หลังจากที่หลิงเทียนและชิงเอ๋อร์ร่วมมือกันจัดการกับอสูรเพลิงครามสำเร็จ พลังปราณในตัวอสูรเริ่มสลายไป
พื้นดินรอบๆ ปกคลุมไปด้วยรอยแยกจากแรงปะทะของการต่อสู้ แต่ทั้งสองก็ยังยืนหยัดอยู่ หลิงเทียนมองดูร่างอสูรที่ล้มลง ก่อนที่จะถอนหายใจเบาๆ อย่างโล่งอก
“ศิษย์พี่...” ชิงเอ๋อร์มองไปที่หลิงเทียนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ "ความก้าวหน้าของท่าน... มันช่างน่าในัก ท่านบ่มเพาะจนแข็งแกร่งขึ้นในระยะเวลาเพียงไม่นาน ข้ารู้สึกได้ถึงพลังที่เปลี่ยนไปของท่าน ตอนนี้ท่านคงอยู่ระดับ ิญญา ขั้น กลาง!"น้ำเสียงของนางเต็มไปด้วยประหลาดใจและตื่นตะลึง
ไม่กี่วันก่อนเขาเพิ่งอยู่เพียงระดับ ิญญา ขั้นต่ำ แต่ผ่านไป 10 วันกลับทะลวงถึง ขั้น กลาง เพราะอะไรนางไม่รู้?
หลิงเทียนยิ้มเล็กน้อยก่อนตอบด้วยความถ่อมตน "มันอาจเป็เพราะความกดดันและการฝึกฝนอย่างหนักก่อนหน้านี้ ข้าเพียงแค่อยากจะตั้งใจทำหน้าที่ของข้า ข้าจะไม่ทำให้ท่านอาจารย์ของเราต้องผิดหวัง"เขากำหมัดแน่น!
ชิงเอ๋อร์พยักหน้าอย่างนับถือ แม้ว่าในใจของนางจะยังคงแปลกใจว่าทำไมศิษย์พี่ของนางจึงก้าวหน้าถึงเพียงนี้ในระยะเวลาอันสั้น แต่ก็ไม่กล้าถามมากไปกว่านี้
หลังจากที่พวกเขาจัดการอสูรได้สำเร็จ ทั้งสองก็สำรวจรอบๆ บริเวณ เพื่อหาต้นตอของการบุกรุกของสัตว์อสูร และไม่นาน พวกเขาก็พบถ้ำลึกลับที่ซ่อนอยู่ในป่าลึกนอกเมืองเป่ย
“ศิษย์พี่... ท่านรู้สึกถึงบางสิ่งไหม?” ชิงเอ๋อร์ถามขึ้นอย่างระมัดระวัง นางััได้ถึงพลังชั่วร้ายที่แผ่ออกมาจากถ้ำ
หลิงเทียนหรี่ตามองถ้ำลึกลับนั้น "พลังนี้...มันไม่ใช่พลังธรรมดา เหมือนเป็พลังของปีศาจ นี่อาจเป็สาเหตุที่สัตว์อสูรบุกรุกเมือง"
ทั้งสองจึงตัดสินใจเข้าไปสำรวจในถ้ำ เมื่อพวกเขาเข้าไปลึกลงไป ก็พบว่าภายในถ้ำนี้มีเผ่าปีศาจซ่อนตัวอยู่ เผ่าปีศาจนี้กำลังบงการสัตว์อสูรให้บุกรุกเมืองเป่ยเพื่อทำลายล้างและยึดครองอาณาเขตมนุษย์!
ปีศาจที่เป็หัวหน้าเผ่านั่งอยู่บนบัลลังก์หิน ดูเหมือนว่ามันกำลังทำพิธีบางอย่างเพื่อควบคุมสัตว์อสูรตัวอื่นๆ
"ข้ารู้ว่ามนุษย์กำลังเข้ามา ใครกล้าบุกรุกที่นี่!" หัวหน้าปีศาจพูดเสียงดังก้องถ้ำ มันมีดวงตาแดงเพลิงและร่างกายใหญ่โต พร้อมกับเงาปีศาจที่คอยติดตามอยู่รอบๆ
หลิงเทียนและชิงเอ๋อร์ต่างเตรียมตัวพร้อมสู้ทันที “นี่คือแหล่งที่มาของปัญหาแน่นอน! ศิษย์น้อง เตรียมตัวให้พร้อม!”
ทั้งสองพุ่งเข้าสู่การต่อสู้กับเผ่าปีศาจ การต่อสู้ครั้งนี้ดุเดือดกว่าเดิม เผ่าปีศาจใช้พลังมืดและพลังปราณอันชั่วร้ายในการโจมตี
ปีศาจตนนี้แข็งแกร่งมากมันอยู่ระดับ ิญญา ขั้น สูง!
แต่ด้วยการทำงานร่วมกันอย่างไร้ที่ติของหลิงเทียนและชิงเอ๋อร์ พวกเขาสามารถตอบโต้การโจมตีได้อย่างมั่นคง
หลิงเทียนใช้พลังปราณที่ก้าวหน้าในการโจมตีอย่างต่อเนื่อง ส่วนชิงเอ๋อร์ใช้พลังิญญาของนางในการสนับสนุนและป้องกัน
“ศิษย์พี่ พลังของท่านแข็งแกร่งมากขึ้นอย่างที่ข้าคาดไม่ถึง!” ชิงเอ๋อร์กล่าวในขณะที่พวกเขาต่อสู้เคียงข้างกัน
“พวกเราต้องไม่ปล่อยให้ปีศาจพวกนี้ได้ครองที่นี่!” หลิงเทียนตอบกลับเสียงแข็ง
การต่อสู้ดำเนินไปอย่างดุเดือด ในที่สุด หลังจากการโจมตีที่รุนแรงและประสานงานกันอย่างลงตัว พวกเขาก็สามารถจัดการกับหัวหน้าปีศาจและกำจัดเผ่าปีศาจในถ้ำลงได้สำเร็จ
“นี่คือสาเหตุที่สัตว์อสูรบุกรุกเมือง...” หลิงเทียนกล่าวพร้อมกับมองไปรอบๆ ถ้ำที่บัดนี้กลายเป็ซากปรักหักพัง
ชิงเอ๋อร์มองไปที่ศิษย์พี่ของนางด้วยความชื่นชม “ข้าไม่นึกเลยว่า เราสองคนจะสามารถจัดการกับเผ่าปีศาจได้ แม้จะดูน่ากลัวแต่สุดท้ายก็ทำสำเร็จ”
หลิงเทียนยิ้มอย่างอบอุ่นก่อนจะตอบ “ข้าก็คิดเช่นนั้น บางทีหากพวกเราไม่ร่วมมือกันคงไม่สามารถจัดการมันได้สำเร็จ”
ทั้งสองพยักหน้าให้กัน จากนั้นพวกเขาก็ออกจากถ้ำพร้อมกับภารกิจที่สำเร็จลุล่วง เมื่อกลับไปถึงสำนัก หลิงเทียนจะรายงานเื่นี้ให้ผู้าุโทราบ เื่ที่
เกี่ยวกับเผ่าปีศาจย่อมไม่ใช่ดีอย่างแน่นอน