บทที่ 9 ปรุงยา (1)
ดารินทร์จ้องมือถือเทพเ้าของสายฝนอย่างสนใจ เธอพบว่าโทรศัพท์เครื่องนี้ค่อนข้างแปลก มันมีสีเงินแวววาวเหมือนโลหะ แถมยังไม่มีสิ่งที่โทรศัพท์ควรมี เธอรู้สึกว่ามันไม่เหมือนมือถือเลยซักนิด มันเหมือนกับแผ่นโลหะมากกว่า
‘อะไรกันนะที่ทำให้เขาสนใจขนาดนี้?’ ดารินทร์สงสัย เธอเห็นความสนใจทั้งหมดของสายฝนตกอยู่ที่โทรศัพท์เพียงอย่างเดียว แม้แต่เธอที่เขาช่วยเอาใว้ก็ถูกลืมไปแล้ว
สายฝนไม่รู้ตัวเลยว่าดารินทร์กำลังจ้องมือถือเทพของเขาอยู่ สายตาเขาเวลานี้จดจ่ออยู่ที่ข้อความขั้นตอนการปรุงยา สายฝนไม่เคยปรุงยามาก่อนแต่เขาสามารถคาดเดาได้ว่าการปรุงยานั้นยากเย็นเพียงใด ทว่าด้วยแอปพลิเคชัน[ห้องปรุงยาแบบพกพา]นี้การปรุงยาไม่ใช่เื่ยากเย็นอะไร
เมื่ออ่านวิธีการปรุงยาเสร็จแล้ว สายฝนก็กดเข้าเมนู[คลังสิ่งของ]ที่อยู่ด้านซ้ายบนมุมหน้าจอ วินาทีถัดมาภาพพื้นหลังของแอปก็เปลี่ยนไป มันเปลี่ยนจากห้องปรุงยากลายเป็ห้องเก็บของ รายชื่อสิ่งของที่สายฝนมีอยู่พลันปรากฎขึ้น
[นํ้าศักดิ์สิทธิ์×5(คุณภาพพอใช้): น้ำวิเศษซึ่งสามารถดูดซับคุณสมบัติต่างๆและพลังงานได้เมื่อนํ้ามีอุณหภูมิตามที่กำหนด (300-350องศา) สามารถหาได้เกือบทุกดาวเคราะห์
ข้อดี - สามารถซึมซับพลังงานและคุณสมบัติได้
ข้อเสีย - ไม่มี]
[ดอกไม้ฟ้าคราม×3(คุณภาพพอใช้): ดอกไม้ที่มีสีฟ้าครามดั่งนํ้าทะเล สามารถหาได้จากดาวเคราะห์ที่มีธาตุนํ้าเป็หลัก(ไม่สามารถใช้โดยตรงได้)
ข้อดี - ถ้านำไปปรุงยามีคุณสมบัติสามารถเพิ่มพร์เวทมนตร์ธาตุน้ำได้เล็กน้อย
ข้อเสีย - หากกินยาที่ปรุงโดยใช้ดอกไม้ฟ้าครามจะทำให้พลังเวทมนตร์ธาตุนํ้าภายในลูกแก้วของผู้ที่กินปั่นป่วนสามวันสามคืน]
[หญ้าพิษระงับวารี×1(คุณภาพค่อนข้างดี): หญ้าที่ดูเหมือนธรรมดาแต่ไม่ธรรมดา สามารถหาได้จากทะเลในดาวเคราะห์ที่มีธาตุนํ้าเป็หลัก(ไม่สามารถใช้โดยตรงได้)
ข้อดี - ถ้านำไปปรุงยามีคุณสมบัติสามารถทำให้พลังเวทย์ธาตุนํ้าภายในลูกแก้วของผู้ที่กินมั่นคงไม่สับสนวุ่นวายได้
ข้อเสีย - หากกินยาที่ปรุงโดยใช้หญ้าระงับวารีผู้กินจำเป็ต้องเติมพลังเวทย์ธาตุนํ้า ปริมาณ20แต้มเข้าสู่ลูกแก้วของตนเองทุกวันไม่เช่นนั้นพลังเวทย์ทุกธาตุภายในลูกแก้วจะปั่นป่วน(สามารถทำให้ลูกแก้วระดับ1พังได้อย่างง่ายดาย ถ้าลูกแก้วพังมีโอกาสตายสูง) จำเป็ต้องทำทุกวันจนกว่าจะครบสามวันสามคืน]
สิ่งของที่สายฝนมีทั้งหมดเป็รางวัลการค้นพบสายเืราชันย์และลูกแก้ววารี [ยินดีกับผู้ใช้ด้วยที่ค้นพบสายเืระดับกลางและสิ่งของคุณภาพดี คุณจะได้รับของสามอย่างซึ่งสามารถใช้ได้ในแอปพลิเคชัน[ห้องปรุงยาพกพา]เท่านั้น] นี่คือข้อความที่ปรากฏ
