จากพระจันทร์สู่ต้นหลิว
บทที่1
“ฮ้า...สบายจังเลยยยย”
ชอบเวลาแบบนี้ที่สุดเลยหลังจากที่ทำงานมาเหนื่อยๆ แล้วได้มาแช่น้ำอุ่นแบบนี้มันดีต่อใจจริงๆ
วันนี้โปรเจคงานแฟชั่นโชว์เลิศหรูสุดอลังการก็จบลงไปได้อย่างสวยงามลูกค้าชอบใจมากชมกันไม่หยุดหวังว่าครั้งหน้าก็ยังอยากมาใช้บริการกับบริษัทออแกไนส์ของเราอีกครั้งหรืออย่างน้อยก็เอาไปบอกต่อก็ยังดี
อ่า...น้ำอุ่นๆนี่ช่วยให้ผ่อนคลายมากเราเองก็อายุ 32 ปี แล้วนี่เนอะ แฟนก็ไม่มีลูกเต้ายิ่งไม่ต้องไปพูดถึง แต่ช่างเถอะ ทำงานเก็บเงินแล้วใช้ชีวิตแบบนี้ไปเรื่อยๆก็ไม่เห็นจะเป็อะไรนี่หน่าไม่มีผัว แต่มีเงินเสียอย่าง เลี้ยงดูตัวเองได้สบายมาก ออกจะเลิศ!
น่าเบื่อนิดหน่อยตรงที่พี่ป้าน้าอาพากันเหน็บแนมเวลากลับบ้านไปไหว้ตรุษจีนว่าทำแต่งานจนกลายเป็สาวทึนทึกไม่มีเวลาหาแฟน แต่ใครจะหาว่าบ้างานก็ช่างชั้นชอบทำงานนี่หน่า ก็แหม...ชีวิตไม่ได้มีต้นทุนอะไรมากมายใช้เวลาหลายปีเลยนะกว่าจะทำงานเก็บเงินซื้อบ้านซื้อรถได้ ทั้งหมดนี่ก็ได้มาเพราะขยันทำมาหากินไม่ใช่เหรอไง
จนในที่สุดก็มีบริษัทออแกไนส์เป็ของตัวเองสักทีแม้จะเป็แค่บริษัทเล็กๆ แต่ก็เล็กพริกขี้หนูนะจ๊ะ เห็นแบบนี้มีงานเข้ามาตลอดๆ
พ่อกับแม่สอนให้อย่าิ่เงินน้อยก็เลยรับจัดมันทุกอย่าง ไม่ว่าจะเป็งานแสดงสินค้า งานเปิดตัวสินค้า แฟชั่นโชว์จัดคอนเสิร์ตก็ยังได้ งานหมั้นงานแต่ง งานวันเกิด งานแซยิด งานกงเต็กหรือแม้แต่งานเชงเม้งก็ทำมาหมดแล้ว ขอเพียงลูกค้าจ่ายเงินมาให้ จะงานอะไรก็จัดให้ได้ทุกอย่าง
เอาล่ะ! เป้าหมายต่อไปของ ิ เหมือนจันทร์ อายุ32 ปี ยังโสดและซิง! จะต้องปั้นบริษัทให้เป็ออแกไนส์เซอร์มืออาชีพระดับแนวหน้าของประเทศให้ได้เลย!เย่! โอ๊ย...คึกโว้ย!
