ตอนที่ 27 มัจฉาแดง
ท่าเรือเมืองชุนหนิวนั้นมีขนาดใหญ่มาก มีเรือจอดเทียบท่าอยู่มากมายจนแน่นขนัดเรือของสำนักคุ้มภัยฉลามขาวเป็เรือขนาดใหญ่ รอบด้านหุ้มเกาะเบาเน้นความรวดเร็วกางด้วยธงรูปฉลามอันเป็สัญลักษณ์ของตระกูลฉิน
ฉินหงเฉินสั่งการลูกน้องอย่างรวดเร็วใช้เวลาไม่นานก็พร้อมออกเรือ เมื่อนางเหลือบเห็นเจียงหวู่เฉินขึ้นมาด้วยนางแปลกใจขึ้นมาเล็กน้อย
“น้องชายจะไปกับเรางั้นหรือรู้มั้ยมันอาจจะอันตรายมาก?”
“ข้าไม่กลัวข้าจะไปช่วยน้องสาวของข้า”เมื่อสตรีชุดแดงััเข้ากับสายตามุ่งมั่นของเด็กชายนางก็ยิ้มที่มุมปากเล็กน้อยก่อนจะปลดมีดสั้นที่เหน็บไว้ข้างเอวบางยื่นให้มัน
“งั้นดี...นี่เอาไว้ป้องกันตัว” เจียงหวู่เฉินมองมีดสั้นในมือ มันเป็มีดสั้นเนื้อดีถูกเก็บในปลอกสีแดงสลักลวดลายฉลาม มันพยักหน้าขอบคุณนางก่อนจะเก็บมีดสั้นไว้
........................
เรือสกุลฉินมีชื่อว่าฉลามท่องคลื่นมันอาจจะเป็หนึ่งในเรือที่เร็วที่สุดในแผ่นดินเลยก็ว่าได้ใช้เวลาไม่กี่ชั่วยามก็ตามเรือต้องสงสัยทัน
พอเคลื่อนเข้าใกล้เรือลำนั้นเป็เรือสินค้าธรรมดาที่ดาดฟ้ามีกาลสีเรืออยู่เกือบร้อย ไม่ได้มีท่าทางเป็โจรสลัดหรือโจรผู้ร้ายอันใดเมื่อพวกมันเห็นเรือฉลามท่องคลื่นเข้าใกล้ ก็มีชายวัยกลางคนท่าทางอ้วนท้วนสมบูรณ์แสดงตัวออกมา
“นี่มันเรือฉลามท่องคลื่นของสกุลฉินไม่ใช่รึ?ที่เรือสกุลฉินอันยิ่งใหญ่เข้าใกล้เรือสินค้าเล็กๆอย่างเราหรือว่าท่านหัวหน้าสำนักมีอันใดให้ข้าน้อยเป่าเลี้ยรับใช้?”
“ท่านพ่อไม่ได้มาเป็เราเอง” ฉินหงเฉินประกาศตัวเป่าเลี้ยขมวดคิ้วเล็กน้อย
“อ่า...ที่แท้เป็คุณหนูหงเฉินที่มีชื่อเสียงเลื่องลือ แต่ไม่ทราบว่าคุณหนูมีธุระอันใด?”
“ข้าได้ยินว่าพวกเ้าจับตัวเด็กหญิงคนนึงมาใช่มีเื่เช่นนี้จริงหรือไม่!”
“คุณหนูเข้าใจผิดแล้ว...เราเป็เรือพ่อค้าสิ่งทอธรรมดาจากซีเป่ยเด็กหญิงอันใดนั้นเราไม่เคยได้ยินมาก่อน”
ฉินหงเฉินปรายตามองหวู่เฉินเล็กน้อย”เ้ามั่นใจว่าน้องสาวของเ้าอยู่บนเรือลำนี้?”
“ข้ามั่นใจ” ที่จริงมันก็แค่ได้ฟังความจากป้าคนนั้นข้างเดียวแต่ดูจากสายตาท่าทางของนางดูนางไม่ได้โกหกหรือจะให้มันบอกไม่มั่นใจและปล่อยพวกมันไป?
“ดี” ฉินหงเฉินเชื่อวาจามัน
“เด็กหญิงนั้นอาจจะบังเอิญหลงขึ้นเรือมาก็ได้...ท่านเป่าไม่สู้ให้คนของข้าไปตรวจดูซักเล็กน้อยก็จะได้หมดเื่?”
“นี่ย่อมไม่ได้เ้าเป็แค่สำนักคุ้มภัย มีสิทธิ์อะไรมาตรวจค้น!” ฉินหงเฉินได้ยินก็ยิ้มงดงามหยิบป้ายคำสั่งแม่ทัพกู้ขึ้นมา
“ตกลงตอนนี้ข้ามีสิทธิ์รึยัง?”
