ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ที่ผ่านมา อาวุธทั่วไปที่ถังฮวนหลอมสร้างขึ้นมา ก็ล้วน เอามาขายให้แก่ผู้เฒ่าร่างท้วมผู้นี้เสมอ... เอ่อ หมายถึงเจ้าหนุ่มน้อยถังฮวน หลังจากที่วิญญาณเขาเข้าครอบครองร่างนี้ อีกทั้งรับเอาความทรงจําของเด็กหนุ่มมาด้วยนั้น เมื่อได้หลอมรวมเป็นหนึ่งในสองสามวันมานี้ เขาก็พบว่าตนเองมักจะคิดว่า ตนเองก็คือเด็กหนุ่มคนนั้นอย่างไม่รู้สึกตัวเอาเสียแล้ว
แม้กระทั่งนิสัยของเขาเอง ถังฮวนก็พบว่าได้รับผล กระทบและเปลี่ยนไปมากเช่นกัน จริง ๆ แล้วเขาในชาติก่อน เป็นคนเงียบ ๆ พูดน้อย แต่ทว่าในตอนนี้กลับร่าเริงมีชีวิตชีวาขึ้นมามากนัก
ยังดีที่สิ่งนี้ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายอะไร ถังฮวนก็ได้แต่ปล่อยเลยตามเลยไป
ผู้เฒ่าร่างท้วมเพิ่งเปิดประตูร้านออกมา และยืนหาวอยู่หน้าบานประตู พอเห็นถังฮวนก็ยิ้มตาหยีพลางพูดขึ้นว่า "เจ้าถังน้อย มาครั้งนี้จะขายอาวุธอะไร เหรียญทองสามเหรียญที่ได้จากการขายดาบเมื่อวันก่อนใช้หมดแล้วหรือ”
"เจ้าถังน้อย ?”
ได้ยินคําเรียกขานนี้อีกครั้ง ถังฮวนก็อดจะสะท้านขึ้นมาไม่ได้ เหลือบตามองบนพลางส่งเสียงที่ดีในลําคอสองทีก่อนจะพูดขึ้น
“ยังใช้ไม่หมดแล้วจะขายอาวุธอีกไม่ได้หรือ?"
เขาเดินผ่านผู้เฒ่าร่างท้วมเข้าไปในร้านอย่างรวดเร็ว และวางหอผ้าที่แบกอยู่บนบ่าลงบนตู้สินค้าอย่างแรง เปิดออก พลางพูดด้วยท่าทีสบาย ๆ ว่า
"ท่านผู้เฒ่า ลองมาดูสิว่าเป็นเงินเท่าไร" ขณะที่พูดนั้น กระบี่ทั้งสามเล่มที่หลอมสร้างเมื่อวานนี้ก็ปรากฏสู่สายตา
ในร้านมีฝักดาบที่สําเร็จรูปแล้ว ถังฮวนจึงสวมให้กับกระบี่แต่ละเล่ม เพื่อปกปิดความคมกล้าของมัน
"เหมือนเดิมนะ อาวุธทั่วไปแลกกับเหรียญทองหนึ่งเหรียญ”
ผู้เฒ่าร่างท้วมหยิบกระบี่หนักขึ้นมาได้อย่างง่ายดาย พลางชักออกจากฝักแสงดํามันวาวสาดกระทบเข้าสู่นัยน์ตา ไอเย็นยะเยือกแผ่ต้องใบหน้า ส่งผลให้ผู้เฒ่าร่างท้วมสั่นเทาและขนลุกเกรียวไปทั่วทั้งร่าง
"โอ้ ไม่เลวนี่ ฝีมือก้าวหน้าขึ้นเล็กน้อยนะ”
ดวงตาเล็กที่หรี่ลงของผู้เฒ่าร่างท้วมส่อแววประหลาดใจอย่างยากจับสังเกต ก่อนจะระบายยิ้มบนใบหน้าพลางกล่าว “คุณภาพของกระบี่เล่มนี้ ดีกว่าดาบทั้งสามเล่มนั้นมากนัก เชียว เอาอย่างนี้ก็แล้วกัน เจ้าถังน้อย ข้าให้เจ้าหกเหรียญทองเป็นไง ราคานี้ขึ้นเป็นเท่าตัวของวันก่อนเลยนะ”
