โรงพยาบาลสุดแปลก
ตอน เห็นเงินเยอะเลยลืมอ่านสัญญาจ้าง
เสียงแตรรถดังลั่นเมื่อถึงยามเช้าที่แสนวุ่นวายในเมืองใหญ่
เหล่าพนักงานชายหญิงเดินสวนกันไปมาบนฟุตบาท เด็กนักเรียนชายหญิงสะพายกระเป๋าวิ่งแจ้นขึ้นรถบัส
แว๊น! ๆ ๆ ๆ มอเตอร์ไซค์ของลุงขนผักวิ่งเบียดรถเก๋งหรู
"จะรีบไปหาพ่อคุณรึ" หนุ่มหล่อรถกระจก ยื่นหน้าะโด่าตามหลังลุง
ท่ามกลางความเร่งรีบกลับมีหญิงสาวร่างบางนั่งยองๆอยู่หน้าต้นไม้ใหญ่ในสวนสาธารณะที่ผูกผ้าหลากสีโดยรอบ สองมือพนมไหว้เหนือหัว ตรงหน้าวางขวดน้ำแดงไว้หนึ่งขวด
"เห้อ! หนูสัมภาษณ์มาเป็สิบที่แล้ว ขอให้ได้งานนี้เถอะนะ สาธุ ๆ"
วื๊ด! ๆ ๆ จู่ๆมือถือในกระเป๋าสะพายไหล่ก็สั่นเมื่อมีสายเรียกเข้าจากคุณแม่
"ฮัลโหลคะแม่" เอมิตรารับสาย
"นี่ ได้งานรึยังเอมิ"
"หยะ ยังค่ะ กำลังจะไปสอบอีกที่วันนี้แหละค่ะ"
"รีบๆหาให้มันได้ไวไวหน่อยได้ไหมฮะ นี่ค่างวดรถพ่อแกก็มาอีกแล้ว" คุณแม่ที่เป็ครูบ้านนอกบ่น
"แล้วจะรีบซื้อทำไมคะรถใหม่" เอมิตราสวน
"ก็รถเก่าพ่อแกพังแล้ว ซ่อมไปก็ไม่คุ้ม ถ้าไม่ซื้อจะเอารถที่ไหนมาขนวัว รีบๆหางานให้ได้นะ เรียนจบมาก็ตั้งนานแล้ว ค่าควายที่พ่อขายส่งแกเรียนน่ะยังไม่ได้คืนซักบาทซักแดง"
ตื๊ด! ๆ ๆ ๆ พูดจบคุณแม่ก็วางสายไปดื้อๆ
หนึ่งชั่วโมงต่อมา
ภายในชั้น14ของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง
เอมิตราวางแฟ้มผลงานปึกใหญ่ไว้บนโต๊ะ นั่งมองไปรอบๆห้องสอบสัมภาษณ์และพึมพำเบาๆระหว่างรอ
"ที่นี่ก็ไม่ใหญ่ เงินจะดีไหมนะ"
"แล้วเรียกมาเป็สิบๆคน เห้อ! จะรับกี่คนกันนะ"
แอ๊ดดด! จู่ๆประตูกระจกก็เปิด มีพยาบาลสาววัยกลางคนเดินเข้ามานั่งยิ้มอยู่ตรงข้าม หล่อนสวยจนทำเอาเอมิตราเผลออ้าปากค้างไปเลยทีเดียว
ดูอายุอานามก็น่าจะน้องๆคุณแม่ แต่หล่อนคงดูแลตัวเองดีจนสวยอ่อนกว่าวัยไปมาก หน้าอิ่มสวยรูปไข่ ผิวพรรณผ่องขาวฉ่ำวิ๊งค์ ราวกับทำสปาผิวทุกวัน แดดก็คงแทบจะไม่เคยโดน
ผู้สัมภาษณ์เอามือโบกผ่านหน้าเรียวเล็กของเอมิตราเพื่อเรียกสติเธอ
ฟุ่บ! ๆ "พร้อมไหมคะ"
"อะ เอ่อ พร้อมแล้วค่ะ" สาวสวยตอบ
"คำถามที่หนึ่ง มีแฟนรึยังคะ" พยาบาลสาวถาม
"ห๊ะ! ไม่มีนะคะ" เอมิตราใงง
"ข้อสอง หนักเท่าไหร่ สูงเท่าไหร่ รอบเอวเท่าไรและเต้าไซส์อะไรคะ"
"คะ คือ จำเป็ต้องถามด้วยหรือคะ" เอมิตราถามกลับ
"ค่ะ มันจำเป็ต่องานค่ะ" พยาบาลสาวตอบ
"หนัก49 สูง160 รอบเอว24 ไซส์เสื้อในคัพบีค่ะ"
"ว๊าว น่าสนใจมากเลยนะคะ ้าเงินเดือนเท่าไรคะ"
ห๊ะ! ง่ายขนาดนี้เลยหรือ? เอมิตราคิดในใจ พอนึกถึงคำพูดคุณแม่แล้วจึงตอบอย่างไม่คิด
"เอ่อ คือว่า เท่าไหร่ก็ได้ค่ะ"
"เท่าไร่ก็ได้นี่ สามหมึ่นพอไหมคะ ทิปจากผู้ป่วยอีกต่างหาก" พยาบาลสาวเอ่ย
ห๊ะ! เอมิตราไม่รู้จะงงตรงไหนก่อน เงินเดือนสตาร์ทที่สูงมาก หรืองานของเธอมีทิปด้วย
"งั้นสามหมึ่นห้า เอาไหมคะ"
ห๊ะ!
