เซียนอมตะหวนคืน

รักษา
หวังเฉินกลับมาถึงบ้านในเวลาเกือบจะถึงสิบเอ็ดโมงเช้า ก่อนกลับมาถึงเขาแวะซื้อเข็มเงินมาด้วย เมื่อมีสมุนไพรกับเข็มเงิน เนื้องอกในสมองแม่ของเขาก็สามารถรักษาให้หายขาดได้ง่ายๆ โดยไม่จำเป็นที่จะต้องผ่าตัด
ทันทีที่เปิดประตูเข้ามาในบ้าน หวังเฉินก็เห็นแม่ของเขานั่งรออยู่บนเก้าอี้ สีหน้าของเธอดีขึ้นมากกว่าแต่ก่อน
“เฉินเอ๋อร์ ลูกไปไหนมา?” หยางชีหยูตั้งแต่รู้สึกตัวขึ้นมาเมื่อหนึ่งชั่วโมงก่อนก็รู้สึกกระวนกระวายใจมาก ที่ไม่เห็นลูกชายอยู่ภายในบ้าน เพราะตามปกติลูกชายของเธอมักจะบอกเสมอ ถ้าจะออกไปไหน
แต่ด้วยร่างกายที่ไม่แข็งแรง เธอจึงไม่กล้าออกไปตามหา ได้แต่นั่งรออยู่ภายในห้องเช่า
“ผมไปซื้อของมานิดหน่อยครับแม่” หวังเฉินตอบด้วยรอยยิ้ม พร้อมกับชูถุงกระดาษในมือของตัวเองให้ดู
“ซื้ออะไรมาเยอะแยะ” หยางชีหยูสงสัย “แล้วลูกไปเอาเงินที่ไหนมาซื้อ หรือว่าเมื่อวานที่เราไปคฤหาสน์ตระกูลหวัง พวกเขาจะให้เงินมา?”
หวังเฉินตอบด้วยการส่ายหน้า “เปล่าเลยครับแม่ พวกเขาจะให้เงินพวกเราทำไม ช่างเถอะ ผมไม่อยากพูดถึงเรื่องนี้ เงินนี้เป็นลุงฉู่เอามาคืน”
“หวังฉู่?” หยางชีหยูตกใจเล็กน้อย คิดไม่ถึงว่าหวังฉู่ที่ยืมเงินสามีของเธอไปสิบล้านหยวนเมื่อนานมากแล้วจะยอมเอาเงินมาคืน “เป็นหวังฉู่เอามาคืนจริงๆ?”
“ใช่ครับแม่ ลุงฉู่เอามาคืน เขาบอกว่าครอบครัวของเราตอนนี้ลำบาก สมควรมีเงินสักก้อนไว้ใช้” หวังเฉินโกหกแม่ของเขาอย่างแนบเนียน เขาแน่นอนไม่โง่พอที่จะบอกความจริงว่าเขาเป็นฆ่าหวังฉู่ จากนั้นกดโอนเงินด้วยตัวเอง
“หวังฉู่อย่างน้อยก็พอมีจิตสำนึกอยู่บ้าง” หยางชีหยูอดพูดออกมาไม่ได้ ในขณะที่ในใจรู้สึกขอบคุณต่อหวังฉู่อยู่ไม่น้อย
“แล้วตกลงซื้ออะไรมา?”
“สมุนไพรครับแม่ เดี๋ยวผมจะต้มให้แม่ทาน แม่จะได้หายจากโรคที่เป็น” หวังเฉินพูดพลางนำกล่องสมุนไพรหลายกล่องออกจากถุงกระดาษ
“ลูกคนนี้หนิ...” หยางชีหยูรู้สึกอบอุ่น ตารื่นชื่นขึ้นมาไม่ได้ ลูกชายของเธอเติบโตขึ้นมากในหนึ่งปีมานี้ นิสัยเก่าๆ ที่ไม่ดี เขาได้โยนมันทิ้งไปจนหมด เธอรู้สึกว่าต้องขอบคุณทางตระกูลหวังที่ขับไล่เธอและลูกชายออกจากตระกูล ทำให้ลูกชายของเธอคิดได้และเปลี่ยนแปลงตัวเอง
“แม่นั่งรอผมครู่เดียว เดี๋ยวผมต้มสมุนไพรให้ดื่ม”
พูดจบ หวังเฉินก็นำสมุนไพรที่ซื้อมาหลายชนิดไปที่ครัว ซึ่งอยู่ท้ายห้องเช่า จากนั้นทำการต้ม โดยใช้พลังปราณจากแก่นอมตะในการรักษาสรรพคุณของสมุนไพรให้มีประสิทธิภาพสูงสุดไว้
