บรรยากาศเริ่มจะมืด เสียงวิ่งของม้าช้าลง ช้าลง มันยกขาหน้าขึ้นฟ้า ส่งเสียงร้องออกจากปาก แววตาหวาดกลัว ก่อนจะหยุดและขยับหัวไปมา
“หยุดทำไม” ชายชุดสีน้ำตาลถือเชือกบังคับม้า ส่งเสียงออกมา
“นั่นน่ะสิหยุดทำไมกัน” ซิสมองตรงออกไป สงสัยว่าทำไมม้าหยุดวิ่ง
“มีมอนสเตอร์อยู่แถวนี้!” คิวะโ เขาเห็นเงาคล้ายหมาป่าวิ่งหลบไปมาในพุ่มไม้
ชายชุดสีน้ำตาล ดึงเชือกพยายามเปลี่ยนทิศทางการวิ่งของม้า เขาโยกไปทางซ้าย เบื้องหน้าของเขาทั้งสาม มีหมาป่าดวงตาสีแดงกำลังแยกเขี้ยวไม่ต่ำกว่าสิบตัว มันพุ่งโจมตี เตรียมล่าเหยื่อ
“ให้ตายเถอะ เราถูกต้อน ม้าของข้ามันใและวิ่งผิดทาง” ม้าสองตัวด้านหน้า เปลี่ยนทิศทางการวิ่ง พื้นที่ไม่ค่อยราบเรียบเท่าไหร่นัก “ธรรมชาติของหมาป่า มันจะต้อนเราให้จนมุมก่อนจะเริ่มเขมือบเรา”
“ฟังดูแล้ว มีกำลังใจขึ้นเยอะเลย” ซิสเกาะรถม้าไว้แน่น
เสียงหมาป่า หอน ก้องกังวาน
“ใกล้จะถึงหมู่บ้านอยู่แล้วเชียว” คิวพูด “ท้องฟ้าก็ใกล้มืดแล้วด้วย มีดวงจันทร์สองดวงก็ดีสิ จะได้สว่าง”
ซิสรู้สึกกลัว ความมืด การมองเห็นได้ไม่ชัด ถือว่าเสียเปรียบสุดๆ
“เราจะไปเข้าหมู่บ้านทางประตูทิศใต้ อีกอย่างช่วยจับเชือกบังคับม้าไว้ก่อน” ชายชุดสีน้ำตาลพูดขึ้น “ฉันจะจุดตะเกียง”
“อย่า!!!” คิวะโก่อนจะส่ายไปมา
ม้าที่ถูกควบคุม มันส่ายไปมาเหมือนไม่แน่ชัดว่าจะไปทางไหน ซ้ายที ขวาที รถม้าขนของ ส่ายไปมาเหมือนกับงูเลื้อย หมาป่าที่วิ่งตามด้านหลังชนเข้ากับต้นไม้สลบลงไป บางตัวก็หล่นไปในหลุมพราง กับดักเหล็กหนีบที่ขาของมันส่งเสียงร้องโหยหวน
“อย่าให้เ้าบ้านั่น ควบคุม” คิวพยายามเกาะลังไม้ บนรถม้าขนของที่ส่ายไปมา “มันเล่นเกมขับรถได้ห่วยที่สุด!”
