เช้าที่สดใส ในที่สุดก็มาถึง ยัย วาเลนเทียร์ ค่อยๆตื่นขึ้นมาและบิดี้เี
" อรุณสวัสดิ์ ตื่นเช้าจังนะชุน " วาเลนเทียร์กล่าวทักทาย
" ตรูยังไม่ได้นอนทั้งคืนเฟ้ย เมื่อคืนถูกผีหลอก " ผมกล่าวด้วยความโกรธ
" จริงอ่ะ ทำไมชั้นไม่เห็นรู้เื่เลย " วาเลนเทียร์ทำหน้าไม่เชื่อ
" เธอจะไปรู้เื่อะไร ไม่เพียงนอนหลับน้ำลายยืดเท่านั้น ยังนอนเกาพุงอีก " ผมด่าวาเลนไทน์ จนเธอทำหน้าจะร้องไห้
" โหดร้าย " วาเลนเทียร์ น้อยใจผม แล้ววิ่งออกไป จากคฤหาสต์ ผมจึงรู้สึกผิด และคิดจะขอโทษเธอ จึงวิ่งตามไป แต่ทว่า...
ฟ้าวววว มีับินตัวหนึ่ง บินลงมาคาบวาเลนเทียร์ไป
" ช่วยด้วย Somebody help me " วาเลนเทียร์ะโเสียงดัง
...กรรมล่ะ ัมันมีนิสัยหนึ่งคือ ชอบสะสมของมีค่า แล้วไอ้ผ้าหลุมไหล่ของวาเลนเทียร์ มันก็ถักมาจากเส้นใยเวทย์มนต์ มันเลยมาคาบตัวเธอไป
" ถอดผ้าคลุมไหล่เธอออกสิ วาเลนเทียร์ " ผมะโแต่ก็สายไปแล้ว วาเลนเทียร์ ยังคงถูกัคาบไป
ในขณะที่ไม่รู้จะทำอย่างไร เ้าเหรียญทองก็เปล่งแสง แล้วจู่ๆ ผมก็มีวิชาตัวเบาขึ้นมา
ผมใช้วิทยายุทธ ทั้งหมด เหาะตาม วาเลนเทียร์ และเ้าัไป
7 วันผ่านไป...
ในที่สุดเ้าัก็กลับถึงรัง มันค่อยปล่อย วาเลนเทียร์ที่เหนื่อยล้าจากการเดินทางไกลออกมา ข้างๆของวาเลนเทียร์ มีไข่ัฟองโตฟองหนึ่งอยู่
ในวินาทีที่มันคายวาเลนเทียร์ออกมา ผมก็มาถึง และแอบอยู่หลังโขดหิน เพื่อดูเหตุการณ์
4 ก้านธูปต่อมา...เ้าัก็ออกไปหาอาหาร โดยให้วาเลนเทียร์อยู่เฝ้าไข่ ผมจึงเดินเข้าไป อุ้มวาเลนเทียร์ด้วยท่าอุ้มเ้าหญิง และกำลังจะหนีไป แต่เ้าไข่ เ้ากรรม ดันมาฟักตอนนี้
กิ้ว!!! เ้าัน้อย กระเทาะเปลือกไข่ออกมา แล้ว เจอะ พวกเราที่กำลังจาบินหนี มันรีบเข้ามาคลอเคลียร์ผมกับวาเลนเทียร์ในทันที
" นี่มันเป็ไข่ของัดินนี่นา " ผมกล่าวกับวาเลนเทียร์ ถ้าเอาเ้าัตัวนี้ไปขายในตลาดละก็คงได้หลายตังค์ จนสามารถใช้หนี้ได้หมด แถมซื้อคฤหาสต์ได้อีกด้วย ผมจึงตัดสินในเอาเ้าัน้อยไปด้วย แล้วตั้งชื่อให้มันว่า มาฟา แปลว่า ผู้มาจากแดนไกล
ผม มาฟา และวาเลนเทียร์ ได้บินหนีเ้าัปฐีตัวนั้น กลับไป หยั่ง นครเหนือฟ้า แล้วเอาใบเควสไปส่งให้รอล่า
การขโมยไข่ัปฐี ไม่ใช่ความผิดของผมนะ แต่มันเป็ความผิดของ เ้าัตัวนั้นต่างหาก
ใช่แล้ว มันคือ ความผิดของั
************************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
