอกสาร แล้วหยิบกระดาษใหม่มาเขียนเอง
" ค่า INT 99 " แบบนี้ถึงจะถูก เอาเถอะจะเอายังไงก็ตามใจ ผมคิด
" งั้นค่าสมัคร 3000 เหรียญทอง จะจ่ายเลยหรือผ่อนส่งคะ?" ราน่ากระดิกแว่นแล้วหันมาทางผม
" จ่ายเลยครับ " ผมกล่าวและนำเงิน 3000 เหรียญทองออกมาวาง ในขณะที่กำลังจะจ่ายก็มีเสียงเด็กผุ้หญิงดังมาจากข้างหลัง
" ช่วยด้วยค่ะ ช่วยด้วย " เมื่อผมหันไป ก็เห็นฝูงออร์ค ที่หลุดออกมาจากกรง กำลังจะเล่นงานสาวน้อยนักบวช นามว่า โบโรเอีย
" เพลิงแห่งการชำระล้าง และไฟแห่งเมฆา โปรดสดับฟังเสียงขอร้อง อันแก้วกังวาลของข้าด้วยเถิด จงมา เพลิงทมิฬ " ผมกล่าวร่ายคาถาในทันที โดยไม่หยุดมือ ไฟในกายขนาด1เมตร จึงพุ่งเข้าใส่ ออร์ค ทั้งหมดภายในกรง
ตูมมมม! เสียงดังกังวาล โบโรเอีย สาวน้อยนักบวชอายุ 16 ปลอดภัย ในขณะที่ออร์ค ทั้งหมด 16 ตัวกลายเป็นหมูย่าง
" ขอบคุณมากคะ คุณมาเทเรีย ขอหนูเรียกพี่มาเทเรียได้มั๊ยค่ะ" โบโรเอีย สาวสวยหุ่นเซ็กซี่ หน้าอกดินระเบิด ก้มขอบคุณหลายครั้ง จนนมกระเพื่อม ผมยังตกใจกับขนาดหน้าอกของเธอเลย แม่เธอคงให้มาเยอะ
และแล้วโบโรเอีย ก็เสนอตัวจ่ายค่าสมัครสอบเป็นนักผจญภัยให้ผม
" แล้วพบกันในสนามสอบวันพรุ่งนี้นะพี่ มาเทเรีย " โบโรเอีย กล่าวแล้ว เข้ามาจูบแก้มซ้ายผม แบบนี้ไม่ดีแน่ถ้าเธอรุ้ว่าผมเป็นผุ้ชายไม่ใช่ผู้หญิง
1 ก้านธูปต่อมา... เอกสารสมัครสอบของผมก็เสร็จสิ้น คุณ ราน่าประทับตราอนุมัติ ดังนั้นผมจึงเดินไปหาโรงแรมนอนต่อ แต่ทว่า...กลับมีเด็กผู้ชายเดินตามผมมาจากกิลล์นักผจญภัย เขาทำหน้ายิ้มหยาดเยิ้มอยู่นานหลายชั่วโมง ทำให้ผม รู้สึกสยิวด้วยความหวาดกลัวยิ่งนัก(กลัวโดนเด็กล่อ) ก่อนจะทักผมว่า
" พี่ไปไหนมาน่ะ แล้วจะทำอะไรต่อไป " เจ้าเด็กผู้ชายคนนั้นพูดพร้อมกับน้ำลายไหลหยดเยิ้ม แต่ก็ถูกผมพูดตัดบท
" เอ็งไม่ใช่สเปคฉัน แถมชั้นไม่ใช่ผุ้หญิง แต่เป็นผู้ชายนะพวก " ผมตอบไปแบบนั้นก่อนรีบเดินหนีไป ไม่รู้มันฟังเข้าใจป่าว
เช้าวันต่อมา...ผมก็ตื่นมาด้วยความเร่าร้อนที่จะไปสมัครสอบ แต่กลับเจอเจ้าเด็กผู้ชายคนนั้นอีก มันมายืนดักผมอยู่หน้าโรงแรมและพูดประโยคเดิมๆ
" พี่จะไปไหนครับ แล้วจะทำอะไรต่อไป "
พอผมบอกว่าจะไปสอบเป็นนักผจญภัย มันก็ยิ้มหยาดเยิ้มน้ำลายไหล แถมเลียริมฝีปากอีกตะหาก ถ้าทางผมจะโดน สโตคเกอร์ซะแล้ว
เมื่อผมไปถึงสถานที่สอบ ซึ่งเป็นป่าที่ทางกิลล์ดูแลอยู่ โบโรเอียก็เดินมาทักผมอย่างเป็นกันเอง แต่กลับถูกเด็กผุ้ชายคนนั้นที่ชื่อ โรฮานเข้ามาตบ
" อีชะนีไปให้ไกลๆ ตรูเห็นท่านพี่มาเทเรียก่อน " โรฮานกล่าว แล้วปาดน้ำลายก่อนหันมาหาผม ซึ่งทำให้ผมรู้สึกขยะแขยงมาก
" ก็บอกไปแล้วไงว่า ชั้นเป็นผู้ชาย " ผมกล่าว
" ก็ผุ้ชายหน้าสวยอย่างคุณมาเทเรียนี่ล่ะ ที่เดี๊ยนชอบ " โรฮานกล่าวแล้วน้ำลายไหลหนักยิ่งกว่าเดิม ก่อนพยายามเข้ามากอดจูบผม ทำให้โบโรเอียไม่ยอม และเปิดศึกตบกับโรฮาน ในสนามสอบ
และในนาทีวิกฤตินั้นเอง...
