ฟิคหัวขโมยแห่งบารามอส เจ้าชายเฟริน เจ้าหญิงเฟริโอน่า

ลืมบอก เฟรินคู่กับคาลิน่า โรคู่มาทิลด้า แองจี้คู่กับครี้ด เรนอนคู่กับคิล และสุดท้ายเฟลิโอน่าคู่กับคาโล ทั้งหมดแอบบอกรักกันวันที่เฟรินหมั้นคาลินนั้นแหละ 
---------------------------------------------------------------------------------------------------

              การเริ่มต้นการเรียนในปีสองของป้อมอัศวินเงียบเหงาไปขนัดตาเมื่อเหล่าหัวหน้าชั้นปีชายทั้งสามและโร โดนรุ่นพี่สภาสูงทั้งหลายเรียกไม่ใช้งานแบบไม่ให้หยุดพักกันเลยทีเดียว ที่หนักสุดน่าจะเป็นเจ้าชายแห่งคาโนวาลที่เหมือนโดนยัดเหยียดตำแหน่งหัวหน้าป้อมกลาย ๆ เรียกได้ว่างานทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับหัวหน้าป้อม คาโลเป็นคนทำเกือบทั้งหมด

ส่วนเฟรินก็มีสภาพไม่ต่างกันมากนักเมื่อโดนรุ่นพี่เสนาฝ่ายซ้ายคนสำคัญเรียกตัวไปช่วยงาน จนเหล่าทโมนเรียกกันว่าเด็กฝึกงานของโรเวนไปเรียบร้อยแล้ว หน้าที่เอกสารสำคัญหลาย ๆ งานถูกโยนมาให้รุ่นน้องคนนี้ทำแทบทั้งหมด อีกทั้งต้องติดต่องานและร่วมประชุมกับป้อมปราการอื่น ๆ บ่อยจนเรียกได้ว่า เวลาที่จะได้อยู่กับแฟนสาวแทบไม่มี ที่ตอนนี้เขาได้ข่าวเรื่องรุ่นน้องปีหนึ่ง เรโช เข้าเกาะแกะไม่เว้นแต่ละวัน แต่ในเมื่อเขาไม่มีเวลาว่างให้หญิงสาวก็ต้องทำใจและเชื่อใจเธอเท่านั้น เมื่อเจ้าตัวป่วนยุ่งอยู่กับงานของป้อม ชั้นปีสองก็ถึงกับเงียบลงไปถนัดตา ถึงแม้ครี้ดจะนำทีมขึ้นมาใหม่ก็ตาม

คิลกับโรที่ไปช่วยงานเล็ก ๆ น้อยของเฟรินก็มีสภาพไม่ต่างกันมากนัก วิ่งวุ่นตามป้อมปราการต่าง ๆ เพื่อติดต่องาน และร่วมประชุม คิดแผนงานกับ เฟรินเป็นบางครั้ง ซึ่งถึงแม้ว่าจะเป็นงานเล็ก ๆ น้อย ๆ งานย่อยของเฟรินก็ตามที แต่ก็ไม่ได้ง่ายดายนักเรียกได้ว่าหมดสภาพไปตาม ๆ กัน

ไหนจะการบ้านต่าง ๆ ที่เหล่าอาจารย์ปีสองพร้อมใจกันมอบให้อีก ทำให้ทั้งสี่แทบสลบทันทีที่หัวถึงหมอน

อีกไม่กี่วันก็จะมีการแข่งศึกชิงตำแหน่งแล้ว ทำให้พวกเขาต้องหัวปั่นวิ่งวุ่นกันมากกว่าเดิมจนแทบไม่มีเวลาทานข้าวทานปลา เดือดร้อนไปถึงแฟนสาวทั้งสี่ที่ต้องคอยบริการถึงห้องทำงานเลยทีเดียว

“ไอคิล ไอนักฆ่าติ๊งต๊อง มันใช่ซะทีไหน อันนี้มันของปราการปราชญ์เค้าโว้ย” เฟรินโวยวายแล้วโยนเอกสารปึกนึง ส่งให้นักฆ่าที่รับมาเออ ๆ

“แกสิ ติ๊งต๊อง ไอหัวขโมยกิ๊กก๊อก”

เสียงทะเลาะเช่นเคยดังขึ้นอีกรอบพร้อมการลงไม้ลงมือ โรเสกให้เอกสารย้ายไปอยู่ในที่ปลอดภัยแล้วลงมือทำงานต่อ ส่วนพี่โรเวนที่เสมือนพี่เลี้ยงเด็กส่ายหน้าอย่างระอา เพราะเหตุการณ์นี้เกิดขึ้นแทบทุกวัน ลงโทธก็แล้ว ดุก็แล้ว จนเขาต้องยอมแพ้ แต่พอนาน ๆ เข้าเสียงของเจ้าสองตัวชักจะดังจนน่ารำคาญ จนเขาต้องร่ายมนต์แยกออกมา

