หัวหน้าสาวใช้ผู้คุ้มกันพูดออกมาพร้อมกับต่อยที่หน้าอกของแจ็คอีกครั้งหนึ่ง แจ็คตอนนี้เต็มไปด้วยความเ็ปและร้องไห้ออกมา
แน่นอนว่าอลิคดิลและโรชิเฟสเฝ้ามองเช่นกันและดวงตาของโรชิเฟสร้องไห้ออกมาทันที อลิคดิลเข้าใจ
เพราะตนเองผ่านหลักสูตรแบบนี้มาเช่นกัน คนที่จะกลายเป็าาไม่สามารถอ่อนแอได้ ไม่ว่าจะเป็ร่างกายหรือจิตใจ
เพราะไม่มีใครอยากจะให้มรดกที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างยาวนานถูกทำลายโดยลูกของตนเอง แววตาของโรชิเฟสแดงและร้องไห้ออกมาตามลูกของตนเอง
“ไม่ แบบนี้มันโหดร้ายมากเกินไป”
โรชิเฟสเข้าใจถึงความยากในการเรียนรู้ เพราะเธอผ่านมาเหมือนกันแต่ไม่ได้หนักแบบนี้เพราะการสั่งสอนโดยไม่ได้ใส่ใจ
เหมือนกับการสั่งสอนไปก็ประโยชน์ ความจริงทุกคนได้ดีด้วยการตี ทุกคนมีจิตสำนึกด้วยความโดยลงโทษ
ถ้าไม่มีกฏหมาย จะมีใครมาจับโจรเพราะทุกคนจะกลายเป็โจรกันหมดจากการที่ไม่เข้าใจถึงหลักการของกฏหมายพร้อมกับการถูกหรือผิด
การสั่งสอนที่ดีต้องสั่งสอนให้จำ ไม่ใช่พูดออกมาธรรมดาเท่านั้นต้องตี ต้องด่าให้สุดเพื่อเปลี่ยนแปลงตัวเอง
โรงเรียนคือการเปลี่ยนแปลงให้เด็กและสังคมเพื่อเด็กจะกลายเป็คนดีของสังคม เพราะแบบนี้ทำให้ในยุคของแจ็ค
แม้ว่าครูทุกคนจะตีนักเรียน จะด่านักเรียนยังไง แต่สุดท้ายนักเรียนหลายคนหลังจากจบไปกลับเคารพครูบาอาจารย์แบบนี้
เพราะเข้าใจว่าการกระทำแบบนี้ของครูบาอาจารย์คือการสั่งสอนตัวเองให้ดีที่สุด เพื่อที่จะทำให้ตนเองเปลี่ยนแปลงให้ได้
ทุกคนมีนิสัยแย่ ๆ ของตนเองเหมือนกันหมด ทุกคนมีความเห็นแก่ตัว แต่ใครจะลดสิ่งนั้นและอยู่ในสายกลางเพื่อที่จะทำให้เราสามารถอยู่ภายในสังคมได้
ตามหลักความเป็จริงแล้ว ถ้าสั่งสอนเพื่อแต่เอาเงิน ไม่ได้มีจิติญญาของครู สุดท้ายเด็กที่ออกมาภายในอนาคต
จะกลายเป็เด็กที่ไม่มีมารยาท ไม่เข้าใจถึงการสั่งสอนที่ดีและความเคารพความเป็ผู้ใหญ่ที่เกิดขึ้นมา
ถามว่าเด็กบางคนชอบบอกว่าเกิดก่อนเท่านั้น แต่ถามอย่างหนึ่งคือไม่เพียงแค่เกิดก่อนเท่านั้นแต่วุฒิภาวะยังมากกว่าอีกด้วย
เพราะภายในสังคมการทำงาน คุณทำผิดพลาดคือการตกงาน การตกงานคือการไร้รายได้และการตกงานโดยการทะเลาะกัน
เราไม่มีทางรับรู้ว่าเหตุผลของการออกงานของเรากระจายไปยังที่อื่นหรือไม่ ถ้ากระจายไปแล้วไม่มีบริษัทไหนรับเราเข้าทำงาน
ไม่มีเงินเป็ภาระของพ่อแม่ แต่ต้องเข้าใจคือถ้าเป็ภาระของพ่อแม่ วันหนึ่งพ่อแม่ตายไปเราจะไปอยู่ที่ไหน
อยู่ข้างวัดและรอกินเศษขยะที่คนอื่นทิ้งหรือยังไง เพียงแค่การตัดสินใจโง่ ๆ อย่างเดียวคือการที่บอกว่าตนเองฉันมีเสรีภาพในการตัดสินใจด้วยตนเอง
