Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

ถังลู่เปิดประตูเข้าไปในบ้านหลังหนึ่งที่อยู่ไม่ไกลจากจุดที่พบหญิงสาวบาดเจ็บ ด้านในเต็มไปด้วยเหล่าชายฉกรรจ์นับสิบคน และตรงกลางวงนั้นมีชายคนหนึ่งนอนกองอยู่กับพื้นด้วยสภาพสะบักสะบอม ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าเขาถูกซ้อมจากชาวบ้านผู้โกรธแค้นมากมายขนาดไหน แต่กามเทพระดับ 7 ผู้นี้ดูเหมือนจะรู้จักนิสัยของชาวบ้านบนเกาะหวีแห่งนี้เป็นอย่างดี หากไม่ทำอะไรสักอย่างคนคนนั้นอาจจะถึงตายเลยก็ได้“ทุกคนหยุดก่อน! ช่วยเล่าเรื่องที่เกิดขึ้นให้ผมฟังหน่อย” ถังลู่โพล่งขึ้นกลางวงผู้คนที่กำลังอยู่ในความโกรธแค้น“คุณถัง! คือเรื่องนี้ไม่ต้องเดือดร้อนถึงคุณหรอกครับ พวกผมจัดการเองได้” ผู้ใหญ่ประหลาดใจมากเมื่อเห็นว่าถังลู่มาอยู่ที่นี่ แต่ด้วยความเคารพจึงต้องหยุดมือก่อน แล้วหันกลับมาตอบด้วยความนอบน้อม“ถึงคนคนนี้ทำผิดที่ก็ไม่ควรให้ถึงตายหรอกนะ รู้ที่มาที่ไปของเรื่องรึยัง?” เพื่อความรวดเร็วถังลู่เปิดประเด็นถามขึ้นมาทันที“เอ่อ...คือไอ้เจ้าคนนี้มันพยายามจะปล้ำหลานสาวของผม แต่เพราะเธอร้องขอความช่วยเหลือพวกเราที่อยู่ใกล้ๆก็ตามไปช่วยเธอไว้ทันครับ แล้วก็จับตัวคนร้ายมาที่นี่” ผู้ใหญ่บ้านเล่าเรื่องคร่าวๆที่เกิดขึ้นให้บาทหลวงได้เข้าใจ“อืม...จากที่ฟังคุณอินพูดมาผมคิดว่าคนคนนี้ไม่ใช่คนในเกาะนี้สินะ?” ถังลู่สังเกตเห็นบางสิ่งบางอย่าง“ใช่ครับ พวกเราก็ไม่รู้ว่ามันเป็นใครเหมือนกัน” ผู้ใหญ่บ้านที่ไม่เข้าใจความหมายของถังลู่ก็ได้แต่เงียบรอฟังว่าเขาจะทำอะไรต่อไป บาทหลวงหน้าสวยเดินเข้าไปสำรวจดูคนร้ายใกล้ๆ ซึ่งหน้าตาของเขาในตอนนี้สภาพย่ำแย่จนดูไม่ได้เลย แต่นั่นไม่สำคัญ เพราะถังลู่กำลังหาบางอย่างที่สามารถบ่งบอกตัวตนของชายร่างใหญ่คนนี้ได้“เขาน่าจะเป็นบอดี้การ์ดของคุณหว่องที่มาในงานเลี้ยงก่อนหน้านี้” ถังลู่กล่าวขึ้นในขณะที่ดูนามบัตรในกระเป๋าสตางค์ของชายคนนี้“ว่าไงนะ! เป็นคนของไอ้มาเฟียคนนั้นเหรอ? หึ! แต่ถ้ามันกล้ายกพวกกลับมาแก้แค้น รับรองว่าไม่ได้ออกไปจากเกาะนี้แน่!” เอกชายวัยกลางคนลูกชายผู้ใหญ่บ้านประกาศกล้าด้วยความโมโห“ใจเย็นๆก่อนนะพี่ถึงจะไม่กลัวพวกมัน แต่ถ้าสู้กันพวกเราก็ต้องมีคนบาดเจ็บนะ มันไม่คุ้มกันหรอก” อานันผู้เป็นน้องชายปรามพี่ชายก่อนเรื่องราวจะไปกันใหญ่กว่านี้“เอาล่ะๆ ทุกคนใจเย็นๆกันก่อน ผมคิดว่าพอจะมีวิธีแล้ว” จู่ๆถังลู่ก็เกิดไอเดียบางอย่าง พร้อมกับรอยยิ้มที่มีเลศนัยแอบแฝง เช้าวันรุ่งขึ้นทุกอย่างดูเหมือนจะกลับสู่สภาพปกติ ชาวบ้านต่างก็ออกไปทำมาหากินเหมือนกับว่าเมื่อคืนไม่เกิดเรื่องอะไรขึ้น แต่แท้จริงแล้วนั่นก็เพราะแผนการของถังลู่ที่ร่วมประชุมกับกลุ่มผู้นำหมู่บ้าน