"ต่อหนึ่งเล่มอย่างนั้นหรือ" เปลือกตาของถังฮวนเบิกขึ้นเล็กน้อย
"ไม่ สามเล่มสิ”
ผู้เฒ่าร่างท้วมยิ้มตาหยีพร้อมชูสามนิ้ว ถังฮวนมิได้กล่าวสิ่งใด เพียงแย่งเอากระบี่หนักและฝักในมือของผู้เฒ่ากลับคืนมา ห่อไว้ในผ้าและแบกขึ้นบ่าเตรียมเดินออกจากร้าน
เมื่อผู้เฒ่าร่างท้วมเห็นดังนี้ ก็รีบรั้งถังฮวนเอาไว้
"เจ้าถังน้อย เจ้าจะรีบไปไหนกัน ก็ได้ ๆ ข้ายอมถอยให้ หกเหรียญทองต่อหนึ่งเล่ม...หกเหรียญเชียวนะ ค่ำวันก่อนดาบเล่มเดียว ยังแค่หนึ่งเหรียญทองเท่านั้นเอง ตอนนี้ราคากระบี่เล่มเดียวก็สูงขึ้นมาตั้งหลายเท่าตัวแล้วนะ ปู่จอมอ้วนอย่างข้าใจกว้างพอไหมเล่า”
"ท่านผู้เฒ่า ทําไมท่านยังไม่ตายให้พ้น ๆ ไปเสีย”
ถังฮวนสบถด่าเสียงดัง ชักมือกลับและหมายจะเดิน ออกจากร้านไป แต่กลับถูกผู้เฒ่าร่างท้วมทั้งตัวไว้อย่างแน่นหนา "เจ้าถังน้อย อย่าเคืองไปเลย ถ้าอย่างนั้นเจ้าบอกมาเลยว่าเจ้าจะขายเท่าไร”
“กระบี่หนึ่งเล่มแลกกับสองร้อยเหรียญทอง"
ถังฮวนบอกออกมาอย่างไม่คิดเกรงใจ
แน่นอนว่าเขาไม่ได้อยากจะออกจากร้านไปจริง ๆ ร้านอาวุธในเมืองนู่ลั่งที่เขาคุ้นเคยที่สุดก็มีแค่ร้านนี้ร้านเดียว เท่านั้นเอง
แต่ผู้เฒ่าร่างท้วมผู้นี้ก็สุดแสนจะตระหนี่เสียเหลือเกิน หากขายให้เขาแค่หกเหรียญทองจริง ๆ แล้วจะต้องหลอม สร้างอาวุธอีกสักเท่าไรเล่า ถึงจะมีปัญญาซื้ออัคคีบริสุทธิ์ได้
"สองร้อยเหรียญทองเลยเชียวหรือ นี่เจ้าคิดจะปล้นกันเลยหรือยังไง" ผู้เฒ่าร่างท้วมร้องเรียกขึ้นมาจนไขมันบนใบหน้าสะเทือนเลือนลั่น
"ท่านผู้เฒ่า ลองใช้ใจอันกว้างใหญ่ของท่านคิดดูสิ ว่า ราคานี้มันเกินไปหรือไม่”
ถังฮวนยิ้มเย็นพร้อมกล่าวขึ้น
แม้ว่าเขาจะไม่เคยหลอมสร้างอาวุธขั้นเริ่มต้น แต่ก็ เคยพบเห็นมาไม่น้อย กระบี่ทั้งสามเล่มที่เขาสร้างเมื่อวานนี้ แต่ละเล่มล้วนแล้วแต่แข็งแกร่งกว่าอาวุธขั้นเริ่มต้นทั่วไปอยู่แล้ว การที่เขาเปิดราคาที่สองร้อยเหรียญทองนั้น อาจจะฟังดูสูงไปบ้าง แต่ก็ไม่ถือว่าเกินไปนัก และแน่นอนว่าเขาก็ตั้งมาเพื่อต่อราคาเรียบร้อยแล้ว
ราคาที่เขาต้องการอยู่ที่ประมาณหนึ่งร้อยแปดสิบเหรียญทอง
- โปรดติดตามตอนต่อไป -

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 หลอมกระบี่ (3)

นิยายแนะนำ

ปรมาจารย์นักหลอมอาวุธ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 5 หลอมกระบี่ (3)

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้