ตอนที่ 13: หลังคลาสปิด
ไฟดวงหลักของห้องโยคะปิดลง เหลือเพียงไฟสลัวสีอบอุ่น เสียงหัวใจของมู่หรันยังคงเต้นรัวเร็วอย่างประหม่าหลังััอันชวนสั่นไหวก่อนหน้า บรรยากาศที่เงียบงันเริ่มดึงดูดเราสองคนเข้าหากัน
มันเป็คลาสเรียนส่วนตัว่ค่ำวันต่อมา หลังจากที่เราฝึกซ้อมท่าดัดตนและยืดหยุ่นร่างกายติดต่อกันยาวนานกว่าสองชั่วโมง ความเงียบสงบในสตูดิโอส่วนตัวที่แยกตัวออกมาระดับ VIP ช่างชวนให้เคลิบเคลิ้ม
มู่หรันกำลังก้มตัวลงม้วนเก็บเสื่อโยคะยางพาราแบรนด์หรูทีละผืนอย่างเป็ระเบียบ ท่าทางก้มตัวเผยสะโพกงามสะบัดโยกขยับเด่นนูนใต้กางเกงรัดรูปกีฬา เน้นส่วนเว้าโค้งเย้ายวนใจจนผมต้องยืนมองด้วยความปรารถนาในหัวใจ
ก่อนหน้านี้ไม่กี่นาที มู่หรันได้ระบายความในใจเื่ปัญหาที่เธอกำลังเผชิญให้ผมฟังด้วยน้ำเสียงท้อแท้ ดวงตาปริ่มน้ำหมดหนทาง
เธอเล่าว่าสตูดิโอโยคะแห่งนี้คือหยาดเหงื่อแรงกายและเงินเก็บทั้งหมดตลอดห้าปีที่เธอทุ่มเททำงานหนักเก็บหอมรอมริบมาได้ เธอต้องทะเลาะกับพ่อแม่ที่พยายามบีบบังคับให้เธอแต่งงานกับนักธุรกิจรุ่นพ่อที่พวกท่านเลือกให้เพียงเพื่อผลประโยชน์ทางธุรกิจ มู่หรันจึงเลือกที่จะหนีออกจากบ้านมาทำตามความฝันของตนเองตามลำพังในเมืองหลวงแห่งนี้
หากตึกนี้ถูกยึดและปิดตัวลง เธอจะสูญเสียทุกสิ่งทุกอย่างไปทันที โดยไม่มีทางหันหลังกลับไปหาครอบครัวได้อีก
“วันนี้คุณเย่เฉินมีพัฒนาการเื่การคุมลมหายใจได้ยอดเยี่ยมมากเลยนะคะ”
มู่หรันเอ่ยพูดทำลายความเงียบขึ้นมา ขณะหันหน้ากลับมาส่งยิ้มอ่อนหวานอย่างเริ่มคุ้นชิน ใบหน้าน่ารักเฉี่ยวคมซับสีเืฝาดจาง ๆ จากการออกกำลังกล้ามเนื้อ แววตาดุดันและเย่อหยิ่งของเธอในตอนแรกบัดนี้เลือนหายไปจนหมดสิ้น เหลือเพียงความเชื่อมั่นและประทับใจพุ่งสูงขึ้นถึงสี่สิบเปอร์เซ็นต์ตามการประเมินในม่านตาของผม
“ขอบคุณครับครูมู่หรัน เพราะได้คุณครูเก่งคอยดูแลประคองท่าให้ใกล้ชิดแบบนี้ยังไงล่ะครับ ผมถึงก้าวหน้าได้เร็วขนาดนี้”
ผมตอบน้ำเสียงทุ้มลึกแฝงความหยอกล้อ ทำให้ครูสาวหน้าแดงขึ้นมาอีกรอบ
ก๊อก ๆ ๆ! ปัง!