“พอ ๆ คิลดูเอกสารใหม่อีกรอบ แล้วเฟรินแจ้งเรื่องกับหัวหน้าแต่ละป้อมปราการเรียบร้อยรึยัง พรุ่งนี้ก็ถึงวันงานแล้วน่ะ” โรเวนสั่ง ทำให้ คิลต้องเดินไปจัดการเอกสารใหม่อีกรอบ ถึงจะไม่พอใจแต่ก็ยอมทำตามแต่โดยดี ส่วนเฟรินก็ จิ๊จ๊ะขยับจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่ก่อนจะหันไปตอบรุ่นพี่ผู้คุมงาน

“เรียบร้อยแล้วฮะ”

“งั้นดี รีบเคลียร์เอกสารให้เรียบร้อยแล้วก็กลับไปพักได้” คำสั่งเด็ดขาดที่ทำให้เฟรินต้องปฏิบัติตามทันทีเพราะเขาเคยโดดงาน และเจอบทลงโทธ แสนพิสดารไปแล้วรอบนึง ถึงกลับหลาบจำไปอีกนาน

ทั้งสามรีบเคลียร์งานจนเสร็จแล้วเดินไปหาคาโล และไปโรงอาหารดราก้อนพร้อมกัน

ห้องอาหาร ดราก้อน

“เฮ้ย ไหวป่าวว่ะเนี่ย หน้ายังกับซอมบี้แน่ะ พวก มรึง” โคลว์ทักเป็นคนแรกเมื่อเห็นสภาพอิดโรยของสี่หนุ่มที่เดินไปรับข้าวมาทานกันเงียบ ๆ

“ใช่ พรุ่งนี้ก็ศึกชิงตำแหน่งแล้ว พวกนายจะไหวรึป่าวเนี่ย” มาทิลด้าทักขึ้นมาอีกคน เพราะสภาพแต่ละคนเรียกได้ว่าดูไม่ได้เลยทีเดียว

“ก็เพราะไอนักฆ่าบ้าที่ไหนไม่รู้น่ะสิ มั่วนิ่มเหมือนสมองเลยทำให้ช้าแบบนี้เนี่ย” เฟรินยังแขวะไม่เลิก ทำให้คาโลและโรที่ฟังมาตลอดทางต้องถอนหายใจอย่างระอา

“ไอเฟริน” คิลพูดขึ้นมาอย่างหมดความอดทน

“หรือจะเอา ว่าไง มาเลยม่ะ มาเลยมั้ย” เฟริน หงุงหงิงเป็นเพลงได้น่าชวนถีบที่สุด จน คิลที่หมดความอดทนกระโจมเข้าฟัดทันที

หมาสองตัวกัดกันเป็นเรื่องปกติเสียแล้วในห้องอาหาร ดราก้อน รุ่นพี่รุ่นน้องต่างมองคนตัวนี้อย่างระอา ตอนแรก ๆ มันก็สนุกอยู่หรอก นี่ก็เกือบสองอาทิตย์แล้วมันก็ยังไม่เลิกกัดกันอยู่ดี

“ไม่ห้ามหน่อยหรอค่ะ” เรนอนพูดขึ้นในที่สุด ส่วนแองจี้ที่ควงคทาไปมาแต่หาจังหวะเข้าไปแทรกไม่ได้

เฟลิโอน่าสบตากับคาลิน่านิ่ง ๆ ก่อนที่ไอทมิฬกับไอเย็นจะแผ่ออกมาเบา ๆ ให้หมาสองตัวได้รู้สึกตัว กระโดดลุกขึ้นมากอดคอยิ้มแป๊น ตาใสแจ๋วให้แก่สองสาวได้น่าอนาถที่สุด

“นี่มันโรงอาหาร หัดอายซะบ้าง กัดกันไม่เลือกที่จริง ๆ พวกนายเนี่ย” เฟลิโอน่าเหวอย่างขัดใจ “ถ้ามีแรงขนาดนี้ พรุ่งนี้เอาตำแหน่งมาให้ได้แล้วกัน ถ้าไม่ได้ล่ะก็” เสียงหวานเขียวทันทีในประโยคหลังทำให้สองตัวดีพยักหน้ารัว ๆ อย่างเข้าใจก่อนจะนั่งลงกินข้าวดี ๆ ท่ามกลางเสียงหัวเราะของเพื่อนร่วมรุ่น

“ไม่ไหวแล้วยังทำซ่าอีกนายเนี่ยน่ะ” คาลิน่าบ่นใส่แฟนหนุ่มที่นั่งให้เธอทำแผลให้ในห้องนั่งเล่นรวม ทำให้เฟรินต้องเบ้หน้าเล็กน้อย “วันนี้ เหนื่อยมั้ย”

“ก็เหนื่อยเหมือนเดิมแหละ พรุ่งนี้ต้องลงชิงตำแหน่ง พี่โรเวนก็เลยให้เลิกงานเร็วหน่อยน่ะ”

“งั้นก็รีบนอนสิ พรุ่งนี้จะได้มีแรง”

