ตอนที่ 5 NC++
“มานี่!”เขาวางเธอลงแล้วดึงเธอเข้าห้องน้ำไปทันทีเขาเปิดน้ำเย็นๆจากฝักบัวราดตัวของเธอั้แ่ศีรษะจรดปลายเท้าเผื่อว่าความทรมานที่เธอมีจะบรรเทาลงไปได้บ้าง
“หนาว...” เนื้อผ้าบางเบาที่เธอสวมใส่อยู่หลุดลุ่ยและตอนนี้ก็ชุ่มไปด้วยน้ำเย็นๆที่ไหลลงมาลดตัวของเธอจนมันแนบอยู่ที่ผิวสวยๆของเธอจนเกิดเห็นเป็รูปเป็ร่าง หน้าอกอวบอิ่มตรงหน้าทำให้นาคินทร์เผลอกลืนน้ำลายลงคออึกใหญ่อย่างไม่รู้ตัว
“ตกลงคุณร้อนหรือว่าหนาวกันแน่!”น้ำเสียงดุดันเอ่ยขึ้น เขาเองก็กำลังเก็บอารมณ์ของตัวเองเช่นกันเขาก็คนธรรมดาเดินดินนี่แหละถ้าเธอเป็แบบนี้เกรงว่าเขาจะอดใจไม่ไหวอาจจะล่วงเกินเธอเข้า
“ช่วยฉัน...นะคะฉัน้าคุณ” น้ำเสียงแ่เบาเอ่ยบอกเขาด้วยแววตาเป็ประกายมือเรียวเล็กเริ่มล่วงเกินเขาด้วยการลูบๆคลำๆแต่ก็ถูกเขาปัดมันออก
“ตั้งสติหน่อยสิคุณกำลังจะทำให้ผมเป็บ้านะ” ตอนนี้เธอไม่มีสติ เธอก็แค่พูดไปตามอารมณ์ ถ้าเธอหายดีแล้วรู้ว่าผมได้ล่วงเกินเธอเข้า รับรองผมได้โดนเธอด่ายับแน่ๆ
“ฉันทรมาน...”
“ตอนนี้หายร้อนแล้วใช่มั้ย”เธอส่ายหน้าแรงๆ
“ข้างในมันยังร้อนร้อนกว่าเดิมอีกค่ะ”
“แล้วน้ำนี่ล่ะช่วยไม่ได้เลยเหรอ”เขาถามเธอด้วยน้ำเสียงร้อนรน เธอส่ายหน้าแรงๆให้เป็คำตอบอีกครั้ง
“หนาว...” เฮ๊ย!ตกลงเธอร้อนหรือว่าเธอหนาวกันแน่นะ แต่ตอนนี้ผมกำลังจะหมดความอดทนกับรูปร่างสวยตรงหน้าแล้ว
“คุณจะยอมเป็ของผมใช่มั้ย”จบประโยคที่นาคินทร์พูด เธอก็คว้าคอเสื้อของเขาดึงเข้าหาตัวเธอ แล้วประกบจูบกับเขาทันที
นาคินทร์นิ่งไปชั่วครู่ก่อนที่จะตั้งสติได้เขาจูบตอบเธอกลับตอนนี้ทั้งสองเปียกปอนกันไปทั้งตัว นาคินทร์เอื้อมมือไปปิดน้ำ เสื้อผ้าของทั้งสองเริ่มหลุดออกจากร่างกายของตัวเองทีละชิ้นๆ
แต่ความรุนแรงที่หญิงสาวกำลังถาโถมเข้ามายังคงร้อนแรงไม่มีแ่ถึงการกระทำของเธอจะไม่ประสีประสาก็ตาม แต่นั่นก็ยิ่งสร้างความเร่าร้อนให้กับชายหนุ่มเป็อย่างดี
ร่างกายเปลือยเปล่าของทั้งสองที่กำลังกอดรัดกันอยู่ในห้องน้ำนั้นยังไม่เพียงพอกับความ้าของหญิงสาวในตอนนี้
“ฉันอยากได้มากกว่านี้...”
