หลู่เส่าโหย่วค่อยๆปรับลมหายใจ ในเวลาเดียวกันนั้นเขาก็เริ่มใช้จิตใจัักับธาตุทั้งห้าในตอนแรกหลู่เส่าโหย่วััได้เพียงแสงสีเหลืองอ่อนๆ ที่อยู่ภายในร่างแสงสีเหลืองอ่อนนั้นคือธาตุดิน และวิชาฝ่ามือแยกภูผาที่เขาฝึกฝน นั้นก็เป็วิชาสายธาตุดิน
“ผ่อนคลายเข้าไว้ค่อยๆ ััถึงธาตุทั้งห้าที่อยู่ภายในร่างเ้าเมื่อเ้าคุ้นเคยกับธาตุทั้งห้าแล้ว ในภายภาคหน้าที่เ้าเรียนรู้วิชายุทธ์ของธาตุทั้งห้ามันจะทำให้เ้าบรรลุได้ง่ายขึ้น” ลุงหนานกล่าว
เส่าโหย่วผ่อนคลายร่างกายััถึงทุกอย่างภายในร่างกาย และไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานแค่ไหน ภายในร่างของเขา ก็ได้มีแสงสีเขียวปรากฏขึ้นหลังจากนั้นก็ปรากฏแสงสีขาวกับแสงสีเหลืองเข้ม หลู่เส่าโหย่วมีความสุขมากพวกมันคือธาตุไม้ ธาตุลม และธาตุดิน
หลังจากนั้นครู่หนึ่งหลู่เส่าโหย่วก็ััได้ว่าภายในร่างของเขามีแสงสีน้ำเงินปนเขียวกับแสงสีแดงปรากฏขึ้นมาพวกมันคือธาตุน้ำและธาตุไฟ
ไม่นานรอบตัวของเขาก็มีแสงทั้งห้าครอบคลุมอยู่ข้างกายและท่ามกลางแสงทั้งหมดนั้น แสงสีเหลืองดูจะเข้มข้นที่สุด
เมื่อเห็นเหตุการณ์ทั้งหมดลุงหนานก็เผยรอยยิ้มออกมา เป็ทั้งผู้ฝึกยุทธ์สายครอบคลุมและผู้ฝึกตนควบคู่ในภายภาคหน้า เ้านี่จะต้องทำให้ทั้งทวีปหลิงหวู่ตกตะลึง
“เอาล่ะ มาต่อกันเถอะ”เมื่อผ่านไปประมาณสองชั่วยาม ลุงหนานก็ได้กล่าวออกมา
หลู่เส่าโหย่วลืมตาขึ้น เขารู้สึกว่าตอนที่ตัวเองปรับลมหายใจนั้นความเ็ปบนร่างกายก็ได้หายไปไม่น้อย เหลือเพียงรอยฟกช้ำที่ทิ้งไว้บนิั
“เอาล่ะเมื่อเ้าทนได้ถึงหนึ่งชั่วยามก็จะถือว่าผ่าน” ลุงหนานกล่าว
หลู่เส่าโหย่วที่ได้เรียนรู้จากครั้งที่แล้วมาก่อนเมื่อลุงหนานกล่าวจบ เขาก็เริ่มหลบหลีกในทันที หลังจากที่ถูกลุงหนานทุบตีเมื่อครู่ทำให้เขารู้ว่าตัวเขาจะยอมโดนทุบตีอย่างเดียวไม่ได้ ต้องรู้จักหาทางหลบด้วย
ทว่าดูเหมือนการหลบหลีกของเขาจะใช้ไม่ได้ผลและถึงแม้เขาจะอยากโต้ตอบ แต่เขาก็ตามความเร็วของลุงหนานไม่ทัน ยังไม่ทันที่เขาจะได้ใช้ท่วงท่าก็ถูกลุงหนานทุบตีแล้ว
ดังนั้นั้แ่กลางดึกจนถึงห้านาฬิกา*ตัวเขาจึงได้พักแค่สองรอบ ทั่วร่างของเขานั้น นอกจากหน้าแล้วก็ไม่มีส่วนใดที่มีสภาพดีเลยเหมือนว่าลุงหนานจะตั้งใจไม่ทุบตีที่ใบหน้าของเขา ไม่เช่นนั้นก็ไม่รู้ว่าหน้าของเขาจะถูกทุบตีจนกลายเป็อะไร(ห้านาฬิกาคือ่เวลาใกล้ฟ้าสาง)
