ตะขาบโลหิตเนื้อตัวสีแดงดูน่ากลัวไต่อยู่ตามจุดต่างๆ ทุกคนต่างมองไปรอบตัวของตนว่าพ้นจากประตูนรกแล้วหรือไม่เหล่าผู้คุ้มกันกับเ้าหน้าที่กรูกันเข้ามาทั้งเหยียบและทุบแต่ละตัวจนเละไม่มีชิ้นดี เติ้งไห่ได้สติรีบสั่งเสียงหลง
“เหลือไว้ด้วย มันคือหลักฐาน”
ทุกคนหยุดมือ มองซากที่ไม่สมบูรณ์น่าจะไม่ทัน ท่านบอกช้าไป แต่โชคดีที่ท่ามกลางความโกลาหลยังมีตัวหนึ่งที่นอนนิ่งในกล่องเป็ของคุณชายเมืองผู้ดี ดังนั้นจึงมีตะขาบดวงแข็งรอดจากการถูกสังหารหมู่ถึงหนึ่งตัว
ส่วนผู้คนในห้องทั้งหลายรอดพ้นหายนะครั้งใหญ่ เพราะบอดี้การ์ดสวมหน้ากากเงิน หงผูเย่ยังยืนนิ่งใไม่หายหลายคนก็มีอาการเช่นเดียวกันเธอ
จ้าวจิงถิงสบตาเข่อซิงแล้วหันไปมองเหรินซวงอิ๋น เขารู้ว่าตอนโดนพิษตะขาบได้คนผู้นี้ช่วยไว้ถึงจะขอบคุณไปแล้วแต่ก็อยากจะคุยอีกหลายคำ เขาชอบคนมีฝีมือถ้าดึงมาทำงานด้วยได้นับว่าลาภลอย
“นี่มันหมายความว่ายังไงท่านเติ้ง”ท่านผู้เฒ่าฉือไม่พอใจอย่างยิ่ง คนอื่นก็แย่งกันออกเสียงว่าทางการทำแบบนี้หวังผลอะไร
“จะฆ่าพวกเราทุกตระกูลเลยใช่หรือไม่”
“ใจเย็นก่อนนะครับ ทุกท่านโปรดอยู่ในความสงบผมเอาเกียรติทหารเป็ประกัน เอาชีวิต เอาความภาคภูมิของผมด้วยก็ได้ถ้าผมพูดไม่จริงแม้ครึ่งคำ ขอให้ปั้นปลายเจอแต่หายนะคนที่รักตายทรมานด้วยพิษของสัตว์ชั้นต่ำ ผมสาบานทางการไม่มีเจตนาจะทำร้ายทุกคน”
เติ้งไห่โยนเื่นี้ไปให้คนที่น่าสงสัยที่สุด“คุณหนิงเทียน คุณเป็หัวหน้ากลุ่มตะขาบพิษ มีอะไรจะพูดกับพวกเราหน่อยหรือไม่”
หนิงเทียนลุกขึ้นด้วยท่าทีร้อนใจ ใและคับแค้น “ผมไม้ได้ทำ ขอถามทุกท่าน ถ้าเป็ผมจริง จะโง่เผยหลักฐานขนาดนี้เหรอ”
มีคนกล่าวสวน“ต่อให้ผมเป็คนที่ถูกกล่าวหา ก็ต้องบอกว่าผมบริสุทธิ์ ใครมันจะโง่ยอมรับ”
“ใช่ ๆ ผมเห็นด้วยนะ”เข่อซิงรีบสนับสนุนพี่ใหญ่จ้าว ส่วนคุณชายเหย่ยังไม่หายใ จึงคิดอะไรไม่ออก
“คุณชายจ้าวพูดถูก”คราวนี้เป็คุณหนูใจกล้าที่สุดในห้อง ซูมี่จับมือกับหนิงเหมยออกความคิดเห็น