“คุณอย่ามาเสียใจทีหลังก็แล้วกัน”พูดจบเขาก็อุ้มเธอขึ้นโดยให้ขาทั้งสองข้างของเธอเกี่ยวเอวของเขาเอาไว้แล้วพามานอนลงบนเตียง
ร่างกายของทั้งสองเริ่มบดเบียดเข้าหากันใหม่อีกครั้งริมฝีปากที่กำลังประกบจูบกันแบบหนักหน่วงของทั้งสองก็ดูเหมือนว่าจะไม่มีใครยอมใครตอนนี้เธอเผ็ดร้อนยิ่งกว่าชื่อเล่นของเธอเสียอีก
สะโพกงอนงามกำลังร่อนขึ้นเพื่อเล่นกับอะไรบางอย่างที่กำลังแข็งขืนอยู่ที่หน้าขาของเธอมันไม่ได้เพิ่งแข็ง แต่มันแข็งมานานแล้ว เธอเห็นและรู้สึกได้แทนที่เธอจะรู้สึกรังเกียจแต่เธอกลับรู้สึกอยากได้มัน
“เจ็บหน่อยนะคุณอดทนหน่อยแล้วกัน” เขาร้องบอกเธอเสียงพร่านิ้วมือเรียวใหญ่ของเขาที่เอาเข้าไปสำรวจที่ความเป็หญิงของเธอแล้วนั้น
น้ำหวานที่กำลังไหลเยิ้มจนชุ่มฉ่ำมันบอกกับเขาว่าเธอพร้อมนานแล้วแต่ช่องทางรักของเธอกลับคับแน่นทันทีที่เขาแหย่นิ้วเข้าไป
“...........” เธอพยักหน้าแต่นาคินทร์ยังไม่ยอมสอดความเป็ชายของเขาเข้าไปในร่างกายของเธอเขาเอื้อมมือไปหยิบเครื่องป้องกันแล้วเอามันมาสวมด้วยความชำนาญและรวดเร็ว
จากนั้นเขาก็เริ่มกดสะโพกเข้าหาร่างกายของเธอทันทีโดยมีสะโพกของเธอเด้งรับความเป็ชายของเขาอย่างเร่าร้อน
“กรี๊ด!!”นาคินทร์ไม่รอช้าเขากระแทกสะโพกเข้าหาร่างกายของเธออยู่สองสามทีจนในที่สุดมันก็จมหายเข้าไปในร่องรักของเธอจนมิด
ใบหน้าของเธอเหยเกดูแล้วน่าสงสารมากเม็ดเหงื่อที่ผุดขึ้นมาบนใบหน้าของเธอก็ยิ่งมากขึ้นด้วยนาคินทร์แช่ความเป็ชายของเขาอยู่อย่างนั้นก่อนเพื่อให้เธอได้ปรับตัว
เขาก้มลงไปชิมความหวานที่หน้าอกอวบอิ่มได้รูปสวยของเธอตรงหน้าหน้าอกของเธอเต่งตึงนุ่มนิ่ม แถมขนาดของมันยังใหญ่เกินตัวเ้าของอีกด้วยเขาใช้มือเรียวใหญ่บีบขยำมันเล่นส่วนอีกข้างเขาค่อยๆบรรจงดูดชิมจนเธอดิ้นเร่าๆครางเสียงหวานออกมาไม่ยอมหยุด
“ผมจะขยับแล้วนะ”ร่องรักของเธอที่กำลังตอดรัดความเป็ชายของเขาอยู่ตอนนี้มันทำให้เขาเสียวหัวจนอยากจะขยับเต็มทนแล้วมันทั้งฟิตทั้งแน่นแล้วยังตอดถี่ยิบจนเขาแทบคลั่ง
กลิ่นเืจางๆและเยื่อพรหมจรรย์ที่ขาดออกด้วยฝีมือของเขาบ่งบอกว่าครั้งนี้เป็ครั้งแรกของเธอ