ทว่าบรรยากาศที่แสนหวานล้ำพลันถูกขัดจังหวะด้วยเสียงทุบประตูบานหนาดังสนั่น ก่อนที่ประตูไม้จะถูกผลักเปิดออกอย่างป่าเถื่อนโดยไม่ได้รับอนุญาต
ชายวัยกลางคนอายุประมาณห้าสิบห้าปีคนหนึ่งก้าวเท้าเดินส่ายอาด ๆ เข้ามาในห้องด้วยท่าทางหยิ่งยโส มันมีใบหน้าอวบอ้วนลงพุง สวมสร้อยทองคำเส้นโตและนาฬิกาหรูแบรนด์เนมสีทองระยิบระยับ ท่าทางตัณหากลับกวาดสายตาโลมเลียไปทั่วเรือนร่างอวบอัดในชุดโยคะรัดรูปของมู่หรันอย่างน่าเกลียด
กลิ่นเหล้าและบุหรี่ฉุนกึกลอยกระจายตัดกลิ่นอโรมาในห้องจนพังพินาศ ชายฉกรรจ์สวมชุดดำหน้าดุสองคนเดินตามประกบหลังมันเข้ามาด้วยท่าทีคุกคามข่มขู่
มันคือ คุณหวัง เศรษฐีเ้าของอาคารตึกแห่งนี้และกลุ่มทุนอสังหาริมทรัพย์รายใหญ่ที่มีอิทธิพลในย่านธุรกิจ
“หนูมู่หรัน… สัปดาห์นี้ค่าเช่าสตูดิโอโยคะที่ค้างไว้หนึ่งแสนหยวนยังไม่มีการชำระโอนเข้ามาเลยนะจ๊ะ”
คุณหวังเอ่ยพึมพำน้ำเสียงขรึม ส่งสายตาหื่นกระหายจ้องอกคู่งามของเธอ
“ปู่หวังคนนี้อุตส่าห์ให้เวลาผลัดผ่อนมาหลายวันแล้ว ถ้าขืนหนูยังไม่มีเงินมาจ่ายล่ะก็ พรุ่งนี้ฉันคงต้องส่งคนมาสั่งปิดสตูดิโอนี้ ขนอุปกรณ์โยคะของแกไปโยนทิ้งข้างถนนและยึดตึกคืนตามกฎหมายนะจ๊ะ… แต่ถ้าหนูยอมเปลี่ยนใจตกลงไปกินข้าวค่ำคืนนี้และไปต่อที่วิลล่าส่วนตัวของปู่หวัง หนี้สินทั้งหมดและค่าเช่าล่วงหน้าปู่จะยกเว้นให้ฟรี ๆ ตลอดปีเลยดีไหมจ๊ะคนสวย?”
มู่หรันใบหน้าซีดเผือด ตัวสั่นระริกด้วยความโกรธปนความอับอายและหวาดกลัวต่อคำขู่ทำลายชีวิตการงานของเธอ เธอขยับก้าวถอยหลังหลบหนีตามสัญชาตญาณ
“คุณหวังคะ! ฉันขอเวลาอีกสองวันค่ะ ฉันกำลังรวบรวมเงินและพยายามติดต่อขอกู้ธนาคารอยู่… รบกวนคุณกลับออกไปก่อนเถอะค่ะ และกรุณาให้เกียรติฉันด้วย!”
“เกียรติงั้นเหรอ? เงินไม่มีจ่ายยังจะมาอวดดีอีก! พวกแกไปลากตัวยัยนี่ขึ้นรถสปอร์ตของฉันเดี๋ยวนี้!”