“ถ้าเื่นี้ไม่เกี่ยวกับทางการจริงท่านเติ้งต้องมีคำตอบให้พวกเรา ส่วนคุณชายหนิง คุณว่าไม่ใช่ตะขาบของคุณงั้นอะไรยืนยันได้บ้างว่าคุณพูดจริง ตะขาบที่ไหนก็ไม่ต่างไม่ใช่เหรอ”
หนิงเทียนโค้งให้ทุกคนที่รุมเขาคนเดียว“ด้วยความเคารพทุกท่าน ตะขาบของพวกเราไม่มีตะขาบโลหิตแน่นอน ตะขาบชนิดนี้หายากและต้องเลี้ยงด้วยเืสด มันถึงจะแข็งแรงและไม่ตายง่าย พิษของมันร้ายกาจตัวมันว่าราคาแพงแล้ว ยาแก้พิษกลับแพงยิ่งกว่า ผู้นำกลุ่มคนก่อนเห็นว่าไม่ปลอดภัยไม่คุ้มกับค่าจ้าง จึงห้ามไม่ให้มีตะขาบชนิดนี้อยู่ในกลุ่มเรา”
ปิ่นซานพูดแทรก “แล้วคิดว่าใครจะเลี้ยงมันได้แถมตั้งหลายตัวด้วย ตะขาบโลหิต ไม่ใช่หมาแมว”
“นอกจากคุณชายหนิงแล้ว คิดว่าในห้องนี้จะมีใครที่มีความสามารถเช่นนั้น” คุณนายผู้เฒ่าฟางเองก็สงสัยเขา
หนิงเทียนไม่ได้แก้ตัวอีกบางทีอาจจะนึกคำแก้ตัวไม่ออกด้วย เหรินซวงอิ๋นไล่มองทุกคนในนี้มีคนอยู่สองประเภทคือ ยังไม่หายตระหนกใกับพวกที่จ้องหนิงเทียนเหมือนจะลากออกมาเผาทั้งเป็
มีคนเดียวเท่านั้นที่ั์ตายิ้ม
ยิ้ม?
เลี่ยงจิน หนึ่งในผู้นำกลุ่มกวางปีศาจ
ถ้าเป็เขาจริงก็นับว่าเป็การลงมือที่ไร้ศักดิ์ศรีมากเรียกตัวเองว่ากวางปีศาจ แต่กลับใช้ตะขาบเป็อาวุธไม่ย้ายไปรวบกลุ่มกับหนิงเทียนซะล่ะ
ว่าแต่ว่า ใครกันที่เป็ผู้ว่าจ้าง
เหรินซวงอิ๋นกำลังวิเคราะห์สถานการณ์จ้าวจิงถิงก็เอ่ยถึงบางสิ่ง “คนลงมืออาจเป็หนึ่งในห้องนี้ตะขาบโลหิตพิษร้ายกาจต้องมียาแก้ถึงจะไม่เป็อะไรมากดังนั้นคนที่เป็เ้าของมันต้องพกยาแก้มาด้วยแน่อาศัย่วุ่นวายรีบกินเอาตัวรอดก็ปลอดภัยแล้ว”
“คุณชายจ้าวฉลาดหลักแหลมสมกับเป็ว่าที่ประมุขตระกูลจ้าว” อูลาเยว่เล่อกล่าวชม แล้วเสนอบ้าง
“ท่านเติ้งค้นตัวทุกคนเถอะค่ะ”เติ้งไห่กำลังตัดสินใจ ฉือตันก็พูดขึ้นบ้าง
“อย่าหาว่าผมขัดเลยนะแต่ถ้าคนร้ายกินยากันเอาไว้ก่อนล่ะ พิษตะขาบมีวิธีแก้สองอย่างยากับรีดพิษวิธีหลังคงไม่มีใครทำได้ นอกจากหมอยา หรือผู้มีกำลังภายในแก่กล้า”จ้าวจิงถิงกับเข่อซิงรู้สึกถึงหลังมือที่ถูกพันแผลอยู่
ใครว่าไม่มี
