รักอลวนของยัยหน้าจืด

       อากาศเมืองไทยนี่มันร้อนจริงๆ ออกจากบ้านทีเหมือนฉันจะละลายเลยขณะที่ฉันกำลังคิดอะไรไปเรื่อยเปื่อยอยู่ เสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นฉันรับสายพร้อมพูดกับคนที่อยู่ในปลายสาย

       “โทรมามีอะไรจ๊ะ พอปิดเทอมก็หายหน้าหายตาไปเลยนะส้ม”

       “อย่างอนไปเลยน่า เออนี่” เสียงปลายสายจากส้มซึ่งเป็๲เพื่อนสนิทของฉันเอ่ยเรียก           

       “อะไร” ฉันถามมัน

       “ดา แกจะเลือกเรียนโรงเรียนเดิมหรือโรงเรียนใหม่วะ” ส้มเอ่ยถาม

       “ฉันว่าจะเลือกเรียนโรงเรียนประจำจังหวัดน่ะ แกล่ะส้ม” ฉันถามมันกลับ

       “โรงเรียนเดียวกับแกนั่นแหละยะ ฉันจะปล่อยให้เด็กน้อยอย่างแกไปเผชิญโลกกว้างคนเดียวได้ยังไง”ส้มมันตอบกลับด้วยน้ำเสียงขี้เล่น

       “555 แกก็พูดเกินไป” ฉันหัวเราะกับคำพูดของมัน

      “เรามานัดติวกันหน่อยไหม” ส้มมันเอ่ยชวน

      “งั้นเริ่มวันไหนดีละ” ฉันถามส้มเพื่อจะได้เตรียมตัวไว้

      “วันจันทร์ที่จะถึงนี้แล้วกัน โอเคไหม” ส้มมันเสนอวันที่จะติว ฉันตอบตกลง เราสองคนคุยต่อกันอีกหน่อยไม่นานส้มมันก็ขอตัววางสายไป

      นับจากวันนั้นเป็๞ต้นมาเราทั้งคู่ก็ติวกันอย่างสม่ำเสมอ บางวันก็ติวที่บ้านส้ม บางวันก็บ้านฉัน โชคดีที่ส้มมันมีแนวข้อสอบของโรงเรียนนี้เห็นมันบอกว่าได้มาจากคนรู้จักที่เรียนอยู่ที่นั่นข้อสอบส่วนมากจะเป็๞พื้นฐานทั่วไปของ ม.ปลาย บางข้อก็ถามนอกเหนือจากนั้น ใน๰่๭๫ที่ติวฉันโดนส้มเคี่ยวเข็ญอย่างหนักโดยเฉพาะวิชาคณิตที่ฉันอ่อนมาก ส่วนวิชาที่เหลือก็พอได้ จนกระทั้งอีกไม่กี่วันก็จะเป็๞วันสอบพวกเราเลยหยุดติวกัน

      วันสอบพ่อส้มเป็๲คนขับรถยนต์ไปส่งเราสองคนที่โรงเรียนประจำจังหวัดท่านอวยพรให้พวกเราสอบผ่าน ตอนเย็นท่านจะมารับพวกเราอีกที

      “ตื่นเต้นวะส้ม ฉันจะทำได้ไหมวะ” ฉันทั้งรู้สึกตื่นเต้นและกังวลไปพร้อมกัน

      “นี่ ฟังฉันนะ แกทำได้อยู่แล้ว ท่องเข้าไว้” ส้มมันให้กำลังใจฉัน

      เราทั้งคู่เดินไปลงทะเบียนเพื่อยืนยันตัวตนที่สมัครสอบไว้ก่อนหน้านั้นหนึ่งอาทิตย์ฉันกับส้มเดินไปประจำห้องสอบที่มีชื่อของตนเอง เราสองคนสอบคนละห้องกัน หลังจากที่รู้ว่าต้องสอบห้องไหนฉันเดินมานั่งรอที่หน้าห้องสอบของตนเองบริเวณทางเดินเต็มไปด้วยนักเรียนที่มาเข้าสอบ ดูวุ่นวายอยู่ไม่น้อย

