ชาวไร่ชาวนาก้มลงปลูกข้าวมอลต์สีแดงจนหลังเดาะและเคร็ดขัดยอกได้โยนลูกมะนาวใส่แมวหน้าสุนัข ลูกมะนาวเริ่มแหกปากโวยวายว่าลมเย็นจัดทิศเหนือทิ่มแทงชนบทไม่เหมือนวันเสาร์จะคายยมบาลออกจากปากกิ้งก่าสีเนื้อนวลซึ่งไอเจ็บคอเพราะยมบาลตัวเท่ามดใช้ขาคู่พุ่งทะลุตัวกิ้งก่าแล้วเกิดอุบัติเหตุเป็เด็กขอทานให้น้ำให้ไฟ
ชาวไร่ชาวนาหลังเคร็ดโบกคราดไถดินและหมุนเป็วงรี พวกเขาคายน้ำหมากแดงให้นิ้วเท้าจนมีชาวต่างชาติถ่ายรูปด้วยกล้องที่ทำจากดอกกลกล้วยไม้แล้วชาวไร่ก็เตลิดบอกให้ชาวต่างชาติไสหัวไปไกลๆจนชาวต่างชาติมายิ้มแห้งๆเข้ามาใกล้ๆชกหน้าตัวเองให้คว่ำหน้าทับก้อนทองคำจากขุมทรัพย์โบนันซ่า เม็ดฝนเพียงเม็ดเดียวหยดลงศีรษะใบข้าวมอลต์โตมาเป็ต้นสนั์เป็ที่จับตาของเหล่ากระรอกและกระสามองไปได้หันหัวมาขวิดกวัดแกว่ง ปากนกจะกว้างเอาค้อนขว้างไปยังต้นสนมันแตกกระจาย ต้นสนโดนค้อนตัดด้านสีข้าง กองใบไม้ลงมาสะบัดพริ้วมีผลแอ็ปเปิ้ลนิ่งค้างบนอากาศแต่ชาวนาจูงควายผ่านมาแถวนั้นตัวก็ลอยไปพร้อมกับก้าวเดินมุ่งหน้าหัวเราะพร้อมกับควาย ถึงเวลาที่ควายมีปากคาบขวดเหล้าแล้วกลืนมันลงกระเพาะ ผู้ชายคนหนึ่งเดินตามมาเตะใส่ควายเพราะไม่พอใจควายแต่ควายหันมาด้วยหน้าร้องไห้เห่าโฮ่งสองทีคิ้วควายขมวดเป็ปมไหมจากจีนนุ่มๆ แผ่นไม้สนปีศาจบนนภาส่งพายุมาเด็ดใบหญ้าลอยและลอยเข้าปากผู้คนทำให้อิ่มสบายท้องไปสองสามวัน ชาวไร่เปิดพื้นที่แปลงปลูกผักวางกระโถนทองคำมีธูปสองดอกที่จุดไฟแล้วกลิ่นตลบอบอวลไปที่หัวคนที่หมุนไปรอบๆเดือนเมษายน เพราะเป็พิธีกรรมเรียกผีเรือนอย่างไม้สนสีดำมารับข้าวสวยในจอกเหล้าจำนวนเล็กน้อยแล้วพวกเขาก็ดื่มสองจอกคาราวะให้กับฮ่องเต้ที่มาเยือนชาวบ้านชาวช่องที่นี่เตรียมตัวนอนปูเสื่อสักหลาดขาดๆสมราคาทองคำหลอดกาแฟ
แผ่นไม้สนสีดำโกรธอดทนไม่ไหวแหกปากส่งเสียงออกมาเป็สิงห์โตพยาบาท ชาวไร่กระเด็นกระดอนวิ่งหนีเรียกจอมยุทธ์ปูเจ๊กเทียนที่อาศัยอยู่ในเล้าเป็ดบนเสือูเาประเทศเวียดนามเพื่อต่อกรกันในไทยและชาวไร่เริ่มนั่งผสมโซดาเหล้าเชียร์การสู้กันจนเมาพับหลับหงอยฝนตกไม่ทั่วฟ้ามาทำให้ชาวนาตรงนั้นเปียก ปูเจ๊กเทียนถอยสามก้าวแล้วเอาหัวพุ่งกระโจนหมุนเคว้งมาไวไว ไม้สนสีดำกินข้าวตอกหวานๆอยู่อีกเส้นทางรู้ตัวว่าปูเจ๊กเทียนพริ้วผ่านไปข้างนอกถนน หันรีหันขวางเตะดอกมะลิสามต้นกระดอนเป็ลูกพายุหมุนควงมาเยี่ยมญาติของจอมยุทธ์ แต่จอมยุทธ์ปูเจ๊กยืนตรงเทียนเอามือชูขึ้นฟ้าไว้ก่อนแล้ว ควายสองสามตัววิ่งหัวส่ายไหวปากพะงาบโจมตีไม้สนสีดำ ควายร้องไห้วิ่งหนีตะเพริดไปทีละตัว ไม้สนสีดำยอมแพ้แก่การบูชาสนองชาวไร่บนตักสมาธิของอุกกาบาต เวรย่อมระงับการไม่จองเวร ไม้สนซีดาร์ใช้ทิชชู่สั่งน้ำมูกเข้าออกและหยุดนิ่ง ปูเจ๊กเทียนยิ้มน้ำลายไหลและหงายหลังนอนหลับฟุบไป
487