คุณหวังหันสั่งการการ์ดร่างั์ทั้งสองคนด้วยน้ำเสียงดุดันเกรี้ยวกราด
พวกบอดี้การ์ดก้าวเท้าสามขุมตรงเข้าหาครูโยคะสาวทันที มู่หรันกรีดร้องเบา ๆ ด้วยความใและหลับตาปี๋พยายามหลบ
ทว่าก่อนที่มือหยาบหนาของคนร้ายจะแตะโดนตัวเธอ ร่างสูงสง่าแกร่ง 185 เิเของผมก็ก้าวเข้าขวางหน้าประจันหน้ากับพวกมันทันทีดั่งกำแพงเหล็กกล้า แววตาคมกริบเย็นเยียบแฝงรังสีฆ่าฟันของผมจ้องมองกดดันบอดี้การ์ดทั้งสองคนจนพวกมันถึงกับชะงักกึกด้วยความเกรงกลัวในสัญชาตญาณสัตว์ร้าย
บอดี้การ์ดคนแรกพยายามจะเอื้อมมือมาผลักอกของผม แต่ตัวผมกลับนิ่งสนิทมั่นคงดุจภูผาหิน ผมยื่นมือออกไปคว้าข้อมือของมันไว้แน่นแล้วออกแรงบีบเบา ๆ ด้วยทักษะพละกำลังที่แข็งแกร่งกว่าคนปกติสองเท่า
เสียงกระดูกลั่นดังเปรี๊ยะเล็ดลอดออกมา ทำให้การ์ดร่างั์ใบหน้าบิดเบี้ยว หน้าถอดสีซีดเผือด ร้องครางโอดโอยเข่าอ่อนทรุดลงไปกับพื้นห้องด้วยความเ็ปแสนสาหัสทันทีในพริบตา
บอดี้การ์ดคนที่สองเหวอใ รีบดึงกระบองเหล็กสามท่อนพับเก็บออกมาจากด้านหลังเตรียมกวัดแกว่งเข้าใส่ผม ทว่าผมอาศัยทักษะความเร็วระดับเทพฟาดปลายเท้าขวาเตะสกัดส่งกระบองเหล็กปลิวว่อนร่วงจากมือมันอย่างรวดเร็วปานสายฟ้าแลบ
ก่อนจะใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางจิ้มสกัดสาดเข้าที่จุดประสาทลมปราณบริเวณไหปลาร้าซ้ายของมันตามหลัก “วิชาฝังเข็มแพทย์แผนจีนโบราณระดับปรมาจารย์” ส่งผลให้ร่างกายซีกซ้ายของบอดี้การ์ดคนที่สองเกิดอาการชากึ่งอัมพาตอ่อนแรงทันที ล้มพับลงไปนอนแผ่ไม่สามารถขยับแขนขาได้อีกคน
“แก… แกเป็ใครวะ?!”
คุณหวังร้องอุทานตื่นตะลึง ถอยหลังลนลาน ตัวสั่นเทาด้วยความตื่นตระหนกที่บอดี้การ์ดมืออาชีพทั้งสองคนโดนจัดการลงไปในพริบตา
“ผมเป็สมาชิก VVIP และเป็ผู้สนับสนุนส่วนตัวของครูมู่หรันครับ”
ผมเอ่ยน้ำเสียงทุ้มต่ำเย็นเฉียบปานน้ำแข็ง พลางดึงโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดทำธุรกรรมการเงินผ่านธนาคารส่วนตัว โอนเงินเข้าบัญชีนิติบุคคลอาคารของเครือคุณหวังทันทีห้าแสนหยวน (500,000 หยวน) ล่วงหน้าห้าปีรวดเดียว ก่อนจะยื่นหน้าจอสกรีนใบเสร็จรับเงินให้เศรษฐีตัณหากลับดู ซึ่งข้อความระบุยอดชำระสำเร็จอย่างถูกต้อง
คุณหวังได้ยินเสียง SMS ธนาคารแจ้งเตือนบนมือถือของมันดังลั่นพอดิบพอดี ทันทีที่จ้องตัวเลขห้าแสนหยวนในหน้าจอใบเสร็จของผม ใบหน้าอวบอ้วนก็ซีดเผือดลนลานสั่นเทา ตระหนักชัดเจนว่าหนุ่มรูปหล่อตรงหน้าคือเศรษฐีใหญ่ VVIP ตัวจริงที่มีบารมีเหนือกว่ามันอย่างแน่นอน
“เงินค่าเช่าห้าปีโอนเข้าบัญชีตึกแกเรียบร้อยแล้ว และจำใส่หัวแกไว้ด้วย… ถ้าแกยังกล้าเสนอหน้าเอาหน้าอ้วน ๆ ของแกมาคุกคามคนของผมอีกแม้แต่ปลายก้อยล่ะก็… ผมจะทำให้แน่ใจว่าแกไม่มีโอกาสได้เดินบนขาของแกเองอีกตลอดชีวิต!”