‘เมี๊ยวววว เมี๊ยวววว’
อืม...แม้จะไม่มีลูกผัวมากวนตัวกวนใจแต่มีแมวที่ต้องคอยรับใช้อยู่นี่หน่า จ้า...จ้า รอทาสอาบน้ำแป๊บนึงนะเดี๋ยวไปทำข้าวให้นะจ๊ะ
หลังจากที่ขึ้นจากอ่างอาบน้ำและทำข้าวให้เ้าเหมียวสุดที่รักทั้งสามตัวแล้ว ก็แวะไปให้อาหารปลาทองอ้วนๆกลมๆสุดน่ารักสักหน่อย
ก็นะ...ถึงจะชอบทำงานมากแค่ไหนแต่ตอนกลับมาบ้านก็อยากให้มีอะไรวิ่งไปวิ่งมาพันแข้งพันขาให้ไม่รู้สึกเงียบเหงาจนเกินไปบ้างต่อจากนั้นก็เป็เวลาสุดโปรดของเรา อา...ได้เวลาแกะห่อนิยายที่สั่งมาแล้วซื้อมาตั้งนานได้อ่านสักที อิอิ
ว่าแล้วก็แกะนิยายออกจากห่อพลาสติกเตรียมไว้ก่อนจากนั้นก็เข้าไปอุ่นซาลาเปาที่เหลือจากจัดเบรกในงานเมื่อกลางวันมากินไปอ่านหนังสือไปดีกว่าเพื่อไม่ให้เป็การเสียเวลา ระหว่างนี้ก็เอาแผ่นมาร์คหน้าใสมาแปะบำรุงสักหน่อยถึงจะไม่สวยเลิศเลอ แต่ก็ต้องดูแลตัวเองให้ดีความประทับใจแรกเห็นเป็สิ่งสำคัญในการทำธุรกิจบริการอย่างเรา
เอาล่ะ...มาร์คพร้อม!หนังสือพร้อม! ซาลาเปาพร้อม! เริ่ม!
มือหนึ่งถือซาลาเปามือหนึ่งถือนิยาย อ่านไปกินไป เวลาแบบนี้เป็อะไรที่เราชอบมากที่สุด
‘เมี๊ยวววว เมี๊ยวววว’
อืม...นิยายนี่สนุกดีแฮะ แนวนี้กำลังฮิตเลยนี่หน่า เื่ข้ามภพข้ามชาติจากสาวจีนยุคโบราณมาเจอะเจอพระเอกในยุคปัจจุบันช่างน่าสนใจ
‘เมี๊ยวววว เมี๊ยวววว ง่าวววว ง่าวววว’
อืม...ซาลาเปาไส้หมูนี่อร่อยจังเลยสมกับที่เป็ร้านเ้าดัง แฟชั่นโชว์วันนี้ก็เป็สไตล์ชุดจีนๆ เลือกซาลาเปามาจัดเป็ของว่างก็เข้ากับงานดีนะ
‘เมี๊ยวววว ง่าวววว! ง่าวววว!’
‘เพล๊ง!!’
“?!?!”
เสียงเ้าแมวที่กำลังจะกัดกันดังขึ้นมาพร้อมกับเสียงเหมือนของตกแตกกำลังตกอยู่ในภวังค์ของการอ่านนิยายต้องใจนสะดุ้งเฮือก
เงยหน้าขึ้นมาดูก็พบว่าอ่างปลาทองตกลงมาแตก น้ำนองเต็มพื้น พอเห็นบุ๋งๆ กับ แบ๋วๆ (ชื่อปลาทอง)กำลังนอนดิ้นกระแด่วๆ อยู่ที่พื้น ก็รู้สึกใมากขึ้นไปอีก เลยรีบลุกพรวดขึ้นมาทั้งที่ยังมีซาลาเปาไส้หมูคาอยู่เต็มปากด้วยความที่รีบร้อนเกินไปเลยทำให้ซาลาเปาไหลลงเข้าไปในปากลึกขึ้น สงสัยชิ้นคงจะใหญ่ไปหน่อยเลยไม่ยอมไหลลงคอ
“แค่กๆๆ”
ต้องใช้ความพยายามที่จะกลืนลงไปให้ได้แต่มันคงเยอะและเหนียวเกินไป พยายามจะคายออกมาก็แล้ว ทุบอกตัวเองก็แล้วแต่มันก็ยังอยู่ที่เดิม
“แค่กๆๆ”
มัน...มันติดอยู่ที่คอ! หะ...หายใจไม่ออก!
“แค่กๆๆแค่ก...แค่ก...แค่ก.........................แค่ก”
ฟุ่บ!!
...........
..........
..........
..........
ทุกอย่างเกิดขึ้นภายในเวลาไม่กี่อึดใจิ เหมือนจันทร์ อายุ 32 ปี ที่ยังโสดและซิงก็เสียชีวิตด้วยอาการขาดอากาศหายใจอันเนื่องมาจากซาลาเปาไส้หมูติดคอ
-โปรดติดตามตอนต่อไป -
#เกิดใหม่อีกทีดันเป็ขันทีของสนมไม่เอาไหน
165
