บทที่ 26
เทศกาลในเมือง
“แล้วเ้ามั่นใจได้หรือไม่ว่าอีกฝ่ายจะไม่สามารถััถึงค่ากับเ้าได้” คุณชายจางถามอย่างกังวลเล็กน้อย
อันที่จริงแล้วพวกมนุษย์ที่ร่วมมือกับพวกิญญาร้าย มักจะโดนปฏิเสธจากผู้ฝึกตน
เพราะแบบนั้นการที่เขาร่วมมือกับิญญาทมิฬ ถ้าเกิดว่ามีคนรู้เกี่ยวกับเื่นี้ คงจะต้องเกิดกลายเป็เื่ใหญ่อย่างแน่นอน
แล้วเขาเองก็อาจจะโดนผู้คนตามไล่สังหาร
ิญญาทมิฬยิ้ม “เป็ไปไม่ได้”
“คนผู้นั้นแม้ว่าจะเก่งขนาดไหนก็ไม่มีทางััถึงข้าจากตัวของเ้าได้”
“ต่อให้เป็พวกที่มีขอบเขตสิบขึ้นไปก็ไม่สามารถทำได้”
ิญญาทมิฬตัวนี้พูดด้วยน้ำเสียงที่ดูมั่นอกมั่นใจ
เกี่ยวกับเื่นี้มันไม่ได้ถ่อมตนเลยแม้แต่น้อย
คุณชายจางพยักหน้า “แล้วเ้าจะลงมือเมื่อไหร่”
“ในเมื่อเ้ามั่นใจแล้วว่าอีกฝ่ายไม่ได้มีขอบเขตที่สูงนัก”
“ถ้าเช่นนั้นเ้าเองก็ลงมือจัดการกับมันเลย”
“ยังไงซะรีบจัดการกับปัญหาที่เกิดขึ้น มันจะทำให้พวกเรานั้นไม่ต้องกังวลอยู่อย่างนี้”
ิญญาทมิฬพยักหน้ามันเห็นด้วยกับเื่นี้
ตัวของมันในตอนนี้เองก็ต้องระวังทุกย่างก้าวในการเคลื่อนไหว
เพราะว่าเหตุการณ์ที่ถูกเปิดเผยทำให้ตัวของมันมีโอกาสที่จะโดนเพ่งเล็ง
ทำให้ทุกวันนี้เมื่อมันอยู่ภายในเมือง มันเองก็ต้องทำการเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง
ต้องพยายามหลบเลี่ยงสายตาจากพวกผู้ฝึกปราณของจวนแม่ทัพ
เพราะว่าถ้าเกิดว่าพวกผู้ฝึกปราณของจวนแม่ทัพสามารถััได้ถึงตัวตนของมัน ตัวของมันคงจะโดนไล่สังหารอย่างแน่นอน
ด้วยขอบเขตของมันในตอนนี้แถมยังมีอาการาเ็ที่มันเคยได้รับก่อนหน้านี้
ก่อนที่จะมาที่ดินแดนแห่งนี้อีกแน่นอนว่ามันไม่มีทางที่จะหนีรอด
เพราะแบบนั้นการเคลื่อนไหวในแต่ละครั้งโดยจะต้องระมัดระวังตัว
“แล้วเกี่ยวกับพวกผู้ติดตามล่ะ” ิญญาทมิฬนึกถึงบางอย่างขึ้นมาได้เลยถามออกมา
ถ้าเกิดว่าเป็คนที่เป็แขกจากจวนแม่ทัพ น่าจะมีพวกผู้ติดตามที่เป็ยอดฝีมือ
คุณชายจางส่ายหน้าไปมา ดูเหมือนว่าอีกฝ่ายค่อนข้างจะมั่นใจในฝีมือของตนเอง
ข้าเห็นเพียงแค่สาวใช้อยู่คนเดียวเท่านั้น ไม่พบเห็นผู้คุ้มกันอื่นเลยแม้แต่น้อย
คุณชายจางมั่นใจกับเื่นี้เป็อย่างยิ่ง เพราะว่ามันตรวจสอบบริเวณรอบๆจนหมดแล้ว
เรียกได้ว่ามันจับตาดูการเคลื่อนไหวของคนผู้นั้นตลอดเวลา
แล้วมันก็มั่นใจว่าไม่มีผู้คุ้มกันคอยดักซุ่มหรือว่าซ่อนอยู่บริเวณแถบนั้น
เมื่อได้ยินแบบนั้นิญญาทมิฬเองก็พยักหน้า
ดูเหมือนว่าในครั้งนี้มันค่อนข้างจะมั่นใจในการลงมือมากขึ้นแล้ว เพื่อกำจัดปัญหามันต้องลงมืออย่างเร็วที่สุด
ิญญาทมิฬคิดอยู่สักพักนึงก่อนที่จะนึกบางอย่างขึ้นมาได้
“จริงสิอีกไม่กี่วันจะมีงานเทศกาลเฉลิมฉลองในเมืองถูกจัดขึ้นสินะ”
คุณชายจางพยักหน้า “รู้สึกว่าจะเป็วันก่อตั้งเมืองแห่งนี้”
“เป็การเฉลิมฉลองประจำปี”
“หรือว่าเ้าจะลงมือในวันนั้น?”