แต่ประมุขตระกูลฉือไม่รู้ว่ามีคนเก่งแบบนั้นอยู่เขากล่าวต่อ
“ยาก็มีทั้งที่กินป้องกัน กับยาแก้ยาป้องกันกินก่อนแล้วหากโดนกัด พิษจะไม่กระจาย อาการจะไม่หนัก ยาแก้กินหลังถูกกัดแล้วจะหลับยาว ถ้าเลือกได้ก็คงกินป้องกันไว้แล้ว”
หนิงเทียนได้โอกาสพูดแล้วเขารีบโยนความผิดเหมือนโยนเผือกร้อน ที่ถือนานไปมือพาลจะพอง
“ประมุขฉือคุณเองก็มีความรู้เื่นี้เป็อย่างดี ทำไมทีงี้ไม่สงสัยเขาล่ะ”คนอื่นในห้องดูเหมือนคล้อยตาม
ฉือตันตวาด
“ไร้สาระ!! ฉันไม่ได้สิ้นไร้ไม้ตอกขนาดจะใช้งานสัตว์ชั้นต่ำทั่วทะเลปัจจิมหากพวกเราตระกูลฉือไม่ตรงไปตรงมา แล้วใครคู่ควรกับคำนั้น”
“คนที่ตรงไปตรงมาบนเกาะฟางจิง ฮ่าฮ่าฮ่าถ้ามีคนแบบนั้นจริงน่ากลัวว่าคงตายไปหมดแล้ว” คนที่ออกความเห็นตอกหน้าฉือตันคือคู่แค้นเก่าอย่างหนิงเหมย
สองผู้นำจากทะเลปัจจิมตาขวางมองหนิงเหมยทันที ก่อนจะถกเถียงกันมากกว่านั้นเติ้งไห่ก็รีบไกล่เกลี่ย
“ทุกท่านครับ โปรดใจเย็นก่อนวันนี้ผมต้องให้ความกระจ่างเื่นี้ได้แน่ เอาเป็ว่า พวกเราจะค้นหายาแก้พิษก่อนถ้าไม่เจอค่อยหาทางอื่น แบบนี้ทุกคนเห็นว่ายังไง”
แต่ละคนพยักหน้ายังดีกว่าปล่อยทุกคนกลับโดยไม่มีข้อสรุป คนที่มั่นใจว่าไม่ใช่ฝีมือตัวเองเห็นว่าค้นดูก่อนก็ไม่เสียหาย ปล่อยไปจะยิ่งจับมือใครดมไม่ได้
“ฉันเวียนหัว”เสียงคุณนายหงหันไปพูดกับบอดี้การ์ด ชายหนุ่มสวมหน้ากากรีบเข้ามาประคองนายจ้าง
“ผมไม่มียาดม คุณไหวนะครับ”เสียงของเขาเบามาก เพราะกลัวว่าจ้าวจิงถิงกับเข่อซิงจะได้ยินแล้วรู้ว่าเป็ใคร
ตอนช่วยคุณชายใหญ่จ้าวเหรินซวงอิ๋นไม่ได้พูดอะไรตอนเขามีสติ เขาน่าจะไม่รู้ว่าเป็ภรรยาของตนส่วนตอนช่วยเข่อซิง เขาไม่ได้สวมหน้ากาก เข่อซิงรู้ว่าเป็คุณนายเล็กจ้าวช่วยไว้แต่ไม่รู้ว่าเหรินซวงอิ๋นคือคนเดียวกับบอดี้การ์ดที่ตระกูลหงพกมาด้วย
“อืม” หงผูเย่จำใจพยักหน้ากลัวแค่ไหนก็ยังกลับไม่ได้ เหล่าผู้มีความแค้นกับตระกูลหงมองมาสายตาทั้งดูถูกและสะใจ ยังไม่ถูกกัดไม่ใช่เหรอ ทำอย่างกับจะตาย
ยัยคุณนายสำออย!!!
่เวลาของการค้นตัวเริ่มขึ้นพวกผู้หญิงถูกแยกไปอีกห้อง เหรินซวงอิ๋นรีบตามหงผูเหย่ไปจ้าวจิงถิงหาจังหวะจะเข้าไปคุยก็ไม่ทันเสียแล้ว
“คุณชายจ้าวขออนุญาตครับ”เ้าหน้าที่คนหนึ่งเรียก จ้าวจิงถิงยืนตรงให้เขาค้นตามสบาย
ตอนที่เขาถอดสูทตัวนอกออกเผยให้เห็นผ้าพันแผลที่มือ พลันเห็นสายตาใวูบหนึ่ง มาจากทางฝั่งผู้นำกลุ่มกวางปีศาจแม้จะเพียงเสี้ยววิ เขาก็มั่นใจ คนผู้นี้รู้เห็นกับที่เขาถูกลอบทำร้ายไม่แน่อาจจะเป็เ้าของตะขาบ เพียงแต่ว่าใครกันที่จ้างสองพี่น้อง
"คุณชายเข่อาเ็เหรอครับ"เ้าหน้าที่ถาม เข่อซิงตอบเสียงธรรมดา
"ครับาเ็เล็กน้อยไม่เป็อะไรมาก"
“ใครกันเก่งถึงขั้นทำร้ายคุณชายเข่อซิงนักสู้อันดับหนึ่งแห่งหลี่เจี๋ยได้” เยว่ส่างคุณชายรองเมืองผู้ดีที่ตอนนี้หายจากอาการใแล้ว ถามขึ้น แล้วพอเขาหันไปเจอกับแผลบริเวณเดียวกันบนมือจ้าวจิงถิง
“หื้ม พี่ใหญ่จ้าวก็าเ็เหมือนกันพวกคุณสองคน ไปตีกันมาเหรอ”
ไม่มีใครตอบสักคน เยว่ส่างเค้นเสียง“เฮอะ” อยากจะคาดคั้นเหมือนกัน แต่เยว่ส่างรู้ตัว เทียบเื่กำลังการต่อสู้เขาเอาชนะสองคนนี้ไม่ได้ คนหนึ่งเป็คุณชายใหญ่ไร้ความเมตตาอีกคนเป็นักสู้เวทีใต้ดิน อันดับหนึ่งเชียวนะ ปัญญาชนบอบบางเช่นตนจะเอาอะไรไปสู้
ไว้กลับไปก่อน ค่อยให้คนสืบใช้เงินแก้ปัญหาง่ายกว่าใช้กำลัง
คนถามเลิกสนใจ แต่คนอื่นในห้องไม่ใช่ตอนนี้ต่างมองมาทางสองคนที่มีแผลแล้วก็สงสัย
แผลที่หลังมือ...คงไม่ใช่ถูกตะขาบกัดใช่ไหม?
แล้วถ้าใช่ ทำไมถึงดูไม่เป็อะไรเลยหรือว่า...มียาแก้พิษ!! ไม่ก็กินยาป้องกันไว้ก่อนแล้ว
ปิ่นซานกระซิบบางอย่างกับเติ้งไห่ท่านนายพลจำต้องออกหน้า “คุณชายใหญ่จ้าว คุณชายเล็กเข่อพอจะเปิดแผลของพวกคุณให้เราดูหน่อยได้หรือไม่”
“ไม่ได้” จ้าวจิงถิงตอบ“แผลของผมโดนของมีคมบาด แต่ขอไม่กล่าวถึงรายละเอียด ถ้าท่านเติ้งและทุกคนสงสัยว่าผมถูกตะขาบกัดหรือไม่อยากจะดูให้ได้ เช่นนั้นถ้าเปิดออกมาเป็แผลจากของมีคมจริงทุกคนจะชดเชยให้ผมยังไงไม่ทราบ”
ปิ่นซานคนต้นคิดร้อนใจ“ก็แค่เปิดดูหน่อย ให้สบายใจกันแค่นี้เอง หรือคุณชายจ้าวมีเื่ต้องปกปิด”
เข่อซิงรีบหนุนพี่ใหญ่จ้าวพันธมิตรของตนทันทีไม่ใช่แค่จ้าวจิงถิงคนเดียวที่ไม่อยากให้ใครเห็นแผล เขาเองก็ไม่ต่างกันที่พวกเขาไม่พูดเื่ถูกตะขาบกัดั้แ่แรกนั้น เพราะอยากดูท่าทีว่าใครคือคนร้ายแต่กลายเป็ว่าถ้าคนอื่นมาเห็นทีหลังมันจะกลายเป็น่าสงสัยว่าเขาทั้งคู่เป็ผู้ต้องสงสัยซะเอง