“วันนี้พอแค่นี้ก่อนค่อยมาต่อพรุ่งนี้ นี่เป็โอสถชำระไขกระดูกที่ข้าหลอมขึ้นมาเ้าต้องใส่มันลงในถังอาบน้ำแล้วแช่ทุกวันเป็เวลาสองชั่วยาม”เมื่อลุงหนานกล่าวจบก็นำขวดหยกในมือยื่นมาให้เขา
หลู่เส่าโหย่วรับขวดหยกนั้นมาและเปิดฝาขวดออกเขาเห็นเม็ดยาสีครามสามสิบเม็ดอยู่ข้างใน มีกลิ่นฉุนของโอสถลอยออกมาอย่างแรง หลู่เส่าโหย่วไม่รู้จักโอสถเม็ดนี้แต่เขาก็รู้ว่าโอสถนี่ดีกว่าโอสถเสริมพลังมาก
“ลุงหนานมันเป็โอสถขั้นใด ดูเหมือนจะมีระดับไม่ต่ำเลย” หลู่เส่าโหย่วกล่าว
“มันคือโอสถระดับสามอย่าทำเสียของล่ะ ทุกวันเ้าต้องอาบแช่น้ำเป็เวลาสองชั่วยาม หลังผ่านไปหนึ่งเดือนเ้าคงจะสามารถผลัดเปลี่ยนกระดูกได้แล้ว” ลุงหนานกล่าว
‘โอสถระดับสามราคาไม่ถูกเลย’ หลู่เส่าโหย่วคิดในใจ
“ใช่แล้วลุงหนานหลู่เสี่ยวไป๋สามารถเป็ผู้ฝึกยุทธ์ได้หรือไม่?” หลู่เส่าโหย่วถามขึ้นในใจของเขานั้นคิดอยากจะฝึกฝนหลู่เสี่ยวไป๋ให้ดีมาโดยตลอดในภายภาคหน้าจะได้มีผู้ช่วยสักที
“หลู่เสี่ยวไป๋มีรากฐานธรรมดาทั่วไปแม้ว่าจะกลายเป็ผู้ฝึกยุทธ์ แต่อนาคตก็คงไม่ใหญ่โต” ลุงหนานกล่าว
“ลุงหนาน เช่นนั้นท่านช่วยเ้านั่นหน่อยเถอะเ้านั่นดีกับข้าไม่น้อย” หลู่เส่าโหย่วยิ้ม
“นี่คือทักษะหมาป่าอัคคีหลู่เสี่ยวไป๋น่าจะมีธาตุไฟ ทว่ารากฐานนั้นไม่ค่อยดีนักแต่ว่าด้วยทักษะหมาป่าอัคคีของข้า น่าจะทำให้เ้านั่นเป็ผู้ฝึกยุทธ์ได้แต่สำหรับระดับในภายภาคหน้านั้นก็ต้องอยู่ที่ตัวของหลู่เสี่ยวไป๋เองแล้ว”
“ขอบคุณลุงหนานมาก”หลู่เส่าโหย่วรับแผ่นหยกมา แค่หลู่เสี่ยวไป๋สามารถกลายเป็ผู้ฝึกยุทธ์ได้ก็เพียงพอแล้วส่วนระดับในอนาคตนั้นค่อยไปคิดหาทางเอาภายหลัง
“เอาล่ะเ้ารีบกลับไปใช้โอสถชำระไขกระดูกแช่ร่างกายเถอะ จำไว้ว่าต้องแช่เป็เวลาสองชั่วยามในภายภาคหน้ามันจะมีข้อดีที่สามารถช่วยเ้าได้เป็อย่างมาก” ลุงหนานกล่าว
“ลุงหนานเช่นนั้นข้าขอตัวลา” หลู่เส่าโหย่วกล่าวลาแล้วออกมาจากห้องลับ จากนั้นก็กลับไปยังภายในลานบ้าน
“ร่างกายหยินหยางและได้รับฝึกฝนจากข้า ในภายภาคหน้า บนทวีปหลิงหวู่นี้จะมีผู้ที่แข็งแกร่งคนหนึ่งที่ทำให้สัตว์ประหลาดเฒ่าตกตะลึงถือกำเนิดขึ้นมา”เมื่อหลู่เส่าโหย่วได้จากไป ก็มีรอยยิ้มปรากฏขึ้นภายในดวงตาของลุงหนานภายใต้รอยยิ้มนั้นเต็มไปด้วยความภาคภูมิใจ
เมื่อหลู่เส่าโหย่วกลับมาถึงห้องท้องฟ้าก็เริ่มสว่างขึ้นมาเล็กน้อยจากนั้นเขาก็ไปหาอ่างไม้สำหรับอาบน้ำขนาดใหญ่มาหนึ่งอ่างและเทน้ำลงไป หลู่เส่าโหย่วหยิบโอสถชำระไขกระดูกออกมาหนึ่งเม็ดแล้วใส่ลงไปในอ่างอาบน้ำ
“ซือซือ...”
