“ถูกต้อง ดินแดนลึกลับนี้ไม่น่าสนใจเพราะแม้จะเป็ระดับSSแต่ทักษะของมันไม่ได้ดีมากขนาดนั้นขายไปนั้นแหละดีแล้ว”ไผ่เอยตอบด้วยรอยยิ้มภายใต้หน้ากาก
“ดินแดนลึกลับระดับSSนี้มีหินปลุกพลังที่มอบทักษะระดับSSอย่างทักษะฟื้นฟู ทักษะฟื้นฟูนี้สามารถงอกแขนขาขึ้นมาใหม่ได้ถ้าถูกทำลายหรือตัดขาดไป แต่เรามีทักษะแสงศักดิ์สิทธิ์ของคุณน้ำฟ้าซึ่งมันมีประโยชน์กว่าอยู่แล้ว เช่นนั้นเราจะสนใจกับทักษะที่ไร้ประโยชน์นั้นทำไม คุณว่าจริงไหม”ไผ่อธิบายก่อนจะถามออกไป
เมื่อได้รับรู้ว่ามันคือทักษะอะไรอาทิตย์กับน้ำฟ้าก็เข้าใจทันที ทั้งสองมองนายน้อยด้วยแววตาเคารพยำแกรง เพราะทุกอย่างถูกนายน้อยคำนวณเอาไว้หมดแล้ว
แม้ทักษะที่จะขายไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับพวกเขาเพราะพวกเขามีทักษะแสงศักดิ์สิทธิ์ที่ดีกว่าอยู่แล้วซึ่งมันสามารถรักษาให้คนอื่นได้อีกทั้งยังแข็งแกร่งกว่า แต่สำหรับคนอื่นนั้นมันเป็ทักษะที่แข็งแกร่งมากและมีประโยชน์มาก
ลองคิดดูสิว่าถ้าผู้ปลุกพลังระดับSหรือSSที่สูญเสียอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายไป แล้วพวกเขารู้ว่ามีหินปลุกพลังที่มอบทักษะนี้ให้กับำพวกเขาอยู่คิดว่าพวกเขาจะบ้าคลั่งและทุมเทเพื่อให้ได้มันมาแค่ไหน
“บอกพวกเขาไปเลยว่าหินปลุกพลังนี้ให้ทักษะอะไรกับพวกเขา เมื่อพวกเขารู้ถึงประโยชน์ของมันพวกเขาจะเข้าใจเองว่ามันมีค่ามากแค่ไหน”ไผ่เอยขึ้นด้วยรอยยิ้ม
เมื่อหอข้อมูลไม่คิดจะใช้เองเขายังสามารถออกไปประมูลได้มันจะช่วยเพิ่มชื่อเสียงให้กับพวกเขาอีกมาก สุดท้ายพวกเขาก็มีแต่ได้กับได้เท่านั้น
“เข้าใจแล้วขอรับนายน้อย”อาทิตย์เอยรับก่อนจะหันหลังจากไป
“น้ำฟ้าคุณนำเงินทั้งหมดนี้ไปที่หอการาค้าจันทราม่วงแล้วซื้อกระดาษสัญญากลับมาสองร้อยแผ่น แล้วก็ซื้อโอสถฟื้นฟูพลังแบบฉับพลันกลับมาด้วย ซื้อทั้งหมดตามจำนวนเงินที่สามารถซื้อเข้าใจหรือไม่”ไผ่โอนเงินหนึ่งหมื่นล้านสุดท้ายให้น้ำฟ้าไปซื้อโอสถกลับมา
เหตุผลไผ่บอกให้น้ำฟ้าซื้อโอสถฟื้นพลังแบบฉับพลันกลับมาด้วยเพราะไผ่้าให้น้ำฟ้ารักษาคนพิการเ่าั้ที่อาทิตย์หาข้อมูลเตรียมเอาไว้
สาเหตุที่ต้องซื้อยาปลุกพลังแบบฉับพลันกลับมาเพราะว่าความแข็งแกร่งของน้ำฟ้าอยู่เพียงระดับทองเท่านั้นการใช้ทักษะระดับSSในการรักษาคนพิการนั้นใช้พลังมานาจำนวนมาก ยิ่งถ้าผู้พิการคนนั้นเคยเป็ผู้ปลุกพลังที่แข็งแกร่งมาก่อนก็จะยิ่งใช้พลังมากขึ้น
อาทิตย์นั่งรออยู่ในบ้านไม่นานอาทิตย์และน้ำฟ้าก็กลับมาพร้อมกัน
“นายน้อยฉันซื้อทุกอย่างตามที่นายน้อยสั่งมาแล้วค่ะ”น้ำฟ้าเอยขึ้นหลังจากที่นั่งลงบนโซฟาฝั่งตรงข้าม
