" ขอให้ข้ากลับมาช่วยเขาได้ด้วยเถิด ข้าจะไม่มีวันทิ้งให้ท่านเผชิญชะตากรรมโดยลำพัง ยอดดวงใจของข้า "
ดวงจิตสว่างสีฟ้าอ่อน ล่องลอยขึ้นฟ้า แว่วเสียงอธิษฐานของเ้าของดวงจิตยังอ้อยอิ่งอยู่พอให้ผู้ส่งได้ยินเสียงเบานัก เเต่ความหมายเเน่นหนัก ให้ชายผู้เป็ที่รักจารึกไว้ในจิต น้ำตาเอ่อคลอั์ตาชายผู้เเข็งเเกร่ง ร่างกายมีาแใหญ่น้อยเืไหลริน เขาเพียงพยุงกายยืนได้ก็ดูอัศจรรย์แล้ว
" ข้าส่งเ้าได้เพียงเเค่นี้ ดูเเลเเม่ของเ้าด้วยนะลูกรัก พ่อส่งเ้าไปพร้อมกับเเม่เ้าเพื่อให้อยู่คู่กันดูเเลกันเเทนพ่อ "
ดวงจิตนั้นลอยเข้าสู่หมอกสีม่วงประกายทองที่ลอยขยายใหญ่ครอบคลุมพื้นนี้ ต้นทางของหมอกนั้น เป็เพียงขนปีกสีทองที่วางกลางอักขระพิธีบนพื้นดิน