       เมื่อใกล้ถึงเวลาสอบนักเรียนทุกคนต่างเข้าไปที่ห้องสอบและนั่งประจำที่ของตนเอง ในห้องสอบครูที่คุมสอบกำลังแจกข้อสอบและกระดาษคำตอบวิชาแรกเป็๲วิชาคณิตศาสตร์ ไม่นานเสียงตามสายก็ดังขึ้น เป็๲สัญญาณให้นักเรียนทุกคนเริ่มทำข้อสอบได้บรรยากาศในห้องเรียนเต็มไปด้วยความกดดัน ฉันค่อนข้างกังวลกับวิชานี้พอสมควรแม้ว่าข้อสอบจะไม่ได้ต่างจากที่ฉันกับส้มติวกันเท่าไหร่นัก  เวลาในห้องสอบผ่านไปอย่างรวดเร็วสักพักเสียงตามสายได้ดังขึ้นอีกครั้ง เป็๲สัญญาณเตือนให้นักเรียนทุกคนหยุดทำข้อสอบและให้พัก15 นาที ก่อนจะเริ่มสอบวิชาถัดไป เมื่อเวลาพักหมดลง นักเรียนทุกคนต่างรีบเดินเข้าห้องสอบเพื่อเริ่มสอบอีกครั้งตอนพักเที่ยงฉันเดินออกจากห้องสอบด้วยสภาพที่เหมือน๥ิญญา๸จะออกจากร่างฉันมองหาส้มไม่นานก็เจอเลยเดินไปหามัน ฉันทักมันทันที

        “ส้ม เป็๞ไงบ้าง”

        “สบายมาก” มันตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ

        “เกิดอะไรขึ้นกับแกเนี่ย” ตาตี่ๆ ของมันเบิกกว้างขึ้นอย่างอึ้งๆ กับสภาพของฉัน

        “ดูแย่ขนาดนั้นเลย?” ฉันถามมันอย่างไม่แน่ใจ

        “ก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น” ส้มตอบพร้อมกับขำฉันเล็กน้อย

        หลังจากบทสนทนาจบลงเราสองคนเดินไปที่โรงอาหารของโรงเรียนเพื่อหาอะไรกิน พอหมดเวลาพักเที่ยงพวกเราก็ไปสอบต่อจนกระทั่งสอบวิชาสุดท้ายเสร็จ ฉันเดินออกจากห้องสอบทันที เห็นส้มมันมารอที่ห้องสอบพอดีเราทั้งคู่เดินออกจากอาคารเรียนไปรอรถยนต์ของพ่อส้ม รอไม่นานพ่อส้มก็มารับ

        ใช้เวลาประมาณ30 นาที ก็ถึงบ้านฉัน ฉันขอบคุณพ่อส้มที่มาส่งและบอกลาส้ม จากนั้นก็เดินเข้าบ้านไปเสียงแม่ทักถามฉันทันทีที่ฉันเปิดประตูเข้าไป

         “สอบเป็๲ไงบ้างลูก”

         “ก็พอได้ค่ะ” ฉันตอบแม่

         “ดาขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดก่อนนะ ค่อยลงมาทานข้าววันนี้แม่ทำของโปรดไว้ให้ลูกเยอะเลย”

         ฉันขึ้นห้องไปเปลี่ยนชุดตามที่ท่านบอก แล้วลงมาทานข้าวกับท่านที่หน้าเคาน์เตอร์ของห้องครัว

          ใครจะไปรู้ล่ะว่าจุดเริ่มต้นของเ๹ื่๪๫วุ่นวายทั้งหมดที่ฉันเจอ มันจะเริ่มขึ้นที่โรงเรียนแห่งนี้แม้จะมีเ๹ื่๪๫มากมายเกิดขึ้นในที่แห่งนี้ ตัวฉันเองไม่เคยรู้สึกเสียใจเลยที่เลือกเรียนโรงเรียนนี้