เวลาผ่านไปครึ่งคืนเครื่องป้องกันที่ถูกแกะออกจากกล่องหมดไปไม่รู้เท่าไหร่มันถูกดึงทิ้งอยู่ข้างเตียงอันแล้วอันเล่า จนสุดท้ายความเพลียและเหนื่อยล้าก็ทำให้เธอหลับไปกลางอากาศก่อนที่ครั้งสุดท้ายจะจบลงนาคินทร์กระแทกสะโพกอีกไม่กี่ครั้งเขาก็เสร็จ
เขาปล่อยเธอนอนลงแล้วห่มผ้าให้โดยไม่ลืมที่จะหยิบมือถือของเธอขึ้นมา ใช้นิ้วเธอนั่นแหละสแกนปลดล็อคเขาจัดการส่งข้อความไปบอกคุณแม่ของเธอว่าคืนนี้เธอขอนอนค้างบ้านเพื่อน จากนั้นเขาก็เข้าห้องน้ำไปอาบน้ำแล้วกลับออกมาทำความสะอาดตรงจุดซ้อนเร้นให้เธอ จากนั้นเขาก็ล้มตัวลงนอนโดยไม่ลืมที่จะดึงเอาเธอเข้ามากอดแล้วหลับตามเธอไป
เช้าวันรุ่งขึ้นทางด้านชานนท์กับคุณหนูฉัตรแก้ว
ชานนท์มานั่งดักรอคุณหนูอยู่ที่ห้องนั่งเล่นของบ้านพักใหญ่แล้วรอว่าเมื่อไหร่คุณหนูจะลงมาสักที วันนี้เป็วันหยุดเธออาจจะลงมาสายหน่อย พอเธอลงมาเขาก็รีบเรียกเธอเอาไว้ทันที
“คุณหนู...” “พี่นนท์...”เมื่อเธอรู้ว่าชานนท์มานั่งดักรอเธอเื่อะไร เธอก็เลยใช้น้ำเสียงแบบเดียวกันเรียกเขากลับ
“ไม่ต้องมาทำเสียงแบบนี้กับผมเลยนะครับมาครับเลือกที่เรียนกัน” ที่เรียนที่ว่าก็คือที่เรียนพิเศษซึ่งเธอไม่ได้อยากเรียนเลยแต่เธอถูกบังคับให้ต้องเรียน
“พี่นนท์เลือกเลยค่ะอะไรที่พี่เลือกให้แก้ว แก้วโอเคหมดเลยค่ะ” เธอไม่ได้พูดเปล่าแต่น้ำเสียงของเธอยังฟังดูอ้อนสุดๆแต่ก็อย่างว่าแหละเวลาที่เธอโดยนาคินทร์พี่ชายของเธอเรียกไปด่าเธอก็มักจะได้ชานนท์นี่แหละคอยช่วยเอาไว้ ถึงจะช่วยได้บ้างไม่ได้บ้างก็ตาม
“คุณหนูผมบอกกี่ครั้งแล้วว่าอย่าพูดแบบนี้อีกเดี๋ยวใครมาได้ยินเข้าจะดูไม่ดี”
“ใครดูไม่ดีคะแก้วหรือพี่” “ก็ต้องคุณหนูอยู่แล้วครับ”
“ถ้างั้นก็ช่างมันเถอะค่ะแก้วไม่เป็ไร”
“อะไรคือไม่เป็ไรคุณหนูเป็ผู้หญิง นั่งลงเดี๋ยวนี้เลยนะครับ แล้วก็เลือกมาสักที่นึงงานของผมจะได้จบสักที”
“ไม่ไป”เธอยังคงยืนอยู่อย่างนั้น ไม่ยอมเดินเข้ามานั่งดีๆตามที่ชานนท์บอก
“ทำไมคุณหนูถึงได้ดื้อขนาดนี้ครับ”
“ถ้าอยากให้ไปก็มาอุ้มไปสิคะ”สิ่งที่ได้ยินทำเอาชานนท์หันซ้ายมองขวาท่าทางเหมือนจะกลัวใครมาได้ยินเข้า
“ผมยังไม่อยากกินลูกปืนแทนข้าวนะครับคิดซะว่าผมขอร้องล่ะ”
“ก็ได้ค่ะ” เธอเดินเข้ามาใบหน้างอนๆสุดท้ายเธอก็ยิ้มหวานให้แถมยังหย่อนก้นนั่งลงมาเกือบจะเรียกว่านั่งตักอยู่แล้วแต่ดีที่ชานนท์ขยับออกทันจึงกลายเป็นั่งชิดกันแทน