ทำให้พวกเขาสบายใจมากขึ้น แต่มันก็อาจทำให้บางคนรู้สึกลำบากใจแทน ในเช้าวันนี้มีเพียงเดวิดที่ออกมาจากบ้านด้วยชุดบาทหลวงสีดำประจำตัวของเขา ตามด้วยเหมยในชุดไปรเวทที่มาพร้อมกับหน้าบอกบุญไม่รับ นั่นก็เพราะเธอต้องกลายเป็นผู้ช่วยของเดวิดในกิจกรรมเผยแผ่ความศรัทธาในวันนี้แทนที่ของกร ผู้ที่ได้รับหน้าที่พิเศษบางอย่าง ตอนนี้กามเทพฝึกหัดจึงต้องมาอยู่ที่ท่าเรือฝั่งตะวันตกพร้อมกับถังลู่อย่างจนใจ สีหน้าของกรในตอนนี้มีทั้งความกังวล และลำบากใจมากแตกต่างจากถังลู่ที่ยังคงรอยยิ้มอันเจิดจ้าเกินคนปกติเช่นเคย สองกามเทพในตอนนี้กำลังยืนจ้องมองไปที่เรือยอร์ชสุดหรูลำหนึ่งที่จอดเทียบท่าอยู่ที่นี่ด้วยความรู้สึกอันหลากลาย“แน่ใจแล้วเหรอครับคุณถังว่าพวกเราจะขึ้นไปบนเรือนั่น บอดี้การ์ดของเอ็ดดี้ก็ไม่น้อยเลยนะครับ มันไม่น่าจะใช่เรื่องง่ายที่พวกเขาจะเปิดทาง” กรกล่าวถามด้วยความไม่แน่ใจในความต้องการของถังลู่“พวกเราก็วางแผนกันมาแล้วไม่ใช่หรือไง จากข้อมูลที่คุณมีบวกกับพวกชาวบ้านแล้ว ชายคนนี้เขาแค่มาเที่ยวตากอากาศเท่านั้นไม่ได้มีความคิดร้ายต่อที่นี่สักหน่อย แถมยังเป็นนักธุรกิจที่ใจเย็นสุขุม หากพวกเราคุยกันดีๆมันก็จบลงด้วยดีได้ไม่ใช่รึไง หรือถ้าหากพวกเขาอยากมีเรื่องก็สู้เราสองคนไม่ได้หรอก จริงไหม” ถังลู่ยังคงกล่าวยืนยันด้วยความมั่นใจ ซึ่งกรก็ไม่มีอะไรจะเถียงอยู่แล้ว จนเมื่อพวกเขาเดินมาใกล้กับท่าเรือ เหล่าบอดี้การ์ดนับสิบก็จดจ้องมาที่ทั้งสองเป็นสายตาเดียว อย่างหนึ่งอาจจะเป็นเพราะว่าแถวนี้ไม่มีชาวบ้านคนอื่นเลยนั่นเอง“หยุดก่อน! พวกคุณเป็นใคร? มีธุระอะไร?” บอดี้การ์ดหน้าโหดตะโกนถามขึ้น“พวกเรามาเพื่อพูดเรื่องคนของพวกคุณที่หายไปน่ะ” ถังลู่เปิดประเด็น“...คุณรู้เหรอว่าเขาอยู่ที่ไหน?” บอดี้การ์ดเงียบไปสักครู่แล้วค่อยถามออกมา เขาไม่ได้ตกใจกับสิ่งที่อีกฝ่ายกล่าวแต่มันก็เป็นเรื่องใหญ่ที่มองข้ามไม่ได้“เขาทำร้ายหลานสาวผู้ใหญ่บ้าน ก็เลยถูกชาวบ้านรุมประชาทัณฑ์น่ะ โชคดีที่ผมเข้าไปห้ามไว้ทันไม่งั้นคงไม่รอดแล้ว” ถังลู่กล่าวไปตามจริงพร้อมกับรอยยิ้มประดับบนหน้าเช่นเดิม ซึ่งมันค่อนข้างน่าหมั่นไส้สำหรับคนที่เห็นจริงๆ“หึ! เดี๋ยวขอไปแจ้งเจ้านายก่อน” ชายหน้าโหดสะบัดหน้าเดินจากไปด้วยความฉุน แต่เขาก็พยายามเก็บอาการเอาไว้ตามแบบฉบับมืออาชีพ“เฮ้อ! ใจหายหมดเลยนึกว่าจะต้องทะเลาะกันซะแล้ว คุณถังก็ไม่น่าไปกวนเขาเลยนะครับ” กรอดไม่ได้ที่จะบ่นออกมาเล็กน้อย“เอ๋? ผมน่ะเหรอกวน ผมก็พูดกับเขาปกติเองนะ ฮ่ะๆๆ” ถึงแม้ผู้ดูแลโบสถ์จะบอกว่าเขาไม่ได้ทำอะไร แต่เสียงหัวเราเบาๆนั้นก็บ่งบอกชัดเจนว่าเขาตั้งใจจริงๆ ไม่นานบอดี้การ์ดคนนั้นก็ลงจากเรือมาเชิญบาทหลวงทั้งสองขึ้นไปบนเรือ พร้อมกับขอตรวจร่างกายเพื่อเช็กว่าซ่อนอาวุธอะไรไว้รึเปล่า แน่นอนว่าพวกเขาสามารถผ่านไปได้อย่างสบายๆ จนเมื่อมาถึงห้องรับแขกสุดหรูที่มีบาร์เหล้า และโซฟาขนาดใหญ่ที่มีหญิงสาวสี่คนล้อมรอบนักธุรกิจหนุ่มนั่งอยู่ตรงกลาง“ผมชื่อถังลู่ ส่วนคนนี้คือคุณกรณ์ พวกเราเป็นบาทหลวงจากลัทธิไลเทน่าที่มาทำกิจกรรมที่เกาะนี้ ส่วนที่ผมมาพบคุณก็เพื่อเป็นตัวกลางเจรจาระหว่างชาวบ้าน และคุณที่เป็นเจ้านายของบอดี้การ์ดที่ก่อเรื่องคนนั้น” ถังลู่กล่าวแนะนำตัวก่อนทันทีหลังจากนั่งลงที่โซฟา“ผมเอ็ดดี้ หว่อง และผมก็เข้าใจเรื่องทุกอย่างแล้ว ในเมื่อคนของผมผิดจริงผมก็จะขอรับผิดชอบเอง ต้องการค่าเสียหายเท่าไร หรือจะดำเนินคดีกับบอดี้การ์ดคนนั้นด้วยก็ได้ แล้วเดี๋ยวผมเข้าไปที่หมู่บ้านด้วยตัวเองอีกทีหลังจากเตรียมตัวเสร็จ” นักธุรกิจหนุ่มพูดออกมาเหมือนไม่ได้เดือดร้อนอะไร และเขาก็พร้อมจะรับผิดชอบเต็มที่ซึ่งน่าจะตกลงกันง่าย“ถ้าเป็นอย่างนั้นก็ดีสิครับ เรื่องจะได้จบเร็วๆ” ถังลู่ยิ้มตอบรับอย่างอารมณ์ดี“แต่พูดตรงๆนะ ผมอยากจะคุยกับผู้ใหญ่บ้านมากกว่า ผมไม่แน่ใจว่าการที่คุณมาพูดแทนแบบนี้ทางนั้นเขาจะจบเรื่องจริงๆหรือเปล่า และคุณเองที่ทำแบบนี้มีจุดประสงค์อะไรกันแน่ ถ้าไม่มีผลประโยชน์แอบแฝง” คราวนี้กลายเป็นเอ็ดดี้ที่ตั้งถามกับอีกฝ่าย เพราะพวกเขาไม่ได้พาคนในหมู่บ้านมาด้วยเลยสักคน เมื่อถังลู่ได้ยินแบบนั้นเขาก็ยิ้มกว้างขึ้นมาทันที เหมือนกับรู้ว่าตัวเองจะต้องถูกถามแบบนี้แน่ๆ เขาจึงตัดสินใจที่จะโต้กลับไปด้วยคำถามเช่นกัน“ต้องเป็นทางผมมากกว่านะครับที่น่าจะถามคุณว่ามีอะไรแอบแฝงรึเปล่า? เพราะท่าทางของคุณไม่ได้ตกใจเลยเมื่อรู้ว่าลูกน้องถูกจับตัวไปเพราะทำความผิดแบบนั้น และที่จริงคนหายไปทั้งคนก็ควรที่จะออกตามหาตั้งแต่เมื่อคืนแล้วไม่ใช่เหรอ หรืออย่างน้อยก็ต้องเข้าไปแจ้งกับผู้ใหญ่บ้าน”“หึๆๆ ผมมาเที่ยวนะบราเตอร์ ถ้าคนของผมจะไปผ่อนคลายบ้างมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่ ผมก็ไม่ได้เข้มงวดขนาดนั้น อีกอย่างเมื่อวานผมก็แจ้งกับผู้ใหญ่บ้านไปแล้วว่าจะพักอยู่ที่นี่ ก็คิดว่าไม่น่ามีปัญหาอะไร” เอ็ดดี้พูดเหมือนกับว่าเรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับตน แตกต่างจากกรในตอนนี้ที่มีสีหน้าตึงเครียด‘ไหนคุณถังบอกว่าไม่มีปัญหาไง?’

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 53

คล้ายกับเรื่องGashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ ที่คุณอ่าน

Gashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 53

คล้ายกับเรื่องGashapong Cupid เมื่อผมสุ่มกาชาเเล้วได้เป็นกามเทพ ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้