ตอนที่ 20 ข่าวลือของเ้านายไม่เคยพ้นสองหูของลูกน้องหรอกครับ
ผมนั่งตัวลีบที่ห้องครัวออฟฟิศเพราะบรรยากาศการพูดคุยอย่างออกรสของสาวๆเกี่ยวกับผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่นั้นไม่มีที่ให้ผมแทรกได้เลย จังหวะนี้ผมนั่งด้านในสุด และทุกคนต่างก็พากันมาออปิดทางออกจนผมหนีไปไหนไม่ได้ ได้แต่นั่งกระพริบตาปริบๆฟังเื่เม้ามอยของพวกเธอ
“นี่ๆๆๆๆ รู้มัยว่าผจก.การตลาดคนใหม่น่ะเรียนจบจากอเมริกาที่เดียวกับคุณต่อ”
“จริงดิ” คนที่เหลือส่งเสียงฮือฮา
“ได้ข่าวว่าสนิทกันมากด้วยนะ ไม่งั้นคุณต่อไม่รับมาทำงานหรอก เห็นว่าเพิ่งกลับมาได้ไม่ถึงเดือนด้วยซ้ำ”
“เห็นว่าคุณต่อกับคุณกรซี้ปึ๊กเลย แกดูในเฟสบุ๊กคุณกรสิ ลงรูปคู่ไว้ด้วย” เสียงกรี๊ดกร๊าดดังกระหึ่มเมื่อใครสักคนเปิดโปรแกรมดังมา
“โห หล่อทั้งคู่เลย กินกันไม่ลงจริงๆ”
“แล้วผู้หญิงสองคนนี่ใครเนี่ย”
“ไม่รู้ว่ะแก หรือจะเป็แฟนคนต่อกับคุณกร ไม่มีแท็กชื่อด้วย” ผมหันขวับเมื่อได้ยินคำว่าแฟน...นั่นสินะ คุณต่อออกจะดีเลิศขนาดนี้ มีแฟนแล้วก็ไม่เห็นจะแปลก
“ว้า อดเผือกเลยสินะ”
“ว่าแต่ทำไมเราไม่เคยเห็นแฟนคุณต่อนะ”
“นั่นสิ”
“พวกแกคิดว่าคนไหนคือแฟนคุณต่อ”
“ฮึ ฮึ่ม” เสียงกระแอมไอดังมาจากประตูห้องครัว วงสนทนาแตกฮือสิครับ เมื่อคุณกรเดช ผู้จัดการฝ่ายการตลาดคนใหม่เข้ามาในห้องเพื่อเติมกาแฟ... บริษัทนี้ถ้าไม่ใช่ตำแหน่ง ผอ.ขึ้นไปก็ไม่มีเลขาส่วนตัวครับ ผมลอบมองคุณกรอย่างเงียบเชียบ หน้าตาหล่อคมคายนั้นผิดแผกจากคุณต่อมาก เพราะอีกฝ่ายคือหล่อขาวใสสไตล์คนจีนไปเลย
“มองผมขนาดนี้ ผมก็เขินนะครับ”
“อุ่ย ขอโทษครับ” น้ำเสียงเป็มิตรแซวจนผมสะดุ้ง
“นี่ใช่คนขับรถส่วนตัวไอ้ต่อรึเปล่าครับ”
“ใช่ครับ” สายตาที่เขามองมานั้นแปลกๆ เหมือนจะประเมินผมหรือไม่ก็ออกแนวสนใจ มันแยกไม่ออก แต่คงไม่น่าจะใช่อย่างหลัง เนื่องจากคุณกรนั้นดูมาดแมนเกินกว่าจะมาตกหลุมพลางผม(ที่ผมยังไม่รู้เลยว่าไปขุดไว้ตอนไหน)
“บอกไอ้ต่อนะครับว่า....รักษาไว้ดีๆ” หนุ่มหล่อยิ้ม ยิ้มมีเลศนัย “ไม่อย่างนั้นจะโดนแย่งนะครับ”
ผมขนลุกวาบ...แย่ง แย่งอะไร แย่งใคร...
