หญิงสาวในชุดบ่าวรับใช้ถลกกระโปรงขึ้นสูงมาผูกไว้กับเอวคอดก่อนจะค่อย ๆ ดึงกางเกงตัวในลงด้วยความเงียบ พยายามทำทุกอย่างให้เบาเสียงที่สุดขณะใช้สายตามันวาวจับจ้องไปยังบุรุษรูปงามที่นั่งนิ่งอยู่บนเตียง
ร่างบางที่ท่อนล่างเปลือยเปล่าเคลื่อนกายไปนั่งยังตั่งตัวยาวที่สามารถมองเห็นชายหนุ่มได้ชัดเจน ก่อนจะอ้าขาออกกว้างเปิดกลางกายให้เห็นโดยไร้ซึ่งความอาย
ริมฝีปากบางเลียเม้มเข้าหากันด้วยความหื่นกระหายแต่ต้องอดกลั้นไว้ไม่กล้าเข้าไปประชิดกายร่างหนา แม้ใจอยากจะเข้าไปลูบคลำเขามากเพียงใด
หญิงสาวทำได้เพียงส่งนิ้วกลางเรียวเข้าปากตนดูดเลียเข้าออกพร้อมจินตนาการถึงความใหญ่ยาวที่หลบซ่อนตัวอยู่ภายใต้กางเกงอีกฝ่ายที่ทำให้นางต้องรู้สึกเสียดายทุกครั้ง ที่มันไม่อาจใช้การได้ไปพร้อมกับดวงตา
แต่ก็เพราะเขาตาบอดมองไม่เห็นนางถึงกล้ากระทำเื่ไร้ยางอาย อย่างการช่วยตนเองให้สุขสมตรงหน้าเขาเช่นนี้
ั้แ่ต้วนโหวซื่อจื่อได้รับอุบัติเหตุตกหลังม้าทำให้ดวงตาทั้งสองมืดบอด นางก็ได้รับหน้าที่ดูแลเ้านายหนุ่มอย่างใกล้ชิด บวกกับคอยรายงานความเคลื่อนไหวของเขาให้กับเรือนใหญ่รับรู้
และจนถึงตอนนี้ ก็มีนางเพียงคนเดียวเท่านั้นที่ยังคอยใส่ใจดูแลชายหนุ่มอยู่เสมอ แม้เขาจะถูกคนในจวนทิ้งขว้างแล้วก็ตาม
เดิมทีหญิงสาวคิดว่าอยู่แบบนี้ก็ดีเขาได้เป็ของนางเพียงผู้เดียวตลอดไป
ทว่าเมื่อต้นปีก่อน ความฝันของนางกลับถูกทำลายทุกคนที่ทำเหมือนลืมต้วนโหวซื่อจื่อ หรือคุณชายใหญ่ตระกูลต้วนไปแล้ว อยู่ ๆกลับมีฤกษ์มงคลให้เขาแต่งงานกับสตรีที่ไหนก็ไม่รู้ ทำให้หญิงสาวรู้สึกเสียใจและเจ็บแค้นในเวลาเดียวกันเพราะนางที่เป็แค่สาวใช้ ไม่อาจขัดขวางหรือทำอันใดได้
แต่ความเสียใจของนางก็มีอยู่ได้ไม่นานทุกอย่างจางหายไปอย่างรวดเร็วเมื่อสตรีที่แต่งเข้ามาได้แค่เพียงคืนเดียวก็มีอันต้องเป็ไป
และหลังจากนั้นไม่ว่าเขาจะแต่งงานอีกกี่หน สตรีเ่าั้ก็มีชีวิตอยู่ได้ไม่เกินสัปดาห์จนทุกคนต่างเล่าขานกันว่าเขาเป็บุรุษอัปมงคล ดวงพิฆาตภรรยา
แต่หญิงสาวสรู้ดีว่าต้องเป็ฝีมือของใครสักคนในเรือนใหญ่อย่างแน่นอนเพียงนางไม่รู้ว่าเป็ใครเท่านั้น
ทว่าถึงจะไม่รู้ว่าเป็ฝีมือของผู้ใด และทำไปเพราะสาเหตุใดอย่างไรนางก็ต้องขอบคุณจากใจ ที่ทำให้เ้านายหนุ่มกลับมาเป็ของนางผู้เดียวอีกครั้ง