ผมปล่อยกลิ่นอายแรงกดดันมหาศาลบีบคั้นจิตใจของคุณหวังจนมันสะดุ้งสุดตัว เหงื่อแตกพล่าน เนื้อตัวสั่นระริกด้วยความกลัวลนลาน รีบพยุงการ์ดที่าเ็ทั้งสองคนพากันวิ่งเตลิดหนีออกจากห้องพัก ปิดประตูตามหลังดังกริกเกรก หนีเตลิดไปทันทีอย่างหมดรูปนายน้อยใหญ่ตระกูลดัง
บรรยากาศเงียบงันกลับคืนสู่ห้องเรียนโยคะสลัวอีกครั้ง
มู่หรันลืมตาตื่นขึ้นมาจ้องมองแผ่นหลังแกร่งกว้างของผมที่เพิ่งปกป้องภัยร้ายให้เธอด้วยหัวใจที่พองโต ความรู้สึกอ้างว้างโดดเดี่ยวที่ต้องแบกรับปัญหาการเงินและโดนรังแกมานานหลายเดือนพังทลายลง กลายเป็ความซาบซึ้งใจและความอบอุ่นปลอดภัยอย่างลึกซึ้งสูงสุด
เธอโผตัวพรวดเข้าสวมกอดแผ่นหลังกว้างของผมแน่นทันทีอย่างสุดกลั้นน้ำตา น้ำตาไหลซึมเปียกเสื้อกีฬาของผมจนเปียกโชก ร่างกายของเธอเบียดชิดกับตัวผมอย่างไว้วางใจ
“ฮึก… คุณเย่เฉิน… ขอบคุณมากเลยนะคะ… ขอบคุณที่ช่วยฉันไว้จริง ๆ…”
เสียงหวานสะอื้นไห้สั่นสะท้าน บดเบียดเนื้อตัวเข้าหาผม
ผมหมุนตัวกลับมากระชับร่างอวบอัดเนียนนุ่มของครูโยคะสาวเข้ามาในอ้อมแขนอย่างแนบชิด ทรวงอกคัพซีเต่งตึงกลมแน่นบดเบียดแผงอกแข็งแกร่งของผมอย่างชัดเจนไร้ช่องว่าง
กลิ่นฟีโรโมนเพศชายเปี่ยมสเน่ห์หลอมละลายประสาทััของมู่หรันจนใบหน้าสวยเงยขึ้นสบตาคมปลาบของผมด้วยความเสน่หาและไฟปรารถนาที่แล่นพล่านจนเนื้อตัวสั่นระริก
“ไม่ร้องไห้นะครับคนดี ผมบอกแล้วไงครับว่าผมจะดูแลคุณเองตลอดไป”
คำพูดของผมทำให้มู่หรันดึงคอเสื้อผมก้มลงประกบบดจูบริมฝีปากของผมอย่างเร่าร้อนรุนแรงทันที ละทิ้งอคติและขีดจำกัดความเ็าไปจนสิ้น
ลิ้นเล็ก ๆ ของเธอซอกซอนเกี่ยวกระหวัดลิ้นร้อนของผม กวาดดื่มน้ำหวานอย่างดูดดื่มตื่นเต้น สองมือผมเลื่อนลงไปลูบไล้บีบเค้นขยี้สะโพกผายตึงเด้งโยคะจนเนื้อก้นอวบอิ่มปลิ้นตามร่องนิ้วแสนนุ่มมือ
ก่อนจะเลื่อนปลายนิ้วยาวลงไปปลดดึงขอบกางเกงเลกกิ้งรัดรูปของเธอรูดลงต่ำ เผยผิวเนียนนุ่มและสะโพกขาวผ่องงดงามที่ประดับด้วยกางเกงชั้นในผ้าลูกไม้สีขาวสะอาดขึ้นมารอรับศึกรักครั้งใหญ่ทันทีในค่ำคืนนี้!
“เสี่ยวเฉินคะ… ช่วยฝึกสอนร่างกายของพี่ด้วยเถอะค่ะ… พี่อยากตกเป็ของคุณแล้ว…”
เธอพูดกระซิบน้ำเสียงแหบพร่าสั่นระริกสะท้าน
ผมไม่รอช้า ช้อนอุ้มร่างเปลือยเปล่าท่อนล่างและส่วนสะโพกงดงามของเธอไปวางลงบนเสื่อโยคะหนานุ่มสีน้ำเงินกลางห้อง
แสงไฟสลัวฉายแสงกระทบสรีระผุดผ่องยืดหยุ่นที่แสนเร้าอารมณ์รักขั้นสูงสุดในค่ำคืนนี้!