“ฮ่าๆๆๆๆๆ” คุณต่อหัวเราะร่วนเลยครับเมื่อผมเล่าให้ฟัง... ตอนนี้เ้านายหนุ่มเลื่อนมานั่งข้างๆผมแล้วครับตอนขับรถไปไหนมาไหน มันเกิดขึ้นมาหลังจากวันเกิดคุณตงฉิน เหมือนกับว่าพอบอกความในใจปุ๊บก็รุกหนักขึ้นอีกขั้น... “อย่างไอ้กรน่ะนะจะทำอะไรได้”
“คุณต่อ มันไม่ตลกนะครับ”
“พี่เอกครับ ไม่ต้องห่วง ระดับนี้แล้ว ผมไม่กลับไปแน่ๆ”
“ห๊ะ คุณต่อหมายความว่ายังไงครับ”
“ก็หมายความว่า...ตอนนี้ผมเดินหน้าจีบพี่เอกอยู่ ไม่คิดจะรีเทิร์นกับไอ้กรมันหรอกครับ”
... ชิบหาย...หน้าแตกสิครับ เข้าใจผิดคิดว่าคุณกรจะชิงตัวผม แต่ประโยคกำกวมนั้นคือคำเตือนที่ส่งมาให้ผม
ระวังจะโดนแย่งคุณต่อกลับไป... เอาไปเลย รีบมาเอาไปเลย ผมยกให้
“พี่เอก พี่เอก!” ผมสะดุ้งเฮือกเลยครับ “ใจลอยไปไหนครับเนี่ย จะเลยทางเข้าหมู่บ้านแล้ว”
“โอ๊ะ ผมคิดไปเรื่อยเปื่อยน่ะครับ ขอโทษครับ”
“คิดเื่ผมรึเปล่าครับ” นั่นไงสายตาเ้าชู้... ไม่เบื่อรึไงครับที่มาอ่อยผมเนี่ย
“อะ เอ่อ”
“เข้าบ้านเถอะ ผมหิวแล้ว” ประตูหน้าบ้านเปิดให้ผมเคลื่อนรถเข้าไป ก่อนที่ความเงียบสนิทจะเข้ามาแทนที่จนผมอึดอัด
“พี่เอก”
“คะ ครับ”
“กอดหน่อยสิ”
“อ๊ะ” นั่นไง ยังไม่ทันตอบ ร่างใหญ่คว้าไปกอดหมับเลยจ้า...กว่าจะปล่อยก็รัดแน่นจนแทบหายใจไม่ออก
สถานะของผมกับเ้านายหนุ่มตอนนี้ไม่ได้คืบหน้าไปไหน เพราะั้แ่งานวันเกิดของน้องชายแก ผมก็ยังไม่ได้มีทีท่าว่าจะตอบรับและก็ไม่ได้ปฏิเสธ ... ผมไม่โกหกหรอกว่าไม่หวั่นไหว ... ผมหวั่นไหวมาก แต่ก็ผสมผสานกับความไม่มั่นใจที่คอยกดทับ ประเด็นเื่เพศเดียวกันนี่ยังติดใจอยู่ไม่น้อย แต่อีกคนนี่บอกชัดเจนแล้วว่าชอบเอกภพ...แถมยังรับแฟนเก่าเข้ามาทำงานที่บริษัทอีกด้วย ประเด็นต่อมาคือฐานะและพ่วงด้วยการศึกษา... ใครบ้างล่ะจะมองข้าม เมื่อเอามาเทียบกันนี่ผมสุดแสนต่ำต้อย ในขณะที่อีกคนนั้นเหมือนเดือนสุกสว่างบนท้องฟ้ายามค่ำคืน ... เลี่ยนว่ะ
“พี่เอก คิดอะไรเนี่ย” ผมคงใจลอยเพลินไปหน่อย
“เปล่าครับ”
“เื่ที่ผมให้พี่เอกคิด ได้คำตอบรึยังครับ”
“เอ่อ” ตายละหว่า ผมลืมเสียสนิทเลย
“พี่เอก อย่าทำเหมือนมันเป็เื่ล้อเล่นสิครับ” เสียงตำหนินั้นบอกชัดว่าไม่พอใจ
“ผมขอโทษ” ตอนโดนดุนี่ใจแป้วไปเลยครับ
“นี่คืออนาคตของพี่เองนะครับ”
“ตะ แต่...”
“ไม่มีแต่ เื่อายุไม่ต้องห่วง ไม่เป็ปัญหา มันอยู่ที่ใจพี่ล้วนๆเลย”
ผมกลืนน้ำลาย สบตาคู่แกร่งนั้นอย่างเว้าวอน “คุณต่อครับ...”
“พี่เอก ผมไม่ต่อเวลาให้พี่แล้วนะ”
“โธ่...” ผมประท้วง
“เลือกมาว่าจะเรียนคณะอะไร จะได้รีบไปลงทะเบียน” ผมกุมขมับ...นับั้แ่จบชั้นม.6 มาจนถึงตอนนี้ก็ 12 ปีแล้วครับ เ้านายหนุ่มดันเกิดปิ๊งไอเดียจะให้ผมเรียนต่อระดับปริญญาตรีจากมหาลัยเปิดที่ยังพอเปิดรับคนอายุระดับนี้ แถมยังไม่ต้องเสียเวลาไปเรียนที่มหาลัยด้วย...แค่อ่านหนังสือแล้วไปสอบ ... ค่าใช้จ่ายทุกอย่างเ้านายหนุ่มทุ่มไม่อั้น
...แต่ติดที่ผมไม่รู้ว่าตัวเองชอบอะไรนี่สิ....