และครั้งนี้ก็คงเป็เหมือนเดิมต่อให้เ้าสาวได้นั่งเกี้ยวใหญ่โตมีแปดคนหามแล้วอย่างไร สุดท้ายก็ต้องกลายเป็ศพเย็นนอนในโลงอยู่ดี
เมื่อคิดได้เช่นนั้นฟู่เหม่ยจึงไม่รีบร้อนที่จะแต่งกายในชุดเ้าบ่าวให้กับเ้านายหนุ่มนางยังคงหาความสำราญให้กับตนเอง ผ่านการมองเรือนร่างของเขาไปด้วยพร้อมกัน
หญิงสาวค่อย ๆส่งนิ้วกลางเรียวที่ถูกดูดอมจนเปียกชุ่มด้วยน้ำลายใสแหวกกลีบเนื้อเพื่อเล่นกับติ่งสวาทด้วยความกระหายอยากโดยเริ่มจากถูไถบางเบาเป็ถี่รัวเพื่อให้ได้เสียววูบไหวไปทั้งกาย
"อื้มม ซื่อจื่ออ่าา" หญิงสาวครางกระเส่าเรียกหาเ้านายหนุ่มอยู่ในลำคอตอบรับความเสียวกระสันที่นางสร้างขึ้นเอง
แม้ใจอยากจะแปรเปลี่ยนเป็นิ้วเรียวสวยของชายหนุ่มแต่นางก็ยังไม่มีความกล้าพอ เพราะก่อนหน้าที่เขาจะกลายเป็คนตาบอดไร้ค่า นั่งนิ่งเฉยอยู่เช่นนี้ต้วนโหวซื่อจื่อก็เป็ถึงแม่ทัพของแคว้นมาก่อนหากเขารู้ว่านางทำเื่น่ารังเกียจตรงหน้า นางคงไม่มีชีวิตรอดอยู่จนถึงทุกวันนี้
"อืออ ซี๊ดดซื่อจื่อลึกอีก อื้มม" ฟู่เหม่ยสอดใส่นิ้วเข้าช่องทางสวาท ที่เพิ่งถูกใช้งานอย่างหนักหน่วงกับบ่าวชายในจวนมาเมื่อคืนแต่ถึงกระนั้นก็ยังดับความกระหายอยากในกายนางไม่ลง
หญิงสาวขยับนิ้วเข้าออกพร้อมกับจินตนาการว่าเป็ท่อนเอ็นใหญ่ที่นางคอยแอบมองทุกครั้งตอนช่วยเ้านายหนุ่มอาบน้ำว่าเป็มันที่กำลังกระแทกกระทั้นให้ความเสียวแก่นางอยู่
ใบหน้าฟู่เหมยที่เต็มไปด้วยหื่นกระหายเชิดขึ้นสูงอย่างสุขสม ขณะใช้นิ้วมือข้างหนึ่งสอดใส่เข้าช่องทางสวาทถี่รัวส่วนอีกข้างก็บีบเคล้นปทุมถันเพิ่มความเสียวกระสันพร้อมกันไปด้วย
"ฟู่เหม่ยข้าได้ยินเ้าเข้าห้องมาแล้ว เหตุใดยังไม่มาแต่งกายให้ข้าอีก"
"ซะ..ซื่อจื่อบ่าวอยู่นี่เ้าค่ะ" ฟู่เหม่ยที่ใกล้จะส่งตนเองถึงฝั่งฝันสรวงสรรค์มาเยือนอยู่เบื้องหน้า แต่นางกลับไปไม่ถึง ถูกเสียงเ้านายหนุ่มขัดจังหวะจนอารมณ์ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
"มัวทำอันใดอยู่ข้าได้ยินเสียงขบวนเ้าสาวมาถึงหน้าจวนแล้ว ถึงไม่ได้เข้าร่วมพิธีอย่างไรข้าก็ต้องแต่งกายให้พร้อม"
"บ่าวกำลังจัดเตรียมอาหารกับสุรามงคลให้อยู่เ้าค่ะซื่อจื่อรอไม่นาน บ่าวจะรีบไปแต่งกายให้เ้าค่ะ" แม้น้ำเสียงจะนอบน้อมแต่ใบหน้าฟู่เหม่ยกลับเต็มไปด้วยความไม่พอใจพาลนึกโมโหเสียงขบวนเ้าสาวด้านนอกที่ดังเข้ามาทำให้ต้วนโหวซื่อจื่อส่งเสียงเรียกขัดจังหวะนาง