เคารพใครก็ได้ ไม่ต้องเคารพใครก็ได้ จะพูดยังไงกับใครก็ได้เพียงแค่ความคิดโง่ ๆ ที่ไม่ได้เข้าสังคม
จนสุดท้ายไม่มีเงิน ไม่มีงานและกลายเป็ขอทานที่รอเศษขยะจากข้างถนน ถามว่าถ้าไปบอกคนอื่นว่า
เราเสียอนาคตเพียงเพราะว่าการเถียงผู้ใหญ่ ไม่ยอมรับความผิด ไม่อยากทำงานหนักและไม่อยากจะถูกกดดัน
ความจริงคือความโหดร้าย ถ้าไม่สามารถทนต่อความเป็จริงที่โหดร้ายของโลกได้คือก็ตายไปเสีย
แต่ถามอย่างหนึ่งคือถ้าตายไปแล้ว จะสบายจริงหรือไม่ เพราะภายในหลักการแล้วการตายยังทรมานเหมือนเดิม
การสั่งสอนของแจ็คต้องยิ่งใหญ่และปรับความคิดของแจ็คั้แ่ยังเด็ก ไม่ให้แจ็คคิดว่าการกลายเป็าานั้นง่าย
การจะกลายเป็ผู้ปกครองคนอื่นนั้นสบายและการที่ตนเองกลายเป็ใหญ่ที่สุดจะทำอะไรก็ได้ตามใจ้า
เพราะเคยมีเช่นกันและเป็ยุคแรก ๆ การสั่งสอนแจ็คทั้งหมดคือแผนการที่ถูกวางมาเพื่อกลายเป็าาเพลิง์ที่ดีที่สุดหลายรุ่น
อลิคดิลเข้าใจเพราะตนเองผ่านมาเช่นกัน ถ้าไม่ได้รีบการสั่งสอนตรงนี้ ตนเองจะหลงในอำนาจและจะทำอะไรตามที่ตนเอง้า
แม้ว่าการกระทำนั้นคือการนำพาทุกคนประชาชนตาดำ ๆ ตัวเล็ก ๆ และไร้การป้องกันไปสู่ความอดอยากและตายทั้งหมด
าาเพลิง์ทั้งหมดไม่มีใครอยากจะให้ประเทศเพลิง์ถูกทำลายเพราะว่ากว่าบรรพบุรุษจะต่อสู้
กว่าบรรพบุรุษจะเอาชนะและกว่าบรรพบุรุษจะสามารถก่อตั้งประเทศมาได้ กว่าบรรพบุรุษจะสามารถฟื้นฟูประเทศมาได้
ถ้ามีวันหนึ่งมีคนโง่ ๆ พยายามพูดออกมาว่าเสรีภาพเปลี่ยนแปลงความคือของคนรุ่นใหม่ อลิคดิลเข้าใจมันคือความโง่
เพราะตนเองไม่อยากจะทำงานหนักเหมือนกับบรรพบุรุษ ต้องใช้วิธีการกลายโจรเพื่อปล้นคนอื่น
สุดท้ายก็กลายเป็เครื่องมือที่ถูกใช้แล้วทิ้ง เป็เศษขยะที่ไม่ต่างอะไรกับของไร้ค่าที่ถูกคนอื่นสาปแช่ง
อลิคดิลไม่อยากจะให้แจ็คกลายเป็แบบนี้และเข้าใจถึงความโหดร้ายเช่นกันก่อนจะถอนหายใจออกมา
“เธอรัก ฉันรัก แต่พวกเราต้องเข้าใจว่าการยอมเ็ปวันนี้เพื่อสร้างเส้นทางภายในอนาคตให้กับลูกของเรา มันดีกว่าที่จะมองเห็นลูกของเราต้องถูกสังหารด้วยมือของพวกเราเอง”
โรชิเฟสพยักหน้าออกมาและหลับตาไม่อยากจะมองการสั่งสอนของลูกตนเองก่อนที่หัวหน้าผู้คุ้มกันจะเดินมาหาแจ็คเล็กน้อย
“นายน้อย ท่านร้องไห้ไปแล้วได้อะไร”
ตอนนี้แจ็คหวาดกลัวและเ็ปอย่างมากก่อนที่แจ็คจะถูกกระแทกอีกครั้งหนึ่งอย่างรุนแรงโดยการตบ
เปรี้ยงงงงงงงงงงงงงงงง
หัวหน้าผู้คุ้มกันถอนหายใจออกมาเล็กน้อย เพราะกว่าจะสามารถค้นหาคนที่ยอมรับในการทำแบบนี้ได้น้อยมาก