"สี่หมึ่นค่ะ" พยาบาลสาวขึ้นเงินให้อีก
"ค่ะ ๆ เอาค่ะ ทำค่ะ" เอมิตราตอบแล้วตบแก้มตัวเองดังแปะ ๆ
"จะเอาสัญญาจ้างไปอ่านก่อนแล้วค่อยเซ็นดีไหมคะ ทำใจพร้อมแล้วค่อยมาทำงาน" พยาบาลสาวเอ่ยและยื่นแผ่นเอกสารหนาๆมาวางทับไว้บนแฟ้มผลงานของเอมิตรา
"แต่ถ้าพร้อมเช็ตตอนนี้เลยทางเรามีโปรโมชั่นจ่ายเงินเดือนล่วงหน้าให้สามเดือนเลยนะคะ"
"เซ็นแล้วเริ่มงานเลยเหรอคะ" เอมิตราเอ่ยอย่างตื่นเต้นด้วยไฟแห่งความหวังอันลุกโชน
"ใช่ค่ะ เริ่มพรุ่งนี้ รับเงินเดือนล่วงหน้าพรุ่งนี้เลย"
"งั้นดิฉันขอเซ็นเลยละกันนะคะ แฮร่! ๆ" คนสวยตอบพี่พยาบาลแล้วก้มหน้าก้มตาเปิดแผ่นเอกสารลงชื่อเต็มโดยไม่อ่านตัวอักษรซักบรรทัด
เช้าวันต่อมา
เอมิตราเดินเข้าโรงพยาบาลด้วยความไม่คุ้นชิน มันตั้งอยู่บนโรงแรมหรูั้แ่ชั้นที่14ขึ้นไปเป็พื้นที่ของโรงพยาบาลทั้งหมด
พอมาถึงชั้น14ก็เจอกับหมอและพยาบาลที่กำลังวุ่นแต่เช้า พี่สาวคนสวยเดินมาเรียกอย่างสนิทสนมและให้เกียรติ รู้สึกว่าผ่อนคลายลงและน่าทำงานมาก
"คุณเอมิคะ ทางนี้ค่ะ รีบเปลี่ยนชุดแล้วไปห้อง12"
"ค่ะ ๆ" คนสวยวิ่งมารับชุดพยาบาลสีชมพูจากรุ่นพี่แล้วเข้าห้องล็อกเกอร์มาแต่งตัว พอเดินเข้าห้องที่12 เธอก็ใหล่นมาที่ตาตุ่ม
ผู้ป่วยชายนอนเปลือยท่อนล่าง ใช้มือกำแท่งเอ็นตัวเองรูดจนแข็ง หันมองมาทางคนสวยในสภาพน้ำเยิ้มเต็มปากลำ
อร๊าย! เอมิตรากรี๊ดจนรุ่นพี่คนเมื่อวานรีบวิ่งเข้ามาหาแล้วล็อคประตูห้อง
"ชู่วส์! ๆ ใจเย็นๆค่ะน้องเอมิ" รุ่นพี่ที่อวบสวยเอานิ้วชี้จุ๊ที่ปากเอมิตราแล้วหายใจยาวๆให้เธอผ่อนคลายลง
"พี่คะ เค้าทำ" รุ่นน้องชี้ไปยังแท่งเอ็นที่แดงเถื่อก มันแข็งตั้งชี้ขึ้นเพดาน ขนาดก็น่าตกอกใ ในชีวิตเอมิตราเห็นแท่งเอ็นมาแค่ไม่กี่อันก็จริงแต่อันนี้มันน่าใมาก เพราะว่าขนาดใหญ่กว่าแฟนเก่าสมัยเรียนของเธอชนิดที่เรียกได้ว่าคนละโลก
"อ้อ! พี่คนนี้เค้าเป็โรคหัวใจและโรคฉี่ยากค่ะ"
"ตามมานี่ค่ะ อาการและวิธีการช่วยอยู่ที่โต๊ะข้างๆเตียงของทุกห้อง"
"นี่ค่ะ ที่พี่เค้าฉี่ยากเพราะว่าน้องชายของเขามันจะแข็งทุกเช้าจนฉี่ไม่ออก ดังนั้นเราต้องช่วยเอาน้ำออกก่อนแล้วจึงจะอ่อน ทีนี้พี่เขาก็จะฉี่ได้สะดวกค่ะ ส่วนโรคหัวใจเป็หน้าที่ของหมอจะรักษา เราไม่เกี่ยวแล้ว แค่คอยเสิร์ฟอาหารและยา"