แถมนางยังอดไม่ได้ที่จะรู้สึกหงุดหงิดชายหนุ่มอีกด้วยเช่นกันอย่างไรเ้าสาวก็ต้องเข้าพิธีกับไก่ที่เตรียมไว้อย่างเช่นทุกครั้งอยู่แล้วเขาจะรีบแต่งกายไปเพื่อการใดนั่งนิ่งให้นางใช้ประโยชน์จนช่วยตนเองเสร็จก่อนก็มิได้
แต่ถึงจะแอบบ่นหรือโมโหอย่างไรฟู่เหม่ยก็จำต้องหยุดกิจกามของนาง เช็ดนิ้วมือที่เปื้อนน้ำเหนียวกับเสื้อลวก ๆก่อนจะดึงกางเกงขึ้นพร้อมปลดประโปรงลง กลับมาแต่งกายให้เรียบร้อยดังเดิมถึงค่อยเดินเข้าไปช่วยประคองร่างหนาให้ลุกขึ้นยืน เพื่อช่วยผลัดเปลี่ยนอาภรณ์
ดวงตาหญิงสาวทอประกายเต็มไปด้วยความหลงใหลเต็มเปี่ยมขณะมองเรือนร่างของเ้านายหนุ่ม ที่ถึงแม้จะดูซูบผอมไปบ้าง แต่หน้าท้องแกร่งก็ยังคงเต็มไปด้วยมัดกล้ามเนื้อเรียงตัวสวย
ฝ่ามือเล็กแอบลูบััผิวกายเนียนนุ่มของร่างหนาอย่างเช่นทุกครั้งแอบกอดััยามสวมใส่สายเข็มขัดรัดเอว แอบฝังจมูกสูดดมกลิ่นกายหอมด้วยความคลั่งไคล้
"เสร็จแล้วก็ออกไปเถอะข้าจะนั่งรอเ้าสาว ป่านนี้นางคงใกล้ทำพิธีเสร็จแล้ว"
"เ้าค่ะ"ฟู่เหม่ยถอยห่างจากร่างหนาอย่างเสียดาย แต่เมื่อนึกถึงว่าอย่างไรวันพรุ่งนางก็ต้องกลับมารับใช้ข้างกายเขาอีกครั้งอารมณ์ที่ขุ่นมัวก่อนหน้าก็ดีขึ้น ใบหน้าจึงเต็มไปด้วยรอยยิ้มเ้าเล่ห์
อย่างไรรุ่งเช้าสตรีนางนั้นก็ต้องตายอยู่ดีคืนนี้นางจะใจดีปล่อยให้ต้วนโหวซื่อจื่ออยู่ข้างกายกับสตรีอื่นไปก่อนแล้วกัน
คล้อยหลังฟู่เหม่ยเดินออกไปทันทีที่ประตูปิดสนิท ในมุมมืดของห้องก็ปรากฏบุรุษในชุดรัดกุมสองคน หนึ่งในนั้นยื่นผ้าเปียกให้เ้านายเช็ดทำความสะอาดมือที่ถูกสาวใช้ััก่อนจะนั่งคุกเข่าพร้อมรอรับคำสั่ง
"ข้างนอกกำลังเริ่มทำพิธีกันแล้วขอรับ"
"คุณหนูมู่ดูสงบกว่าคนอื่นๆ ที่รู้ว่าต้องทำพิธีกับไก่ นางไม่ปริปากถามทำตามขั้นตอนทุกอย่างอย่างว่าง่ายขอรับ"
ชายหนุ่มนั่งฟังรายงานความเคลื่อนไหวจากลูกน้องก่อนจะสั่งห้ามไม่ต้องขยับ เมื่อประตูห้องที่ปิดไปแล้วกลับถูกเปิดขึ้น
"ปล่อยให้พวกมันเข้ามา"มุมปากหยักยกยิ้มอย่างรู้ทัน ถึงจุดประสงค์ของหนูสกปรกที่แอบมาวิ่งเล่นในห้องจึงปล่อยให้อีกฝ่ายได้กระทำอย่างเช่นทุกครั้ง
‘คุณหนูมู่ข้าจะคอยรอดูว่าเ้าจะมีชีวิตรอดถึงวันพรุ่งหรือไม่’
![เกิดใหม่ทั้งที ไม่เป็นคนดีแล้วนะโว้ย! [เล่ม 2]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1717232091_13524289.webp)
2K