ิญญาทมิฬพยักหน้า
“ในวันนั้นถือได้ว่าเป็วันที่เหมาะกับการลงมือมากที่สุด”
“เพราะว่าในวันนั้นมีงานเฉลิมฉลองด้านนอกเมือง”
“ไม่เพียงเท่านั้นมีผู้คนมากมายหลั่งไหลเข้ามาในเมือง”
“อีกอย่างถ้าเกิดว่าคนผู้นั้นออกไปด้านนอกเมือง มันก็จะเหมาะกับการลงมือของข้าเป็อย่างยิ่ง”
“และข้าเองก็สามารถหลบเลี่ยงสายตาของพวกผู้ฝึกปราณของจวนแม่ทัพได้”
“เพียงแค่นี้ก็ถือว่าเป็การลงมือที่สมบูรณ์แบบแล้ว”
“แต่ว่าถ้าเกิดว่าอีกฝ่ายไม่ยอมออกไปนอกเมือง ข้าเองก็ต้องให้เ้าออกหน้าไปเชื้อเชิญอีกฝ่าย”
คุณชายจางได้ยินคำพูดของิญญาทมิฬก็ขบคิด
อันที่จริงแล้วการพบเจอในหอสุราก็ไม่ได้ถือว่าสนิท
การที่เขานั้นเผชิญจะทำให้อีกฝ่ายสงสัยหรือไม่
แต่เมื่อลองคิดดูดีๆคุณชายจางคิดว่าตนเองน่าจะมีวิธี ในการที่ทำให้เหมือนกับตนเองไปพบเจออีกฝ่ายและชักชวนไปเที่ยวด้านนอกเมือง เหมือนเป็เื่บังเอิญ
เมื่อมั่นใจว่าคำขอในเื่นี้ไม่ได้มากเกินไป
แน่นอนว่าคุณชายจางเองก็ต้องตอบตกลง
เพราะอย่างไรเสีย ตัวของคุณชายจางเองก็เป็พวกเดียวกับิญญาทมิฬ
ถ้าเกิดว่าไม่กำจัดปัญหาในส่วนนี้ไป เขาเองก็ไม่สามารถใช้ชีวิตอย่างสงบได้เช่นเดียวกัน
เมื่อตอบตกลงแล้วในครั้งนี้ทั้งสองฝ่ายก็วางแผนกันอีกเล็กน้อย เพื่อที่ว่าจะไม่ให้มีสิ่งผิดพลาดเกิดขึ้นเมื่อดำเนินแผนการ
…
ในขณะเดียวกันภายในจวนของแม่ทัพ
ทางด้านของเจียงเฟิง หลังจากที่กินอาหารเย็นเสร็จตอนนี้ก็มาเดินเล่นภายในศาลาคลื่น์
ดวงตาของเขาจ้องมองไปที่ความงดงามของทะเลสาบ ก่อนที่จะเอ่ยถามขึ้นมา “อีกไม่กี่วันจะมีงานเทศกาลอย่างนั้นหรือ”
ด้านหลังของเขามีสองสาวอย่างเฉินอวี้และซินอวี้เดินติดตามอยู่ เฉินอวี้ที่เดินอยู่ด้านหลังพยักหน้าตอบกลับ“ใช่แล้วเ้าค่ะนายน้อย”
“อีกไม่กี่วันจะมีงานเทศกาลเป็การเฉลิมฉลองประจำเมือง”
“เป็งานที่ถูกจัดขึ้นในทุกปี เพราะว่าเป็วันที่ก่อตั้งเมืองแห่งนี้”