“ไม่หรอกนายคิดไปเอง นี่ม้า ไม่ใช่รถ” ซิสพูดก่อนจะหันมาเจอต้นไม้ เขาดึงเชือกสุดแรง ม้าโยกไปทางซ้ายสุดตัว ชายชุดสีน้ำตาลหัวทิ่มลงไปในถังไม้ “แค่มันมืด ฉันยังไม่ชำนาญทาง” ซิสจับเชือกด้วยพลังที่มีในการโยกให้ม้าหลบต้นไม้
“ขนาดขับรถนาย..” คิวพูดไม่จบหัวไปกระแทกถังไม้ด้านข้าง “รถแข่งวิ่งทางตรง หมอนั่นยังออกไปนอกสนาม”
หมาป่าสีน้ำเงินที่ตามล่า สับสนวิ่งวนชนต้นไม้สลบไปเรื่อยๆ บางตัวสับสนกับการไล่ล่าหัวไปชนหินสลบลง
“นายก็ไปช่วยควบคุม แล้วให้เ้านั่นออกมา” ชายชุดสีน้ำตาล ถือตะเกียงส่ายไปมาใช้เอวที่แข็งแรง โยกตามจังหวะการเลี้ยวของม้า “จุดตะเกียงไม่ติดสักที”
คิวะโมาที่นั่งควบคุมม้า ดึงเชือกมาจากมือซิส เขาค่อยๆ จับเชือกสะบัดขึ้นหนึ่งที ก่อนจะสะบัดซ้ำเบาๆ และไปตามทาง เต็มไปด้วยต้นไม้ พื้นหญ้า ม้าเริ่มสงบสติอารมณ์ลง วิ่งเป็จังหวะ
“การบังคับม้า มันอยู่ที่ข้อมือส่งพลังในการเลี้ยว ะโหลบ” คิวพูดต่อ “มันง่ายเหมือนการขับรถแข่งในสนามเลย”
“ถ้าในเกมแข่งรถติดอาวุธ ฉันไม่มีทางแพ้นายหรอก” ซิสพยายามเถียงหน้าด้านๆ
“เอาละ หยุดทะเลาะกันได้แล้ว โชคดีตะเกียงจุดทันเวลาพอดี ในป่ามันมืดมาก” ชายชุดสีน้ำตาลแขวนตะเกียงขนาดกลางไว้บนผนังไม้ ส่องแสงสว่างไปทั่วรถม้า ด้านในเต็มไปด้วยลัง แผ่นไม้ แผ่นเหล็ก ผลไม้ และกล่องสีน้ำตาล เขากลับมาควบคุมโดยให้ซิสและคิวไปด้านหลัง คอยระวังพวกหมาป่า
“แปลกแฮะ ไม่มีแววตาสีแดงเลย” คิวพูด
“สงสัยเราหนีมันมาไกล ไม่ก็มันเหนื่อย” ซิสพูดจบรถม้าก็หยุดทันที ทั้งคู่ปลิวไปชนถังไม้ “โอ๊ย เจ็บๆ” พูดพร้อมกันก่อนจะเอามือลูบหัว
“ช่วยด้วย!!!!” ชายชุดสีน้ำตาลส่งเสียงร้องออกมา “หมาป่ามันอยู่ด้านหน้า”
หมาป่าดวงตาสีแดง ตัวขนาดใหญ่กว่าปกติ ความสูงเกือบสองเมตร แสงจากตะเกียงส่องสว่างไปทั่วรถม้า ทำให้เห็นได้ชัด
“หมาป่าหางสีขาว” คิวพูดขึ้น “เราเคยเจอมันครั้งหนึ่ง ดุร้ายกว่าหมาป่าสีน้ำเงิน”
หมาป่าหางสีขาว แยกเขี้ยวน้ำลายยืดออกมา มันมากันสองตัว ม้าที่อยู่ด้านหน้า ยกขาถีบไปมา ส่งเสียงร้องต่อเนื่อง
“กำแพงน้ำแข็ง” หมาป่ามันพุ่งเข้ามาจะกัดชายชุดสีน้ำตาล ซิสใช้กำแพงน้ำแข็งกันไว้ อีกตัวะโมาใช้หางสีขาวฟาดกำแพงน้ำแข็งแตกออกไป