เครียดจนต้องหนีออกมาสูบบุหรี่ที่หลังบ้าน ยุงชุกชุมไม่เปลี่ยนแปลง
“พี่เอก จะตากยุงอีกนานมั้ย” เสียงเ้านายหนุ่มเรียก ผมรีบดับก้นบุหรี่และเดินกลับเข้าไปในบ้าน
บ้านคุณต่อมีห้องทั้งหมดสามห้อง เป็ห้องพระแล้วหนึ่ง อีกห้องเป็ห้องเก็บของที่ส่วนใหญ่จะเป็พวกกระเป๋า รองเท้า นาฬิกา โมเดลของเล่นและของสะสมอื่นๆจนไม่มีที่นอน ่แรกผมนอนที่โซฟาด้านล่าง แต่ก็ถูกบังคับให้มานอนร่วมห้องกับเ้านายหนุ่มั้แ่ตอนไหนไม่รู้
จากที่นอนข้างล่าง...ก็ถูกอุ้มมานอนบนเตียง
จากที่นอนคนละฝั่ง...ก็ถูกฉุดไปอยู่ในอ้อมกอด
เป็อย่างนี้ร่วมเดือนแล้วครับ จนผมชินไปเอง...
“รีบไปอาบน้ำ หรือจะให้ผมอาบให้”
“ผมอาบเองดีกว่าครับ” ตอบเสร็จก็พุ่งเข้าห้องน้ำ ไม่อย่างนั้นเ้านายหนุ่มตามมาแน่ๆ ถึงแม้เขาจะเห็นอะไรต่อมิอะไรผมหมดแล้ว แถมยังเลยเถิดไปแทบกู่ไม่กลับั้แ่พัทยา แต่ผมก็ยังคอยระวังตัวอยู่นะ...ไม่ยอมเผลอง่ายๆหรอก
“ผมเปียกน่ะ ทำไมไม่รู้จักเช็ดให้แห้ง” นั่นไง บ่นอีกละ
“มานี่” เ้านายหนุ่มตบที่นอนแปะๆให้ย้ายไปนั่งข้างๆ ไดร์เป่าผมสีดำขนาดใหญ่ที่เสียบสายไฟทิ้งไว้ยาวระเกะระกะถูกเปิดให้ลมเย็นปะทะเส้นผมที่ยังหมาด มือใหญ่ยีไปมาให้ไอเย็นไปได้ทั่งถึง คุณต่อเป่าผมให้แทบทุกคืนก็ว่าได้ คืนไหนถ้าทำเองก็จะงอนจนผมต้องกลายเป็ฝ่ายง้อแบบงงตัวเองเช่นกัน
“หอมจัง” นั่นไง จุ๊บหัวอีกละ เชื่อมั้ยว่า “อุ๊บ” ประกบปากอีกแล้วจ้า
“อื้อ” บดเข้าไป บดเข้าไป จูบผมทุกวันไม่เบื่อเหรอครับคุณต่อ แถมยังควานลิ้นจนหายใจขัดไปหมด จากที่เคยขัดขืนก็ปล่อยให้แกทำตามใจ้าไปเลย ร่างกายของผมอ่อนระทวยอย่างน่าประหลาด มือใหญ่ผลักให้นอนลงอย่างเชื่องช้า แววตาหวานเยิ้มกับรสจูบที่เร่าร้อนทำให้ใจไอ้เอกภพเตลิดเปิดเปิง ลมหายใจหอบถี่รุนแรงขึ้นเมื่อใบหน้าหล่อเปลี่ยนเป็โลมเลียเรือนร่างผมอย่างคุ้นเคย ความซ่านเสียวนี่ทำให้หมดทางต่อต้าน ลิ้นใหญ่เลียวนที่หัวนมก่อนขบทึ้งแ่เบา
“อ๊า” ผมร้องลั่นสิครับ มันเสียวจนแทบคลั่ง...
“พี่เอก”
“ครับ” ผมยังหอบตัวโยน
“เป็ของผมนะครับ” คุณต่อเว้าวอน...
“มะ ไม่ อา” ผมยังใจแข็ง แต่ยิ่งนานวันหินผาที่กล้าแกร่งเริ่มผุกร่อนไปเรื่อยๆ แต่ยังไม่ใช่วันนี้ ปากกว้างครอบท่อนเนื้อผมจนดิ้นพล่าน ความกระสันถูปปลุกปั่นจนต้องทึ้งผมหนานุ่มของเขาอย่างลืมตัว ทอดกายทอดใจให้ล่องลอยไปกับรสรักที่แสนเย้ายวนดุจขี้ผึ้งที่โดนไฟร้อนเร่าเผาไหม้ให้หลอมละลาย...
ไม่ได้หายไปไหนนะครับ ่นี้ยุ่งๆเพราะเตรียมรับมือกับ COVID-19 อยู่
ไรต์ยังปลอดภัยไม่ติดเชื้อเด้อ จะทะยอยมาอัพเดตนิยายบ่อยๆน้าาาาา
ปล.วันนี้วันเกิดไรต์นะครับฝากอวยพรโดยการแชร์นิยายไรต์ไปเยอะๆนะครับ
ขอบคุณครับ ^_^
![แด่รักและคำสาป[มีE-book]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1704269535_68898629.webp)
1K
![[จบแล้ว] โชคสะท้านฟ้าของซุปเปอร์สตาร์ชาวไร่](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1739428665_19125809.webp)