‘ฉันควรทำยังไงกับสิ่งของพวกนี้ดีเนี่ย?’ สายฝนคิด แม้โปรแกรมจะช่วยทำให้การปรุงยาไม่ยากแต่ก็ไม่ใช่ว่ามันจะง่ายดาย สายฝนไม่สามารถนอนสบายๆและกดปุ่มปรุงยาได้
สายฝนไม่มีสูตรปรุงยาเลยแม้แต่สูตรเดียว อีกทั้งยังมีวัตถุดิบน้อยมากๆ นอกจากวัตถุดิบที่เป็ของรางวัลการค้นพบแล้วเขาไม่มีสิ่งของอื่นเลย และเขาเองก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องไปหาวัตถุมาจากไหน ความรู้ของเขาตอนนี้มีจำกัด สายฝนไม่สามารถไปยังดาวเคราะห์อื่นได้เขาไม่มียานอวกาศ ดังนั้นสายฝนจึงหาวัตถุดิบได้แค่ในดาวโลกเท่านั้น
‘ถ้าฉันนำวัตถุดิบที่มีอยู่มาลองปรุงยาล่ะ?’ สายฝนเริ่มคิด เขาวิเคราะห์ข้อดีข้อเสียของวัตถุดิบแต่ละอย่าง จากนั้นก็ลองคิดดูว่าถ้านำไปปรุงเป็ยามันจะมีคุณสมบัติอะไรมีข้อดีอย่างไรข้อเสียอย่างไร
สายฝนไม่จำเป็ต้องคิดเกี่ยวกับการควบคุมไฟและขั้นตอนอื่นๆในการปรุงยาเพราะมือถือเทพเ้าของเขาจะช่วยเขาในเื่นี้ สิ่งที่สายฝนจำเป็ต้องคิดเวลานี้คือข้อดีข้อเสียของวัตถุดิบ ถ้าเขานำทุกอย่างมารวมกันโดยไม่คิดอะไรเลยมันอาจเป็ปัญหาได้
‘อืม ตอนนี้ฉันสามารถแก้ปัญหาไปได้อย่างหนึ่งแล้ว ฉันสามารถใช้นํ้าศักดิ์สิทธิ์ในการดูดซับพลังเวทย์ในลูกแก้ววารีได้ ลูกแก้ววารีไม่สามารถใช้ได้โดยตรง มันจำเป็ต้องนำพลังเวทย์ออกมาจากภายในลูกแก้วก่อน ถ้าฉันใช้น้ำศักดิ์สิทธิ์มันจะดูดซับพลังเวทย์ออกมา และหากใครได้กินนํ้าศักดิ์สิทธิ์ที่ซึมซับพลังเวทย์ไปแล้วล่ะก็คนๆนั้นมีโอกาสสูงที่จะได้ยกระดับเป็ระดับ1!’
สายฝนคิดต่อไป ‘แล้วฉันสามารถใช้วัตถุดิบที่มีอยู่สร้างยาที่ทำให้ดารินทร์ไม่หักหลังฉันได้มั้ย? อืมมมมม? คิดสิคิดสิตัวฉัน! เอ๋? เดี๋ยวก่อนนะ ดูเหมือนฉันจะคิดอะไรบางอย่างได้แล้ว!’
เขาเยาะเย้ยตัวเอง ‘ฉันนี่มันโง่จริงๆ ด้วยวัตถุดิบเหล่านี้ดารินทร์ไม่มีทางหักหลังฉันแน่นอน ทำไมฉันถึงคิดไม่ได้ั้แ่แรกนะ โทรศัพท์เทพเ้าแกนี่มันเพื่อนรักฉันจริงๆ คงเห็นฉันเครียดกับเื่นี้อยู่สินะเลยช่วยฉัน” สายฝนตื่นเต้นมากเมื่อคิดว่าเขาจะได้รับความช่วยเหลือจากดารินทร์โดยที่มีความเสี่ยงตํ่า
เห็นได้อย่างชัดเจนว่าดารินทร์นั้นกลัวตาย ไม่งั้นเธอคงไม่ยอมลดศักดิ์ศรีของตนลงเพื่อขออาหารจากพนักงานชายหรอก ‘เดี๋ยวนะ!’ วินาทีนั้นสายฝนพลันฉุกคิดขึ้นได้
‘ดารินทร์ไม่มีวันหักหลังฉัน แต่ก็แค่สามวันเท่านั้นหากพ้นสามวันไปแล้วเธอยังเป็มิตรกับฉันอยู่ก็ดีไป แต่ถ้าเธอกลายเป็ศัตรูของฉันฉันได้จบเห่แน่ ความแตกต่างของระดับพลังมันมากเกินไป!’