" แย่แล้ว เบฮีมอธ หลุด " ผุ้คุมสอบกล่าว เขาพยายามหยุดเบฮีมอธที่จะใช้ในการสอบครั้งนี้แล้ว แต่ไม่สำเร็จ ทำให้เกิดอุบัติเหตุในการสอบ เพราะตอนนั้น โบโรเอีย กำลังตบกับโรฮานอยู่โดยไม่สนใจสิ่งรอบข้าง เมื่อเบฮีมอธ ปลี่เข้ามาใส่ ผมจึงตัดสินใจช่วยโบโรเอีย และพยายามถีบโรฮาน ให้พ้นรัศมีการโจมตีของเบฮีมอธ แต่ก็ไม่สำเร็จ โรฮาน ถูก เบฮีมอธ กระแทก และตามไปกระทืบจนตาย
" โรฮานนนนนนนนนนนนน " ผมตะโกนชื่อเขา ก่อนสั่งให้สไลม์ ช่วยกันหยุด เบฮีมอธ
เบฮีมอธ ที่กำลังคลั่งเพราะตกมัน โจมตีเหล่าผุ้เข้าสอบอย่างบ้าคลั่ง มีผุ้เคราะห์ร้ายหลายลาย รวมถึงผมด้วย เพราะผมถูกมันเหยียบตายไป 3 ครั้ง แต่ก็ฟื้นขึ้นมาด้วยสกิล รีเบิร์ด และจากที่ผมมองสนามสอบที่กำลังวุ่นวาย ผมจึงตัดสินใจฆ่าเบฮีมอธซะ โดยเอ่ยปากร่ายคาถา และหยิบดาบแถวนั้นมาถือในท่าเตรียมพร้อม
" ข้าแต่พระแม่ผุ้สถิตย์อยู่เหนือนภา จงโปรดมอบพลังให้แก่ข้าด้วยเถอะ ไวเวิร์นแสลช " คลื่นดาบมังกรคลั่งได้ถาโถมเข้าใส่ เบฮีมอธ จนมันหมอบลง มันครางก่อนจะรับรุ้ถึงความเจ็บปวดที่แผ่ซ่านเข้ามา ในที่สุดมันก็ตาย ทุกคนต่างส่งเสียงเชียร์ผมกันทั้งนั้น ก่อนมีผุ้คุมสอบนามว่า รีเบคกร้า จะมาให้รางวัลผม แต่กลับมีผุ้คุมสอบอีกคนหนึ่งไม่พอใจ เขาชื่อ โรม เขาถึงกลับให้ผมตกในการสอบครั้งนี้ เพราะทำเกินกว่าเหตุ แต่รีเบคกร้าขัดค้านเสียงแข็ง ผมจึงได้ป้ายนักผจญภัยระดับ F มา ซึ่งเป็นบัตรนักผจญภัยระดับล่างสุด
เมื่อผมได้ป้ายนักผจญภัยมา ผมก็รีบไปรับเควสจากคุณ ราน่าทันที ทว่า...งานปราบมอนสเตอร์ทั้งหมดถูกคนอื่นเอาไปหมดแล้วแต่เช้า เหลือแต่งานเก็บสมุนไพร ที่ชื่อ หญ้า ฮิเตะ ฮิเตะ ซึ่งไม่มีใครเอา ทั้งๆที่เป็นงานรายได้สูง ผมจึงรีบรับเควสนี้โดยไม่ได้สงสัยอะไร ว่าการเก็บหญ้าฮิเตะ ฮิเตะ ต้องเข้าไปในบึงราชสีห์เผือก
เมื่อผมเดินออกจากกิลล์นักผจญภัยไปแล้ว คุณราน่าก็กระดิกแว่น แล้วหันมาพูดกับพนักงานกิลล์อีกคน
" เด็กนั้นต้องหัดเจอดีซะมั่ง เพราะบังอาจสวยกว่าชั้น "
" แต่เธอๆ ไม่คิดหรือว่านั่นจะทำเกินไปหน่อยน่ะ นั่นมันบึงราชสีห์เผือกเชียวนะ " พนักงานกิลล์อีกคนกล่าว
" ก็หวังว่า เขาจะโชคดี " ราน่าพูดพร้อมกับหันไปทำงานต่อ
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป