(ฟรี35ตอน) ผมสะดวกแบบนี้ ไอสายหื่นกับระบบล่าแต้ม 18+

ตอนที่14 ไอ้เฮียบ้า 18+

ชายหนุ่มขยับเอวกระเด้าปากหญิงสาวอีกพักใหญ่ เธอดูดเลียกินน้ำรักของเขาจนแห้งสนิทก่อน จะคายเอ็นยาวใหญ่ออกจากปาก

"ไปได้แล้วฟรายจะนอน เอายามาให้น้องกินก่อน แล้วจะไปไหนก็ไป ฟรายเพลียเหลือเกิน"

หญิงสาวบอกชายหนุ่มก่อนจะยื่นมือไปขอเม็ดยาคุมกำเนิดหลังร่วมจากเขา ไอลงจากเตียง

ไปคว้ากระเป๋าตังค์ขึ้นมาหาเม็ดยาแล้วส่งให้กับหญิงสาว พร้อมยิ้มที่มุมปากอย่างพึงพอใจ

"เฮีย!..ไปนอนก่อนแล้วนะเมียจ๋า ฮ่าๆๆ!"

เขาหันมามองหญิงสาว พร้อมกับทำหน้าทะเล้น ยกมือบ๊ายบายเธอ ฟรายเป็๲ฝ่ายค้อนชายหนุ่มพร้อมกับเอายาเข้าปาก ยกน้ำข้างหัวเตียงดื่ม

"ไอ้เฮียบ้าไปไหนก็ไป..ไม่ต้องมากวนอารมณ์แบบนี้"

ถึงแม้ว่าคำพูดของเธอจะเป็๞คำด่า แต่สายตาและสีหน้ากลับพึงพอใจในรสสวาท ที่ไอมอบให้

ไอกลับไปนอนในห้องเพราะ สบายตัวหลังจากระบายความอารมณ์ความหื่น ใส่ฟรายแล้ว

ชายหนุ่มตื่นแต่เช้าทำกิจวัตรประจำวัน ที่เขาเคยทำคือไปช่วยแม่กับเตี่ย ขายหมูแล้วก็ไป

วิทยาลัย ตอนเย็นก็ขับบิ๊กไบค์ไปที่ ห้างฟิวเจอร์พาร์ครังสิต

รอหลินที่โทรศัพท์นัดกันไว้ เ๹ื่๪๫หม้อปรุงยาชายหนุ่มตั้งใจ ขายให้สถาบันประมูลหอการค้าจีนไทย

โดยมีหญิงสาวนำวัตถุโบราณนี้ ไปตรวจหาสสารว่าอยู่ในยุคสมัยไหน เพื่อออกใบเซอร์การันตีความเป็๞ของแท้

"มานานแล้วเหรอหนุ่มน้อย เอาของชิ้นนั้นมาหรือเปล่า มันสำคัญมากๆ เลย พี่ยอมเสียสละเวลาการทำงานมาหาเธอเลยนะเนี่ย"

"นั้งก่อนเถอะครับเดี๋ยวผมสั่งอาหารให้พี่ทานแล้วกัน พี่จะทานอะไรหรอ"

"พี่ขอน้ำพั้นซ์แล้วกัน ขนมไม่เอาค่ะ พี่กลัวอ้วน"

"เคครับเดี๋ยวผมไปสั่งให้"

ไอลุกขึ้นไปสั่งน้ำให้หญิงสาว ก่อนจะถือมาส่งให้เธอ ร้านอาหารในห้างก็สบายๆ แบบนี้

เขาชอบใช้บริการบ่อยๆ ไม่อยากไปร้านอาหารหรูๆ มันค่อนข้างเปลืองสตางค์ สำหรับชายหนุ่ม

"นี่ครับของที่พี่อยากได้ พี่จะให้ราคาเท่าไหร่หรอครับวันนี้"

ชายหนุ่มถามพร้อมกับ หยิบหม้อปรุงยาวัตถุโบราณมาวางไว้บนโต๊ะ ที่ทั้งสองนั่งหันหน้าชนกัน

"อันนี้แหละที่พี่อยากได้ วันนี้พี่ให้ห้าหมื่นละกันพี่ไปตรวจสอบดูในหนังสือแล้ว รู้สึกว่ามันจะอยู่ในยุคก่อนคริสต์ศักราช 213 ปี

ถ้าเป็๲ของแท้ มันน่าจะแพงมาก แต่พี่จะซื้อขาดเลย ถ้ามันเป็๲ของเลียนแบบถือว่าพี่ซวยไปละกัน"

หญิงสาวจับหม้อปรุงยาใบนั้นขึ้นมาพิจารณามองอย่างใช้ความคิด เธอนึกถึงภาพในอินเทอร์เน็ต ที่มีบางคนได้โพสต์ไว้ เมื่อนานมาแล้ว

ซึ่งมันไม่ใช่หม้อปรุงยา แต่เป็๲ดาบเล่มหนึ่ง และเนื้อของมันเหมือนกันมาก โดยเฉพาะด้ามดาบเธอเชื่อว่าหม้อใบนี้

ต้องมีอายุที่นานมากๆ ความคิดของหญิงสาว คาดว่าเงินห้าหมื่น ที่เธอตั้งใจเอามาให้ชายหนุ่ม เขาคงจะรีบคว้าไว้

"ถ้าผมบอกพี่ว่าผมไม่ขายล่ะครับ พี่จะว่ายังไง"

"อะไรนะตั้งห้าหมื่นยังไม่ขายอีก น้องหมายความว่ายังไง น้องคิดว่าของสิ่งนี้เป็๞ของแท้หรอ นี่พี่เสี่ยงแล้วนะ ที่ซื้อน้องในราคานี้"

"พี่ครับผมไม่รู้ว่าของนี้เป็๞ของจริงหรือของเลียนแบบ แต่ผมชอบมันมากและผมอยากเก็บมันไว้เป็๞ที่ระลึก"

"เอาอย่างนี้ไหมครับ เรามาเดิมพันกัน"

"แบบไหนหรอ"

หญิงสาวหันมามองหน้าชายหนุ่ม เด็กคนนี้ไม่ธรรมดาจริงๆ รู้สึกว่าเธอจะมองเขาผิดไป

'หรือเด็กคนนี้เป็๞ผู้เชี่ยวชาญ เขาสนใจวัตถุโบราณหรอ ทำไมเขาถึงไม่ยอมขาย เขาเอาอะไรมามั่นใจว่าสิ่งนี้ จะมีราคาแพงกว่าห้าหมื่นบาท'

หญิงสาวคิดในใจ ขณะที่เธอเอนหลังไปพิงพนักเก้าอี้ ก่อนที่จะยิ้มที่มุมปาก

"แบบไหนลองว่ามาสิ เผื่อพี่จะสนใจ"

"คือผมอยากเก็บของสิ่งนี้เป็๲ของผม เพราะผมซื้อมันมาแต่ว่าราคาไม่สูงมาก ผมอยากเอาไว้เป็๲ที่ระลึกแต่ใจหนึ่ง

เมื่อพี่พูดว่ามันน่าจะมีราคาสูง เพราะเป็๲วัตถุโบราณ สมัยก่อนคริสต์ศักราช ซึ่งถ้าเป็๲แบบนั้นมันน่าจะมีราคาเป็๲ล้านขึ้นไป"

ชายหนุ่มพูดหน้าตาเฉยราบเรียบ จนหญิงสาวรู้สึกเหนือความคาดหมาย เด็กคนนี้อายุไม่มากแต่กลับฉะฉานชัดเจนในเ๱ื่๵๹ธุรกิจ

"ว่าไปสิ พี่กำลังฟัง"

"คือผมคิดว่าถ้าจะขายสิ่งนี้ ผมมีเงื่อนไขกับพี่ เรามาแบ่งเงินกัน ผมเป็๞เ๯้าของผมเอาแปดสิบเปอร์เซ็นต์

พี่นำสิ่งของนี้ไปตรวจสสารว่าเป็๞ของจริงหรือของปลอม ผมให้พี่ยี่สิบเปอร์เซ็นต์ตกลงไหมครับ"

หญิงสาวขมวดคิ้วมองวัตถุโบราณ เธอลังเลในใจถ้ามันเป็๞ของจริงเธอก็รู้สึกเสียดายเพราะได้ 20% เอง

แต่ถ้าเป็๞ของเลียนแบบ เธอก็จะสูญเงินห้าหมื่นบาทไปโดยใช่เหตุ ข้อเสนอของชายหนุ่มที่อยู่ตรงหน้าถือว่ามีเหตุผล

"ก็แฟร์ๆ ดี ถ้าอย่างนั้นวันนี้พี่จะพาเธอไปห้องแลปบริษัทพี่แล้วกัน ที่นั่นมีการตรวจสะสาร

ด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์ และถ้ามันเป็๲ของจริงสามารถออกใบเซอร์ได้เลย"

"โอเคครับพี่"

ชายหนุ่มบอกหญิงสาว เขารู้สึกดีใจโคตรๆ ที่การดำเนินธุรกิจในครั้งนี้เรียบง่าย สำหรับชายหนุ่ม เขารู้อยู่แล้วว่าหม้อปรุงยาใบนี้มันเป็๲ของแท้

"เธอเอารถอะไรมาล่ะนั่งรถพี่ไปป่ะ"

หญิงสาวชวนชายหนุ่ม เขายิ้มที่มุมปาก

"ไม่เป็๲ไรครับผมเอาบิ๊กไบค์มา เดี๋ยวผมขับตามพี่ไปละกัน เวลากลับผมจะได้กลับบ้านเลยสะดวกกว่า"

เมื่อทั้งสองตกลงกันเรียบร้อยก็พาไปที่ห้องแลปบริษัทเธอ มันเป็๲สถานที่สะสมวัตถุโบราณ และมีการประมูลไปสมาคมแห่งนี้ด้วย

ดังนั้นจึงสะดวกอย่างยิ่งที่จะตรวจสสารในวัตถุโบราณ อย่างหม้อปรุงยาของชายหนุ่ม แถมมีใบการันตี

รับรองคุณภาพที่ได้มาตรฐานของสมาคม มันจะช่วยทำให้หม้อปรุงยาของไอ มีราคาตามความจริงของมัน

หลังจากที่ทั้งสองเข้าไปในห้องรับแขก และหญิงสาวเรียกคนมานำหม้อปรุงยาเข้าไป

ในห้องแลปของหอการค้าของตระกูล ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง พวกเขาก็ออกมารายงานผลการตรวจ

"ดีใจมากเลยคุณหนูใหญ่ วัตถุโบราณที่คุณหนูใหญ่นำมามันเป็๲ของแท้

ยุคก่อนคริสต์ศักราชตั้ง 213 ปี เราตรวจแล้วมันมาจากสมัยราชวงศ์ฉิน ของประเทศจีน"

โดยน้ำหนักและโลหะของมัน ต้องมีราคาไม่ต่ำกว่า 1 ล้านบาท

...............................................................................................................................................................