เพราะหนึ่งต้องไม่กลัวการล้างแค้นภายในอนาคตและสองต้องมีจิตใจที่เด็ดขาดมากและเธอได้รับตำแหน่งนี้ขึ้นมา
หลังจากที่ฝึกฝนวิชาหนึ่งที่สืบทอดมาจากหัวหน้าสาวใช้ผู้คุ้มกัน เธอได้เข้าใจว่าวันหนึ่งถ้าราชินีของเธอมีลูก
ลูกของเธอจะต้องถูกเธอสั่งสอนเช่นกัน เธอมองแจ็คด้วยความรักเหมือนกันเพราะเธอไม่มีลูกและรักแจ็คเหมือนกับลูกแท้ ๆ
แต่เธอเข้าใจว่าถ้าเธอไม่ลงมือทำ จะไม่มีใครกล้าสั่งสอนรุนแรงแบบนี้เพื่ออนาคตและมีคนเสียสละที่จะสั่งสอนแจ็คแบบนี้น้อยมาก
แจ็คไม่เข้าใจก่อนจะโดนตะคอกใส่อย่างรุนแรงก่อนจะที่แจ็คจะส่ายหน้าเบา ๆ แม้ว่าอายุของตนเองจะเพิ่มมากขึ้น
แต่เคยเจอความเ็ปแบบนี้มาก่อน แจ็คคิดว่าการเรียนของตนเองจะธรรมดาก่อนที่วันนี้จะทำให้แจ็คเข้าใจ
แจ็คเข้าใจได้ทันทีว่าการเรียนรู้ไม่ใช่เื่ง่ายและวันนี้ทำให้แจ็คเข้าใจว่าการเกิดเป็ลูกคนรวยไม่ง่ายเช่นกัน
เพราะั้แ่เกิดมาได้มีหน้าที่บนบ่าของตนเองแล้ว ทำให้แจ็คกัดฟันและหยุดร้องไห้และส่ายหน้าเบา ๆ
“ไม่..”
“ใช่ค่ะ”
การเปลี่ยนแปลงของแจ็คทำให้หลายคนแปลกใจเพราะไม่สามารถเข้าใจได้ว่าแจ็คยอมรับได้รวดเร็วแบบนี้ได้ยังไง
อลิคดิลใเช่นกันเพราะว่ากว่าที่ตนเองจะหยุดร้องไห้และยอมรับในสิ่งที่เกิดขึ้น อลิคดิลใช้เวลาไปเกือบวัน
แต่แจ็คใช้เวลาเพียง 1 ชั่วโมงเท่านั้นก่อนที่หัวหน้าผู้คุ้มกันจะพยักหน้าออกมาไม่ได้แสดงท่าทางดีใจแม้แต่นิดเดียว
“ดีค่ะนายน้อย เพราะว่าแบบนี้ท่านจะต้องฝึกฝนออกกำลังกายกับฉันอีก 3 ชั่วโมงที่เหลือ ท่านพร้อมไหมคะ”
“ครับ”
หัวหน้าผู้คุ้มกันได้ยกแจ็คไปวางในพื้นสนามที่เต็มไปด้วยหญ้า ก้อนหิน แมลงและดินเหนียวมากมาย
“วิ่งไปข้างหน้าค่ะ”
“ได้…”
ระหว่างที่แจ็คกำลังวิ่งไปข้างหน้า ปรากฏว่าหัวหน้าคนใช้ได้หยุดแจ็คพร้อมกับพูดออกมาอีกครั้งหนึ่ง
“ถอดรองเท้าของท่านด้วยค่ะ”
“อะไร”
“ถอดรองเท้าค่ะ”
แจ็คใแต่ต้องทำด้วยการกดดันก่อนจะถอดรองเท้าของตนเองออกมาและเดินไปยังพื้นที่ตรงหน้าทันที
ระหว่างที่แจ็คเดินไป เท้าของแจ็คได้เหยียบกับหญ้าและทำให้เกิดาแทันที แจ็คกัดฟันไม่พูดออกมา
เพราะแจ็คเข้าใจว่าการร้องไห้มันไม่มีประโยชน์อะไร แจ็คก้มหน้ามองหญ้าเล็กน้อยและมองเห็นว่าหญ้าเหมือนกับหญ้าธรรมดา
แต่กลับส่องประกายออกมาเหมือนกับประกายเหมือนกับคมดาบก่อนที่แจ็คจะรู้สึกเ็ปอย่างมากจนร้องออกมา
อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
แจ็คมองเห็นเท้าของตนเองโดนแมงมุมกดจนสีม่วงอย่างรวดเร็วและบวมจนสามารถมองเห็นได้อย่างชัดเจน
“ฉัน….”
“ว่ายังไงคะ”
คำพูดของสาวใช้ผู้คุ้มกัน ทำให้สีหน้าของแจ็คเปลี่ยนแปลงก่อนที่แจ็คจะกัดฟันและเดินต่อไป