ตอนนี้สายฝนต้องเลือกแล้ว ระหว่างเขาหาวิธีการยกระดับด้วยตนเองคนเดียวกับขอความช่วยเหลือจากดารินทร์ เขาควรเลือกอะไรดี? แน่นอนต้องเป็ขอความช่วยเหลือจากดารินทร์
แม้มันมีความเสี่ยง สายฝนก็ยังคงเลือกมัน การที่เขาหาวิธียกระดับด้วยตัวเองมันนานเกินไป เขาไม่รู้ว่าต้องใช้เวลาเท่าไหร่ ถ้าได้ดารินทร์ซึ่งอนาคตอันใกล้นี้เธอจะเป็ระดับ1มาช่วยมันสามารถลดระยะเวลาไปได้มากมาย
ต่อให้เสี่ยงมากแค่ไหนเขาก็เลือกทางนี้ ถ้าความเสี่ยงเล็กน้อยนี้สามารถทำให้สายฝนกลัวได้ แล้วอนาคตเขาจะสามารถขึ้นไปอยู่ระดับเดียวกับพระเ้าได้หรือ? เขาเคยสัญญากับตัวเองใว้แล้วว่าต้องไปยืนประจันหน้ากับระดับพระเ้าให้ได้ ต่อให้ต้องเดินบนเส้นทางเปื้อนเืก็ตาม
สายฝนตัดสินใจได้แล้ว เขากดปุ่มเริ่มปรุงยาในหน้าจอมือถือ เมื่อกดปุ่มเริ่มปรุงยาก็มีตัวเลือกขึ้นมาให้เลือก เป็ตัวเลือกว่าเขา้าใส่อะไรเป็วัตถุดิบในการปรุงยาครั้งนี้บ้าง สายฝนเลือกกดวัตถุดิบทั้งหมดอย่างละหนึ่งเป็วัตถุดิบปรุงยาทันที
นํ้าศักดิ์สิทธิ์นั้นต้องมีอยู่แล้ว มันเป็วัตถุดิบสำคัญในการปรุงยา สายฝน้าปรุงยาด้วยการต้มซึ่งยาที่เขาจะได้รับก็คือยานํ้า สาเหตุที่เขาเลือกยานํ้าก็เพราะวัตถุดิบอีกสองอย่างของเขามันไม่สามารถใช้โดยตรงได้
ดังนั้นนํ้าศักดิ์สิทธิ์ที่มีความสามารถดูดซับจึงเป็ตัวเลือกที่ดีที่สุด สายฝน้าให้นํ้าศักดิ์สิทธิ์ซึมซับคุณสมบัติของวัตถุดิบทั้งสอง ทั้งหญ้าระงับวารีและดอกไม้ฟ้าคราม
เมื่อคุณสมบัติทั้งสองมารวมกัน ข้อเสียของดอกไม้ฟ้าครามก็จะหายไปเพราะข้อดีของหญ้าระงับวารี ข้อดีของหญ้าระงับวารีคือทำให้พลังเวทย์ธาตุนํ้าในลูกแก้วผู้กินมั่นคง
หากเป็ไปตามการคาดเดาของสายฝน คำอธิบายของยาที่ได้ออกมาอาจเป็แบบนี้ [ยาไม่มีชื่อ:ข้อดี - เมื่อกินพร์เวทมนตร์ธาตุน้ำเพิ่มขึ้นเล็กน้อย, สามารถทำให้พลังเวทย์ธาตุนํ้าผู้กินมั่นคงได้ | ข้อเสีย - ผู้กินจำเป็ต้องเติมพลังเวทย์ธาตุนํ้าปริมาณ20แต้มเข้าสู่ลูกแก้วของตนเองทุกวันไม่เช่นนั้นพลังเวทย์ทุกธาตุภายในลูกแก้วจะปั่นป่วน จำเป็ต้องทำทุกวันจนกว่าจะครบสามวันสามคืน]
---
จบบทที่ 9 การปรุงยา (1)