“นี้คือจำนวนเงินทั้งหมดที่ได้จากการขายดินแดนลึกลับเ่าั้ครับนายน้อย อีกทั้งเมื่อพวกเขาได้เห็นว่ามีดินแดนลึกลับระดับSSอยู่ด้วยพวกเขาใเป็อย่างมากและยิ่งได้รู้ถึงทักษะที่อยู่ภายในพวกเขาตื่นเต้นมากจึงซื้อเอาไว้เองเพื่อมอบให้กับผู้าุโระดับสูงในในตระกูลของพวกเขาพึ่งได้รับาเ็สาหัสกลับมา”
“และนี้คือข้อมูลของผู้ปลุกพลังพิการระดับทับทิม10คนและจันทราอีก5คนและดารา2คนและทั้งสองคนยังเป็แฝดพี่น้องชายหญิงด้วยครับ”อาทิตย์พูดขึ้นก่อนจะยื่นแหวนมิติให้ไผ่พร้อมกับส่งข้อมูลที่อยู่ของผู้พิการระดับสูงที่ได้จากหอข้อมูลให้กับไผ่ ซึ่งของมูลเหล่านี้เป็หนึ่งในเงื่อนไขที่ไผ่ตั้งเอาไว้
ความจริงแล้วเงื่อนไขของไผ่ไม่ได้มีระดับจันทราอยู่ด้วยแต่ทางหอข้อมูลมอบให้เองเพื่อเป็การขอบคุณสำหรับข้อมูลของดินแดนลึกลับระดับSS
ในตอนแรกอีธานได้เห็นข้อมูลที่ไผ่อาทิตย์มอบให้เขาถึงกับลุกขึ้นจากโซฟาแล้วะโด้วยความใ พวกเขาไม่คิดเลยว่าดินแดนลึกลับที่อยู่ในมือของไผ่จะมากมายขนาดนี้อีกทั้งยังมีระดับสูงมากมาย
อีธานมองไปที่อาทิตย์ด้วยความระมัดระวัง เขาไม่รู้ว่าขุมกำลังลึกลับที่อยู่เื้ัอาทิตย์คือขุมกำลังไหนแต่สิ่งหนึ่งที่อีธานมั่นใจก็คือขุมกำลังนั้นจะต้องแข็งแกร่งมากอย่างแน่นอน และภายในขุมกำลังจะต้องมีคนที่มีทักษะที่สามารถััได้ว่าดินแดนลึกลับจะปรากฎขึ้นที่ไหน ไม่เช่นนั้นพวกเขาจะสามารถรู้ได้อย่างไรว่าจะมีดินแดนลึกลับปรากฎขึ้นที่ไหน
อีธานได้แต่หวาดกลัวเพราะถ้าพวกเขามีคนแบบนี้อยู่จริง แล้วรับรู้ที่อยู่ของดินแดนลึกลับที่สูงกว่านี้แล้วเก็บเอาไว้เอง แค่คิดถึงตรงนี้อรธานอดไม่ได้ที่จะหนาวสั่น
ไผ่หยิบแหวนมิติมาสำรวจดูก่อนจะเผยรอยยิ้มออกมาเพราะครั้งนี้เขาขายข้อมูลได้เงินจำนวนมหาศาลจริง เพราะภายในแหวนมิติมีหินพลังงานมากกว่า650ล้านก้อนถ้าคิดเป็เงินเครดิตก็มากกว่า 650,000ล้านเครดิต เพราะว่า1,000เครดิตเท่ากับหินพลังงานหนึ่งก้อน
เมื่อระดับสูงขึ้นเงินเครดิตก็แทบจะไม่มีความหมายเพราะพวกเขาจะใช้หินพลังงานในการแลกเปลี่ยนแทน เนื่องจากสมบัติทุกอย่างที่มีระดับสูงจะซื้อขายกันด้วยหินพลังงานเท่านั้น
ไผ่หยิบหินพลังงานออกมา50ล้านก้อนใส่แหวนมิติของตนเองจากนั้นก็ส่งแหวนมิติคืนให้กับอาทิตย์
“เก็บเงินส่วนนี้เอาไว้ผมมีเื่ให้พวกคุณสองคนทำ”ไผ่พูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยแล้วหยิบเอากระดาษอีกแผ่นออกมามอบให้อาทิตย์
แววตาของอาทิตย์เปลี่ยนไปเมื่อได้เห็นสิ่งที่เขียนอยู่ด้านใน จากนั้นเขาก็เผยรอยยิ้มออกมาก่อนจะเงยหน้าขึ้นพูดกับไผ่ด้วยน้ำเสียงมั่นใจ “นายน้อยสบายใจได้ ผมจะไม่ทำให้นายน้อยผิดหวังครับ”