หยางจ้าวฉวนยังคงยืนมองดูจางเหวินเซียวที่เดินออกไปด้วยใบหน้าที่เรียบเฉย ภายในใจของหยางจ้าวฉวนตอนนี้ได้แต่คิดไปต่างๆ นา ๆ โดยมีคุณชายหยวนเทียนลู่ยืนอยู่ข้างๆ และมองตามร่างของจางเหวินเซียวที่กำลังเดินออกไปเช่นกัน ก่อนที่หยวนเทียนลู่จะได้พูดออกมาด้วยเสียงที่ไม่ดังมากนักจึงทำให้หยางจ้าวฉวน ได้หลุดออกมาจากความคิดของตนเองทันที
"หยางจ้าวฉวน เ้าไม่ตามแม่นางเฉินไปหรือ" หยวนเทียนลู่ถามกับหยางจ้าวฉวนไป แต่เ้าตัวไม่ได้หันใบหน้าของตนเองไปมองที่หยางจ้าวฉวนเลยแม้แต่น้อย
"ทำไมข้าต้องตามไปด้วยหรือหยวนเทียนลู่? "
"หยางจ้าวฉวน ก็แม่นางเฉินมากับเ้าไม่ใช่หรือ ไหนจะข่าวที่ว่าเ้ากับแม่นางเฉินเป็..." หยวนเทียนลู่ยังพูดไม่จบคำเสียด้วยซ้ำ กับเป็หยางจ้าวฉวนที่ได้เอ่ยพูดออกมาเสียก่อน
"ไม่เป็ความจริง" หยางจ้าวฉวนพูดออกมาด้วยเสียงที่เรียบเฉย แต่แฝงน้ำเสียงกดดันเอาไว้ในคำพูดของตนเองอยู่ไม่น้อย จึงทำให้หยวนเทียนลู่เปลี่ยนเื่คุยทันที
"หยางจ้าวฉวน เ้าช่วยอะไรข้าหน่อยได้หรือไม่"
"..." หยางจ้าวฉวนไม่ได้พูดอะไรออกมาแม้แต่น้อยเ้าตัวเพียงรอฟังเท่านั้นว่า หยวนเทียนลู่สหายของตนจะพูดอะไรออกมากันแน่
"ที่เ้าไม่พูดออกมาเช่นนี้ ข้าจะถือว่าท่านแม่ทัพหยางจ้าวฉวนรับปากข้าก็แล้วกัน"
"เื่อะไร?" หยางจ้าวฉวนรีบถามออกไปทันที เพราะปกติแล้วสหายของเขาคนนี้จะไม่ขอให้ตนเองได้ช่วยอะไรง่ายๆ หยางจ้าวฉวนถึงได้สงสัยว่าหยวนเทียนลู่มีเื่อะไรที่จะให้ตนเองช่วยเหลือกันแน่
"เ้าช่วยกันแม่นางเฉินออกมาจากคุณชายเหวินเซียวให้ข้าที ได้หรือไม่หยางจ้าวฉวน" หยวนเทียนลู่พูดออกไปด้วยเสียงที่จริงจังกว่าทุกครั้ง พร้อมกับมองใบหน้าของหยางจ้าวฉวนไปด้วย เพื่อที่จะสื่อว่า คำพูดที่ตนเองได้พูดออกไปมันเป็เื่จริง
"ข้าไม่รับปาก" หยางจ้าวฉวนพูดจบก็เดินออกมาทันทีปล่อยให้หยวนเทียนลู่ได้แค่มองตามไปเท่านั้น ก่อนที่หยวนเทียนลู่จะรีบเดินตามหยางจ้าวฉวนไปและยังพูดออกมาไม่หยุด....