“อย่าต่อสู้นานกว่านี้ รีบปิดฉากให้ไว” ชายชุดสีน้ำตาล ดึงดาบสั้นออกมา “ยิ่งดึกเท่าไหร่ ก็โหดมากเท่านั้น ระวังตัวด้วย” เขายืนปกป้องม้าด้านหน้า ด้วยมือที่สั่น
หมาป่าพุ่งเข้ามากัดซิส โพชั่นสีแดงสาดออกมาตามเขี้ยวของมัน เขาร้องดัง คิวพยายามวิ่งเข้ามาช่วยใช้โล่ฟาดมันปลิวออกไป อีกตัวก็ะโทับคิวแยกเขี้ยวน้ำลายไหลลงมา
“ฉันไม่ชอบอะไรพวกนี้เลย มันอาจจะเป็เชื้อโรค” คิวรู้สึกขยะแขยง “ทำให้ฉันติดเชื้อ ตายในเร็ววันก็ได้”
ตู้ม!! เสียงะเิดังขึ้น หมาป่าหางสีขาวปลิวออกไป
เมื่อเสียงะเิดังขึ้น ม้าก็ยกขาเตรียมวิ่ง มันสะบัดหัวก่อนจะเริ่มวิ่งลากรถแล่นออกไป
“ะโขึ้นมา อีกไม่ไกลก็จะถึงประตูแล้ว” ชายชุดสีน้ำตาละโ
รถม้าเคลื่อนที่ คิวและซิสะโขึ้นมา บีบโพชั่นสีแดงไปห้าขวด
“มันกัดเจ็บชะมัด” ซิสยืนขึ้น ร่ายเวทย์ใบมีดน้ำแข็งโจมตีขณะที่มันกำลังวิ่งไล่ มันโยกหลบไปมา อีกตัวะโขึ้นมาทับร่างของคิวไว้อีกครั้ง
“คทาน้ำแข็ง” ซิสปักคทาเข้ากลางลำตัว ไอเย็นโผล่ออกมาตามร่างกาย หมาป่าร้องาเ็กัดเข้าไปที่คอของคิว ‘เฮือก’ โพชั่นสีแดงสาดออกมา
“พวกนายเป็อะไรไหม” ชายชุดสีน้ำตาล หันหน้าะโออกมา
‘ย๊า’ ซิสบิดคทา พลังเวทย์น้ำแข็งเพิ่มมากขึ้น มันอัดแน่น หมาป่าหางสีขาว บวมไปทั้งตัวก่อนที่จะมีน้ำแข็งคล้ายขาแมงมุมทะลุตามลำตัวของมัน
คิวติดะเิไว้ที่ขาของมัน ก่อนจะใช้เท้าถีบมันตกลงไป ตู้ม! ตู้ม! เสียงะเิดังขึ้น มันแตกสลายเป็คริสตัล เสียงบีบโพชั่นสีแดงดังต่อเนื่องห้าขวด ม้าใเสียงะเิวิ่งเร็วกว่าเดิม
รถม้ายังคงวิ่งต่อไป หมาป่าหางสีขาวพุ่งกัดเข้ากลางลำตัวชายชุดสีน้ำตาล ร่วงลงไปจากที่นั่งควบคุมม้า รถม้าวิ่งช้าลง
“คิว ฝากควบคุมรถม้าด้วย ฉันจะลงไปช่วยเขา” ซิสะโก่อนจะะโลงไป
“เ้าบ้าซิส โถ่เว้ย” คิวรีบย้ายตัวไปที่นั่งควบคุมม้าชะลอม้าให้ช้าลง
หมาป่าหางสีขาวกำลังใช้กรงเล็บข่วน ลำตัวของชายชุดสีน้ำตาล โพชั่นสีแดงสาดไปทั่ว ดาบสั้นของเขาโดนมันใช้ฟันกัดแล้วบดขยี้ด้วยอุ้งเท้า มันยกหางสีขาวแหลม เตรียมตัวจะแทงใส่ชายชุดสีน้ำตาล
“ใบมีดน้ำแข็ง” เวทย์ของซิสพุ่งไปฟันเข้าลำตัวของมัน ส่งเสียงร้องก่อนจะะโหนีออกไป เขารีบวิ่งเข้ามาแบกชายชุดสีน้ำตาลขึ้นหลัง แล้ววิ่งไปที่รถม้า โยนชายไปบนรถพ่วงไม้ ก่อนจะะโตามขึ้นไป
เสียงฝีเท้าหมาป่าดังขึ้น เขี้ยวของมันกัดเข้าที่ขาของซิส ขณะที่เขาวางตัวชายชุดสีน้ำตาลลงบนรถม้า
19K