เจียงเฟิงได้ยินแบบนั้นก็หันไปถาม “เทศกาลมีจัดขึ้นนอกเมืองหรือไม่”
เฉินอวี้พยักหน้าตอบรับอย่างรวดเร็ว
เจียงเฟิงเมื่อได้ยินแบบนั้นก็ฉีกยิ้มออกมา
เฉินอวี้มองเห็นรอยยิ้มของคุณชายของตนเองแล้วก็ประหลาดใจจึงส่งเสียงเรียก “คุณชาย”
เจียงเฟิงส่ายหน้าไปมา “อย่าเพิ่งถามตอนนี้”
“ข้าเพียงแค่คิดว่านี่ถือว่าเป็โอกาสที่ดีที่จะดึงปลาขึ้นมา”
“แต่ต้องดูด้วยว่าอีกฝ่าย้าที่จะสังหารข้ามากขนาดไหน”
เจียงเฟิงที่กำลังเดินอยู่หันกลับไปมองซินอวี้ “ขอบเขตห้าของผู้ฝึกยุทธ์ของเ้าตอนนี้เป็อย่างไรบ้างแล้ว”
ซินอวี้ตอบกลับด้วยใบหน้าสงบนิ่ง แต่น้ำเสียงของนางก็ยังแฝงความไพเราะ “ใกล้จะถึงคอขวดแล้ว”
เจียงเฟิงพยักหน้าด้วยความชื่นชม “ถ้าเช่นนั้นก็ดี”
“ในวันที่มีงานเทศกาลตัวของข้าอาจจะมีงานให้เ้าทำ”
“เมื่อก่อนพวกเ้าทั้งสองอยู่ข้างกายข้าไม่เคยลงมือเลย”
“ในฐานะผู้ฝึกปราณแล้วก็ผู้ฝึกยุทธ์ ที่จำเป็จะต้องต่อสู้เพื่อขัดเกลารู้สึกอึดอัดหรือไม่”
หญิงสาวทั้งสองที่เดินอยู่ด้านหลังส่ายหน้า
เจียงเฟิงเองก็ได้แต่ส่ายหัวอย่างจำใจเช่นเดียวกัน พวกนางทั้งสองติดตามเขามาั้แ่ยังเด็ก
เมื่อจำความได้สตรีทั้งสองเองก็เดินตามอยู่ด้านหลังของเขาแล้ว
ซินอวี้ผู้เป็บิดาให้มาติดตาม ส่วนทางด้านของเฉินอวี้ผู้เป็มารดาให้มาติดตาม
เจียงเฟิงเลยรู้สึกผิดกับพวกนางเล็กน้อย
ด้วยรูปลักษณ์แล้วก็รูปร่างหรือแม้กระทั่งเป็พร์ในการฝึกตน ทุกอย่างของพวกนางทั้งสองล้วนแล้วอยู่ในระดับที่กล่าวได้ว่าเป็อัจฉริยะและเยี่ยมยอด
หน้าตาเองก็งดงามจนขนาดที่แม้แต่เหล่าสตรีข้างกายของเจียงเฟิงเมื่อก่อน พวกนางทั้งสองยังคงเป็คนที่โดดเด่นที่สุด
แม้แต่ในฐานะผู้ฝึกตนเองก็โดดเด่นถึงขนาดที่ อายุเพียงแค่นี้พวกนางก็ไปััคอขวดของขอบเขต 5 แล้ว
แต่สตรีที่มีพร์เช่นนี้ หลายปีมานี้ต้องมาคอยอยู่รับใช้นายน้อยที่ไร้ประโยชน์ แถมยังนอนนิ่งอยู่บนเตียงเป็ผักตั้งหลายปี ทำให้เขารู้สึกผิดไม่น้อย
4K