เป่าเลี้ยสีหน้ามืดครึ้มมันรู้ว่าบางอย่างไม่ปกติถ้าฉินหงเฉินไม่รู้อะไรมาบางอย่างย่อมไม่น่ากล้าหักหน้ามันอย่างนี้ เพราะตอนนี้สำนักคุ้มภัยฉลามขาวสถานการน์ไม่ค่อยดีนักคงไม่อยากหาศัตรูเพิ่ม อีกทั้งนางยังมีป้ายคำสั่งแม่ทัพเตรียมการมาอย่างดี
มันส่งสัญญาณให้ลูกน้องทันใดนั้นเรือสินค้าที่ดูไม่มีพิษมีภัยก็ลั่นะุปืนใหญ่ใส่เรือสกุลฉินฉินหงเฉินสีหน้ามืดลงก่อนทะยานร่างขึ้นฟ้า ในมือชักดาบสีแดงฟาดปัดลูกปืนใหญ่ออกไปจนลอยไปะเิในทะเล
ตูม ตูม
“เป่าเลี้ยหนอเป่าเลี้ยอย่างนี้คงไม่ต้องเกรงใจ”เรือสินค้าได้เร่งความเร็วแล่นออก คอยยิงปืนใหญ่สกัดเรือฉลามท่องคลื่นไม่หยุดพักห่าะุปืนใหญ่มีมากมายสุดปัญญาที่ฉินหงเฉินจะสกัดได้หมดทุกลูก
ตูม ตูม อ๊ากกก
เสียงะเิดังขึ้นบนเรือจนลูกเรือตระกูลฉินได้รับาเ็เรือเสียหายขึ้นเล็กน้อย จนต้องทิ้งระยะห่างออกนอกระยะยิงของศัตรู “คุณหนู พวกมันระดมยิงใส่เราขนาดนี้ขอคำสั่งยิงตอบโต้ด้วย!”หวู่เฉินได้ยินดังนั้นจึงรีบร้องะโห้าม
“ไม่ได้นะน้องสาวข้ายังอยู่บนเรือนั่น!”
“แล้วถ้าไม่ยิงเราจะเข้าใกล้เรือนั่นยังไง?”
“พวกเ้าเร่งตามต่อไปส่วนเื่ปืนใหญ่ ข้าจัดการเอง!”จบคำสตรีในชุดแดงก็เร่งโคจรลมปราณ ทะยานร่างออกจากเรือไป ทุกคนบนเรือต่างใแต่เมื่อเห็นร่างสีแดงไม่ได้จมลงไปในทะเลกลับวิ่งด้วยความเร็วอยู่บนผิวน้ำไม่ต่างอันใดกับบนดิน
“วิชาตัวเบาของคุณหนูสูงส่งจริงๆพวกเราเร่งความเร็วตามคุณหนูไป”บนเรือเกิดเสียงโห่ร้อง
ระยะห่างจากเรือทั้งสองห่างหนึ่งลี้ฉินหงเฉินวิ่งไปบนเกลียวคลื่นตรงไปที่เรือสินค้าอย่างรวดเร็วพวกมันก็ยิงะุตอบโต้มาที่ฉินหงเฉิน แต่นางก็ใช้ท่าร่างแปรเปลี่ยนทิศทางหลบซ้ายทีขวาทีหลบะุปืนใหญ่ลูกแล้วลูกเล่าอย่างน่าอัศจรรย์ เหมือนมัจฉาสีแดงกำลังท่องคลื่น
เมื่อเข้าใกล้ได้ไม่กี่จั้งร่างบางก็ะโเหินเหยียบผิวทะเลลอยขึ้นไปบนเรือศัตรูปรากฏลูกเรืออาวุธครบมือร้อยคนล้อมนางเอาไว้
“ฉินหงเฉินเป็เ้าหาที่ตายเอง” เหล่าลูกเรือต่างชักอาวุธพุ่งเข้าใส่ร่างในชุดแดงฟาดคมดาบตวัดเข้าที่ลำคอนางฉินหงเฉินหงายร่างหลบก่อนจะพลิกร่างตวัดดาบในมือเป็วงเกิดรังสีคมดาบสีแดงผ่าร่างลูกเรือที่อยู่ใกล้ๆ
ร่างบางใช้ท่าเท้าดุจมัจฉาว่ายผ่านเหล่าลูกเรือ ทุกคลาที่ผ่านร่างใดก็ต้องเกิดเสียงโหยหวนร้องตามมา พวกมันไม่กล้าใช้ะเิเพลิงบนเรือเพราะกลัวโดนพวกเดียวกัน
ฉินหงเฉินเร่งลมปราณสีแดงเร่งเข้าไปในตัดดาบก่อนจะวาดดาบเป็ลำแสงดาบสีแดงพุ่งผ่าเหล่าปืนใหญ่ซีกขวาทั้งหมดด้วยดาบเดียว
“ฉลามทะลวงศึก!”