เมื่อโอสถชำระไขกระดูกโดนน้ำก็ละลายในทันทีทันใดนั้นน้ำในอ่างก็ได้เปลี่ยนเป็สีฟ้าเทาและในเวลาเดียวกันก็มีกลิ่นหอมของโอสถแผ่ซ่านออกมา จากนั้นน้ำในอ่างก็เริ่มเดือด
“นำโอสถระดับสามมาแช่ร่างกายหากนำไปขาย น่าจะได้ราคาดี” หลู่เส่าโหย่วแอบยิ้มในใจแต่ก็รู้ว่าโอสถพวกนี้มีผลดีกับเขามาก ไม่สามารถนำไปขายได้หลังจากนั้นเขาจึงถอดเสื้อผ้าออกทั้งหมด
เมื่อเห็นรอยฟกช้ำตามร่างกายหลู่เส่าโหย่วก็รู้สึกสงสารตัวเอง ลุงหนานลงมืออย่างไม่เกรงใจเลย จากนั้นเขาก็ะโเข้าไปในอ่างไม้
เมื่อลงไปในอ่างไม้หลู่เส่าโหย่วก็รู้สึกถึงน้ำอุ่นๆ ที่กำลังห่อหุ้มิัฟกช้ำตามร่างกายของตัวเองและััถึงความรู้สึกชาตามิัทั่วร่างในทันที
“สบายมาก”หลู่เส่าโหย่วหลับตาและสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เหมือนกับเขากำลังแช่น้ำพุร้อน ภายในน้ำนั้นมีความอุ่นร้อนของลมปราณนับไม่ถ้วนซึ่งเหมือนมันจะแทรกซึมผ่านรูขุมขนเข้าไปภายในร่างของเขา
ลมปราณที่อุ่นร้อนนั้นกำลังหล่อเลี้ยงกล้ามเนื้อและกระดูกของเขาราวกับว่ามันกำลังนวดตัวของเขาอยู่ หลังสูดลมหายใจเข้าลึกๆ เขาก็ได้เพลิดเพลินไปกับมันเขารู้ว่ามันน่าจะเป็ผลของโอสถชำระไขกระดูก
ด้วยเหตุนี้ หลู่เส่าโหย่วจึงค่อยๆหลับตาลงอย่างเพลิดเพลินและเอนตัวนอนอยู่ภายในอ่างไม้ ไม่เคลื่อนไหวแม้แต่น้อยเพราะลมปราณที่อุ่นร้อนได้แทรกซึมเข้าไปในร่าง ความเ็ปตลอดทั้งคืน ในเวลานี้เหมือนเขาได้รับการปลดปล่อยตัวเขาที่ไม่ได้นอนมาหลายวันกลับเริ่มนอนหลับไปอย่างช้าๆดูเหมือนจะฝันหวานเสียด้วย
“เส่าโหย่วลูกตื่นหรือยัง” ตอนเช้าตรู่ ลั่วหลานซือก็ได้ะโจากห้องโถงเล็ก และจากนั้นก็กล่าวพึมพำ “น่าจะหลับไปแล้ว เด็กคนนี้กลับมาคราวนี้ดูเหมือนจะแตกต่างไปจากเดิมเล็กน้อย”
ในตอนที่หลู่เส่าโหย่วหลับไปเขานั้นไม่ได้รู้เลยว่าใต้น้ำสีฟ้าเทานี้ รอยฟกช้ำบนร่างของเขากำลังค่อยๆ หายไปและบนผิวน้ำก็เต็มไปด้วยแสงอ่อนๆ ทุกอย่างที่เกิดขึ้นช่างดูลึกลับนัก
หากมีคนที่สายตาไม่ธรรมดาเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นทั้งหมดนี้พวกเขาคงต้องใเป็แน่ใช้โอสถระดับสามอาบแช่ร่างกายเพื่อเสริมสร้างกระดูกและอวัยวะภายในการบ่มเพาะระดับนี้ ถึงแม้จะเป็ตระกูลที่ใหญ่โตก็จ่ายไม่ไหว และสำหรับตระกูลหลู่นั้นแน่นอนว่ามันเป็ไปไม่ได้ยิ่งกว่า
่เวลาเหล่านี้ค่อยๆผ่านไป ในเวลาเดียวกันนั้น บนร่างของเขาที่กำลังดูดซับผลของโอสถ ก็มีสิ่งสกปรกและเหม็นเน่าถูกขับออกมาจากรูขุมขนทั่วร่างน้ำสีฟ้าเทาโปร่งใสได้ถูกสิ่งสกปรกและเหม็นเน่าที่เขาขับออกมาเปลี่ยนเป็บ่ออุจจาระก็ไม่ปาน
...
“ทำไมถึงเหม็นขนาดนี้...”ไม่รู้ว่านอนไปนานแค่ไหน หลู่เส่าโหย่วก็เริ่มได้กลิ่นความเหม็นเน่าของบางสิ่งหลังจากนั้นจึงได้ค่อยๆ ลืมตาตื่นขึ้น จากนั้นเขาก็หน้าเปลี่ยนสีในทันที
“โอ้พระเ้าทำไมถึงกลายเป็แบบนี้” เมื่อเห็นอ่างน้ำที่เหมือนกลายเป็บ่ออุจจาระหลู่เส่าโหย่วก็ใอย่างมาก
“อ๊าก...”
“คุณชายท่านเป็อะไรกัน นี่ท่านกำลังปัสสาวะอุจจาระในอ่างอาบน้ำหรือ”
เมื่อประตูถูกเปิดออกหลู่เสี่ยวไป๋ที่ได้เข้ามาภายในห้องก็เห็นหลู่เส่าโหย่วที่กำลังอยู่ในอ่างอาบน้ำ จากนั้นก็เผยสายตาที่ดูถูกอย่างแรงแล้วใช้สองมือปิดจมูก มองหน้าเขาแบบรังเกียจไม่น้อย
338