“ไม่เอาอ่ะ ไม่ได้อยู่กับลินตั้งนานแล้ว วันนี้ขออยู่ด้วยให้ชื่นใจหน่อยน่ะ น่ะครับ น่ะ” เฟรินทำตาปริบ ๆ ออดอ้อน จนหญิงสาวแทบจะใจอ่อนแต่ก็ต้องแข็งข้อไว้เพราะสภาพชายหนุ่มอิดโรยเหลือเกิน

“ไม่ได้ แต่ถ้าพรุ่งนี้นายได้เป็นเสนาฝ่ายซ้ายเมื่อไร ค่อยเอารางวัลโอเคมั้ย หึ” คาลิน่ายื่นข้อเสนอ ทำให้เฟรินต้องช่างใจนิดนึง ก่อนจะพยักหน้าตาม

“ได้เลยครับผม สัญญาแล้วน่ะ ฝันดีครับ”

“แหม่ ไอเฟริน แฟนสั่งปั๊บทำปุ๊บเลยน่า แบบนี้เค้าเรียก ว่าพวกกลัวแฟนรึป่าวว่ะ” ครี้ดแซว เรียกให้ใบหน้าหญิงสาวแดงนิด ๆ ส่วนเฟรินยิ้มเผล่

“ครี้ดให้เกียรติหน่อย เค้าไม่เรียกกลัวเว้ย เค้าเรียกตามใจ” เรียกเสียงโห่ดังลั่นจากเหล่าทโมนทันที

“นายก็เหมือนกันแหละครี้ด ถ้าพรุ่งนี้นายไม่ได้ตำแหน่งอะไรกับเค้าล่ะก็...” แองจี้พูดขึ้นมาแทนอย่างให้ความหวังก่อนจะ “โดน”

ครี้ดหน้างอลงถนัดตาทำให้เพื่อน ๆ เฮฮา ส่งเสียงแซวกันยกใหญ่ “สงสัยไอเฟรินจะได้พวกแล้วว่ะ ฮิ๊ว”

“คาโลแล้วนายล่ะ มีหวังมั้ย” เฟลิโอน่าถามชายหนุ่มแม้ว่าลึก ๆ เธอไม่ค่อยอยากให้เขารับตำแหน่งนักก็ตามเพราะเป็นห่วง

“อือ จะทำเต็มที่” คำตอบสั้นตามแบบฉบับแต่เรียกรอยยิ้มหวานจากหญิงสาวได้เป็นอย่างดี

“พวกนายก็ไปนอนได้แล้ว พรุ่งนี้จะได้มีแรง” มาทิลด้าตะโกนสั่ง แต่ทุกคนทำท่าอิดออดไม่ยอม “หรือว่าพวกนายอยากนอนตรงนี้ หือ บนกองเลือดเลยมั้ย” เท่านั้นแหละเหล่าทโมนก็วิ่งกันจ้าละหวั่นกลับห้องแทบจะไม่ทัน เหลือเพียงทั้งห้าคู่ที่ยิ้มขำ

“ลินไปกันเถอะ” เฟรินจูงคาลินเดินนำออกไปก่อน เฟลิโอน่าไม่ได้รีบตามไปเพราะอยากให้พี่ชายเธอกับเพื่อนได้อยู่กันตามลำพังสักพัก

เฟรินเดินมาส่งคาลินถึงห้องแต่ก็ยังไม่ยอมกลับห้องแต่โดยดีอยู่ดี มือหนาเปิดประตูเข้าไปในห้องกับหญิงสาวซะอย่างนั้น ดวงตาสีฟ้ามองสบเขาเหมือนเป็นเชิงถาม

“ขอกำลังใจหน่อยน่ะ” ว่าเสร็จริมฝีปากหนาก็ประกบกับริมฝีปากบาง สัมผัสที่เต็มไปด้วยความโหยหา ความคิดถึงที่ชายหนุ่มถ่ายทอดให้กับหญิงสาว ชายหนุ่มถอนจูบและประกบเข้าไปให้หลายต่อหลายรอบ จนหญิงสาวแทบไม่เหลือสติ แขนเรียวบางโอบกระชับรอบคอชายหนุ่มโดยไม่รู้ตัว

“อุย! โทธที” เฟลิโอน่าที่เปิดประตูเข้ามาตกตลึงตาค้าง เพราะสองหนุ่มสาวอยู่บริเวณประตูพอดี ทำให้คาลิน่าเริ่มรู้ตัว ผลักชายหนุ่มออกแล้วยืนหน้าแดงอยู่อย่างนั้นอยู่นาน จน เฟรินยิ้มขำ

“ฝันดีน่ะ ลิน น้องหญิง”

เฟรินเดินกลับห้องผ่านทางประตูเชื่อมไป เหลือเพียงสองสาวที่คนหนึ่งส่งสายตาล้อเลียน ส่วนอีกคนยืนหน้าแดงทำอะไรไม่ถูก

“คาลินจะอาบน้ำก่อน หรือว่าให้ฉันอาบก่อนดี”

“เฟลิโอน่าอาบก่อนเถอะ”

.........................................................................