เปรี้ยง อ๊ากกก
ปืนใหญ่มากมายถูกผ่าออกเป็สองส่วน รวมถึงร่างของเหล่าผู้ยิง
“นังสารเลวนี้มันจะทำลายปืนใหญ่เราจิ้งิจัดการนาง!”
“ได้เลยท่านเป่า”ทันใดนั้นมีชายฉกัญถือดาบใหญ่พุ่งกายเข้าหาฉินหงเฉินอย่างรวดเร็ว มันอัดพลังปราน วาดดาบในมือใส่ฉินหงเฉินแต่นางฟาดดาบกันไว้ได้
เสียงโลหะกระทบกันมือของผู้โจมตีชาด้าน มันเป็ถึงผู้บำเพ็ญกายขั้นปลายแต่กลับต้องเพลี้ยงพล้ำด้วยดาบเดียววรยุทธ์สตรีชุดแดงนี้ต้องสูงกว่ามันอย่างแน่นอนมันไม่กลัวพุ่งเข้าใส่นางอีกครั้งในมือวาดดาบด้วยท่าไม้ตาย
“ดาบถลาลม”กระบวนดาบของชายตรงหน้าโถมเข้ามาดุจพายุฉินหงเฉินไม่หลีกเลี่ยงในมือวาดดาบต้านรับสามคลาทำลายกระบวนไม้ตายของศัตรูได้ในทันทีจิ้งิตะลึงงันฉินหงเฉินไม่หยุดในมือวาดดาบจนเป็ลำแสงสีแดงพุ่งตรงเข้าไปที่ร่างของชายฉกัญตรงหน้า
“ฉลามทลวงศึก” ลำแสงดาบสีแดงผ่าร่างจิ้งิเป็สองส่วนพร้อมผ่าปืนใหญ่ซีกซ้ายทั้งหมดไปพร้อมกันเป่าเลี้ยโกรธจัดสั่งลูกน้องระดมยิงหน้าไม้เข้าใส่ร่างบาง
ฉินหงเฉินวาดดาบปัดลูกธนูก่อนพุ่งตัวไปจะจับหัวหน้าแต่ทันใดนั้นมีรังสีขวานสีฟ้าพุ่งเข้าใส่ จนนางต้องยกดาบขึ้นป้องกัน นางกระเด็นไปเล็กน้อยก่อนจะหยุดร่างในมือชาด้านแสดงถึงฝีมือผู้โจมตีนาง
มันเป็ชายร่างใหญ่กล้ามเนื้อเป็มัดฉินหงเฉินถูกจัดว่าเป็สตรีที่มีรูปร่างสูงเพรียวมากแล้วแต่ยังสูงได้แค่ไหล่มันในมือมันถือขวานั์หนักเกินพันจิน มันพึ่งเดินออกมาจากห้องพักกัปตันเรือ
“เ้ามันม้อสูมือขวาของเ้าโจรสลัดแห่งบูรพานิ...เป่าเลี้ยเ้าร่วมมือกับโจรสลัด!” ฉินหงเฉินกัดฟันด้วยความโกรธ
เป่าเลี้ยหัวเราะ “ขนาดนี้แล้วยังจะใอะไรแต่ยังไงเ้าก็ต้องตายที่นี้อยู่แล้วจะไม่มีใครรู้เื่นี้ทั้งนั้น ฮ่าฮ่า”
รอบด้านฉินหงเฉินถูกล้อมเอาไว้ด้วยศัตรูแถมยังมีม้อสูอันมีฝีมือคู่คี่กับตนเองไร้ซึ่งหนทางชนะแต่เมื่อปืนใหญ่ถูกทำลายเรือฉลามท่องคลื่นก็ตามทันลูกเรือโยนตะขอเกี่ยวเรือทั้งสองไว้ ก่อนจะพากันชักอาวุธโหนเชือกข้ามไปเรือศัตรู
“พวกเราไปช่วยคุณหนู จัดการพวกมันให้หมด!”
เจียงหวู่เฉินไม่รอช้าในมือชักมีดสั้นที่หญิงสาวให้มันไว้ในมือโหนเชือกพุ่งตามข้ามไปเรือศัตรู
336
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