ใครใช้ให้โชคดีมีคนช่วยไว้กันเล่า
“ประมุขปิ่น ถ้ามีคนสงสัยคุณบ้างคุณจะยินดีงั้นสิ”
“ผมไม่ได้ทำ ผมก็ต้องยินดีเปิดให้ทุกคนดูพูดแบบนี้ใครก็พูดได้คุณชายเข่อ เถียงกันไปมาก็เสียเวลา เปิด ๆ มาเถอะน่า”
เสียงเด็ดขาดของจ้าวจิงถิงดังขึ้นใหม่
“เอาแบบนี้แล้วกัน ผมยินดีให้ทุกคนดูแผลแต่อย่างที่บอก แผลของผมเป็แผลจากการถูกของมีคมบาด เืแห้งหมดแล้วผ้าพันแผลก็พันแน่น แกะออกมามันก็ต้องเจ็บ ผมต้องยอมเจ็บ? ดังนั้นถ้าแผลเป็แค่แผลทั่วไปงั้นงานใหญ่สองงานวันนี้ ผมกับเข่อซิงจะมีสิทธิ์ได้ไป ว่าไงครับทุกท่านยอมแลกหรือเปล่า”
แต่ละคนไม่พอใจทันทีเข่อซิงยิ้มให้พี่ใหญ่จ้าว สมแล้วที่ผมยอมร่วมมือด้วย สามีเด็ดขาดภรรยามากความสามารถ แบบนี้ตระกูลจ้าวกับตระกูลเข่อ คงได้เป็มิตรกันไปอีกนาน
“จะได้ยังไง ก็ได้ ๆ ไม่ดูก็ไม่ดู”
“ท่านผู้เฒ่าตระกูลฉือ”ปิ่นซานเสียงดังใส่ อีกนิดคงเข้าไปต่อยคนแก่ให้หลับ ๆ ไปซะ ตาแก่เห็นแก่ได้เอ๊ยเขาคิดว่าตัวเองเป็คนเห็นแก่ได้ที่สุดแล้วนะ ไม่คิดว่าเหนือฟ้ายังมีฟ้า
โครงการที่แย่งชิงกันวันนี้สำหรับปิ่นซานไม่สำคัญมากเท่าตระกูลอื่น ปิ่นซานมีงานลักษณะนี้ในมืออยู่หลายงานที่อยากทำงานร่วมกับทางการก็แค่หวังเส้นสายเพิ่ม แต่ถ้าไม่ได้ก็ไม่เสียอะไร ดังนั้นเื่งานไม่สำคัญเท่าหาคนที่กล้าลอบทำร้ายตน
“ขอโทษด้วยประมุขปิ่น"ชายแก่แสดงจุดยืนความเห็นแก่ได้ "ผมมาที่นี่ไม่ใช่เพื่อหาตัวคนร้ายนั่นมันไม่ใช่หน้าที่ผม”
“ฉุนซือเห็นด้วยกับท่านผู้เฒ่าฉืออีกอย่างเราควรเคารพความเป็ส่วนตัวของคุณชายจ้าวและคุณชายเข่อด้วย”
จ้าวจิงถิงกับเข่อซิงก้มหัวเล็กน้อยขอบคุณเขา ปิ่นซานเอาชนะไม่ได้ก็หน้าบึ้งหน้าตึงมองเขม่นเ้าจิงถิงและเข่อซิงตาไม่กะพริบคังข่ายและลูกน้องของตระกูลเข่อต่างเฝ้าระวังเขาเป็พิเศษ
เ้าหน้าที่กลับมารายงานเติ้งไห่ว่าบรรดาผู้นำหญิงไม่พบยาแก้ พวกลูกน้องแต่ละตระกูลซึ่งไม่ได้ติดตามมาด้วยก็เช่นกัน
“ไม่พบยาแก้ คราวนี้เอาไงต่อดีล่ะ”
เติ้งไห่บ่นหนักใจ งานใหญ่ยังไม่ลุล่วง ดันมีเื่ยุ่งยากมาแทรก
“คุณชายเลี่ยงคุณสองคนไม่พูดอะไรสักหน่อยเหรอครับ”
พอจ้าวจิงถิงถาม คนอื่นก็เริ่มรู้สึกใช่แล้ว สองผู้นำกลุ่มกวางปีศาจไม่พูดสักคำั้แ่เกิดเื่เหมือนแยกตัวเป็ผู้ชมโดยปริยาย
เลี่ยงคนพี่พูดปนขำ“พวกท่านเทพเซียนยังหาทางออกไม่ได้ พวกผมคนป่าคนเถื่อนจะเอาปัญญาที่ไหนไปช่วยกันล่ะครับ”
เลี่ยงคนน้องหัวเราะ“ถ้าพวกผมแสดงความคิดเห็น แล้วใครจะยอมฟัง”
เติ้งไห่บอกพวกเขา “ทุกคนมีสิทธิ์แสดงความคิดเห็นครับแล้วพวกคุณคิดยังไง”
“ก็” เลี่ยงจินคนน้องปรายตามองหนิงเทียน“ที่คนร้ายใช้ก่อเื่คือตะขาบหากพูดว่าจงใจใช้เพื่อให้ดูเหมือนเป็ฝีมือกลุ่มตะขาบพิษก็ใช่แต่ทุกคนไม่ลองคิดกลับกันดูล่ะ ถ้าคุณชายหนิงเล่นลูกไม้คิดย้อนไปย้อนมา ทำให้ดูเหมือนจงใจว่าตนทำเพื่อให้คนสงสัยว่าเขาโดนใส่ร้าย แต่ที่จริงเขานั่นแหละที่ทำ”
ซับซ้อนไปกันใหญ่
ในระหว่างนั้นหนิงเทียนก็เถียง“งั้นก็เป็ไปได้ว่าอาจเป็ฝีมือพวกคุณเหมือนกัน ทำเหมือนผมโดนใส่ร้ายแต่ก็ออกมาพูดให้ทุกคนไขว่เขวว่าเป็แผนของผม ที่จริงพวกคุณกวางปีศาจต่างหากเป็เ้าของผลงานโดยมีคุณชายจ้าวเป็ผู้บงการ ไม่งั้นเขาจะเรียกถามความเห็นพวกคุณเหรอ”
จ้าวจิงถิงตวัดสายตาเย็นมองไปทางคนที่โยงตนไปเกี่ยวแบบไร้เหตุผล
“พูดลอย ๆ ไม่มีหลักฐานคุณชายหนิงที่นี่ไม่ใช่เกาะเจียวเมิ่งของคุณนะครับ”
หนิงเทียนที่ขาดสติไปชั่วครู่ไม่กล้าอ้าปากอีกไม่ว่าตระกูลไหนคืนนี้ก็ไม่ควรมีเื่ด้วยแต่ดูเหมือนทุกตระกูลอยากมีเื่กับเขาให้ได้ ให้ตายไม่น่ามาเลยจริง ๆ
“ถ้าอย่างนั้นจะให้ผมทำยังไงผมบอกแล้วตะขาบโลหิตเราไม่ได้เลี้ยง ไม่เชื่อไปค้นที่บ้านเลย”
ทางฝั่งตัวแทนหญิงกลับมาแล้วแต่ละคนหน้าตึงไม่มองหน้ากันเลย คาดว่าคงจะมีการปะทะฝีปากมาพอสมควร
“ฉันเพิ่งนึกขึ้นได้” อยู่ดี ๆหงผูเหย่ก็ฉลาดขึ้นมา เธอเสนอวิธีหาตัวคนร้าย
“ตะขาบโลหิตเป็สัตว์ชนิดพิเศษมันจะดึงดูดพวกเดียวกัน ขอแค่เราเอาตะขาบตัวที่ยังไม่ตายปล่อยให้มันเดินมันจะพุ่งไปหาคนที่มีกลิ่นชนิดเดียวกัน หมายถึงคนผู้นั้นจะต้องคลุกคลีหรืออยู่กับพวกมันมานาน ก็จะมีกลิ่นของมันติดตัวอยู่”
หนิงเทียนรีบเห็นด้วย“มีเื่เช่นนี้จริง ๆ ผมลืมไปเลย” ผู้นำกลุ่มตะขาบพิษยืนยันข้อมูลทุกคนก็ไม่กล้าไม่เชื่อ
จ้าวจิงถิงหรี่มามองไปยังผู้คุ้มกันของคุณนายหงคิดวิธีนี้ออกมาได้ ต้องไม่ใช่แค่บอดี้การ์ดธรรมดา ไหนจะที่มาช่วยเขาถอนพิษอีกคนผู้นี้ให้ตระกูลไหนได้ไปคงน่ากลัว
“มีวิธีนี้ด้วย ดี!!งั้นพวกเรามาพิสูจน์กัน”
เติ้งไห่ดีใจ ในที่สุดจะหาทางออกเจอแล้วหงผูเหย่ได้หน้าเพราะเป็คนเสนอวิธี เหรินซวงอิ๋นยืนสงบอยู่หลังคุณนายหง ทำหน้าที่ผู้คุ้มกันให้ดีพูดให้น้อย ระวังให้มาก
คนอื่นก็เหมือนกับเขาตอนที่ทุกคนในห้องกำลังใจจดใจจ่อรอโชว์จับคนร้ายบอดี้การ์ดของแต่ละคนก็เฝ้าระวังความปลอดภัยให้เ้านายของตนอย่างสุดความสามารถ
“แล้วถ้ามันเข้าหาผิดคนล่ะ”ทั้งหมดในห้องไม่มีใครร้อนใจไปกว่าคนร้าย วินาทีที่ความสงสัยดังขึ้นจากหนึ่งในสองผู้นำกลุ่มกวางปีศาจความสงสัยก็ได้ตกเป็ของพวกเขาแล้ว
“สัตว์ชั้นต่ำก็มีสมองของสัตว์ชั้นต่ำพวกมันมีสัญชาตญาณ ไร้เล่ห์ ไม่เหมือนคน” หนิงเทียนถามกลับ“คุณชายเลี่ยงกังวลงั้นเหรอครับ”
เลี่ยงหวงมองน้องชายแล้วส่ายหน้าเขาเคยสอนน้องแล้วว่า คนจะทำการใหญ่ใจต้องสงบก่อนเป็อย่างแรก กลัวไปก็เท่านั้น
แต่ดูเหมือนว่าคงต้องสอนใหม่อีกรอบเพราะตอนนี้เลี่ยงจินเหมือนจะจำไม่ได้
ทุกคนแทบจะกลั้นหายใจตอนที่ตะขาบโลหิตตัวเดียวที่เหลือรอดไต่ออกมาจากกล่องเหรินซวงอิ๋นนึกถึงตอนที่มันกัดคุณชายใหญ่จ้าวแล้วก็ไต่เข้าไปในงานที่แท้มันมีจุดหมาย คาดว่าคงไต่กลับไปหาเ้าของ
ตะขาบเลือกไปทางที่นั่งฝั่งขวาสองพี่น้องเ้าสำอางผู้นำกลุ่มกวางปีศาจ เลี่ยงหวงจ้องเ้าสัตว์ร้ายตาไม่กระพริบเลี่ยงจินเริ่มกระสับกระส่าย
หนิงเทียนกล่าว “คุณชายใหญ่เลี่ยงดูคุณไม่กังวลเลยนะ เห็นชัด ๆ ว่ามันตรงไปหาพวกคุณ” เลี่ยงหวงจับแขนน้องชายไว้ไม่ให้พูด เขาจะตอบเอง
“คุณชายหนิงพูดเกินไปลูกผู้ชายบนเกาะเจียวเมิ่งอย่างพวกเรา ต่อให้ความตายมาอยู่ตรงหน้าก็ไม่กลัวหรือว่าไม่จริง”
หนิงเทียนยิ้มมุมปากปิ่นซานที่นั่งห่างออกไปพูดลอย ๆ
“เฮอะ ไม่กลัวตายไม่กลัวตายแล้วจะอยู่ไปทำไม ขี้คุยเกินไปรึเปล่า”
เลี่ยงจินกับเลี่ยงหวงไม่ได้โต้ตอบเพราะตอนนี้ตะขาบเดินมาหยุดอยู่ตรงหน้าพวกเขาแล้ว
ใครบางคนะโและชี้มาที่พวกเขา“ฝีมือกลุ่มกวางปีศาจ”
ลูกน้องสองคนที่ติดตามมาด้วยขยับตัวหมายจะขัดขวางการจับกุม แต่เ้าหน้าที่เยอะกว่า นายพลสั่งให้จับพวกเขาไว้ก็ไม่มีใครสามารถหลุดรอดไปได้
“เื่สอบสวนหาตัวคนจ้างวานให้เป็หน้าที่ผมเถอะ คืนนี้พวกเราเสียเวลากันมากแล้ว ต้องขอบคุณคุณนายหงและลูกน้องของคุณ ที่ช่วยพวกเราไว้ และช่วยชี้แนะวิธีดี ๆ เช่นนี้”
“ท่านเติ้งกล่าวเกินไปค่ะ เื่เล็กน้อยพวกเราตระกูลหง ยึดถือความถูกต้องเป็อันดับแรก”
บรรดาคนที่มีความแค้นฝังหุ่นกับตระกูลนี้ต่างมีท่าทีรับไม่ได้