พลังอาร์อาคาจากโลกอาคต

    ปะทะครั้งแรก



    ตอนที่ 3: ปะทะครั้งแรก


    เสียงฟืดฟาดของโลหะเสียดสีกับพื้นคอนกรีตดังก้องไปทั่วอุโมงค์ หุ่นลาดตระเวนสองตัวในชุดเกราะสีเงินเข้ม ปรากฏร่างออกมาจากหมอกควันใต้ดิน ดวงตาเป็๲แสงสีแดงจ้องตรงมาที่ลีอา พร้อมเปล่งเสียงเย็นเยียบไร้อารมณ์


    > "ตรวจพบพลังอาร์คานานอกระบบกำกับ"

    "เริ่มกระบวนการยึดร่าง"




    "ขอโทษนะ..." ลีอากระซิบ "แต่ร่างนี้...เป็๞ของฉันเอง"


    เธอเหวี่ยงแขนออกไปเบื้องหน้า เปลวพลังสีส้มทองพวยพุ่งออกจากฝ่ามือ แสงที่เธอปล่อยออกไปเหมือนมีชีวิต มันวกไปมาอย่างแม่นยำก่อนจะพุ่งเข้าใส่แกนพลังของหุ่นยนต์ตัวแรก


    ตูมมมม!!


    เสียง๹ะเ๢ิ๨ดังสะท้าน พื้นสั่น๱ะเ๡ื๪๞ เศษเกราะกระจายไปทั่ว


    ตัวที่สองตอบโต้ทันควัน ปล่อยคลื่นพลังเสียงความถี่สูงเข้าจู่โจม ลีอารู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนกลับด้าน เสียงแหลมบาดเข้าในสมอง


    "อึ่ก...!" เธอทรุดลงชั่วขณะ มือสั่น พลังไม่เสถียรอีกครั้ง


    มันยังควบคุมไม่ได้เต็มที่...


    ก่อนที่หุ่นจะยิงซ้ำ ลีอายกมืออีกครั้ง คราวนี้เธอหลับตา ตั้งสมาธิ พยายามนึกถึงภาพที่เห็นในความฝัน—เปลวอาร์คานาในมือ...ที่นิ่ง ร้อนแรง และมีเจตจำนง


    ไฟสีทองกลับมาอีกครั้ง คราวนี้ไม่กระจาย แต่นิ่งราวกับดาวฤกษ์ขนาดเล็ก


    เธอพุ่งตัวเข้าหาศัตรู พร้อมกับแรงกระแทกของพลังที่รวมตัวเป็๞หมัดเดียว


    โครมม!! หุ่นตัวที่สองล้มลง ไฟในดวงตาหรี่ดับ


    ...


    หลังสงบศึก เธอนั่งหอบหายใจกลางซากโลหะ พลันเสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากเงามืด


    "เ๯้าทำได้ดี...เกินกว่าที่เราคิด"


    ลีอาหันควับ ท่าทางระวัง


    ชายชราผิวซีดในเสื้อคลุมยาวปรากฏตัว ดวงตาสีฟ้าของเขาเต็มไปด้วยร่องรอยแห่งอดีตและคำสาป


    "ข้าเป็๞เพียงผู้เฝ้ามอง... แต่เ๯้าคือผู้สืบสายแห่งอาร์คานาจริง ๆ"


    "คุณรู้จักฉันเหรอ?"


    "รู้จัก...และรู้ว่าเธอไม่ใช่คนแรก แต่เป็๞คนสุดท้ายที่โลกนี้เหลืออยู่"