"คะ แต่ หนูต้องทำให้เขาเสร็จด้วยหรือคะ" คนสวยพยักหน้าฟังจบแล้วถามกลับ
"ต้องสิคะ นี่ไม่ได้อ่านสัญญาจ้างงานหรือคะ ต้องบริการความเสียวด้วย ถ้าไม่ทำหรือทำไม่ไหวออกงานก่อนจะโดนปรับยี่สิบเท่าของเงินเดือนนะคะ" รุ่นพี่ตอบเสียงดุ สีหน้าจริงจังราวกับคนละคนกับเมื่อวาน
"ยี่สิบเท่า ก็แปดแสน!" เอมิตราใร้อง
"นั่นแหละค่ะ มานี่มา ดูพี่นะ แค่ใช้มือกำหลวมๆแล้วรูดขึ้นลงแบบนี้ สวมถุงมือยางด้วยนะคะ"
รุ่นพี่เดินไปยืนข้างเตียง เอามือกำแท่งเอ็นบวมใหญ่รูดเล่นจนแดงช้ำคามือ ส่วบ! ๆ ๆ หล่อนทำราวกับเป็เื่ง่ายๆ
"คนนี้ให้ทิปครั้งละหนึ่งพันนะคะ จะให้พี่หรือจะเอาเอง รีบมา"
"ค่ะ หนูทำก็ได้ค่ะ พี่ปล่อยเลยค่ะ" เอมิตรารีบวิ่งมายืนเบียดพี่สาว เอาสองมือกำบีบรอบแท่งเอ็นแล้วกลืนน้ำลายเหนียว
อึก! ส่วบ! ๆ ๆ เธอค่อยๆกำรูดแท่งใหญ่ที่น่าเกลียดน่ากลัว รู้สึกว่าผิวมันขรุขระและสั่นดุ๊กดิ๊กๆอยู่ในกำมือตลอดเวลา รุ่นพี่เอาผ้าขนหนูขาวๆมาปูไว้บนหน้าขาผู้ป่วยเพื่อกันน้ำเลอะที่นอน
โอยย! ดี! หนุ่มใหญ่นอนมองหน้าเรียวสวยและร้องครางอย่างผ่อนคลาย
ส่วบ! ๆ ๆ อือ! อือออ! พยาบาลมือใหม่เผลอครางเมื่อเสียวในอกวาบๆหวิวๆ ขนาดว่าใส่ถุงมือยังรู้สึกว่าขอบเงี่ยงบานๆของหัวแท่งเอ็นมันบาดครูดฝ่ามือจนจั๊กกะจี๋
"อืม! โอย! แรงๆอีกได้ไหมครับไม่ต้องกลัวผมเจ็บ เดี๋ยวผมให้ทิปห้าพันเลยครับ" ผู้ป่วยโรคหัวใจร้องขอ
กร่อด! ส่วบ! ๆ ๆ เอมิตรากัดฟันด้วยความหมั่นเขี้ยวก่อนจะกำกระชากแท่งโตด้วยสองมือจนมันสั่นกระตุก
ปรี๊ด! ๆ ๆ ว๊ายย! คนสวยกรี๊ดลั่นเมื่อน้ำผู้ชายแปลกหน้าพุ่งสูงเกือบโดนหน้าของเธอก่อนจะร่วงลงไปกองบนผ้าและเลอะเต็มถุงมือยางสีฟ้า
"โอย คุณหมอฝีมือดีจริงๆเลย" ผู้ป่วยเอ่ยและนอนยิ้ม
ตุบ! ๆ ๆ แหวะ! พยาบาลหน้าใหม่ถอดถุงมือวิ่งเข้ามาอ้วกในห้องน้ำคนป่วย อ้วกแต่น้ำลายไม่มีอะไรออกมาเพราะยังไม่ทันได้กินข้าวเช้า
ซ่า! ๆ ๆ สองมือล้างทั้งน้ำทั้งสบู่ ฉีดแอลกอฮอล์อีกสองรอบ พอส่องกระจกเห็นว่าหน้าสวยๆของตัวเองแดงฉ่ำ หัวใจยังเต้นตูมๆจนได้ยินเต็มสองหู
"นี่ฉันต้องทำงานแบบนี้จริงๆหรือ?"
เอมิตราถามเงาตัวเองในกระจก