หยางชีหยูจ้องมองแผ่นหลังของลูกชายตัวเอง เธอรู้ดีว่าต่อให้หวังเฉินต้มสมุนไพรมาให้เธอดื่ม เธอก็ไม่มีทางหาย นอกเสียจากเธอไปผ่าตัดที่โรงพยาบาล แต่เธอก็ไม่อยากที่จะปฏิเสธความตั้งใจของลูกชายตัวเอง
“เฉินเอ๋อร์ แม่ตั้งใจว่าจะกลับบ้านเกิด แม่อยากไปใช้ชีวิตบั้นปลายที่นั่น” อยู่ๆ หยางชีหยูก็พูดขึ้น เธอเบื่อหน่ายเต็มทีแล้วกับการใช้ชีวิตอยู่ภายในเมืองใหญ่อันวุ่นวาย
เมื่อก่อนยังดีที่มีสามีอยู่ แต่ในตอนนี้สามีของเธอเสียไปแล้ว เธอจึงอยากที่จะกลับไปใช้ชีวิตสบายๆ ที่บ้านเกิด
เธอเดิมทีแล้วไม่ใช่คนปักกิ่ง แต่เป็นคนของมณฑลเจียงซี เธอเกิดหมู่บ้านเล็กๆ ในชนบทแถบเจียงซี สมัยสาวๆ เข้าทำงานในบริษัทแห่งหนึ่งในเจียงซี บังเอิญหวังเฉิงเทียนมาดูงานที่นั่น ทั้งสองจึงตกหลุมรักกัน สุดท้ายเธอตัดสินใจย้ายมาอยู่ที่ปักกิ่งด้วยกันกับหวังเฉิงเทียน
“ลูกจะไปกับแม่ไหม?” เธอถาม แม้ภายในใจของเธออยากจะให้ลูกชายไปด้วย แต่ก็ไม่คิดจะบังคับ เธออยากให้ลูกชายของเธอตัดสินใจด้วยตัวเอง
ได้ยินคำพูดของแม่ตัวเอง หวังเฉินชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนหันหน้ามาตอบด้วยรอยยิ้ม “แน่นอนครับแม่ แม่ไปไหน ผมก็ไปด้วย ถ้าผมไม่ไปกับแม่ ใครจะดูแลแม่ล่ะครับ”
“เฉินเอ๋อร์...” คำพูดของลูกชายทำให้หยางชีหยูบ่อน้ำตาแตก เธอร้องไห้ออกมาด้วยความสุข “พรุ่งนี้แม่จะไปเข้ารับการผ่าตัดที่โรงพยาบาล หลังจากแม่หายแล้ว พวกเราค่อยไปที่เจียงซีกัน”
“ครับแม่” หวังเฉินตอบรับ มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย คิดในใจว่า ‘พรุ่งนี้แม่คงตกใจแน่ ถ้าไปตรวจที่โรงพยาบาลแล้ว ไม่พบเนื้องอกในสมองแล้ว’
เวลาผ่านไปราวสามสิบนาที หวังเฉินก็ต้มสมุนไพรเสร็จ เขานำน้ำสมุนไพรหลายชนิดที่ต้มใส่แก้วมาให้แม่ของเขา
“นี่ครับแม่ สมุนไพร ดื่มสักหน่อย”
หยางชีหยูพยักหน้า รับแก้วมา สูดดมกลิ่นเล็กน้อย ทันใดนั้นเธอก็ได้กลิ่นสมุนไพรที่หอมสดชื่นปะปนกับไอความร้อนสีขาวที่ลอยขึ้นมา
“สมุนไพรหอมมาก ไม่รู้ว่าลูกแม่คนนี้ ไปได้สมุนไพรมาจากไหน?” เธอถามอย่างสงสัย
“มีผู้เชี่ยวชาญแนะนำมาครับ ได้ยินมาว่ามันช่วยให้บำรุงร่างกายให้แข็งแรง ผมเลยซื้อมาต้มให้แม่” หวังเฉินโกหกอย่างแนบเนียนอีกครั้ง ซึ่งหยางชีหยูก็ไม่เคลือบแคลงสงสัย เธอพูดขอบคุณลูกชาย ก่อนเริ่มเป่าและจิบน้ำสมุนไพรที่ต้มเพิ่งเสร็จไม่นาน
“รสชาติหอมหวานสดชื่น ไม่น่าเชื่อว่าจะต้มมาจากสมุนไพร” หยางชีหยูอดอุทานออกมาไม่ได้ด้วยความประหลาดใจ
“แม่ชอบ ผมก็ดีใจแล้ว” หวังเฉินเดินมาด้านหลังแม่ของเขาและนวดให้ แต่ในระหว่างที่นวดให้ เขาแอบเอาเข็มเงินออกมาจิ้มไปที่หลังศีรษะของแม่ตัวเองหลายเข็ม ถ่ายเทพลังจากแก่นอมตะลงไป
หยางชีหยูไม่รู้ตัวเลยสักนิดเกี่ยวกับการกระทำของหวังเฉิน สิ่งที่หวังเฉินทำอยู่ แน่นอนว่าเป็นการรักษาแม่ของเขา
การรักษาของเขาใช้เวลาไม่นาน มันก็เสร็จสิ้น มีของเหลวสีดำหนืด ไหลออกมาตามเข็มเงิน หวังเฉินรีบดึงเข็มเงินเหล่านี้ออก จากนั้นเดินไปที่ห้องน้ำอย่างรวดเร็ว โดยไม่ทำให้หยางชีหยูรู้สึกตัวเลยแม้แต่น้อย
ด้านหยางชีหยูพอดื่มน้ำยาสมุนไพรหมดแก้วก็รู้สึกง่วงนอนขึ้นมาแปลกๆ เธอจึงเดินไปนอนที่เตียงของเธอ โดยบอกกับหวังเฉินง่ายๆ ไม่กี่คำ
หวังเฉินที่ออกมาจากห้องน้ำแล้ว ไม่ได้รบกวนการนอนของหยางชีหยู เขาเดินมาจัดการกับสมุนไพรที่เหลือ เขาซื้อสมุนไพรมาหลายชนิด แบ่งออกเป็นอย่างละส่วน ส่วนแรกเพื่อรักษาแม่ของเขา ส่วนที่สองนั้นเขาจะนำมาปรุงเป็นเม็ดยาเพิ่มพื้นฐานการฝึกตน
เขาจำเป็นที่จะต้องแข็งแกร่งโดยเร็ว ทั้งหมดก็เพื่อจะปกป้องแม่ของเขา แก้แค้นหวังเฉียนและหาทางกลับไปยังโลกแห่งเซียนเพื่อที่จะพบกับภรรยาของเขาอย่างจูเยี่ยนเอ๋อร์อีกครั้ง
หวังเฉินนำสมุนไพรที่เหลือทั้งหมดออกมา จากนั้นเริ่มทำการปรุงเป็นเม็ดยา โดยมีแก่นอมตะเป็นตัวช่วยกลั่น
เม็ดยาที่หวังเฉินกำลังจะปรุงมีชื่อว่าเม็ดยาเพิ่มปราณ เป็นเม็ดยาระดับหนึ่ง ร่างกายของเขาตอนนี้ เม็ดยาระดับหนึ่งเหมาะสมที่สุด ถ้าฝืนใช้เม็ดยาระดับสอง ร่างกายคงไม่อาจรับได้ไหว เนื่องจากร่างกายของเขายังอ่อนแอมาก เป็นเพียงร่างกายของผู้ฝึกตนระดับแรกเริ่มขั้นต้นเท่านั้น
อย่างน้อยถ้าจะใช้เม็ดยาระดับสอง ร่างกายต้องแข็งแกร่งระดับแรกเริ่มขั้นกลางหรือขั้นปลายเสียก่อน ถึงจะใช้ได้
หวังเฉินเร่งรีบปรุงเม็ดยาเพิ่มปราณอย่างรวดเร็ว เขาตั้งใจจะปรุงให้เสร็จก่อนที่แม่ของเขาจะตื่นขึ้นมาจากการนอน
อันที่จริงสมุนไพรที่โลกแตกต่างกับที่โลกแห่งเซียนค่อนข้างมาก แต่หวังเฉินได้เข้าเว็บไป่ตู้เพื่อค้นหาสมุนไพรที่มีสรรพคุณที่ต้องการ ทำให้เขาได้สมุนไพรมาครบอย่างที่เห็น เขาค้นหามันในช่วงที่อยู่บนรถแท็กซี่ขณะเดินทางไปที่ร้านสมุนไพรเฉาเหยา
จบบทที่ 7

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 7 : รักษา

นิยายแนะนำ

เซียนอมตะหวนคืน

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

บทที่ 7 : รักษา

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้