จางเหวินเซียวและเฉินฟางเซียนยังคงเดินไปตามเส้นทางไม่ได้หยุดพัก โดยมีเสี่ยวจินกับเสี่ยวเหมยเดินตามอยู่ไม่ห่างมากนัก ก่อนที่ทั้งสี่คนจะมายืนอยู่ที่หน้าบ้านของเฟยหลงที่เป็หลังไม่ใหญ่เสียเท่าไหร่ จางเหวินเซียวมองเข้าไปในตัวบ้านด้วยใบหน้ายิ้มแย้มออกมาอย่างปิดไม่มิด เฉินฟางเซียนมองดูรอยยิ้มที่อยู่บนใบหน้าของจางเหวินเซียวก่อนที่นางจะได้ยิ้มตาม ภายในใจของนางได้แต่คิดและแปลกใจกับตัวเองเท่านั้น ไม่รู้ว่าทำไมนางถึงได้ชอบรอยยิ้มของจางเหวินเซียวเช่นนี้ ผิดกับเมื่อก่อนที่นางได้เห็นจางเหวินเซียวที่ไหนเป็ต้องเดินหลบทุกครั้ง ผิดกับตอนนี้ที่นางได้เห็นจางเหวินเซียวที่ไหนเป็ต้องรีบเดินเข้าหาตลอด นางก็ไม่เข้าใจตัวเองเช่นกันว่าทำไมถึงเป็แบบนี้ได้ ก่อนที่เฉินฟางเซียนจะได้ยินเสียงพูดของจางเหวินเซียวที่ดังขึ้นมา จึงทำให้นางได้หลุดออกมาจากความคิดของตนเองทันที
"เสี่ยวจิน ทำไมบ้านท่านยายฮุ้ยถึงได้เงียบเช่นนี้" จางเหวินเซียวยังคงมองเข้าไปในตัวบ้านด้วยความสงสัย
"เดี๋ยวบ่าวเข้าไปดูให้ขอรับคุณชาย" เสี่ยวจินพูดจบเ้าตัวจึงรีบเดินเข้าไป
จางเหวินเซียวยังคงยืนรอเสี่ยวจินอยู่ที่เดิมและใช้สายตามองดูรอบบริเวณบ้านของท่านยายฮุ้ยไปด้วย ผ่านไปไม่นานเสียเท่าไหร่เสี่ยวจินก็เดินออกมาพร้อมกับเด็กน้อยของเขา จึงทำให้จางเหวินเซียวได้ยิ้มขึ้นมาอีกครั้งเมื่อเห็นว่าเฟยหลงกำลังวิ่งเข้ามาตนเองในตอนนี้
"ท่านพี่จางขอรับ..." เฟยหลงวิ่งเข้าไปกอดจางเหวินเซียวด้วยความดีใจ
จางเหวินเซียวขำกลับท่าทางของเฟยหลงอยู่ไม่น้อย ก่อนที่เ้าตัวจะได้เห็นว่าหน้าตาของเฟยหลงในตอนนี้มันดำมากแค่ไหน
"เฟยหลง ทำไมใบหน้าของเ้าถึงได้เป็เช่นนี้" จางเหวินเซียวถามออกไปพร้อมกับใช้มือของตนรูปทำความสะอาดใบหน้าของเฟยหลงไปด้วย
"คุณชายของรับ บ่าวเห็นเฟยหลงอยู่ในครัวแล้วกำลังจะก่อไฟขอรับ บ่าวเลยก็เลยห้ามเอาไว้ก่อน" คำพูดที่เสียจินได้พูดออกมาทำให้จางเหมือนเซียวใอยู่ไม่น้อย
"รู้ไหมเฟยหลง ว่ามันอันตรายแค่ไหน ครั้งหน้าเ้าอย่าได้ทำแบบนี้อีกรู้ไหม" จางเหวินเซียวพูดออกมาด้วยเสียงดังอยู่พอสมควร ก่อนที่เ้าตัวจะรู้ว่าตนเองพูดเสียงดังมากแค่ไหน เมื่อเห็นว่าเฟยหลงกำลังจะร้องไห้ออกมา
"เฟยหลง ที่พี่พูดออกไปเช่นนี้ รู้ไหมว่าพี่เป็เ้ามากแค่ไหน ถ้าเกิดเ้าได้รับาเ็ขึ้นมาจะเป็เช่นไร" จางเหวินเซียวพูดบอกเหตุผลให้กับเฟยหลงได้ฟัง
"ขอรับท่านพี่เหวินเซียว"
"แล้วท่านยายฮุ้ยไปไหนหรือ ถึงปล่อยให้เฟยหลงอยู่คนเดียวเช่นนี้" จางเหวินเซียวเอ่ยถามออกไปที่เห็นว่าเด็กน้อยอยู่คนเดียวแบบนี้ ภายในใจของจางเหวินเซียวได้แต่คิดว่าตนอยากจะรับเฟยหลงมาเป็น้องชายของตนเสียั้แ่ตอนนี้
"ท่านพี่เหวินเซียว ข้าไม่ได้อยู่คนเดียวขอรับ ท่านย่าของข้าไม่สบายนอนอยู่ในเรือน ส่วนท่านพี่เฟยเทียนไปเก็บสมุนไพรบนเขาขอรับ ข้าก็เลยจะมาต้มข้าวเอาไปให้ท่านย่ากินนะขอรับ" คำพูดที่เฟยหลงได้พูดออกมา สร้างความใให้กับจางเหวินเซียวอยู่มาก
"เสี่ยวจินรีบไปตามหมอมาเร็วเข้า ข้าจะเข้าไปดูท่านยายฮุ้ยก่อน"
"ขอรับคุณชาย"
"ท่านยายฮุ้ยนอนอยู่ที่ใดเคยหลง พาพี่ไปดูท่านยายที"
"ทางนี้ขอรับท่านพี่เหวินเซียว" จางเหวินเซียวจึงรีบเดินตามเฟยหลงไปทันที โดยที่เฉินฟางเซียนนางเองก็รีบเดินตามไปเช่นกัน
1K
